మహాభారతం · అధ్యాయం 3.153
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.153.1
ततः संहृत्य विपुलं तद्वपुः कामवर्धितम् ।
भीमसेनं पुनर्दोर्भ्यां पर्यष्वजत वानरः ॥ ३.१५३.१ ॥
అప్పుడు ఆ వానరుడు తన విశాలమైన, ఇష్టానుసారం పెరిగిన రూపాన్ని ఉపసంహరించి, భీమసేనుని మళ్ళీ తన రెండు చేతులతో కౌగిలించుకున్నాడు.
3.153.2
परिष्वक्तस्य तस्याशु भ्रात्रा भीमस्य भारत ।
श्रमो नाशमुपागच्छत्सर्वं चासीत्प्रदक्षिणम् ॥ ३.१५३.२ ॥
ఓ భరతవంశజా, ఆ సోదరుని ఆలింగనంతో భీముని అలసట వెంటనే తొలగిపోయింది; అంతా శుభంగా మారింది.
3.153.3
बलं चातिबलो मेने न मेऽस्ति सदृशो महान् ।
ततः पुनरथोवाच पर्यश्रुनयनो हरिः ॥ ३.१५३.३ ॥
అతిబలుడు తన బలాన్ని తలచి, 'నాకు సమానమైన మహానుభావుడు ఎవరూ లేరు' అని భావించాడు. తర్వాత కన్నీళ్లతో నిండిన కళ్లతో ఆ వానరుడు మళ్ళీ మాట్లాడాడు.
3.153.4
भीममाभाष्य सौहार्दाद्बाष्पगद्गदया गिरा ।
गच्छ वीर स्वमावासं स्मर्तव्योऽस्मि कथान्तरे ॥ ३.१५३.४ ॥
ప్రేమతో భీముని పిలిచి, కన్నీటితో గద్గదమైన స్వరంతో ఇలా అన్నాడు: 'ఓ వీరా, నీ నివాసానికి వెళ్ళు. మరొక కథా సందర్భంలో నన్ను స్మరించు.'
3.153.5
इहस्थश्च कुरुश्रेष्ठ न निवेद्योस्मि कस्यचित् ।
धनदस्यालयाच्चापि विसृष्टानां महाबल ॥ ३.१५३.५ ॥
కురుశ్రేష్ఠా, ఇక్కడ ఉన్న నన్ను ఎవరికీ వెల్లడించకు. మహాబలా, ధనదుని (కుబేరుని) నివాసం నుండి పంపబడిన వారి విషయంలోనూ ఇదే నియమం.
3.153.6
एष काल इहायातुं देवगन्धर्वयोषिताम् ।
ममापि सफलं च क्षुः स्मारितश्चास्मि राघवम् ॥ ३.१५३.६ ॥
దేవ గంధర్వ స్త్రీలు ఇక్కడికి వచ్చే సమయం ఇది. నా కార్యమూ ఫలించింది; రాఘవుని (రాముని) స్మరణ కలిగింది.
3.153.7
रामाभिधानं विष्णुं हि जगद्धृदयनन्दनम् ।
सीतावक्रारविन्दार्कं दशास्यध्वान्तभास्करम् ॥ ३.१५३.७ ॥
లోకహృదయానికి ఆనందం కలిగించే, రాముడనే పేరుగల విష్ణువు; సీత ముఖపద్మానికి సూర్యుడు; దశాననుని చీకటిని పోగొట్టే భాస్కరుడు.
3.153.8
मानुषं गात्रसंस्पर्शं गत्वा भीम त्वया सह ।
तदस्मद्दर्शनं वीर कौन्तेयामाघमस्तु ते ॥ ३.१५३.८ ॥
భీమా, మానవ శరీరాన్ని తాకి నీతో వెళ్ళి మమ్మల్ని చూడు; వీరా, కుంతీపుత్రా, నీకు ఎలాంటి హాని కలగకుండు గాక.
3.153.9
भ्रातृत्वं त्वं पुरस्कृत्य वरं वरय भारत ।
यदि तावन्मया क्षुद्रा गत्वा वारणसाह्वयम् ॥ ३.१५३.९ ॥
భరతా, సోదరభావాన్ని ముందుంచుకుని ఒక వరం కోరుకో. నేను వారణసాహ్వయ నగరానికి వెళ్ళి క్షుద్రులను...
3.153.10
धार्तराष्ट्रा निहन्तव्या यावदेतत्करोम्यहम् ।
शिलया नगरं वा तन्मर्दितव्यं मया यदि ॥ ३.१५३.१० ॥
ధృతరాష్ట్రుని కుమారులు చంపబడాలి; నేను ఇది చేసేవరకు; లేదా ఆ నగరాన్ని రాతితో నలిపివేయాలి, నేనైతే...
