ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.148.1
तत्र ते पुरुषव्याघ्राः परमं शौचमास्थिताः ।
षड्रात्रमवसन्वीरा धनंजयदिदृक्षया ॥ ३.१४८.१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರರು ಪರಮ ಶುಚಿತ್ವವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಧನಂಜಯನನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಆರು ರಾತ್ರಿಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದರು.
3.148.2
तस्मिन्विहरमाणाश्च रममाणाश्च पाण्डवाः ।
मनोज्ञे काननवरे सर्व भूतमनोरमे ॥ ३.१४८.२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ ಪಾಂಡವರು ಆ ಮನೋಹರವಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಸುಂದರವಾದ ಅದರಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.
3.148.3
पादपैः पुष्पविकचैः फलभारावनामितैः ।
शोभितः पर्वतो रम्यः पुंस्कोकिलकुलाकुलैः।
स्निग्धपत्रैरविरलैः शीतच्छायैर्मनोरमैः ॥ ३.१४८.३ ॥
ಅರಳಿದ ಹೂವುಗಳ, ಹಣ್ಣಿನ ಭಾರದಿಂದ ಬಾಗಿದ ಮರಗಳಿಂದ, ಗಂಡು ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ರಮ್ಯ ಪರ್ವತ ಶೋಭಿಸಿತು; ದಟ್ಟವಾದ, ನುಣುಪಾದ ಎಲೆಗಳ, ತಂಪಾದ ನೆರಳಿನ ಮನೋಹರ ಮರಗಳಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು.
3.148.4
सरांसि च विचित्राणि प्रसन्नसलिलानि च ।
कमलैः सोत्पलैस्तत्रभ्राजमानानि सर्वशः।
पश्यन्तश्चारुरूपाणइ रेमिरे तत्र पाण्डवाः ॥ ३.१४८.४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ತಿಳಿನೀರಿನ ಸರೋವರಗಳಿದ್ದವು; ತಾವರೆ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು; ಆ ಸುಂದರ ರೂಪಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಪಾಂಡವರು ಅಲ್ಲಿ ರಮಿಸಿದರು.
3.148.5
पुण्यगन्धः सुखस्पर्शो ववौ तत्र समीरणः ।
ह्लादयन्पाण्डवान्सर्बान्सकृष्णान्सद्विजर्षभान् ॥ ३.१४८.५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಸುಖಕರ ಸ್ಪರ್ಶವುಳ್ಳ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು; ಅದು ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗಿದ್ದ ಸಕಲ ಪಾಂಡವರನ್ನೂ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಿತು.
3.148.6
ततः पूर्वोत्तरे वायुः प्लवमानो यदृच्छया ।
सहस्रपत्रमर्काभं दिव्यं पद्ममुपाहरत् ॥ ३.१४८.६ ॥
ಆಗ ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬೀಸಿದ ಗಾಳಿ ಯದೃಚ್ಛೆಯಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಸಾವಿರ ದಳಗಳ ದಿವ್ಯ ತಾವರೆಯನ್ನು ತಂದಿತು.
3.148.7
तदवैक्षत पाञ्चाली दिव्यगन्धं मनोरमम् ।
अनिलेनाहृतंभूमौ पतितं जलजं शुचि ॥ ३.१४८.७ ॥
ದ್ರೌಪದಿ ಆ ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧದ, ಮನೋಹರವಾದ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ತಂದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಶುಚಿಯಾದ ಜಲಜ (ಕಮಲ)ವನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
3.148.8
तच्छुभा शुभमासाद्य सौगन्धिकमनुत्तमम् ।
अतीव मुदिता राजन्भीमसेनमथाब्रवीत् ॥ ३.१४८.८ ॥
ರಾಜನೇ, ಆ ಶುಭೆ ಆ ಶುಭವೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮವೂ ಆದ ಸೌಗಂಧಿಕ ಕಮಲವನ್ನು ಪಡೆದು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
3.148.9
पश्य दिव्यं सुरुचिरं भीम पुष्पमनुत्तमम् ।
गन्धसंस्थानसंपन्नं मनसो मम नन्दनम् ॥ ३.१४८.९ ॥
ಭೀಮಾ, ನೋಡು, ದಿವ್ಯವೂ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವೂ ಉತ್ತಮವೂ ಆದ ಈ ಹೂವನ್ನು—ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ರೂಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆನಂದ.
3.148.10
इदं च धर्मराजाय प्रदास्यामि परंतप ।
गृह्यापराणि पुष्पाणि बहूनि पुरुषर्षभ।
हरेरिदं मे कामाय काम्यके पुनराश्रमे ॥ ३.१४८.१० ॥
ಇದನ್ನು ನಾನು ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಹೂಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು—ನನ್ನ ಆಸೆಗಾಗಿ, ಹರಿ (ಕೃಷ್ಣ)ಗಾಗಿ, ಕಾಮ್ಯಕ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ.
3.148.11
यदि तेऽहं प्रिया पार्थ बहूनीमान्युपाहर ।
तान्यहं नेतुमिच्छामि काम्यकं पुनराश्रमम् ॥ ३.१४८.११ ॥
ನಾನು ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿದ್ದರೆ, ಪಾರ್ಥ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವನ್ನು ತಂದುಕೊಡು. ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ಕಾಮ್ಯಕ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಒಯ್ಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
3.148.12
एवमुक्त्वा तु पाञ्चली भीमसेनमनिन्दिता ।
जगाम पुष्पमादाय धर्मराजाय तत्तदा ॥ ३.१४८.१२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ ದ್ರೌಪದಿ ಆ ಹೂವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಗ ಧರ್ಮರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು.
3.148.13
अभिप्रायं तु विज्ञाय महिष्याः पुरुषर्षभः ।
प्रियायाः प्रियकामः स प्रायाद्भीमो महाबलः ॥ ३.१४८.१३ ॥
ಮಹಿಷಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಅರಿತು, ಪ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಾಬಲ ಭೀಮ ಹೊರಟನು.
