Mahābhārata · Adhyāya 3.153
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.153.1
ततः संहृत्य विपुलं तद्वपुः कामवर्धितम् ।
भीमसेनं पुनर्दोर्भ्यां पर्यष्वजत वानरः ॥ ३.१५३.१ ॥
Entonces, habiendo recogido su vasta forma, que había crecido a voluntad, el mono abrazó de nuevo a Bhīmasena con ambos brazos.
3.153.2
परिष्वक्तस्य तस्याशु भ्रात्रा भीमस्य भारत ।
श्रमो नाशमुपागच्छत्सर्वं चासीत्प्रदक्षिणम् ॥ ३.१५३.२ ॥
Oh Bhārata, en cuanto fue abrazado por aquel hermano, el cansancio de Bhīma cesó, y todo se volvió propicio.
3.153.3
बलं चातिबलो मेने न मेऽस्ति सदृशो महान् ।
ततः पुनरथोवाच पर्यश्रुनयनो हरिः ॥ ३.१५३.३ ॥
El muy fuerte pensó en su propia fuerza: 'No hay nadie grande igual a mí.' Entonces el mono, con los ojos llenos de lágrimas, volvió a hablar.
3.153.4
भीममाभाष्य सौहार्दाद्बाष्पगद्गदया गिरा ।
गच्छ वीर स्वमावासं स्मर्तव्योऽस्मि कथान्तरे ॥ ३.१५३.४ ॥
Dirigiéndose a Bhīma con afecto, con voz quebrada por las lágrimas, dijo: 'Ve, héroe, a tu morada. Me recordarás en otra narración de la historia.'
3.153.5
इहस्थश्च कुरुश्रेष्ठ न निवेद्योस्मि कस्यचित् ।
धनदस्यालयाच्चापि विसृष्टानां महाबल ॥ ३.१५३.५ ॥
Oh mejor de los Kurus, mientras estés aquí, no me reveles a nadie. Oh poderoso, esta es también la norma para los enviados desde la morada de Dhanada, el dador de riquezas.
3.153.6
एष काल इहायातुं देवगन्धर्वयोषिताम् ।
ममापि सफलं च क्षुः स्मारितश्चास्मि राघवम् ॥ ३.१५३.६ ॥
Este es el tiempo en que las mujeres de los dioses y gandharvas vienen aquí. También mi propósito ha dado fruto, y he sido recordado de Rāghava (Rāma).
3.153.7
रामाभिधानं विष्णुं हि जगद्धृदयनन्दनम् ।
सीतावक्रारविन्दार्कं दशास्यध्वान्तभास्करम् ॥ ३.१५३.७ ॥
Viṣṇu, llamado Rāma, deleite del corazón del mundo, el sol para el rostro de loto de Sītā, el sol que disipa la oscuridad del de diez cabezas.
3.153.8
मानुषं गात्रसंस्पर्शं गत्वा भीम त्वया सह ।
तदस्मद्दर्शनं वीर कौन्तेयामाघमस्तु ते ॥ ३.१५३.८ ॥
Bhīma, tomando un cuerpo humano y yendo contigo, que nos veas, oh héroe; que no te suceda ningún mal, hijo de Kuntī.
3.153.9
भ्रातृत्वं त्वं पुरस्कृत्य वरं वरय भारत ।
यदि तावन्मया क्षुद्रा गत्वा वारणसाह्वयम् ॥ ३.१५३.९ ॥
Oh Bhārata, poniendo ante ti la fraternidad, pide un don. Si yo voy a la ciudad llamada Vāraṇasāhvaya y...
3.153.10
धार्तराष्ट्रा निहन्तव्या यावदेतत्करोम्यहम् ।
शिलया नगरं वा तन्मर्दितव्यं मया यदि ॥ ३.१५३.१० ॥
Los hijos de Dhṛtarāṣṭra deben ser muertos, mientras yo haga esto; o esa ciudad debe ser aplastada con piedras, si yo...
3.153.11
बद्ध्वा दुर्योधनं चाद्य आनयामि तवान्तिकम् ।
यावदेतत्करोम्यद्यकामं तव महाबल ॥ ३.१५३.११ ॥
Hoy ataré a Duryodhana y lo traeré ante ti; mientras cumplo hoy tu deseo, oh poderoso.
3.153.12
भीमसेनस्तु तद्वाक्यं श्रुत्वा तस् महात्मनः ।
प्रत्युवाच हनून्तं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.१५३.१२ ॥
Pero Bhīmasena, habiendo oído aquellas palabras del magnánimo, respondió a Hanumān con el corazón alegre.
3.153.13
कृतमेव त्वया सर्वं मम वानरपुङ्गव ।
स्वस्ति तेऽस्तु महाबाहो कामये त्वां प्रसीदमे ॥ ३.१५३.१३ ॥
Oh, mejor de los monos, lo has hecho todo por mí. Oh, de brazos poderosos, que tengas bienestar; deseo que te muestres complacido.
3.153.14
सनाथाः पाण्डवाः सर्वे त्वया नाथेन वीर्यवन् ।
तवैव तेजसा सर्वान्विजेष्यामो वयं परान् ॥ ३.१५३.१४ ॥
Oh, poderoso, con un protector como tú todos los Pāṇḍavas tienen un señor. Solo con tu esplendor venceremos a todos nuestros enemigos.
3.153.15
एवमुक्तस्तु हनुमान्भीमसेनमभाषत ।
भ्रातृत्वात्सौहृदाच्चैव करिष्यामि प्रियं तव ॥ ३.१५३.१५ ॥
Así interpelado, Hanumān habló a Bhīmasena: por fraternidad y afecto, ciertamente haré lo que te es querido.
3.153.16
चमूं विगाह्य शत्रूणां परशक्तिसमाकुलाम् ।
यदा सिंहरवं वीर करिष्यसि महाबल ॥ ३.१५३.१६ ॥
Oh héroe, oh de gran fuerza, cuando te internes en el ejército enemigo, lleno de lanzas, y rujas como un león—
3.153.17
तदाहं बृंहयिष्यामि स्वरवेण रवं तव ।
यं श्रुत्वैव भविष्यन्ति व्यसवस्तेऽरयो रणे ॥ ३.१५३.१७ ॥
Entonces aumentaré tu rugido con el mío, y al oírlo tus enemigos perderán la vida en la batalla.
3.153.18
विजयस्य ध्वजस्थश्च नादान्मोक्ष्पामि दारुणान् ।
शत्रूणां ये प्राणहराः सुखं येन हनिष्यथ ॥ ३.१५३.१८ ॥
De pie sobre el estandarte de la victoria, lanzaré sonidos terribles que arrebatan la vida a los enemigos, y con ellos los matarás con facilidad.
3.153.19
एवमाभाष्य हनुमांस्तदा पाण्डवनन्दनम् ।
मार्गमाख्याय भीमाय तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१५३.१९ ॥
Tras hablar así, Hanumān, alegría de los Pāṇḍavas, mostró a Bhīma el camino y desapareció allí mismo.
3.153.20
गते तस्मिन्हरिवरे भीमोपि बलिनांवरः ।
तेन मार्गेण विपुलं व्यचरद्गन्धमादनम् ॥ ३.१५३.२० ॥
Cuando aquel mejor de los monos se hubo marchado, Bhīma, el mejor de los fuertes, también recorrió por aquel camino el vasto Gandhamādana.
3.153.21
अनुस्मरन्वपुस्तस्य श्रियं चाप्रतिमां भुवि ।
माहात्म्यमनुभावं च स्मरन्दाशरथेर्ययौ ॥ ३.१५३.२१ ॥
Recordando su figura y el esplendor incomparable sobre la tierra, y recordando la grandeza y el poder del hijo de Daśaratha, siguió adelante.
3.153.22
स तानि रमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
विलोलयामास तदा सौगन्धिकवनेप्सया ॥ ३.१५३.२२ ॥
Deseando el bosque de los saugandhika, recorrió entonces aquellos bosques y arboledas encantadores, revolviéndolos todos.