3.153.11
बद्ध्वा दुर्योधनं चाद्य आनयामि तवान्तिकम् ।
यावदेतत्करोम्यद्यकामं तव महाबल ॥ ३.१५३.११ ॥
ఈ రోజు దుర్యోధనుని బంధించి నీ ముందుకు తీసుకువస్తాను; ఈ రోజు నీ కోరికను నేను తీర్చే వరకు, మహాబలుడా.
3.153.12
भीमसेनस्तु तद्वाक्यं श्रुत्वा तस् महात्मनः ।
प्रत्युवाच हनून्तं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.१५३.१२ ॥
అయితే భీమసేనుడు ఆ మహాత్ముని మాటలు విని, సంతోషించిన హృదయంతో హనుమంతునికి సమాధానమిచ్చాడు.
3.153.13
कृतमेव त्वया सर्वं मम वानरपुङ्गव ।
स्वस्ति तेऽस्तु महाबाहो कामये त्वां प्रसीदमे ॥ ३.१५३.१३ ॥
వానర శ్రేష్ఠుడా, నువ్వు నాకోసం అంతా చేశావు. మహాబాహూ, నీకు శుభం కలుగుగాక; నిన్ను ప్రసన్నంగా చూడాలని కోరుతున్నాను.
3.153.14
सनाथाः पाण्डवाः सर्वे त्वया नाथेन वीर्यवन् ।
तवैव तेजसा सर्वान्विजेष्यामो वयं परान् ॥ ३.१५३.१४ ॥
వీర్యవంతుడా, నీవంటి నాథుడితో పాండవులంతా సనాథులయ్యారు. నీ తేజస్సుతోనే మేము శత్రువులందరినీ జయిస్తాము.
3.153.15
एवमुक्तस्तु हनुमान्भीमसेनमभाषत ।
भ्रातृत्वात्सौहृदाच्चैव करिष्यामि प्रियं तव ॥ ३.१५३.१५ ॥
ఇలా చెప్పగా, హనుమంతుడు భీమసేనునితో ఇలా అన్నాడు: సోదరభావంతో, స్నేహంతో నీకు ప్రియమైనది నేను తప్పక చేస్తాను.
3.153.16
चमूं विगाह्य शत्रूणां परशक्तिसमाकुलाम् ।
यदा सिंहरवं वीर करिष्यसि महाबल ॥ ३.१५३.१६ ॥
వీరుడా, మహాబలుడా, శత్రువుల శక్తులతో నిండిన సైన్యంలో నువ్వు చొచ్చుకుపోయి సింహనాదం చేసినప్పుడు—
3.153.17
तदाहं बृंहयिष्यामि स्वरवेण रवं तव ।
यं श्रुत्वैव भविष्यन्ति व्यसवस्तेऽरयो रणे ॥ ३.१५३.१७ ॥
అప్పుడు నేను నా గర్జనతో నీ గర్జనను మరింత పెంచుతాను. దాన్ని విన్నవెంటనే నీ శత్రువులు యుద్ధంలో ప్రాణం కోల్పోతారు.
3.153.18
विजयस्य ध्वजस्थश्च नादान्मोक्ष्पामि दारुणान् ।
शत्रूणां ये प्राणहराः सुखं येन हनिष्यथ ॥ ३.१५३.१८ ॥
విజయధ్వజంపై నిలిచి నేను భయంకర నాదాలను విడుస్తాను. అవి శత్రువుల ప్రాణాలను హరించేవి; వాటితో నీవు సుఖంగా వారిని సంహరిస్తావు.
3.153.19
एवमाभाष्य हनुमांस्तदा पाण्डवनन्दनम् ।
मार्गमाख्याय भीमाय तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१५३.१९ ॥
ఇలా చెప్పి, పాండవుల ఆనందదాత అయిన హనుమంతుడు భీమునకు దారి చూపి అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.
3.153.20
गते तस्मिन्हरिवरे भीमोपि बलिनांवरः ।
तेन मार्गेण विपुलं व्यचरद्गन्धमादनम् ॥ ३.१५३.२० ॥
ఆ శ్రేష్ఠ వానరుడు వెళ్లిపోయిన తర్వాత, బలవంతులలో శ్రేష్ఠుడైన భీముడు కూడా ఆ మార్గంలో విశాలమైన గంధమాదనంలో సంచరించాడు.
3.153.21
अनुस्मरन्वपुस्तस्य श्रियं चाप्रतिमां भुवि ।
माहात्म्यमनुभावं च स्मरन्दाशरथेर्ययौ ॥ ३.१५३.२१ ॥
ఆయన రూపాన్ని, భూమిపై సాటిలేని శోభను స్మరిస్తూ, దశరథ పుత్రుని మహిమను, ప్రభావాన్ని తలచుకుంటూ అతడు ముందుకు సాగాడు.
3.153.22
स तानि रमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
विलोलयामास तदा सौगन्धिकवनेप्सया ॥ ३.१५३.२२ ॥
సౌగంధిక వనాన్ని పొందాలనే కోరికతో అతడు అప్పుడు ఆ రమణీయమైన అడవులను, ఉపవనాలను చుట్టివచ్చాడు.