3.148.14
वातं तमेवाभिमुखो यतस्तत्पुष्पमागतम् ।
आजिहीर्षुर्जगामाशु सपुष्पाण्यपराण्यपि ॥ ३.१४८.१४ ॥
ಆ ಹೂವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಬಂದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ, ಆ ಹೂವನ್ನೂ ಇತರ ಹೂಗಳನ್ನೂ ತರಲು ಬಯಸಿ ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಡೆದನು.
3.148.15
रुक्मपृष्ठं धनुर्गृह्य शरांश्चाशीविषोपमान् ।
मृगराडिव संक्रुद्धः प्रभिन्न इव कुञ्जरः।
ददृशुः सर्वभूतानि महाबाणधनुर्धरम् ॥ ३.१४८.१५ ॥
ಚಿನ್ನದ ಬೆನ್ನಿನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಿರುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಸಿಟ್ಟಾದ ಸಿಂಹದಂತೆ, ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯಂತೆ ಇದ್ದ ಅವನನ್ನು, ಮಹಾಬಾಣಗಳ ಬಿಲ್ಲುಧಾರಿಯಾದ ಅವನನ್ನು ಸರ್ವಭೂತಗಳೂ ಕಂಡವು.
3.148.16
न ग्लानिर्न च वैक्लब्यं न भयं न च संभ्रमः ।
कदाचिज्जुषते पार्थमात्मजं मातरिश्वनः ॥ ३.१४८.१६ ॥
ಮಾತರಿಶ್ವನ ಮಗನಾದ ಆ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಆಯಾಸ, ವ್ಯಾಕುಲತೆ, ಭಯ, ಗಾಬರಿ ಸೇರಲಿಲ್ಲ.
3.148.17
द्रौपद्याः प्रियमन्विच्छन्स बाहुबलमाश्रितः ।
व्यपेतभयसमोहः शैलमभ्यपतद्बली ॥ ३.१४८.१७ ॥
ದ್ರೌಪದಿಯ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಬಯಸಿ, ತನ್ನ ಬಾಹುಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಭಯ ಮೋಹಗಳಿಲ್ಲದ ಆ ಬಲಶಾಲಿ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ನುಗ್ಗಿದನು.
3.148.18
स तं द्रुमलतागुल्मच्छन्नं नीलशिलातलम् ।
गिरिं चचारारिहरः किन्नराचरितं शुभम् ॥ ३.१४८.१८ ॥
ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕನಾದ ಅವನು, ಮರ ಲತೆ ಗುಲ್ಮಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ, ನೀಲಶಿಲೆಯ ತಲಗಳಿರುವ, ಕಿನ್ನರರು ಸಂಚರಿಸುವ ಆ ಶುಭ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದನು.
3.148.19
नानावर्णधरैश्चित्रं धातुद्रुममृगाण्डजैः ।
सर्वभूषणसंपूर्णं भूमेर्भुजमिवोच्छ्रितम् ॥ ३.१४८.१९ ॥
ನಾನಾ ವರ್ಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಧಾತುಗಳು, ಮರಗಳು, ಮೃಗಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ, ಸರ್ವಾಭರಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆತ್ತಿದ ಭುಜದಂತೆ ಇತ್ತು.
3.148.20
सर्वर्तुरमणीयेषु गन्धमादनसानुषु ।
सक्तचक्षुरभिप्रायान्हृदयेनानुचिन्तयन् ॥ ३.१४८.२० ॥
ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳಲ್ಲೂ ರಮಣೀಯವಾದ ಗಂಧಮಾದನದ ಇಳಿಜಾರುಗಳಲ್ಲಿ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ.
3.148.21
पुंस्कोकिलनिनादेषु षट्पदाचरितेषु च ।
बद्धश्रोत्रमनश्चक्षुर्जगामामितविक्रमः ॥ ३.१४८.२१ ॥
ಗಂಡು ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಕೂಗು ಮತ್ತು ದುಂಬಿಗಳು ಸಂಚರಿಸುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಕಿವಿ, ಮನಸ್ಸು, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ಅಪಾರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಹೋದನು.
3.148.22
आजिघ्रन्स महातेजाः सर्वर्तुकुसुमोद्भवम् ।
गन्धमुद्धतमुद्दामो वने मत्त इव द्विपः ॥ ३.१४८.२२ ॥
ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳ ಹೂಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ತೀವ್ರ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸುತ್ತಾ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆಯಂತೆ ಉದ್ಧತನಾಗಿ, ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗಿದನು.
3.148.23
वीज्यमानः सुपुण्येन नानाकुसुमगन्धिना ।
पितुः संस्पर्शशीतेन गन्धमादनवायुना ॥ ३.१४८.२३ ॥
ಅತಿ ಪವಿತ್ರವಾದ, ನಾನಾ ಹೂಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ತಂದೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದಂತೆ ತಣ್ಣನೆಯ ಗಂಧಮಾದನದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅವನು ಬೀಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
3.148.24
ह्रियमाणश्रमः पित्रा संप्रहृष्टतनूरुहः ॥ ३.१४८.२४ ॥
ತಂದೆಯಿಂದ ಅವನ ದಣಿವು ಹರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು, ದೇಹದ ರೋಮಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ನಿಮಿರಿದ್ದವು.
3.148.25
स यक्षगन्धर्वसुरब्रह्मर्षिगणसेवितम् ।
विलोकयामास तदा पुष्पहेतोररिंदमः ॥ ३.१४८.२५ ॥
ಆಗ ಶತ್ರುದಮನನು ಹೂವುಗಳಿಗಾಗಿ ಯಕ್ಷ, ಗಂಧರ್ವ, ದೇವ, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ ಗಣಗಳು ಸೇವಿಸಿದ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
3.148.26
विषमच्छदैरचितैरनुलिप्त इवाङ्गुलैः ।
विमलैर्धातुविच्छेदैः काञ्चनाञ्जनराजतैः ॥ ३.१४८.२६ ॥
ಅಸಮ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಬೆರಳಿನಂತಹ ತುದಿಗಳಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದಂತೆ, ನಿರ್ಮಲ ಧಾತು ರೇಖೆಗಳಿಂದ, ಚಿನ್ನ, ಕಾಡಿಗೆ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ.
