Mahābhārata · Adhyāya 3.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.150.1
हृतदारः सह भ्रात्रा पत्नीं मार्गन्स राघवः ।
दृष्टवाञ्शैलशिखरे सुग्रीवं वानरर्षभम् ॥ ३.१५०.१ ॥
Rāghava, privado de su esposa, buscándola junto a su hermano, vio en la cima de una montaña a Sugrīva, el toro de los monos.
3.150.2
तेन तस्याभवत्सख्यं राघवस्य महात्मनः ।
स हत्वा वालिनं राज्ये सुग्रीवं प्रत्यपादयत् ॥ ३.१५०.२ ॥
Por aquel encuentro surgió la amistad con el magnánimo Rāghava. Él mató a Vālin y restauró a Sugrīva en el reino.
3.150.3
स राज्यं प्राप्य सुग्रीवः सीतायाः परिमार्गणे ।
वानरान्प्रेषयामास शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.१५०.३ ॥
Habiendo obtenido el reino, Sugrīva envió cientos y miles de monos a buscar a Sītā.
3.150.4
ततो वानरकोटीभिः सहितोऽहं नरर्षभ ।
सीतां मार्गन्महाबाहो प्रस्थितो दक्षिणां दिशम् ॥ ३.१५०.४ ॥
Entonces, oh toro entre los hombres, acompañado de millones de monos, partí en busca de Sītā hacia la dirección sur, oh de brazos poderosos.
3.150.5
ततः प्रवृत्तिः सीताया गृध्रेण सुमहात्मना ।
संपातिना समाख्याता रावणस्य निवेशने ॥ ३.१५०.५ ॥
Entonces el muy magnánimo buitre Sampāti dio noticia de Sītā en la morada de Rāvaṇa.
3.150.6
ततोऽहं कार्यसिद्ध्यर्थं रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
शतयोजनविस्तारमर्णवं सहसा प्लुतः ॥ ३.१५०.६ ॥
Entonces, para cumplir la tarea de Rāma, de acciones sin esfuerzo, salté de repente sobre el océano, de cien yojanas de ancho.
3.150.7
अहं स्ववीर्यादुत्तीर्य सागरं मकरालयम् ।
सुतां जनकराजस्य सीतां सुररसुतोपमाम् ॥ ३.१५०.७ ॥
Por mi propio valor crucé el océano, morada de los makaras, y vi a Sītā, hija del rey Janaka, semejante a una hija de los dioses.
3.150.8
दृष्टवान्भरतश्रेष्ठ रावणस्य निवेशने ।
समेत्य तामहं देवीं वैदेहीं राघवप्रियाम् ॥ ३.१५०.८ ॥
Oh, mejor de los Bharatas, en la residencia de Rāvaṇa vi a aquella diosa Vaidehī, la amada de Rāghava, y me reuní con ella.
3.150.9
दग्ध्वा लङ्कामशेषेण सादृप्राकारतोरणाम् ।
प्रत्यागतश्चास्य पुनर्नाम तत्रप्रकाश्य वै ॥ ३.१५०.९ ॥
Habiendo quemado Laṅkā por completo, con sus soberbias murallas y puertas, regresé, y allí di a conocer de nuevo mi nombre.
3.150.10
मद्वाक्यं चावधार्याशु रामो राजीवलोचनः ।
अबद्धपूर्वमन्यैश्च बद्ध्वा सेतुं महोदधौ।
वृतो वानरकोटीभिः समुत्तीर्णो महार्णवम् ॥ ३.१५०.१० ॥
Al escuchar mis palabras, Rāma de ojos de loto construyó de inmediato un puente sobre el gran océano, nunca antes atado por otros, y, rodeado de decenas de millones de monos, cruzó el gran mar.
3.150.11
ततो ररामेण वीर्येण हत्वा तान्सर्वराक्षसान् ।
रणे तु राक्षसगणं रावणं लोकरावणम् ॥ ३.१५०.११ ॥
Entonces Rāma, con su valor, mató en batalla a todos aquellos rākṣasas, a la hueste de rākṣasas, y a Rāvaṇa, que hacía llorar a los mundos.
3.150.12
निशाचरेनद्रं हत्वा तु सभ्रातृसुतबान्धवम् ।
राज्येऽभिषिच्य लङ्कायां राक्षसेन्द्रं विभीषणम् ॥ ३.१५०.१२ ॥
Tras matar al señor de los errantes nocturnos junto con sus hermanos, hijos y parientes, Rāma consagró como rey del reino de Laṅkā a Vibhīṣaṇa, señor de los rākṣasas.
3.150.13
धार्मिकं भक्तिमन्तं च भक्तानुगतवत्सलः ।
प्रत्याहृत्य ततः सीतां नष्टां वेदश्रुतिं यथा ॥ ३.१५०.१३ ॥
El justo y devoto, afectuoso con quienes siguen a sus devotos, trajo de vuelta a Sītā como se recupera la perdida śruti védica.
3.150.14
तयैव सहितः साध्व्या पत्न्या रामो महायशाः ।
गत्वा ततोऽतित्वरितः स्वां पुरीं रघुनन्दनः।
अध्यावसत्ततोऽयोध्यामयोध्यां द्विषतां प्रभुः ॥ ३.१५०.१४ ॥
Junto a esa virtuosa esposa, Rāma, de gran fama, gozo de los Raghus, fue con prisa a su ciudad. Luego aquel señor se estableció en Ayodhyā, invencible para sus enemigos.
3.150.15
ततः प्रतिष्ठितो राज्ये रामो नृपतिसत्तमः ।
वरं मया याचितोऽसौ रामो राजीवलोचनः ॥ ३.१५०.१५ ॥
Entonces, establecido Rāma en el reino, el mejor de los reyes, pedí un don a aquel Rāma de ojos de loto.
3.150.16
यावद्रामकथेयं ते भवेल्लोकेषु शत्रुहन् ।
तावज्जीवेयमित्येवं तथाऽस्त्विति च सोब्रवीत् ॥ ३.१५०.१६ ॥
"Oh matador de enemigos, mientras esta historia de Rāma exista en los mundos, que yo viva tanto tiempo". Así [pedí], y él dijo: "Sea así".
3.150.17
सीताप्रसादाच्च सदा मामिहस्थमरिंदम ।
उपतिष्ठन्ति दिव्या हि भोगा भीम यथेप्सिताः ॥ ३.१५०.१७ ॥
Por la gracia de Sītā, oh domador de enemigos, a mí que habito aquí se me presentan siempre goces divinos según los deseo, oh Bhīma.
3.150.18
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
राज्यं कारितवान्रामस्ततः स्वभवनं गतः ॥ ३.१५०.१८ ॥
Rāma hizo gobernar el reino durante diez mil años y diez centenas de años; luego se fue a su propia morada.
3.150.19
तदिहाप्सरसस्तात गन्धर्वाश्च सदाऽनघ ।
तस्य वीरस्य चरितं गायन्त्यो रमयन्ति माम् ॥ ३.१५०.१९ ॥
Aquí, querido, las apsarās y los gandharvas, siempre sin culpa, cantan la historia de aquel héroe y me deleitan.
3.150.20
अयं च मार्गो मर्त्यानामगम्यः कुरुनन्दन ।
ततोऽहं रुद्धवान्मार्गं तवेमं देवसेवितम् ॥ ३.१५०.२० ॥
Y este camino es inaccesible para los mortales, deleite de los Kurus; por eso había bloqueado para ti este camino frecuentado por los dioses.
3.150.21
त्वामनेन पथा यान्तं यक्षो वा राक्षसोपि वा ।
धर्षयेद्वा शपेद्वाऽपि मा कश्चिदिति भारत ॥ ३.१५०.२१ ॥
Mientras vas por este camino, oh Bhārata, que ningún yakṣa ni rākṣasa te ataque ni te maldiga.
3.150.22
दिव्यो देवपथो ह्येष नात्र गच्छन्ति मानुषाः ।
यदर्थमागतश्चासि अत एव सरश्च तत् ॥ ३.१५०.२२ ॥
Este es el camino divino de los dioses; los mortales no vienen aquí. Por el mismo propósito que has venido, aquel lago también está aquí.