3.153.23
फुल्लपद्मविचित्राणि सरांसि सरितस्तथा ।
नानाकुसुमचित्राणि पुष्पितानि वनानि च ॥ ३.१५३.२३ ॥
Lagos y ríos matizados de loto en flor, y bosques floridos, vistosos con muchas clases de flores.
3.153.24
मत्तवारणयुथानि पङ्कक्लिन्नानि भारत ।
वर्षतामिव मेघानां वृन्दानि ददृशे तदा ॥ ३.१५३.२४ ॥
¡Oh Bhārata! Entonces vio manadas de elefantes enloquecidos, empapados de lodo, como masas de nubes que llueven.
3.153.25
हरिणैश्चपलापाङ्गैर्हरिणीसहितैर्वनम् ।
सशष्पकवलैः श्रीमान्पथि दृष्ट्वा द्रुतं ययौ ॥ ३.१५३.२५ ॥
Al ver en el camino el bosque lleno de ciervos y ciervas de miradas veloces, y a ellos con bocados de hierba, el magnífico avanzó rápidamente.
3.153.26
महिषैश्च वराहैश्च शार्दूलैश्च निषेवितम् ।
व्यपेतभीर्गिरिं शौर्याद्भीमसेनो व्यगाहत ॥ ३.१५३.२६ ॥
Libre de temor, por su valentía, Bhīmasena se adentró en la montaña frecuentada por búfalos, jabalíes y tigres.
3.153.27
कुसुमानतशाखैश्च ताम्रपल्लवकोमलैः ।
याच्यमान इवारण्ये द्रुमैर्मारुतकम्पितैः ॥ ३.१५३.२७ ॥
Como si fuera implorado en el bosque por los árboles, con ramas inclinadas por las flores y tiernas por los brotes rojizos, temblando con el viento.
3.153.28
कृतपद्माञ्जलिपुटा मत्तषट्पदसेविताः ।
प्रियतीर्थवना मार्गे पद्मिनीः समतिक्रमन् ॥ ३.१५३.२८ ॥
Pasando por los estanques de loto, con flores de loto como palmas juntas, frecuentados por abejas embriagadas, con orillas y arboledas agradables, a lo largo del camino.
3.153.29
सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषु ।
द्रौपदीवाक्यपाथेयो भीमो भीमपराक्रमः ॥ ३.१५३.२९ ॥
Con la mente y la mirada puestas en las cumbres floridas, teniendo las palabras de Draupadī como provisión, Bhīma de terrible valor.
3.153.30
परिवृत्तेऽहनि ततः प्रकीर्णहरिणे वने ।
काञ्चनैर्विलैः पद्मैर्ददर्श विपुलां नदीम् ॥ ३.१५३.३० ॥
Entonces, cuando el día había girado, en el bosque donde los ciervos se dispersaban, vio un vasto río con lotos dorados y tallos de loto.
3.153.31
हंसकारण्डवयुतां चक्रवाकोपशोभिताम् ।
रचितामिव तस्याद्रेर्भालां विमलपङ्कजाम् ॥ ३.१५३.३१ ॥
Aquel río, colmado de cisnes y patos kāraṇḍava y adornado con gansos chakravāka, con lotos inmaculados, como si hubiera sido dispuesto sobre la frente de aquella montaña.
3.153.32
तस्यां नद्यां महासत्वः सौगन्धिकवनं महत् ।
अपश्यत्प्रीतिजननं बालार्कसदृशद्युति ॥ ३.१५३.३२ ॥
En aquel río, el de gran espíritu vio un gran bosque de loto fragante, que produce deleite y resplandece como el sol naciente.
3.153.33
तद्दृष्ट्वा लब्धकामः स मनसा पाण्डुनन्दनः ।
वनवासपरिक्लिष्टां जगाम मनसा प्रियाम् ॥ ३.१५३.३३ ॥
Al verlo, el hijo de Pāṇḍu, con su deseo cumplido, fue con la mente hacia su amada, afligida por el exilio en el bosque.