3.148.27
सपक्षमिव नृत्यन्तं पार्श्वलग्नैः पयोधरैः ।
मुक्ताहारैरिव चितं च्युतैः प्रस्रवणोदकैः ॥ ३.१४८.२७ ॥
ಬದಿಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿದ ಮೋಡಗಳಿಂದ ರೆಕ್ಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಬೀಳುವ ಝರಿ ನೀರಿನಿಂದ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದಂತೆ.
3.148.28
अभिरामदरीकुञ्जनिर्झरोदककन्दरम् ।
अप्सरोनूपुररवैः प्रनृत्तवरबर्हिणम् ॥ ३.१४८.२८ ॥
ಸುಂದರ ಗುಹೆ, ತೋಪು, ಝರಿ, ನೀರಿನ ಕಂದರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು; ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗೆಜ್ಜೆ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ನವಿಲುಗಳು ನರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವ.
3.148.29
दिग्वारणविषाणाग्रैर्घृष्टोपलशिलातलम् ।
स्रस्तांशुकमिवाश्रोभ्यैर्निम्नगानिःसृतैर्जलैः ॥ ३.१४८.२९ ॥
ದಿಕ್ಕು ಕಾಯುವ ಆನೆಗಳ ದಂತಾಗ್ರಗಳಿಂದ ಉಜ್ಜಲ್ಪಟ್ಟ ಬಂಡೆಯ ಹಾಸುಗಳುಳ್ಳ; ನದಿಗಳಿಂದ ಹರಿದ ನೀರಿನಿಂದ ಜಾರಿದ ವಸ್ತ್ರದಂತೆ.
3.148.30
सशष्पकबलैः स्वस्थैरदूरपरिवर्तिभिः ।
भयानभिक्षज्ञैर्हरिणैः कौतूहलनिरीक्षितः ॥ ३.१४८.३० ॥
ಹುಲ್ಲಿನ ತುತ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಿರಾತಂಕರಾಗಿ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ತಿರುಗಾಡುವ, ಭಯವನ್ನರಿಯದ ಜಿಂಕೆಗಳಿಂದ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡಲ್ಪಟ್ಟ.
3.148.31
चालयानः स्ववेगेन लताजालान्यनेकशः ।
आक्रीडमानः कौन्तेयः श्रीमान्वायुसुतो ययौ ॥ ३.१४८.३१ ॥
ತನ್ನ ವೇಗದಿಂದ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಲತಾಜಾಲಗಳನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಾ, ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಶ್ರೀಮಾನ್ ಕೌಂತೇಯ, ವಾಯುಪುತ್ರ ಸಾಗಿದನು.
3.148.32
प्रियामनोरथं कर्तुमुद्यतश्चारुलोचनः ।
प्रांशुः कनकवर्णाभः सिंहसंहननो युवा ॥ ३.१४८.३२ ॥
ಪ್ರಿಯಳ ಆಸೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲು ಉದ್ಯುಕ್ತನಾದ, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣಿನ, ಎತ್ತರದ, ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಸಿಂಹದಂತೆ ದೃಢಕಾಯದ ಯುವಕ.
3.148.33
मत्तवारणविक्रन्तो मत्तवारणवेगवान् ।
मत्तवारणताम्राक्षो मत्तवारणवारणः ॥ ३.१४८.३३ ॥
ಮದಗಜದಂತೆ ಪರಾಕ್ರಮಿ, ಮದಗಜದಂತೆ ವೇಗವಂತ, ಮದಗಜದಂತೆ ಕೆಂಗಣ್ಣಿನವ, ಮದಗಜಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆ.
3.148.34
प्रियपार्श्वोपविष्टाभिर्वायवृत्ताभिर्विचेष्टितैः ।
यक्षगन्धर्वयोषाभिरदृश्याभिर्निरीक्षितः ॥ ३.१४८.३४ ॥
ಪ್ರಿಯನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ, ಗಾಳಿಯಂತೆ ವೇಗದ, ಸುಂದರ ಚೇಷ್ಟೆಯ, ಯಕ್ಷ-ಗಂಧರ್ವ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ, ಅದೃಶ್ಯರಾದ ಅವರಿಂದ ಅವನು ನೋಡಲ್ಪಟ್ಟನು.
3.148.35
नवावतारं रूपस् विक्रीडन्निव पाण्डवः ।
चचार रमणीयेषु गन्धमादनसानुषु ॥ ३.१४८.३५ ॥
ಹೊಸ ಅವತಾರ ತಾಳಿದಂತೆ ರೂಪದಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಪಾಂಡವನು ಗಂಧಮಾದನದ ರಮಣೀಯ ಇಳಿಜಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
3.148.36
संस्मरन्विविधान्क्लेशान्दुर्योधनकृतान्बहून् ।
द्रौपद्या वनवासिन्याः प्रियं कर्तुं समुद्यतः ॥ ३.१४८.३६ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ, ವನವಾಸಿನಿಯಾದ ದ್ರೌಪದಿಗೆ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ.
3.148.37
सोऽचिन्तयत्तथा पार्थे मयि त्वतिविलम्बिते ।
पुष्पहेतोः कथं त्वार्यः करिष्यति युधिष्ठिरः ॥ ३.१४८.३७ ॥
ಪಾರ್ಥ ಮತ್ತು ನಾನು ಬಹಳ ವಿಳಂಬಿಸಿದರೆ, ಹೂಗಳಿಗಾಗಿ ಆರ್ಯ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಏನು ಮಾಡುವನು ಎಂದು ಅವನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
3.148.38
स्नेहान्नरवरो नूनमविश्वासाद्बलस्य च ।
नकुलं सहदेवं च न मोक्ष्यति युधिष्ठिरः ॥ ३.१४८.३८ ॥
ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಮತ್ತು ಬಲನ (ಭೀಮ) ಮೇಲಿನ ಅವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ನಕುಲ ಮತ್ತು ಸಹದೇವರನ್ನು ಖಂಡಿತ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
3.148.39
कथं नु कुसुमावाप्तिः स्याच्छीघ्रमिति चिन्तयन् ।
प्रतस्थे नरशार्दूलः पक्षिराडिव वेगितः ॥ ३.१४८.३९ ॥
"ಹೂಗಳನ್ನು ಬೇಗ ಹೇಗೆ ಪಡೆಯುವುದು?" ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುತ್ತ, ನರಶಾರ್ದೂಲನು ಗರುಡನಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟನು.
