ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.150.1
हृतदारः सह भ्रात्रा पत्नीं मार्गन्स राघवः ।
दृष्टवाञ्शैलशिखरे सुग्रीवं वानरर्षभम् ॥ ३.१५०.१ ॥
ପତ୍ନୀ ଅପହୃତ ହେବାରୁ ଭାଇ ସହିତ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିବା ରାଘବ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
3.150.2
तेन तस्याभवत्सख्यं राघवस्य महात्मनः ।
स हत्वा वालिनं राज्ये सुग्रीवं प्रत्यपादयत् ॥ ३.१५०.२ ॥
ତା'ଠାରୁ ମହାତ୍ମା ରାଘବଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ମିତ୍ରତା ହେଲା। ସେ ବାଳୀଙ୍କୁ ବଧ କରି ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟରେ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କଲେ।
3.150.3
स राज्यं प्राप्य सुग्रीवः सीतायाः परिमार्गणे ।
वानरान्प्रेषयामास शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.१५०.३ ॥
ରାଜ୍ୟ ପାଇ ସୁଗ୍ରୀବ ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ବାନର ପଠାଇଲେ।
3.150.4
ततो वानरकोटीभिः सहितोऽहं नरर्षभ ।
सीतां मार्गन्महाबाहो प्रस्थितो दक्षिणां दिशम् ॥ ३.१५०.४ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୋଟି କୋଟି ବାନର ସହିତ ମୁଁ ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ, ହେ ମହାବାହୁ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାତ୍ରା କଲି।
3.150.5
ततः प्रवृत्तिः सीताया गृध्रेण सुमहात्मना ।
संपातिना समाख्याता रावणस्य निवेशने ॥ ३.१५०.५ ॥
ତା'ପରେ ଅତି ମହାତ୍ମା ଗୃଧ୍ର ସମ୍ପାତି ରାବଣଙ୍କ ଭବନରେ ସୀତାଙ୍କ ସମ୍ବାଦ କହିଲେ।
3.150.6
ततोऽहं कार्यसिद्ध्यर्थं रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
शतयोजनविस्तारमर्णवं सहसा प्लुतः ॥ ३.१५०.६ ॥
ତା'ପରେ, ଅନାୟାସରେ କର୍ମ କରୁଥିବା ରାମଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ମୁଁ ଶହେ ଯୋଜନ ବିସ୍ତାର ସମୁଦ୍ରକୁ ହଠାତ୍ ଡେଇଁ ପାର ହେଲି।
3.150.7
अहं स्ववीर्यादुत्तीर्य सागरं मकरालयम् ।
सुतां जनकराजस्य सीतां सुररसुतोपमाम् ॥ ३.१५०.७ ॥
ମୁଁ ମୋର ନିଜ ବଳରେ ମକରାଳୟ ସେହି ସାଗର ପାର ହେଲି; ଜନକ ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା, ଦେବକନ୍ୟା ସଦୃଶ ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲି।
3.150.8
दृष्टवान्भरतश्रेष्ठ रावणस्य निवेशने ।
समेत्य तामहं देवीं वैदेहीं राघवप्रियाम् ॥ ३.१५०.८ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ! ରାବଣଙ୍କ ପ୍ରାସାଦରେ ମୁଁ ସେହି ଦେବୀ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲି ଓ ସାକ୍ଷାତ କଲି; ସେ ରାଘବଙ୍କ ପ୍ରିୟା।
3.150.9
दग्ध्वा लङ्कामशेषेण सादृप्राकारतोरणाम् ।
प्रत्यागतश्चास्य पुनर्नाम तत्रप्रकाश्य वै ॥ ३.१५०.९ ॥
ଗର୍ବିତ ପ୍ରାଚୀର ଓ ତୋରଣ ସହିତ ଲଙ୍କାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦଗ୍ଧ କରି ମୁଁ ଫେରିଲି; ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ମୋ ନାମ ଜଣାଇଲି।
3.150.10
मद्वाक्यं चावधार्याशु रामो राजीवलोचनः ।
अबद्धपूर्वमन्यैश्च बद्ध्वा सेतुं महोदधौ।
वृतो वानरकोटीभिः समुत्तीर्णो महार्णवम् ॥ ३.१५०.१० ॥
ମୋ କଥା ଶୁଣି କମଳନୟନ ରାମ ଶୀଘ୍ର ମହାସାଗର ଉପରେ, ପୂର୍ବେ କେହି ବାନ୍ଧି ନ ଥିବା ଏକ ସେତୁ ବାନ୍ଧି, କୋଟି କୋଟି ବାନରରେ ଘେରି ସେହି ମହାସାଗର ପାର ହେଲେ।
3.150.11
ततो ररामेण वीर्येण हत्वा तान्सर्वराक्षसान् ।
रणे तु राक्षसगणं रावणं लोकरावणम् ॥ ३.१५०.११ ॥
ତା'ପରେ ରାମ ନିଜ ବଳରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ, ରାକ୍ଷସଗଣକୁ ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କନ୍ଦାଇଥିବା ରାବଣକୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କଲେ।
3.150.12
निशाचरेनद्रं हत्वा तु सभ्रातृसुतबान्धवम् ।
राज्येऽभिषिच्य लङ्कायां राक्षसेन्द्रं विभीषणम् ॥ ३.१५०.१२ ॥
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଅଧିପତିଙ୍କୁ — ତାଙ୍କ ଭାଇ, ପୁତ୍ର ଓ ବାନ୍ଧବଙ୍କ ସହିତ — ବଧ କରି, ରାମ ଲଙ୍କାର ରାଜ୍ୟରେ ରାକ୍ଷସରାଜ ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କଲେ।
3.150.13
धार्मिकं भक्तिमन्तं च भक्तानुगतवत्सलः ।
प्रत्याहृत्य ततः सीतां नष्टां वेदश्रुतिं यथा ॥ ३.१५०.१३ ॥
ଧାର୍ମିକ, ଭକ୍ତିମାନ୍ ଏବଂ ଭକ୍ତାନୁଗାମୀଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହଶୀଳ ସେ, ହଜିଯାଇଥିବା ବେଦଶ୍ରୁତିକୁ ପରି ସୀତାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିଲେ।
3.150.14
तयैव सहितः साध्व्या पत्न्या रामो महायशाः ।
गत्वा ततोऽतित्वरितः स्वां पुरीं रघुनन्दनः।
अध्यावसत्ततोऽयोध्यामयोध्यां द्विषतां प्रभुः ॥ ३.१५०.१४ ॥
ସେହି ସାଧ୍ୱୀ ପତ୍ନୀଙ୍କ ସହିତ ମହାଯଶସ୍ୱୀ ରାମ, ରଘୁନନ୍ଦନ, ଅତିଶୀଘ୍ର ନିଜ ନଗରକୁ ଗଲେ। ତାପରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜେୟ ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ସେ ପ୍ରଭୁ ବାସ କଲେ।
3.150.15
ततः प्रतिष्ठितो राज्ये रामो नृपतिसत्तमः ।
वरं मया याचितोऽसौ रामो राजीवलोचनः ॥ ३.१५०.१५ ॥
ତାପରେ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମଙ୍କ ନିକଟରୁ, କମଳନୟନ ସେହି ରାମଙ୍କ ନିକଟରୁ ମୁଁ ଏକ ବର ଯାଚିଲି।
3.150.16
यावद्रामकथेयं ते भवेल्लोकेषु शत्रुहन् ।
तावज्जीवेयमित्येवं तथाऽस्त्विति च सोब्रवीत् ॥ ३.१५०.१६ ॥
"ହେ ଶତ୍ରୁହନ୍ତା, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭର ଏହି ରାମକଥା ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ବଞ୍ଚିଥାଏ" — ଏପରି [ମୁଁ ଯାଚିଲି]; ସେ କହିଲେ, "ତଥାସ୍ତୁ।"
3.150.17
सीताप्रसादाच्च सदा मामिहस्थमरिंदम ।
उपतिष्ठन्ति दिव्या हि भोगा भीम यथेप्सिताः ॥ ३.१५०.१७ ॥
ସୀତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରୁ, ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ, ଏଠାରେ ରହୁଥିବା ମୋ ପାଇଁ ସର୍ବଦା ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିବା ଦିବ୍ୟ ଭୋଗମାନ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଭୀମ।
3.150.18
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
राज्यं कारितवान्रामस्ततः स्वभवनं गतः ॥ ३.१५०.१८ ॥
ଦଶ ହଜାର ଏବଂ ଦଶ ଶହ ବର୍ଷ ରାମ ରାଜ୍ୟ ଚଳାଇଲେ; ତାପରେ ସେ ନିଜ ଧାମକୁ ଗଲେ।
3.150.19
तदिहाप्सरसस्तात गन्धर्वाश्च सदाऽनघ ।
तस्य वीरस्य चरितं गायन्त्यो रमयन्ति माम् ॥ ३.१५०.१९ ॥
ଏଠାରେ, ହେ ତାତ, ନିଷ୍ପାପ ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସର୍ବଦା ସେହି ବୀରଙ୍କ ଚରିତ ଗାଇ ମୋତେ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତି।
3.150.20
अयं च मार्गो मर्त्यानामगम्यः कुरुनन्दन ।
ततोऽहं रुद्धवान्मार्गं तवेमं देवसेवितम् ॥ ३.१५०.२० ॥
ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ଏହି ପଥ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଗମ୍ୟ। ତେଣୁ ଦେବତାମାନେ ସେବିତ ଏହି ପଥକୁ ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ରୋକିଥିଲି।
3.150.21
त्वामनेन पथा यान्तं यक्षो वा राक्षसोपि वा ।
धर्षयेद्वा शपेद्वाऽपि मा कश्चिदिति भारत ॥ ३.१५०.२१ ॥
ହେ ଭାରତ, ଏହି ପଥରେ ଯାଉଥିବା ତୁମକୁ କୌଣସି ଯକ୍ଷ ବା ରାକ୍ଷସ ଆକ୍ରମଣ ନ କରନ୍ତୁ ବା ଅଭିଶାପ ନ ଦିଅନ୍ତୁ।
3.150.22
दिव्यो देवपथो ह्येष नात्र गच्छन्ति मानुषाः ।
यदर्थमागतश्चासि अत एव सरश्च तत् ॥ ३.१५०.२२ ॥
ଏହା ଦିବ୍ୟ ଦେବପଥ; ଏଠାକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ତୁମେ ଯେଉଁ କାରଣରୁ ଆସିଛ, ସେଥିପାଇଁ ସେହି ସରୋବରଟି ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛି।