Mahābhārata · Adhyāya 3.153
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.153.1
ततः संहृत्य विपुलं तद्वपुः कामवर्धितम् ।
भीमसेनं पुनर्दोर्भ्यां पर्यष्वजत वानरः ॥ ३.१५३.१ ॥
Dann zog der Affe seine weite, nach Belieben gewachsene Gestalt zusammen und umarmte Bhīmasena erneut mit beiden Armen.
3.153.2
परिष्वक्तस्य तस्याशु भ्रात्रा भीमस्य भारत ।
श्रमो नाशमुपागच्छत्सर्वं चासीत्प्रदक्षिणम् ॥ ३.१५३.२ ॥
O Bhārata, als er von jenem Bruder rasch umarmt wurde, fand Bhīmas Ermüdung ein Ende, und alles wurde glückverheißend.
3.153.3
बलं चातिबलो मेने न मेऽस्ति सदृशो महान् ।
ततः पुनरथोवाच पर्यश्रुनयनो हरिः ॥ ३.१५३.३ ॥
Der überaus Starke dachte an seine eigene Kraft: »Es gibt keinen Großen, der mir gleicht.« Dann sprach der Affe, die Augen voller Tränen, wieder.
3.153.4
भीममाभाष्य सौहार्दाद्बाष्पगद्गदया गिरा ।
गच्छ वीर स्वमावासं स्मर्तव्योऽस्मि कथान्तरे ॥ ३.१५३.४ ॥
Mit Zuneigung Bhīma anredend, mit tränenerstickter Stimme, sprach er: »Geh, Held, in deine Wohnstatt. Du wirst dich meiner in einer anderen Erzählung entsinnen.«
3.153.5
इहस्थश्च कुरुश्रेष्ठ न निवेद्योस्मि कस्यचित् ।
धनदस्यालयाच्चापि विसृष्टानां महाबल ॥ ३.१५३.५ ॥
O Bester der Kurus, solange du hier weilst, offenbare mich niemandem. O Mächtiger, dies ist auch die Regel für jene, die aus der Wohnstatt Dhanadas, des Gebers der Reichtümer, gesandt werden.
3.153.6
एष काल इहायातुं देवगन्धर्वयोषिताम् ।
ममापि सफलं च क्षुः स्मारितश्चास्मि राघवम् ॥ ३.१५३.६ ॥
Dies ist die Zeit, zu der die Frauen der Götter und Gandharvas hierherkommen. Auch mein eigenes Vorhaben hat Früchte getragen, und ich wurde an Rāghava (Rāma) erinnert.
3.153.7
रामाभिधानं विष्णुं हि जगद्धृदयनन्दनम् ।
सीतावक्रारविन्दार्कं दशास्यध्वान्तभास्करम् ॥ ३.१५३.७ ॥
Viṣṇu, mit Namen Rāma, Freude des Herzens der Welt, die Sonne für das Lotusgesicht Sītās, die Sonne, die die Finsternis des Zehnköpfigen vertreibt.
3.153.8
मानुषं गात्रसंस्पर्शं गत्वा भीम त्वया सह ।
तदस्मद्दर्शनं वीर कौन्तेयामाघमस्तु ते ॥ ३.१५३.८ ॥
Bhīma, nachdem du einen menschlichen Leib angenommen und mit dir gegangen bist, mögest du uns sehen, o Held; möge dir kein Unheil widerfahren, Sohn der Kuntī.
3.153.9
भ्रातृत्वं त्वं पुरस्कृत्य वरं वरय भारत ।
यदि तावन्मया क्षुद्रा गत्वा वारणसाह्वयम् ॥ ३.१५३.९ ॥
O Bhārata, das Brudertum vor Augen, erbitte eine Gabe. Wenn ich in die Stadt namens Vāraṇasāhvaya gehe und...
3.153.10
धार्तराष्ट्रा निहन्तव्या यावदेतत्करोम्यहम् ।
शिलया नगरं वा तन्मर्दितव्यं मया यदि ॥ ३.१५३.१० ॥
Die Söhne Dhṛtarāṣṭras sollen erschlagen werden, solange ich dies tue; oder jene Stadt soll mit Steinen zermalmt werden, wenn ich...
3.153.11
बद्ध्वा दुर्योधनं चाद्य आनयामि तवान्तिकम् ।
यावदेतत्करोम्यद्यकामं तव महाबल ॥ ३.१५३.११ ॥
Heute werde ich Duryodhana binden und vor dich bringen; solange ich heute deinen Wunsch erfülle, o Mächtiger.
3.153.12
भीमसेनस्तु तद्वाक्यं श्रुत्वा तस् महात्मनः ।
प्रत्युवाच हनून्तं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.१५३.१२ ॥
Bhīmasena aber, nachdem er jene Rede des Großherzigen gehört hatte, antwortete Hanumān mit frohem Herzen.
3.153.13
कृतमेव त्वया सर्वं मम वानरपुङ्गव ।
स्वस्ति तेऽस्तु महाबाहो कामये त्वां प्रसीदमे ॥ ३.१५३.१३ ॥
O Bester der Affen, du hast alles für mich getan. O Starkarmiger, möge dir Wohlergehen zuteil werden; ich wünsche, dass du zufrieden bist.
3.153.14
सनाथाः पाण्डवाः सर्वे त्वया नाथेन वीर्यवन् ।
तवैव तेजसा सर्वान्विजेष्यामो वयं परान् ॥ ३.१५३.१४ ॥
O Starker, mit dir als Beschützer haben alle Pāṇḍavas einen Herrn. Allein durch deinen Glanz werden wir alle Feinde besiegen.
3.153.15
एवमुक्तस्तु हनुमान्भीमसेनमभाषत ।
भ्रातृत्वात्सौहृदाच्चैव करिष्यामि प्रियं तव ॥ ३.१५३.१५ ॥
So angesprochen, sprach Hanumān zu Bhīmasena: Aus Brüderlichkeit und Zuneigung werde ich gewiss tun, was dir lieb ist.
3.153.16
चमूं विगाह्य शत्रूणां परशक्तिसमाकुलाम् ।
यदा सिंहरवं वीर करिष्यसि महाबल ॥ ३.१५३.१६ ॥
O Held, o Starker an Kraft, wenn du in das von feindlichen Speeren wimmelnde Heer eindringst und den Löwenruf erhebst—
3.153.17
तदाहं बृंहयिष्यामि स्वरवेण रवं तव ।
यं श्रुत्वैव भविष्यन्ति व्यसवस्तेऽरयो रणे ॥ ३.१५३.१७ ॥
Dann werde ich dein Gebrüll mit meinem eigenen verstärken, und beim Hören davon werden deine Feinde im Kampf ihr Leben verlieren.
3.153.18
विजयस्य ध्वजस्थश्च नादान्मोक्ष्पामि दारुणान् ।
शत्रूणां ये प्राणहराः सुखं येन हनिष्यथ ॥ ३.१५३.१८ ॥
Auf dem Siegesbanner stehend werde ich schreckliche Laute ausstoßen, die den Feinden das Leben rauben, und durch sie wirst du sie mühelos erschlagen.
3.153.19
एवमाभाष्य हनुमांस्तदा पाण्डवनन्दनम् ।
मार्गमाख्याय भीमाय तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१५३.१९ ॥
So gesprochen, zeigte Hanumān, die Freude der Pāṇḍavas, Bhīma den Weg und verschwand dort sogleich.
3.153.20
गते तस्मिन्हरिवरे भीमोपि बलिनांवरः ।
तेन मार्गेण विपुलं व्यचरद्गन्धमादनम् ॥ ३.१५३.२० ॥
Als jener Beste der Affen gegangen war, durchstreifte auch Bhīma, der Beste der Starken, auf jenem Weg das weite Gandhamādana.
3.153.21
अनुस्मरन्वपुस्तस्य श्रियं चाप्रतिमां भुवि ।
माहात्म्यमनुभावं च स्मरन्दाशरथेर्ययौ ॥ ३.१५३.२१ ॥
Sich seiner Gestalt und der unvergleichlichen Pracht auf Erden erinnernd und an die Größe und Macht des Sohnes Daśarathas denkend, zog er weiter.
3.153.22
स तानि रमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
विलोलयामास तदा सौगन्धिकवनेप्सया ॥ ३.१५३.२२ ॥
Vom Verlangen nach dem Saugandhika-Hain getrieben, durchstreifte und durchsuchte er da jene lieblichen Wälder und Haine.
3.153.23
फुल्लपद्मविचित्राणि सरांसि सरितस्तथा ।
नानाकुसुमचित्राणि पुष्पितानि वनानि च ॥ ३.१५३.२३ ॥
Seen und Flüsse, buntgefleckt von blühenden Lotussen, und blühende Wälder, leuchtend von vielerlei Blüten.
3.153.24
मत्तवारणयुथानि पङ्कक्लिन्नानि भारत ।
वर्षतामिव मेघानां वृन्दानि ददृशे तदा ॥ ३.१५३.२४ ॥
O Bhārata, sah er da Herden rasender Elefanten, vom Schlamm durchnässt, wie Wolkenmassen, die regnen.
3.153.25
हरिणैश्चपलापाङ्गैर्हरिणीसहितैर्वनम् ।
सशष्पकवलैः श्रीमान्पथि दृष्ट्वा द्रुतं ययौ ॥ ३.१५३.२५ ॥
Als er auf dem Weg den Wald voller Hirsche und Hirschkühe mit flinken Blicken sah, die Grasbüschel im Maul, eilte der Prächtige rasch weiter.
3.153.26
महिषैश्च वराहैश्च शार्दूलैश्च निषेवितम् ।
व्यपेतभीर्गिरिं शौर्याद्भीमसेनो व्यगाहत ॥ ३.१५३.२६ ॥
Furchtlos drang Bhīmasena aus Tapferkeit in den Berg ein, der von Büffeln, Ebern und Tigern bewohnt war.
3.153.27
कुसुमानतशाखैश्च ताम्रपल्लवकोमलैः ।
याच्यमान इवारण्ये द्रुमैर्मारुतकम्पितैः ॥ ३.१५३.२७ ॥
Als werde er im Wald von den Bäumen erbeten, deren Zweige sich unter Blüten neigen und die zart kupferrote Triebe tragen und vom Wind bewegt werden.
3.153.28
कृतपद्माञ्जलिपुटा मत्तषट्पदसेविताः ।
प्रियतीर्थवना मार्गे पद्मिनीः समतिक्रमन् ॥ ३.१५३.२८ ॥
Auf dem Weg an den Lotusteichen vorbei, deren Lotusblüten wie gefaltete Hände sind, von betrunkenen Bienen umschwärmt, mit lieblichen Ufern und Hainen.
3.153.29
सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषु ।
द्रौपदीवाक्यपाथेयो भीमो भीमपराक्रमः ॥ ३.१५३.२९ ॥
Den Sinn und Blick auf die blühenden Gipfel gerichtet, mit Draupadīs Worten als Wegzehrung, Bhīma von schrecklicher Tapferkeit.
3.153.30
परिवृत्तेऽहनि ततः प्रकीर्णहरिणे वने ।
काञ्चनैर्विलैः पद्मैर्ददर्श विपुलां नदीम् ॥ ३.१५३.३० ॥
Dann, als der Tag sich gewendet hatte, sah er im Wald, wo Hirsche verstreut umherzogen, einen weiten Fluss mit goldenen Lotussen und Lotusstängeln.
3.153.31
हंसकारण्डवयुतां चक्रवाकोपशोभिताम् ।
रचितामिव तस्याद्रेर्भालां विमलपङ्कजाम् ॥ ३.१५३.३१ ॥
Jener Fluss, erfüllt von Schwänen und Kāraṇḍava-Enten, geschmückt mit Cakravāka-Vögeln, mit makellosen Lotusblüten, gleichsam auf die Stirn jenes Berges gesetzt.
3.153.32
तस्यां नद्यां महासत्वः सौगन्धिकवनं महत् ।
अपश्यत्प्रीतिजननं बालार्कसदृशद्युति ॥ ३.१५३.३२ ॥
In jenem Fluss sah der Starkmütige einen großen Hain duftender Lotusse, Freude erregend und strahlend wie die aufgehende Sonne.
3.153.33
तद्दृष्ट्वा लब्धकामः स मनसा पाण्डुनन्दनः ।
वनवासपरिक्लिष्टां जगाम मनसा प्रियाम् ॥ ३.१५३.३३ ॥
Als er das sah, wandte sich der Sohn Pāṇḍus, dessen Wunsch erfüllt war, im Geiste zu seiner Geliebten, von den Mühen des Waldexils gequält.