മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.153
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.153.1
ततः संहृत्य विपुलं तद्वपुः कामवर्धितम् ।
भीमसेनं पुनर्दोर्भ्यां पर्यष्वजत वानरः ॥ ३.१५३.१ ॥
പിന്നീട് ആ വാനരൻ തന്റെ വിശാലവും ഇച്ഛാനുസരണം വളർന്നതുമായ രൂപം ഒതുക്കി, ഭീമസേനനെ വീണ്ടും തന്റെ ഇരു കൈകളാൽ പുണർന്നു.
3.153.2
परिष्वक्तस्य तस्याशु भ्रात्रा भीमस्य भारत ।
श्रमो नाशमुपागच्छत्सर्वं चासीत्प्रदक्षिणम् ॥ ३.१५३.२ ॥
ഭരതവംശജാ, ആ സഹോദരന്റെ പുണരലിൽ ഭീമന്റെ ക്ഷീണം ഉടൻ നീങ്ങി; എല്ലാം ശുഭമായി ഭവിച്ചു.
3.153.3
बलं चातिबलो मेने न मेऽस्ति सदृशो महान् ।
ततः पुनरथोवाच पर्यश्रुनयनो हरिः ॥ ३.१५३.३ ॥
അതിബലനായ ഭീമൻ തന്റെ ബലം കണക്കാക്കി, 'എനിക്കു തുല്യനായ മഹാൻ ആരുമില്ല' എന്നു കരുതി. പിന്നീട് കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ആ വാനരൻ വീണ്ടും സംസാരിച്ചു.
3.153.4
भीममाभाष्य सौहार्दाद्बाष्पगद्गदया गिरा ।
गच्छ वीर स्वमावासं स्मर्तव्योऽस्मि कथान्तरे ॥ ३.१५३.४ ॥
സ്നേഹത്തോടെ ഭീമനെ വിളിച്ച്, കണ്ണീരിനാൽ ഇടറിയ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു: 'വീരാ, നിന്റെ ആവാസസ്ഥാനത്തേക്ക് പോകൂ. മറ്റൊരു കഥാസന്ദർഭത്തിൽ എന്നെ ഓർക്കണം.'
3.153.5
इहस्थश्च कुरुश्रेष्ठ न निवेद्योस्मि कस्यचित् ।
धनदस्यालयाच्चापि विसृष्टानां महाबल ॥ ३.१५३.५ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠാ, ഇവിടെ വസിക്കുന്ന എന്നെ ആരോടും വെളിപ്പെടുത്തരുത്. മഹാബലാ, ധനദന്റെ (കുബേരന്റെ) ആലയത്തിൽനിന്ന് അയക്കപ്പെട്ടവർക്കും ഇതുതന്നെ.
3.153.6
एष काल इहायातुं देवगन्धर्वयोषिताम् ।
ममापि सफलं च क्षुः स्मारितश्चास्मि राघवम् ॥ ३.१५३.६ ॥
ദേവഗന്ധർവ സ്ത്രീകൾ ഇവിടെ വരുന്ന കാലമാണിത്. എന്റെ കർമ്മവും ഫലിച്ചു; രാഘവനെ (രാമനെ) ഓർമ്മിച്ചു.
3.153.7
रामाभिधानं विष्णुं हि जगद्धृदयनन्दनम् ।
सीतावक्रारविन्दार्कं दशास्यध्वान्तभास्करम् ॥ ३.१५३.७ ॥
ലോകഹൃദയത്തിന് ആനന്ദം നൽകുന്ന, രാമൻ എന്ന പേരുള്ള വിഷ്ണു; സീതയുടെ താമരമുഖത്തിന് സൂര്യൻ; പത്തുമുഖനായ രാവണന്റെ ഇരുട്ടിനെ അകറ്റുന്ന സൂര്യൻ.
3.153.8
मानुषं गात्रसंस्पर्शं गत्वा भीम त्वया सह ।
तदस्मद्दर्शनं वीर कौन्तेयामाघमस्तु ते ॥ ३.१५३.८ ॥
ഭീമാ, മനുഷ്യശരീരത്തെ സ്പർശിച്ച് നിന്നോടൊപ്പം പോയി ഞങ്ങളെ കാണുക; വീരാ, കുന്തീപുത്രാ, നിനക്ക് ഒരു ദോഷവും ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ.