3.148.40
सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषु ।
द्रौपदीवाक्यपाथेयो भीमः शीघ्रतरं ययौ ॥ ३.१४८.४० ॥
ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಅರಳಿದ ಪರ್ವತ ಇಳಿಜಾರುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಾತನ್ನೇ ದಾರಿಯ ಆಹಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಭೀಮನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಹೋದನು.
3.148.41
कम्पयन्मेदिनीं पद्भ्यां निर्घात इव पर्वसु ।
त्रासयन्गजयूथानि वातरंहा वृकोदरः ॥ ३.१४८.४१ ॥
ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸುತ್ತ, ಪರ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಡಿಲಿನಂತೆ, ಆನೆಗಳ ಹಿಂಡುಗಳನ್ನು ಹೆದರಿಸುತ್ತ, ಗಾಳಿಯ ವೇಗದ ವೃಕೋದರನು (ಭೀಮ) ಸಾಗಿದನು.
3.148.42
सिंहव्याघ्रमृगांश्चैव मर्दयानो महाबलः ।
उन्मूलयन्महावृक्षान्पोथयंश्चोरसा बली ॥ ३.१४८.४२ ॥
ಸಿಂಹ, ಹುಲಿ, ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ತುಳಿದು ಮರ್ದಿಸುತ್ತ, ಮಹಾಬಲನು, ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳನ್ನು ಬೇರುಸಮೇತ ಕಿತ್ತು, ಎದೆಯಿಂದ ಗುದ್ದುತ್ತ, ಬಲಶಾಲಿ ಹೋದನು.
3.148.43
लतावल्लीश्च वेगेन विकर्षन्पाण्डुनन्दनः ।
उपर्युपरि शैलाग्रमारुरुक्षुरिव द्विपः ॥ ३.१४८.४३ ॥
ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗನು ವೇಗದಿಂದ ಲತೆ-ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ಪರ್ವತ ಶಿಖರವನ್ನು ಏರಲು ಬಯಸುವ ಆನೆಯಂತೆ ಮೇಲೇರಿದನು.
3.148.44
जलावलम्बोऽतिभृशं सविद्युदिव तोयदः ।
व्यनदत्स महानादं भीमसेनो महाबलः ॥ ३.१४८.४४ ॥
ಲತೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅತಿಯಾದ ಬಲದಿಂದ, ಮಿಂಚಿನೊಂದಿಗಿನ ಮೋಡದಂತೆ, ಮಹಾಬಲ ಭೀಮಸೇನನು ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದನು.
3.148.45
तेन शब्देन महता भीमस्य प्रतिबोधिताः ।
गुहां संतत्यजुर्व्याघ्रा निलिल्युर्वनवासिनः ॥ ३.१४८.४५ ॥
ಭೀಮನ ಆ ಮಹಾ ಶಬ್ದದಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ಹುಲಿಗಳು ಗುಹೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟವು; ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಡಗಿಕೊಂಡವು.
3.148.46
समुत्पेतुः खगास्त्रस्ता मृगयूथानि दुद्रुवुः ।
ऋक्षाश्चोत्ससृजर्वृक्षांस्तत्यजुर्हरयो गुहाम्।
व्यजृम्भन्त महासिंहा महिषाश्च वनेचराः ॥ ३.१४८.४६ ॥
ಭಯಭೀತ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹಾರಿದವು; ಜಿಂಕೆ ಹಿಂಡುಗಳು ಓಡಿದವು; ಕರಡಿಗಳು ಮರಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟವು; ಸಿಂಹಗಳು ಗುಹೆಯನ್ನು ತೊರೆದವು. ಮಹಾಸಿಂಹಗಳು ಆಕಳಿಸಿದವು; ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವ ಕೋಣಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ.
3.148.47
तेन वित्रासिता नागाः करेणुपरिवारिताः ।
तद्वनं संपरित्यज्य जग्मुरन्यन्महावनम् ॥ ३.१४८.४७ ॥
ಅವನಿಂದ ಭಯಭೀತರಾದ ಆನೆಗಳು, ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಆ ಕಾಡನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊರೆದು ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಾ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದವು.
3.148.48
वराहमृगसङ्घाश्च महिषाश्च वनेचराः ।
व्याघ्रगोमायुसङ्घाश्च प्रणेदुर्गवयैः सह ॥ ३.१४८.४८ ॥
ಕಾಡುಹಂದಿ ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆ ಹಿಂಡುಗಳು, ಕೋಣಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವವು, ಹುಲಿ ಮತ್ತು ನರಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಗವಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಕೂಗಿದವು.
3.148.49
रथाङ्गसाह्वदात्यूहा हंसकारण्डवप्लवाः ।
शुकाः पारावताः कौञ्चा विसंज्ञा भेजिरे दिशः ॥ ३.१४८.४९ ॥
ರಥಾಂಗ, ಸಾಹ್ವ, ದಾತ್ಯೂಹ, ಹಂಸ, ಕಾರಂಡವ ಮೊದಲಾದ ಜಲಪಕ್ಷಿಗಳು, ಗಿಳಿಗಳು, ಪಾರಿವಾಳಗಳು, ಕ್ರೌಂಚ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಭಯದಿಂದ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಓಡಿದವು.
3.148.50
तथाऽन्ये दर्पिता नागाः करेणुशरपीडिताः ।
सिंहव्याघ्राश्च संक्रुद्धा भीमसेनमथाद्रवन् ॥ ३.१४८.५० ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಳ ಬಾಣದಂತಹ ಸೆಳೆತದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಮದಿಸಿದ ಇತರ ಆನೆಗಳೂ, ಕುಪಿತ ಸಿಂಹ-ಹುಲಿಗಳೂ ಭೀಮಸೇನನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದವು.
