Mahābhārata · Adhyāya 3.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.150.1
हृतदारः सह भ्रात्रा पत्नीं मार्गन्स राघवः ।
दृष्टवाञ्शैलशिखरे सुग्रीवं वानरर्षभम् ॥ ३.१५०.१ ॥
Rāghava, dessen Gattin entführt war, suchte sie mit seinem Bruder und sah auf einem Berggipfel Sugrīva, den Stier unter den Affen.
3.150.2
तेन तस्याभवत्सख्यं राघवस्य महात्मनः ।
स हत्वा वालिनं राज्ये सुग्रीवं प्रत्यपादयत् ॥ ३.१५०.२ ॥
Durch jenes Treffen entstand Freundschaft mit dem großherzigen Rāghava. Er tötete Vālin und setzte Sugrīva wieder in sein Reich ein.
3.150.3
स राज्यं प्राप्य सुग्रीवः सीतायाः परिमार्गणे ।
वानरान्प्रेषयामास शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.१५०.३ ॥
Nachdem Sugrīva das Reich erlangt hatte, sandte er Hunderte und Tausende von Affen aus, um Sītā zu suchen.
3.150.4
ततो वानरकोटीभिः सहितोऽहं नरर्षभ ।
सीतां मार्गन्महाबाहो प्रस्थितो दक्षिणां दिशम् ॥ ३.१५०.४ ॥
Dann brach ich, o Stier unter den Männern, begleitet von Millionen Affen, auf, um Sītā zu suchen, nach Süden, o Starkarmiger.
3.150.5
ततः प्रवृत्तिः सीताया गृध्रेण सुमहात्मना ।
संपातिना समाख्याता रावणस्य निवेशने ॥ ३.१५०.५ ॥
Da berichtete der überaus großherzige Geier Sampāti die Nachricht von Sītā in Rāvaṇas Wohnsitz.
3.150.6
ततोऽहं कार्यसिद्ध्यर्थं रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
शतयोजनविस्तारमर्णवं सहसा प्लुतः ॥ ३.१५०.६ ॥
Dann, um Rāmas Auftrag zu erfüllen, dessen Taten mühelos waren, sprang ich plötzlich über den hundert Yojanas breiten Ozean.
3.150.7
अहं स्ववीर्यादुत्तीर्य सागरं मकरालयम् ।
सुतां जनकराजस्य सीतां सुररसुतोपमाम् ॥ ३.१५०.७ ॥
Aus eigener Kraft überquerte ich den Ozean, die Heimstatt der Makaras, und sah Sītā, die Tochter König Janakas, einer Göttertochter gleich.
3.150.8
दृष्टवान्भरतश्रेष्ठ रावणस्य निवेशने ।
समेत्य तामहं देवीं वैदेहीं राघवप्रियाम् ॥ ३.१५०.८ ॥
O Bester der Bharatas, in Rāvaṇas Palast sah ich jene Göttin Vaidehī, die Geliebte Rāghavas, und trat vor sie.
3.150.9
दग्ध्वा लङ्कामशेषेण सादृप्राकारतोरणाम् ।
प्रत्यागतश्चास्य पुनर्नाम तत्रप्रकाश्य वै ॥ ३.१५०.९ ॥
Nachdem ich Laṅkā mit seinen stolzen Wällen und Toren ganz verbrannt hatte, kehrte ich zurück und machte dort meinen Namen erneut bekannt.
3.150.10
मद्वाक्यं चावधार्याशु रामो राजीवलोचनः ।
अबद्धपूर्वमन्यैश्च बद्ध्वा सेतुं महोदधौ।
वृतो वानरकोटीभिः समुत्तीर्णो महार्णवम् ॥ ३.१५०.१० ॥
Als Rāma mit den Lotusaugen meine Worte vernahm, errichtete er rasch eine Brücke über den großen Ozean, die zuvor niemand gebaut hatte, und, von zig Millionen Affen umgeben, überquerte er das große Meer.
3.150.11
ततो ररामेण वीर्येण हत्वा तान्सर्वराक्षसान् ।
रणे तु राक्षसगणं रावणं लोकरावणम् ॥ ३.१५०.११ ॥
Dann erschlug Rāma durch seine Tapferkeit im Kampf alle jene Rākṣasas, die Schar der Rākṣasas und Rāvaṇa, der die Welten zum Weinen brachte.
3.150.12
निशाचरेनद्रं हत्वा तु सभ्रातृसुतबान्धवम् ।
राज्येऽभिषिच्य लङ्कायां राक्षसेन्द्रं विभीषणम् ॥ ३.१५०.१२ ॥
Nachdem er den Herrn der Nachtwandler samt seinen Brüdern, Söhnen und Verwandten erschlagen hatte, salbte Rāma Vibhīṣaṇa, den Herrn der Rākṣasas, zum König über das Reich Laṅkā.
3.150.13
धार्मिकं भक्तिमन्तं च भक्तानुगतवत्सलः ।
प्रत्याहृत्य ततः सीतां नष्टां वेदश्रुतिं यथा ॥ ३.१५०.१३ ॥
Der Rechtschaffene und Hingebungsvolle, liebevoll gegenüber denen, die seinen Gläubigen folgen, brachte Sītā zurück, wie man die verlorene Veda-Śruti wiederfindet.
3.150.14
तयैव सहितः साध्व्या पत्न्या रामो महायशाः ।
गत्वा ततोऽतित्वरितः स्वां पुरीं रघुनन्दनः।
अध्यावसत्ततोऽयोध्यामयोध्यां द्विषतां प्रभुः ॥ ३.१५०.१४ ॥
Zusammen mit jener tugendhaften Gattin begab sich Rāma, von großem Ruhm, die Freude der Raghus, eilends in seine Stadt. Dann ließ sich der Herr in Ayodhyā nieder, das für Feinde unbezwingbar ist.
3.150.15
ततः प्रतिष्ठितो राज्ये रामो नृपतिसत्तमः ।
वरं मया याचितोऽसौ रामो राजीवलोचनः ॥ ३.१५०.१५ ॥
Als Rāma, der beste der Könige, im Reich eingesetzt war, erbat ich von jenem lotusäugigen Rāma eine Gunst.
3.150.16
यावद्रामकथेयं ते भवेल्लोकेषु शत्रुहन् ।
तावज्जीवेयमित्येवं तथाऽस्त्विति च सोब्रवीत् ॥ ३.१५०.१६ ॥
"O Töter der Feinde, solange diese Rāma-Erzählung in den Welten besteht, so lange möge ich leben." So [bat ich], und er sprach: "So sei es."
3.150.17
सीताप्रसादाच्च सदा मामिहस्थमरिंदम ।
उपतिष्ठन्ति दिव्या हि भोगा भीम यथेप्सिताः ॥ ३.१५०.१७ ॥
Durch Sītās Gnade, o Bezwinger der Feinde, stellen sich mir, der ich hier wohne, stets göttliche Genüsse ein, wie ich sie begehre, o Bhīma.
3.150.18
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
राज्यं कारितवान्रामस्ततः स्वभवनं गतः ॥ ३.१५०.१८ ॥
Rāma ließ das Reich zehntausend Jahre und tausend Jahre regieren; dann ging er in seine eigene Wohnstatt.
3.150.19
तदिहाप्सरसस्तात गन्धर्वाश्च सदाऽनघ ।
तस्य वीरस्य चरितं गायन्त्यो रमयन्ति माम् ॥ ३.१५०.१९ ॥
Hier, lieber Freund, singen die makellosen Apsarās und Gandharvas stets die Taten jenes Helden und erfreuen mich.
3.150.20
अयं च मार्गो मर्त्यानामगम्यः कुरुनन्दन ।
ततोऽहं रुद्धवान्मार्गं तवेमं देवसेवितम् ॥ ३.१५०.२० ॥
Und dieser Weg ist für Sterbliche unzugänglich, Wonne der Kurus; deshalb hatte ich diesen von Göttern begangenen Weg für dich versperrt.
3.150.21
त्वामनेन पथा यान्तं यक्षो वा राक्षसोपि वा ।
धर्षयेद्वा शपेद्वाऽपि मा कश्चिदिति भारत ॥ ३.१५०.२१ ॥
Während du diesen Weg gehst, o Bhārata, möge kein Yakṣa oder Rākṣasa dich angreifen oder verfluchen.
3.150.22
दिव्यो देवपथो ह्येष नात्र गच्छन्ति मानुषाः ।
यदर्थमागतश्चासि अत एव सरश्च तत् ॥ ३.१५०.२२ ॥
Dies ist der göttliche Pfad der Götter; Sterbliche gehen hier nicht hin. Gerade um dessentwillen, weswegen du gekommen bist, liegt auch jener See hier.