3.153.9
भ्रातृत्वं त्वं पुरस्कृत्य वरं वरय भारत ।
यदि तावन्मया क्षुद्रा गत्वा वारणसाह्वयम् ॥ ३.१५३.९ ॥
ഭാരതാ, സഹോദരത്വത്തെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഒരു വരം ചോദിക്കൂ. ഞാൻ വാരണസാഹ്വയത്തിൽ ചെന്ന് ക്ഷുദ്രരെ...
3.153.10
धार्तराष्ट्रा निहन्तव्या यावदेतत्करोम्यहम् ।
शिलया नगरं वा तन्मर्दितव्यं मया यदि ॥ ३.१५३.१० ॥
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ വധിക്കപ്പെടണം; ഞാൻ ഇത് ചെയ്യുന്നതുവരെ; അല്ലെങ്കിൽ ആ നഗരം കല്ലുകൊണ്ട് തകർക്കണം, ഞാനാണെങ്കിൽ...
3.153.11
बद्ध्वा दुर्योधनं चाद्य आनयामि तवान्तिकम् ।
यावदेतत्करोम्यद्यकामं तव महाबल ॥ ३.१५३.११ ॥
ഇന്ന് ദുര്യോധനനെ ബന്ധിച്ച് നിന്റെ മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരും; ഇന്ന് നിന്റെ ആഗ്രഹം ഞാൻ നിറവേറ്റുന്നതുവരെ, മഹാബലാ.
3.153.12
भीमसेनस्तु तद्वाक्यं श्रुत्वा तस् महात्मनः ।
प्रत्युवाच हनून्तं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.१५३.१२ ॥
എന്നാൽ ഭീമസേനൻ ആ മഹാത്മാവിന്റെ വാക്ക് കേട്ട്, സന്തോഷിച്ച മനസ്സോടെ ഹനുമാനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
3.153.13
कृतमेव त्वया सर्वं मम वानरपुङ्गव ।
स्वस्ति तेऽस्तु महाबाहो कामये त्वां प्रसीदमे ॥ ३.१५३.१३ ॥
വാനരശ്രേഷ്ഠാ, നീ എനിക്കുവേണ്ടി എല്ലാം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു. മഹാബാഹോ, നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ; നീ പ്രസന്നനാകണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
3.153.14
सनाथाः पाण्डवाः सर्वे त्वया नाथेन वीर्यवन् ।
तवैव तेजसा सर्वान्विजेष्यामो वयं परान् ॥ ३.१५३.१४ ॥
വീര്യവാനേ, നിന്നെപ്പോലുള്ള നാഥനാൽ പാണ്ഡവരെല്ലാം സനാഥരായി. നിന്റെ തേജസ്സിനാൽത്തന്നെ ഞങ്ങൾ ശത്രുക്കളെയെല്ലാം ജയിക്കും.
3.153.15
एवमुक्तस्तु हनुमान्भीमसेनमभाषत ।
भ्रातृत्वात्सौहृदाच्चैव करिष्यामि प्रियं तव ॥ ३.१५३.१५ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ ഹനുമാൻ ഭീമസേനനോട് പറഞ്ഞു: സഹോദരത്വം കൊണ്ടും സൗഹൃദം കൊണ്ടും ഞാൻ നിനക്ക് പ്രിയമായത് ചെയ്യും.
3.153.16
चमूं विगाह्य शत्रूणां परशक्तिसमाकुलाम् ।
यदा सिंहरवं वीर करिष्यसि महाबल ॥ ३.१५३.१६ ॥
വീരാ, മഹാബലാ, ശത്രുക്കളുടെ കുന്തങ്ങൾ നിറഞ്ഞ സേനയിൽ നീ പ്രവേശിച്ച് സിംഹഗർജ്ജനം ചെയ്യുമ്പോൾ—
3.153.17
तदाहं बृंहयिष्यामि स्वरवेण रवं तव ।
यं श्रुत्वैव भविष्यन्ति व्यसवस्तेऽरयो रणे ॥ ३.१५३.१७ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ ഗർജ്ജനം കൊണ്ട് നിന്റെ ഗർജ്ജനത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കും. അത് കേട്ടമാത്രയിൽ നിന്റെ ശത്രുക്കൾ യുദ്ധത്തിൽ പ്രാണൻ വെടിയും.
3.153.18
विजयस्य ध्वजस्थश्च नादान्मोक्ष्पामि दारुणान् ।
शत्रूणां ये प्राणहराः सुखं येन हनिष्यथ ॥ ३.१५३.१८ ॥
വിജയധ്വജത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ ഭയങ്കരമായ നാദങ്ങൾ മുഴക്കും; അവ ശത്രുക്കളുടെ പ്രാണൻ അപഹരിക്കുന്നവയാണ്. അതുകൊണ്ട് നീ അനായാസം അവരെ വധിക്കും.
3.153.19
एवमाभाष्य हनुमांस्तदा पाण्डवनन्दनम् ।
मार्गमाख्याय भीमाय तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१५३.१९ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, പാണ്ഡവരുടെ ആനന്ദമായ ഹനുമാൻ ഭീമന് വഴി കാണിച്ചുകൊടുത്ത് അവിടെത്തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി.
3.153.20
गते तस्मिन्हरिवरे भीमोपि बलिनांवरः ।
तेन मार्गेण विपुलं व्यचरद्गन्धमादनम् ॥ ३.१५३.२० ॥
ആ ശ്രേഷ്ഠനായ വാനരൻ പോയശേഷം, ബലവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭീമനും ആ വഴിയിലൂടെ വിശാലമായ ഗന്ധമാദനത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു.
3.153.21
अनुस्मरन्वपुस्तस्य श्रियं चाप्रतिमां भुवि ।
माहात्म्यमनुभावं च स्मरन्दाशरथेर्ययौ ॥ ३.१५३.२१ ॥
ആ രൂപവും ഭൂമിയിലെ അതുല്യമായ ശോഭയും ഓർത്തുകൊണ്ട്, ദശരഥപുത്രന്റെ മഹത്ത്വവും പ്രഭാവവും സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ മുന്നോട്ടുപോയി.
3.153.22
स तानि रमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
विलोलयामास तदा सौगन्धिकवनेप्सया ॥ ३.१५३.२२ ॥
സൗഗന്ധികവനം കണ്ടെത്താനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ അവൻ അപ്പോൾ ആ മനോഹരമായ വനങ്ങളും ഉപവനങ്ങളും അരിച്ചുനടന്നു.
3.153.23
फुल्लपद्मविचित्राणि सरांसि सरितस्तथा ।
नानाकुसुमचित्राणि पुष्पितानि वनानि च ॥ ३.१५३.२३ ॥
വിരിഞ്ഞ താമരകളാൽ വിചിത്രമായ തടാകങ്ങളും നദികളും, പലതരം പൂക്കളാൽ ചിത്രശോഭയുള്ള പൂത്ത വനങ്ങളും.
3.153.24
मत्तवारणयुथानि पङ्कक्लिन्नानि भारत ।
वर्षतामिव मेघानां वृन्दानि ददृशे तदा ॥ ३.१५३.२४ ॥
ഭാരതാ! അപ്പോൾ അവൻ മദിച്ച ആനക്കൂട്ടങ്ങളെ കണ്ടു; ചെളിയിൽ കുതിർന്ന അവ പെയ്യുന്ന മേഘസഞ്ചയങ്ങൾപോലെ തോന്നിച്ചു.
3.153.25
हरिणैश्चपलापाङ्गैर्हरिणीसहितैर्वनम् ।
सशष्पकवलैः श्रीमान्पथि दृष्ट्वा द्रुतं ययौ ॥ ३.१५३.२५ ॥
ചടുലമായ കണ്ണുകളുള്ള മാനുകളും പെൺമാനുകളും നിറഞ്ഞ കാടും, പുല്ലുകവളം വായിലാക്കിയ അവയെയും വഴിയിൽ കണ്ട് ആ ശ്രീമാൻ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടുപോയി.
3.153.26
महिषैश्च वराहैश्च शार्दूलैश्च निषेवितम् ।
व्यपेतभीर्गिरिं शौर्याद्भीमसेनो व्यगाहत ॥ ३.१५३.२६ ॥
എരുമകളും കാട്ടുപന്നികളും കടുവകളും വസിക്കുന്ന മലയിൽ ഭയമില്ലാതെ, ശൗര്യത്തോടെ ഭീമസേനൻ ഇറങ്ങി.
3.153.27
कुसुमानतशाखैश्च ताम्रपल्लवकोमलैः ।
याच्यमान इवारण्ये द्रुमैर्मारुतकम्पितैः ॥ ३.१५३.२७ ॥
പൂക്കളാൽ വളഞ്ഞ ശിഖരങ്ങളും ചെമ്പുനിറ മൃദുവായ തളിരുകളും ഉള്ള, കാറ്റിൽ ഇളകുന്ന മരങ്ങളാൽ കാട്ടിൽ യാചിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ.
3.153.28
कृतपद्माञ्जलिपुटा मत्तषट्पदसेविताः ।
प्रियतीर्थवना मार्गे पद्मिनीः समतिक्रमन् ॥ ३.१५३.२८ ॥
താമരപ്പൂക്കളെ അഞ്ജലിയായി കൊണ്ട, മത്തരായ വണ്ടുകൾ വന്നുചേരുന്ന, മനോഹരമായ തീരങ്ങളും വനങ്ങളുമുള്ള താമരക്കുളങ്ങളെ കടന്ന്.
3.153.29
सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषु ।
द्रौपदीवाक्यपाथेयो भीमो भीमपराक्रमः ॥ ३.१५३.२९ ॥
വിടർന്ന മലശിഖരങ്ങളിൽ മനസ്സും കണ്ണും പതിഞ്ഞവനായി, ദ്രൗപദിയുടെ വാക്കുകളെ യാത്രാക്കൂട്ടായി കരുതിയ ഭീമൻ, ഭയങ്കര പരാക്രമി.
3.153.30
परिवृत्तेऽहनि ततः प्रकीर्णहरिणे वने ।
काञ्चनैर्विलैः पद्मैर्ददर्श विपुलां नदीम् ॥ ३.१५३.३० ॥
പിന്നെ പകൽ ചാഞ്ഞപ്പോൾ, മാനുകൾ ചിതറിക്കിടന്ന കാട്ടിൽ, സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള താമരകളും തണ്ടുകളുമുള്ള വിശാലമായ ഒരു നദി കണ്ടു.
3.153.31
हंसकारण्डवयुतां चक्रवाकोपशोभिताम् ।
रचितामिव तस्याद्रेर्भालां विमलपङ्कजाम् ॥ ३.१५३.३१ ॥
ഹംസങ്ങളും കാരണ്ഡവങ്ങളും നിറഞ്ഞ്, ചക്രവാകങ്ങളാൽ ശോഭിച്ച്, ആ പർവതത്തിന്റെ നെറ്റിയിൽ അണിയിച്ചതുപോലെ, നിർമ്മലമായ താമരകളുള്ള ആ നദി.
3.153.32
तस्यां नद्यां महासत्वः सौगन्धिकवनं महत् ।
अपश्यत्प्रीतिजननं बालार्कसदृशद्युति ॥ ३.१५३.३२ ॥
ആ നദിയിൽ മഹാസത്ത്വനായവൻ ആനന്ദം നൽകുന്നതും ഉദയസൂര്യസമാനമായ പ്രഭയുള്ളതുമായ വലിയ സൗഗന്ധികവനം കണ്ടു.
3.153.33
तद्दृष्ट्वा लब्धकामः स मनसा पाण्डुनन्दनः ।
वनवासपरिक्लिष्टां जगाम मनसा प्रियाम् ॥ ३.१५३.३३ ॥
അത് കണ്ട്, മനസ്സിൽ ആഗ്രഹം സഫലമായ പാണ്ഡുപുത്രൻ വനവാസത്താൽ ക്ലേശിതയായ പ്രിയയുടെ അടുത്തേക്ക് മനസ്സുകൊണ്ട് പോയി.