3.148.51
शकृन्मूत्रं च मुञ्चाना भयविभ्रान्तमानसाः ।
व्यादितास्या महारौद्र व्यनदन्भीषणान्रवान् ॥ ३.१४८.५१ ॥
ಭಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡು, ಮಲಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಬಾಯಿ ತೆರೆದು, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಕೂಗು ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದವು.
3.148.52
ततो वायुसुतः क्रोधात्स्वबाहुबलमाश्रितः ।
गजेनान्यान्गजान्श्रीमान्सिंहं सिंहेन वा विभुः।
तलप्रहारैरन्यांश्च व्यहनत्पाण्डवो बली ॥ ३.१४८.५२ ॥
ಆಗ ವಾಯುಪುತ್ರನು ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ತೋಳ್ಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಒಂದು ಆನೆಯಿಂದ ಇತರ ಆನೆಗಳನ್ನೂ, ಒಂದು ಸಿಂಹದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಸಿಂಹವನ್ನೂ, ಅಂಗೈ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಇತರರನ್ನೂ ಕೊಂದನು; ಆ ಬಲಶಾಲಿ ಪಾಂಡವ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದನು.
3.148.53
ते वध्यमाना भीमेन सिंहव्याघ्रतरक्षवः ।
भयाद्विससृजुर्भीमं शकृन्मूत्रं च सुस्रुवुः ॥ ३.१४८.५३ ॥
ಭೀಮನಿಂದ ಹತವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸಿಂಹ, ಹುಲಿ, ಕರಡಿಗಳು ಭಯದಿಂದ ಭೀಮನ ಮೇಲೆ ಮಲಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸಿದವು; ಅವು ಹರಿದು ಸುರಿದವು.
3.148.54
प्रविवेश ततः क्षिप्रं तानपास्य महाबलः ।
वनं पाण्डुसुतः श्रीमाञ्शब्देनापूरयन्दिशः ॥ ३.१४८.५४ ॥
ನಂತರ ಅವರನ್ನು ದೂರ ಸರಿಸಿ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಕಾಡನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ತನ್ನ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ.
3.148.55
अथापश्यन्महाबाहुर्गनधमादनसानुषु ।
सुरम्यं कदलीषणअडं बहुयोजनविस्तृतम् ॥ ३.१४८.५५ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು ಗಂಧಮಾದನದ ಇಳಿಜಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಹರಡಿದ ಅತಿ ಸುಂದರ ಬಾಳೆತೋಪನ್ನು ಕಂಡನು.
3.148.56
तमभ्यगच्छद्वेगेन क्षोभयिष्यन्महाबलः ।
महागज इवास्रावी प्रभञ्जन्विविधान्द्रुमान् ॥ ३.१४८.५६ ॥
ಆ ಮಹಾಬಲನು ವೇಗದಿಂದ ಅದರತ್ತ ಧಾವಿಸಿ ಅದನ್ನು ಕಲಕಲು ಮುಂದಾದನು; ಮದ ಸುರಿಸುವ ಮಹಾ ಆನೆ ನಾನಾ ಮರಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಸಾಗುವಂತೆ.
3.148.57
उत्पाट्य कदलीस्तम्भान्बहुतालसमुच्छ्रयान् ।
चिक्षेप तरसा भीमः समन्ताद्बलिनां वरः।
विमर्दन्सुमहातेजा नृसिंह इव दर्पितः ॥ ३.१४८.५७ ॥
ಅನೇಕ ತಾಳೆಮರ ಎತ್ತರದ ಬಾಳೆ ಕಾಂಡಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೀಮನು ಅವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕಿಗೂ ವೇಗದಿಂದ ಎಸೆದನು; ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅವನು ಗರ್ವಿತ ನರಸಿಂಹನಂತೆ ಮರ್ದಿಸಿದನು.
3.148.58
ततः संन्यपतंस्तत्रसुबहूनि महान्ति च ।
रुरुवारणयूथानि महिषाश्च जलाश्रयाः ॥ ३.१४८.५८ ॥
ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ದೊಡ್ಡ ರುರು ಜಿಂಕೆಗಳ ಮತ್ತು ಆನೆಗಳ ಹಿಂಡುಗಳು, ಎಮ್ಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಲಚರಗಳು ಓಡಿದವು.
3.148.59
प्रविवेश ततः क्षिप्रं तानपास्य महाबलः ।
वनं पाण्डुसुतः श्रीमान्नादेनापूरयन्दिशः ॥ ३.१४८.५९ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಲನಾದ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಶ್ರೀಮಂತನು ಅವರನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಕಾಡನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ತನ್ನ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತ.
3.148.60
तेन शब्देन चैवाथ भीमसेनरवेण च ।
वनान्तरगताश्चापि वित्रेसुर्मृहपक्षिः ॥ ३.१४८.६० ॥
ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಮತ್ತು ಭೀಮಸೇನನ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಕಾಡಿನ ಒಳಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಮೃಗ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಭಯಭೀತವಾದವು.
3.148.61
तस्मिननथ प्रवृत्ते तु संक्षोभे मृगपक्षिणाम् ।
जलार्द्रपक्षा विहगाः समुत्पेतुः सहस्रशः ॥ ३.१४८.६१ ॥
ಆ ಕೋಲಾಹಲ ಎದ್ದಾಗ ಮೃಗಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕಲಕಿದವು; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಸಾವಿರಾರಾಗಿ ಹಾರಿದವು.
3.148.62
तानौदकान्पक्षिगणान्निरीक्ष्य भरतर्षभः ।
तानेवानुसरन्रम्यं ददर्श सुमहत्सरः ॥ ३.१४८.६२ ॥
ಆ ಜಲಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅವುಗಳನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಾಲ ಮತ್ತು ರಮಣೀಯ ಸರೋವರವನ್ನು ಕಂಡನು.
3.148.63
काञ्चनैः कदलीषण्डैर्मन्दमारुतकम्पितैः ।
वीज्यमानमिवाक्षोभ्यं तीरात्तीरविसर्पिभिः ॥ ३.१४८.६३ ॥
ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಗೆ ನಡುಗುವ ಚಿನ್ನದ ಬಾಳೆಯ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಆ ಅಚಲ ಸರೋವರವು ದಡದಿಂದ ದಡಕ್ಕೆ ಬೀಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಇತ್ತು.
3.148.64
तत्सरोऽथावतीर्याशु प्रभूतनलिनोत्पलम् ।
महागज इवोद्दामश्चिक्रीड बलवद्बली ॥ ३.१४८.६४ ॥
ಆಗ ಆ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಇಳಿದು, ತಾವರೆ ಮತ್ತು ನೈದಿಲೆಗಳು ತುಂಬಿದ ಅದರಲ್ಲಿ ಮಹಾಗಜದಂತೆ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಶಾಲಿಯು ಕ್ರೀಡಿಸಿದನು.
3.148.65
विक्रीड्यतस्मिन्रुचिरमुत्ततारामितद्युतिः ।
क्षोभयन्सलिलं भीमः प्रभिन्न इववारणः ॥ ३.१४८.६५ ॥
ಆ ರಮಣೀಯ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸಿ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಭೀಮನು ನೀರನ್ನು ಕಲಕುತ್ತ, ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆಯಂತೆ ಹೊರಬಂದನು.
3.148.66
ततो जगाहे वेगेन तद्वनं बहुपादपम् ।
दध्मौ च शङ्खं स्वनवत्सर्वप्राणेन पाण्डवः।
आस्फोटयच्च बलवान्भीमः संनादयन्दिशः ॥ ३.१४८.६६ ॥
ಆಮೇಲೆ ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಬಹು ಮರಗಳ ಆ ಕಾಡನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಪಾಂಡವನು ಪೂರ್ಣ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು, ಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮನು ಭುಜ ತಟ್ಟಿ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿದನು.
3.148.67
तस्य शङ्खस्य शब्दन भीमसेनरवेण च ।
बाहुशब्दन चोग्रेण नदन्तीव गिरेर्गुहाः ॥ ३.१४८.६७ ॥
ಆ ಶಂಖದ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಭೀಮಸೇನನ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಭಯಂಕರವಾದ ಬಾಹುಗಳ ಶಬ್ದದಿಂದ ಪರ್ವತದ ಗುಹೆಗಳು ಗರ್ಜಿಸುವಂತೆ ತೋರಿದವು.
3.148.68
तं वज्रनिष्पेषसममास्फोटितमहारवम् ।
श्रुत्वा शैलगुहासुप्तैः सिंहैर्मुक्तो महास्वनः ॥ ३.१४८.६८ ॥
ವಜ್ರದ ಹೊಡೆತದಂತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಸಿಂಹಗಳು ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದವು.
3.148.69
सिंहनादभयत्रस्तैः कुञ्जरैरपि भारत ।
मुक्तो विरावः सुमहान्पर्वतो येन पूरितः ॥ ३.१४८.६९ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಸಿಂಹಗರ್ಜನೆಗೆ ಭಯಭೀತರಾದ ಆನೆಗಳೂ ಮಹಾ ಘೀಳಿಡು ಎಬ್ಬಿಸಿದವು; ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಪರ್ವತ ತುಂಬಿತು.
3.148.70
तं तु नादं ततः श्रुत्वा सुप्तो वानरपुङ्गवः ।
भ्रातरं भीमसेनं तु विज्ञाय हनुमान्कपिः ॥ ३.१४८.७० ॥
ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಲಗಿದ್ದ ವಾನರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹನುಮಂತನು ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದನು.
3.148.71
दिवंगमं रुरोधाथ मार्गं भीमस्य कारणात् ।
अनेन हि पथा मा वै गच्छेदिति विचार्य सः ॥ ३.१४८.७१ ॥
ಭೀಮನಿಗಾಗಿ ಆ ಆಕಾಶಗಾಮಿ ವಾನರನು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಡೆದನು; "ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಹೋಗಬಾರದು" ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು.
3.148.72
आस्त एकायने मार्गे कदलीषण्डमण्डिते ।
भ्रातुर्भीमस्य रक्षार्थं तं मार्गमवरुध्य वै ॥ ३.१४८.७२ ॥
ಬಾಳೆತೋಪುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ಏಕೈಕ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಭೀಮನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಆ ದಾರಿಯನ್ನು ತಡೆದು ಅವನು ಕುಳಿತಿದ್ದನು.
3.148.73
माऽत्र प्राप्स्यति शापं वा धर्षणां वेति पाण्डवः ।
कदलीषण्डमध्यस्थो ह्येवं संचिन्त्य वानरः ॥ ३.१४८.७३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವನು (ಭೀಮನು) ಶಾಪವನ್ನಾಗಲಿ ಅವಮಾನವನ್ನಾಗಲಿ ಪಡೆಯುವನೇ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಬಾಳೆತೋಪಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ವಾನರನು ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸಿತು.
3.148.74
प्राजृम्भत महाकायो हनूमान्नाम वानरः ।
कदलीषण्डमध्यस्थो निद्रावशगतस्तदा ॥ ३.१४८.७४ ॥
ಮಹಾಕಾಯನಾದ ಹನುಮಂತ ಎಂಬ ವಾನರನು ಆಕಳಿಸಿದನು; ಆಗ ಬಾಳೆತೋಪಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವನು ನಿದ್ರೆಯ ವಶನಾದನು.
3.148.75
तेन शब्देन महता व्यबुध्यत महाकपिः ।
जृम्भमाणः सुविपुलं शक्रध्वजमिवोच्छ्रितम्।
आस्फोटयच्चलाङ्गूलमिन्द्राशनिसमस्वनम् ॥ ३.१४८.७५ ॥
ಆ ಮಹಾ ಶಬ್ದದಿಂದ ಮಹಾಕಪಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡನು; ಆಕಳಿಸುತ್ತಾ, ಇಂದ್ರಧ್ವಜದಂತೆ ಬಹಳ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದ ಅವನು, ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದಂತೆ ಶಬ್ದಮಾಡುವ ತನ್ನ ಅಲುಗಾಡುವ ಬಾಲವನ್ನು ಬಡಿದನು.
