మహాభారతం · అధ్యాయం 3.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.150.1
हृतदारः सह भ्रात्रा पत्नीं मार्गन्स राघवः ।
दृष्टवाञ्शैलशिखरे सुग्रीवं वानरर्षभम् ॥ ३.१५०.१ ॥
భార్యను అపహరించబడిన రాఘవుడు, సోదరునితో కలిసి భార్యను వెతుకుతూ, పర్వత శిఖరంపై వానరశ్రేష్ఠుడైన సుగ్రీవుడిని చూశాడు.
3.150.2
तेन तस्याभवत्सख्यं राघवस्य महात्मनः ।
स हत्वा वालिनं राज्ये सुग्रीवं प्रत्यपादयत् ॥ ३.१५०.२ ॥
దాని వల్ల మహాత్ముడైన రాఘవునితో ఆయనకు స్నేహం కలిగింది. ఆయన వాలిని సంహరించి సుగ్రీవుని రాజ్యంలో పునఃస్థాపించాడు.
3.150.3
स राज्यं प्राप्य सुग्रीवः सीतायाः परिमार्गणे ।
वानरान्प्रेषयामास शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.१५०.३ ॥
రాజ్యాన్ని పొందిన సుగ్రీవుడు, సీతను వెతకడానికి వందలు, వేలమంది వానరులను పంపాడు.
3.150.4
ततो वानरकोटीभिः सहितोऽहं नरर्षभ ।
सीतां मार्गन्महाबाहो प्रस्थितो दक्षिणां दिशम् ॥ ३.१५०.४ ॥
అప్పుడు, ఓ నరశ్రేష్ఠా, కోట్లాది వానరులతో కూడి నేను సీతను వెతుకుతూ, ఓ మహాబాహూ, దక్షిణ దిశగా బయలుదేరాను.
3.150.5
ततः प्रवृत्तिः सीताया गृध्रेण सुमहात्मना ।
संपातिना समाख्याता रावणस्य निवेशने ॥ ३.१५०.५ ॥
అప్పుడు అత్యంత మహాత్ముడైన గృధ్రం సంపాతి రావణుని నివాసంలో సీత వార్తను తెలియజేసింది.
3.150.6
ततोऽहं कार्यसिद्ध्यर्थं रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
शतयोजनविस्तारमर्णवं सहसा प्लुतः ॥ ३.१५०.६ ॥
అప్పుడు, అనాయాసంగా కార్యం సాధించే రాముని కార్యసిద్ధి కోసం, నూరు యోజనాల విస్తారమున్న సముద్రాన్ని నేను ఒక్కసారిగా దాటాను.
3.150.7
अहं स्ववीर्यादुत्तीर्य सागरं मकरालयम् ।
सुतां जनकराजस्य सीतां सुररसुतोपमाम् ॥ ३.१५०.७ ॥
నేను నా స్వశక్తితో మకరాలయమైన ఆ సముద్రాన్ని దాటాను; జనక రాజు కుమార్తె, దేవకన్యలా ఉన్న సీతను చూశాను.
3.150.8
दृष्टवान्भरतश्रेष्ठ रावणस्य निवेशने ।
समेत्य तामहं देवीं वैदेहीं राघवप्रियाम् ॥ ३.१५०.८ ॥
భరతశ్రేష్ఠా! రావణుని భవనంలో నేను ఆ దేవి వైదేహిని చూశాను, ఆమెను కలిశాను; ఆమె రాఘవునికి ప్రియురాలు.
3.150.9
दग्ध्वा लङ्कामशेषेण सादृप्राकारतोरणाम् ।
प्रत्यागतश्चास्य पुनर्नाम तत्रप्रकाश्य वै ॥ ३.१५०.९ ॥
గర్వించిన ప్రాకారాలు, ద్వారాలతో ఉన్న లంకను పూర్తిగా దహించి నేను తిరిగి వచ్చాను; అక్కడ ఆయనకు మళ్లీ నా పేరును తెలియజేశాను.
3.150.10
मद्वाक्यं चावधार्याशु रामो राजीवलोचनः ।
अबद्धपूर्वमन्यैश्च बद्ध्वा सेतुं महोदधौ।
वृतो वानरकोटीभिः समुत्तीर्णो महार्णवम् ॥ ३.१५०.१० ॥
నా మాటలు విని కమలనేత్రుడైన రాముడు వెంటనే మహాసముద్రంపై, ఇంతకు ముందు ఎవరూ కట్టని, ఒక వంతెన నిర్మించి, కోట్లాది వానరులతో చుట్టుముట్టబడి ఆ మహార్ణవాన్ని దాటాడు.
3.150.11
ततो ररामेण वीर्येण हत्वा तान्सर्वराक्षसान् ।
रणे तु राक्षसगणं रावणं लोकरावणम् ॥ ३.१५०.११ ॥
తరువాత రాముడు తన పరాక్రమంతో యుద్ధంలో ఆ రాక్షసులందరినీ, రాక్షససమూహాన్ని, లోకాలను ఏడ్పించిన రావణుడినీ సంహరించాడు.
3.150.12
निशाचरेनद्रं हत्वा तु सभ्रातृसुतबान्धवम् ।
राज्येऽभिषिच्य लङ्कायां राक्षसेन्द्रं विभीषणम् ॥ ३.१५०.१२ ॥
రాక్షసుల ప్రభువును — అతని సోదరులు, కుమారులు, బంధువులతో సహా — సంహరించి, లంకా రాజ్యంపై రాక్షసరాజు విభీషణుని అభిషేకించాడు.
3.150.13
धार्मिकं भक्तिमन्तं च भक्तानुगतवत्सलः ।
प्रत्याहृत्य ततः सीतां नष्टां वेदश्रुतिं यथा ॥ ३.१५०.१३ ॥
ధార్మికుడు, భక్తిమంతుడు, భక్తులను అనుసరించేవారిపై వాత్సల్యం కలవాడు — కోల్పోయిన వేద-శ్రుతిని తిరిగి పొందినట్లుగా సీతను తిరిగి తీసుకువచ్చాడు.
3.150.14
तयैव सहितः साध्व्या पत्न्या रामो महायशाः ।
गत्वा ततोऽतित्वरितः स्वां पुरीं रघुनन्दनः।
अध्यावसत्ततोऽयोध्यामयोध्यां द्विषतां प्रभुः ॥ ३.१५०.१४ ॥
ఆ పతివ్రతా భార్యతో కూడిన మహాయశస్వి రాముడు, రఘునందనుడు, వేగంగా తన నగరానికి వెళ్లాడు. తరువాత శత్రువులకు అజేయమైన అయోధ్యలో ఆ ప్రభువు నివసించాడు.
3.150.15
ततः प्रतिष्ठितो राज्ये रामो नृपतिसत्तमः ।
वरं मया याचितोऽसौ रामो राजीवलोचनः ॥ ३.१५०.१५ ॥
తరువాత రాజ్యంలో స్థిరపడిన రాజులలో ఉత్తముడైన రాముడిని, కమలనేత్రుడైన ఆ రాముడిని, నేను ఒక వరం కోరాను.
3.150.16
यावद्रामकथेयं ते भवेल्लोकेषु शत्रुहन् ।
तावज्जीवेयमित्येवं तथाऽस्त्विति च सोब्रवीत् ॥ ३.१५०.१६ ॥
"శత్రువులను సంహరించువాడా, లోకాలలో నీ ఈ రామకథ ఉన్నంత కాలం నేను జీవించాలి" — ఇలా [నేను కోరాను]; అతడు "అలాగే కానిమ్ము" అన్నాడు.
3.150.17
सीताप्रसादाच्च सदा मामिहस्थमरिंदम ।
उपतिष्ठन्ति दिव्या हि भोगा भीम यथेप्सिताः ॥ ३.१५०.१७ ॥
సీత కృపవల్ల, శత్రుదమనా, ఇక్కడ ఉంటున్న నాకు ఎల్లప్పుడూ నేను కోరినట్లు దివ్య భోగాలు సమకూరుతున్నాయి, భీమా.
3.150.18
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
राज्यं कारितवान्रामस्ततः स्वभवनं गतः ॥ ३.१५०.१८ ॥
పదివేల సంవత్సరాలు, మరో వేయి సంవత్సరాలు రాముడు రాజ్యం చేశాడు; తరువాత తన స్వధామానికి వెళ్లిపోయాడు.
3.150.19
तदिहाप्सरसस्तात गन्धर्वाश्च सदाऽनघ ।
तस्य वीरस्य चरितं गायन्त्यो रमयन्ति माम् ॥ ३.१५०.१९ ॥
ఇక్కడ, ఓ తాతా, పాపరహితులైన అప్సరసలు మరియు గంధర్వులు ఆ వీరుని చరితాన్ని పాడి నన్ను ఆనందపరుస్తారు.
3.150.20
अयं च मार्गो मर्त्यानामगम्यः कुरुनन्दन ।
ततोऽहं रुद्धवान्मार्गं तवेमं देवसेवितम् ॥ ३.१५०.२० ॥
కురునందనా, ఈ మార్గం మానవులకు అగమ్యం. అందువల్ల నేను నీ కోసం దేవతలు సేవించే ఈ మార్గాన్ని అడ్డుకున్నాను.
3.150.21
त्वामनेन पथा यान्तं यक्षो वा राक्षसोपि वा ।
धर्षयेद्वा शपेद्वाऽपि मा कश्चिदिति भारत ॥ ३.१५०.२१ ॥
భరతవంశీయుడా, ఈ మార్గంలో వెళ్తున్న నిన్ను ఏ యక్షుడైనా లేదా రాక్షసుడైనా దాడి చేయకూడదని, లేదా శపించకూడదని.
3.150.22
दिव्यो देवपथो ह्येष नात्र गच्छन्ति मानुषाः ।
यदर्थमागतश्चासि अत एव सरश्च तत् ॥ ३.१५०.२२ ॥
ఇది దివ్యమైన దేవమార్గం; ఇక్కడికి మానవులు వెళ్లరు. నీవు ఏ కారణంగా వచ్చావో, అందుకే ఆ సరస్సు కూడా ఇక్కడ ఉంది.