3.153.23
फुल्लपद्मविचित्राणि सरांसि सरितस्तथा ।
नानाकुसुमचित्राणि पुष्पितानि वनानि च ॥ ३.१५३.२३ ॥
వికసించిన కమలాలతో విచిత్రమైన సరస్సులు, నదులు, అలాగే అనేక పూవులతో రంగురంగుల పూసిన అడవులు.
3.153.24
मत्तवारणयुथानि पङ्कक्लिन्नानि भारत ।
वर्षतामिव मेघानां वृन्दानि ददृशे तदा ॥ ३.१५३.२४ ॥
ఓ భారతా! అప్పుడు అతడు మదించిన ఏనుగుల గుంపులను చూశాడు; అవి బురదలో తడిసి, వర్షించే మేఘసమూహాల వలె కనిపించాయి.
3.153.25
हरिणैश्चपलापाङ्गैर्हरिणीसहितैर्वनम् ।
सशष्पकवलैः श्रीमान्पथि दृष्ट्वा द्रुतं ययौ ॥ ३.१५३.२५ ॥
చురుకైన చూపులు గల లేళ్లతో, ఆడ లేళ్లతో నిండిన అడవిని, గడ్డి కవళాలు నోటపట్టుకున్న వాటిని మార్గంలో చూసి, ఆ శ్రీమంతుడు వేగంగా ముందుకు సాగాడు.
3.153.26
महिषैश्च वराहैश्च शार्दूलैश्च निषेवितम् ।
व्यपेतभीर्गिरिं शौर्याद्भीमसेनो व्यगाहत ॥ ३.१५३.२६ ॥
దున్నలు, పందులు, పులులు నివసించే పర్వతంలోకి భయం లేకుండా, శౌర్యంతో భీమసేనుడు ప్రవేశించాడు.
3.153.27
कुसुमानतशाखैश्च ताम्रपल्लवकोमलैः ।
याच्यमान इवारण्ये द्रुमैर्मारुतकम्पितैः ॥ ३.१५३.२७ ॥
పువ్వులతో వంగిన కొమ్మలు, రాగి రంగు చిగుళ్ల మృదుత్వం కలిగిన, గాలికి కంపించే చెట్లచేత అరణ్యంలో అర్థింపబడుతున్నట్లు.
3.153.28
कृतपद्माञ्जलिपुटा मत्तषट्पदसेविताः ।
प्रियतीर्थवना मार्गे पद्मिनीः समतिक्रमन् ॥ ३.१५३.२८ ॥
కమలాలను అంజలిముద్రగా కలిగిన, మత్తెక్కిన తుమ్మెదలు సేవించే, మనోహర తీరాలు తోటలు కలిగిన పద్మసరస్సులను దాటి.
3.153.29
सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषु ।
द्रौपदीवाक्यपाथेयो भीमो भीमपराक्रमः ॥ ३.१५३.२९ ॥
వికసించిన పర్వత శిఖరాలపై మనసు, దృష్టి నిలిపి, ద్రౌపది మాటలనే మార్గసంబళంగా కలిగిన, భయంకర పరాక్రమ భీముడు.
3.153.30
परिवृत्तेऽहनि ततः प्रकीर्णहरिणे वने ।
काञ्चनैर्विलैः पद्मैर्ददर्श विपुलां नदीम् ॥ ३.१५३.३० ॥
తర్వాత పగలు తిరిగిపోయినప్పుడు, లేళ్లు చెల్లాచెదురుగా తిరిగే అడవిలో, బంగారు రంగు కమలాలు, తామరతూళ్లతో కూడిన విశాలమైన నదిని చూశాడు.
3.153.31
हंसकारण्डवयुतां चक्रवाकोपशोभिताम् ।
रचितामिव तस्याद्रेर्भालां विमलपङ्कजाम् ॥ ३.१५३.३१ ॥
హంసలు, కారండవ పక్షులతో నిండి, చక్రవాకాలతో శోభిల్లుతూ, ఆ పర్వత శిఖరంపై అలంకరించినట్లున్న, నిర్మల కమలాలు గల ఆ నది.
3.153.32
तस्यां नद्यां महासत्वः सौगन्धिकवनं महत् ।
अपश्यत्प्रीतिजननं बालार्कसदृशद्युति ॥ ३.१५३.३२ ॥
ఆ నదిలో మహాసత్వుడు ఆనందం కలిగించే, ఉదయ సూర్యుని కాంతితో మెరిసే పెద్ద సౌగంధిక వనాన్ని చూశాడు.
3.153.33
तद्दृष्ट्वा लब्धकामः स मनसा पाण्डुनन्दनः ।
वनवासपरिक्लिष्टां जगाम मनसा प्रियाम् ॥ ३.१५३.३३ ॥
దానిని చూసి, మనసులో కోరిక తీరిన పాండునందనుడు, వనవాసంతో బాధపడుతున్న తన ప్రియురాలి వద్దకు మనసుతో వెళ్లాడు.