3.148.76
तस्य लाङ्गूलनिनदं पर्वतः सुगुहामुखैः ।
उद्गारमिव गौर्नर्दन्नुत्ससर्ज समन्ततः ॥ ३.१४८.७६ ॥
ಅವನ ಬಾಲದ ಶಬ್ದದಿಂದ ಪರ್ವತವು ತನ್ನ ಸುಂದರ ಗುಹೆಗಳ ಬಾಯಿಗಳ ಮೂಲಕ, ಹಸು ಕೂಗಿದಂತೆ, ನಾಲ್ಕೂ ಕಡೆ ಘರ್ಜನೆಯಂತಹ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿತು.
3.148.77
लाङ्गूलास्फोटशब्दाच्च चलितः स महागिरिः ।
विघूर्णमानशिखरः समन्तात्पर्यशीर्यत ॥ ३.१४८.७७ ॥
ಬಾಲ ಬಡಿದ ಶಬ್ದದಿಂದ ಆ ಮಹಾಪರ್ವತ ಕಂಪಿಸಿತು; ಅದರ ಶಿಖರಗಳು ತಿರುಗುತ್ತಾ ನಾಲ್ಕೂ ಕಡೆ ಒಡೆದು ಬಿದ್ದವು.
3.148.78
स लाङ्गूलरवस्तस्य मत्तवारणनिस्वनम् ।
अन्तर्धायविचित्रेषु चचार गिरिसानुषु ॥ ३.१४८.७८ ॥
ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯ ಘೀಳಿಡುವಂತಿದ್ದ ಅವನ ಬಾಲದ ಶಬ್ದ, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಪರ್ವತ ಇಳಿಜಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಸಂಚರಿಸಿತು.
3.148.79
स भीमसेनस्तच्छ्रुत्वा संप्रहृष्टतनूरुहः ।
शब्दप्रभवमन्विच्छंश्चचार कदलीवनम् ॥ ३.१४८.७९ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ ರೋಮಾಂಚಿತನಾಗಿ, ಆ ಶಬ್ದದ ಮೂಲವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಬಾಳೆತೋಪಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದನು.
3.148.80
कदलीवनमध्यस्थमथ पीने शिलातले ।
ददर्श सुमहाबाहुर्वानराधिपतिं तदा ॥ ३.१४८.८० ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಬಾಳೆತೋಪಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಾಲ ಶಿಲಾತಲದ ಮೇಲೆ ವಾನರಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.
3.148.81
विद्युत्संपातदुष्प्रेक्षं विद्युत्संपातपिङ्गलम् ।
विद्युत्संपातनिनदं विद्युत्संपातचञ्चलम् ॥ ३.१४८.८१ ॥
ಮಿಂಚಿನ ಹೊಳಪಿನಂತೆ ನೋಡಲು ಕಷ್ಟಕರನಾಗಿ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹಳದಿಯಾಗಿ, ಮಿಂಚಿನ ಸದ್ದಿನಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಚಂಚಲನಾಗಿದ್ದನು.
3.148.82
बाहुस्वस्तिकविन्यस्तपीनवृत्तशिरोधरम् ।
स्कन्धभूयिष्ठकायत्वात्तनुमध्यकटीतटम् ॥ ३.१४८.८२ ॥
ಭುಜಗಳನ್ನು ಸ್ವಸ್ತಿಕ ಭಂಗಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದವನು, ದಪ್ಪ ಮತ್ತು ದುಂಡಾದ ಕುತ್ತಿಗೆಯುಳ್ಳವನು, ಭುಜಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವ ದೇಹವುಳ್ಳವನು, ತೆಳ್ಳನೆಯ ಸೊಂಟ ಮತ್ತು ಕಟಿಪ್ರದೇಶವುಳ್ಳವನು.
3.148.83
किंचिच्चाभुग्नशीर्षेण दीर्घरोमाञ्चितेन च ।
लाङ्गूलेनोर्ध्वगतिना ध्वजेनेव विराजितम् ॥ ३.१४८.८३ ॥
ತಲೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬಗ್ಗಿಸದೆ, ಉದ್ದ ರೋಮಗಳಿಂದ ರೋಮಾಂಚಿತನಾಗಿ, ಧ್ವಜದಂತೆ ಮೇಲೆತ್ತಿದ ಬಾಲದಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
3.148.84
ह्रस्वौष्ठं ताम्रजिह्वास्यं रक्तकर्णं चलद्धुवम् ।
अपश्यद्वदनं तस्य रश्मिवन्तमिवोडुपम् ॥ ३.१४८.८४ ॥
ಚಿಕ್ಕ ತುಟಿ, ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ನಾಲಿಗೆ ಇರುವ ಬಾಯಿ, ಕೆಂಪು ಕಿವಿ, ಚಲಿಸುವ ಹುಬ್ಬುಗಳುಳ್ಳ ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ಕಂಡನು; ಅದು ಕಿರಣಗಳುಳ್ಳ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಇತ್ತು.
3.148.85
वदनाभ्यन्तरगतैः शुक्लैर्दन्तैरलंकृतम् ।
केसरोत्करसंमिश्रमशोकानामिवोत्करम् ॥ ३.१४८.८५ ॥
ಬಾಯೊಳಗಿನ ಬಿಳಿಯ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಕೇಸರ ರಾಶಿಯಿಂದ ಮಿಶ್ರಿತವಾದ, ಅಶೋಕ ವೃಕ್ಷಗಳ ಗೊಂಚಲಿನಂತಿದ್ದ ಮುಖ.
3.148.86
हिरण्मयीनां मध्यस्थं कदलीनां महाद्युतिम् ।
दीप्यमानेन वपुषा स्वर्चिष्मन्तमिवानलम्।
निरीक्षन्तमपत्रस्तं लोचनैर्मधुपिङ्गलैः ॥ ३.१४८.८६ ॥
ಚಿನ್ನದ ಬಾಳೆ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತ, ಮಹಾ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಹೊಳೆಯುವ ದೇಹದಿಂದ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತಿದ್ದ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಜೇನುಬಣ್ಣದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವನು.
3.148.87
तं वानरवरं धीमानतिकायं महाबलम् ।
स्वर्गपन्थानमावृत्य हिमवन्तमिव स्तितम् ॥ ३.१४८.८७ ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾನರನು, ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಬಲವುಳ್ಳವನು, ಸ್ವರ್ಗದ ದಾರಿಯನ್ನು ತಡೆದು ಹಿಮಾಲಯದಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದನು.
3.148.88
दृष्ट्वा चैनं महाबाहुरेकं तस्मिन्महावने ।
अथोपसृत्यतरसा भीमो भीमपराक्रमः ॥ ३.१४८.८८ ॥
ಆ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾಬಾಹು, ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಮನು ವೇಗದಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿದನು.
3.148.89
सिंहनादं चकारोग्रं वज्राशनिसमं बली ।
तेन शब्देन भीमस्य वित्रेसुर्मृगपक्षिणः ॥ ३.१४८.८९ ॥
ಬಲಿಷ್ಠ ಭೀಮನು ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಸಿಡಿಲಿನಂತಿದ್ದ ಭಯಂಕರ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದನು; ಭೀಮನ ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಮೃಗಗಳೂ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಭಯಭೀತವಾದವು.
3.148.90
हनूमांश्च महासत्व ईषदुन्मील्य लोचने ।
दृष्ट्वा तमथ सावज्ञं लोचनैर्मधुपिङ्गलैः ॥ ३.१४८.९० ॥
ಮಹಾ ಸತ್ತ್ವಶಾಲಿ ಹನುಮಂತನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದನು; ನಂತರ ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಜೇನುಬಣ್ಣದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಿದನು.
3.148.91
ततः पवनजः श्रीमानन्तिकस्थं महौजसम् ।
स्मितेन चैनमासाद्यहनूमानिदमब्रवीत् ॥ ३.१४८.९१ ॥
ಆಗ ವಾಯುಪುತ್ರ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಹನೂಮಂತನು, ಹತ್ತಿರ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.148.92
किमर्थं सरुजस्तेऽहं सुखसुप्तः प्रबोधितः ।
ननु नाम त्वया कार्या दया भूतेषु जानता ॥ ३.१४८.९२ ॥
"ನಾನು ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದೆ; ನೋವಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಎಚ್ಚರಿಸಿದೆ? ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಬೇಕೆಂದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲವೇ?"
3.148.93
वयं धर्मं न जानीमस्तिर्यग्योनिमुपाश्रिताः ।
नरास्तु बुद्धिसंपन्ना दयां कुर्वन्ति जन्तुषु ॥ ३.१४८.९३ ॥
"ನಾವು ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿಯೆವು; ಪ್ರಾಣಿ ಯೋನಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು ನಾವು. ಆದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮನುಷ್ಯರು ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರುತ್ತಾರೆ."
3.148.94
क्रूरेषु कर्मसु कथं देहवाक्चित्तदूषिषु ।
धर्मघातिषु सज्जन्ते बुद्दिमन्तो भवद्विधाः ॥ ३.१४८.९४ ॥
"ದೇಹ, ವಾಕ್ಕು, ಮನಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಕಲುಷಿತರಾದ, ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮಂತಹ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಹೇಗೆ ಆಸಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ?"
3.148.95
न त्वं धर्मं विजानासि वृद्धा नोपासितास्त्वया ।
अल्पबुद्धितया बाल्यादुत्सादयसि यन्मृगान् ॥ ३.१४८.९५ ॥
"ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತಿಲ್ಲ; ಹಿರಿಯರನ್ನು ಸೇವಿಸಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯಿಂದ, ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ನೀನು ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ."
3.148.96
ब्रूहि कस्त्वं किमर्थं वा किमिदं वनमागतः ।
वर्जितं मानुषैर्भावैस्तथैव पुरुषैरपि ॥ ३.१४८.९६ ॥
"ಹೇಳು, ನೀನು ಯಾರು? ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಕಾಡಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀಯ? ಮಾನವ ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟವನಾಗಿ."
3.148.97
क्व च त्वयाऽद्यगन्तव्यं प्रब्रूहि पुरुषर्षभ ।
अतः परमगम्योऽयं पर्वतः सुदुरारुहः ॥ ३.१४८.९७ ॥
ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಂದು ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು? ಹೇಳು. ಇದರ ಆಚೆಗೆ ಈ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹೋಗಲಾಗದು, ಏರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟ.
3.148.98
विना सिद्धगतिं वीर गतिरत्र न विद्यते ।
देवलोकस्य मार्गोऽयमगम्यो मानुषैः सदा ॥ ३.१४८.९८ ॥
ವೀರನೇ, ಸಿದ್ಧರ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ. ಇದು ದೇವಲೋಕದ ಮಾರ್ಗ; ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸದಾ ಅಗಮ್ಯ.
3.148.99
कारुण्यात्त्वामहं वीर वारयामि निबोध मे ।
नातः परं त्वया शक्यं गन्तुमाश्वसिहि प्रभो ॥ ३.१४८.९९ ॥
ವೀರನೇ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ಇದರ ಆಚೆಗೆ ನಿನಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಧೈರ್ಯವಾಗಿರು, ಪ್ರಭುವೇ.
3.148.100
स्वागतं सर्वथैवेह तवाद्य मनुजर्षभ ।
इमान्यमृतकल्पानि मूलानि च फलानि च ॥ ३.१४८.१०० ॥
ಮನುಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸ್ವಾಗತ. ಇವು ಅಮೃತಸದೃಶ ಬೇರುಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳು.
3.148.101
भक्षयित्वा निवर्तस्व मा वृथा प्राप्स्यसे वधम् ।
ग्राह्यं यदि वचो मह्यं हितं मनुजपुङ्गव ॥ ३.१४८.१०१ ॥
ಇವನ್ನು ತಿಂದು ಹಿಂದಿರುಗು, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಬೇಡ. ಮನುಜಪುಂಗವನೇ, ನನ್ನ ಹಿತವಚನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ.