Mahābhārata · Adhyāya 3.153
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.153.1
ततः संहृत्य विपुलं तद्वपुः कामवर्धितम् ।
भीमसेनं पुनर्दोर्भ्यां पर्यष्वजत वानरः ॥ ३.१५३.१ ॥
Então, tendo recolhido sua vasta forma, que crescera à vontade, o macaco abraçou novamente Bhīmasena com ambos os braços.
3.153.2
परिष्वक्तस्य तस्याशु भ्रात्रा भीमस्य भारत ।
श्रमो नाशमुपागच्छत्सर्वं चासीत्प्रदक्षिणम् ॥ ३.१५३.२ ॥
Ó Bhārata, assim que foi abraçado por aquele irmão, o cansaço de Bhīma cessou, e tudo se tornou auspicioso.
3.153.3
बलं चातिबलो मेने न मेऽस्ति सदृशो महान् ।
ततः पुनरथोवाच पर्यश्रुनयनो हरिः ॥ ३.१५३.३ ॥
O muito forte pensou em sua própria força: 'Não há grande igual a mim.' Então o macaco, de olhos cheios de lágrimas, falou novamente.
3.153.4
भीममाभाष्य सौहार्दाद्बाष्पगद्गदया गिरा ।
गच्छ वीर स्वमावासं स्मर्तव्योऽस्मि कथान्तरे ॥ ३.१५३.४ ॥
Dirigindo-se a Bhīma com afeto, com voz embargada pelas lágrimas, disse: 'Vai, herói, para a tua morada. Lembrar-te-ás de mim em outra narrativa.'
3.153.5
इहस्थश्च कुरुश्रेष्ठ न निवेद्योस्मि कस्यचित् ।
धनदस्यालयाच्चापि विसृष्टानां महाबल ॥ ३.१५३.५ ॥
Ó melhor dos Kurus, enquanto estiveres aqui, não me reveles a ninguém. Ó poderoso, esta é também a regra para os enviados da morada de Dhanada, o doador de riquezas.
3.153.6
एष काल इहायातुं देवगन्धर्वयोषिताम् ।
ममापि सफलं च क्षुः स्मारितश्चास्मि राघवम् ॥ ३.१५३.६ ॥
Este é o tempo em que as mulheres dos deuses e gandharvas vêm aqui. Também o meu propósito deu fruto, e fui lembrado de Rāghava (Rāma).
3.153.7
रामाभिधानं विष्णुं हि जगद्धृदयनन्दनम् ।
सीतावक्रारविन्दार्कं दशास्यध्वान्तभास्करम् ॥ ३.१५३.७ ॥
Viṣṇu, chamado Rāma, deleite do coração do mundo, o sol para o rosto de lótus de Sītā, o sol que dissipa a escuridão do de dez faces.
3.153.8
मानुषं गात्रसंस्पर्शं गत्वा भीम त्वया सह ।
तदस्मद्दर्शनं वीर कौन्तेयामाघमस्तु ते ॥ ३.१५३.८ ॥
Bhīma, tomando um corpo humano e indo contigo, possas tu nos ver, ó herói; que nenhum mal te aconteça, filho de Kuntī.
3.153.9
भ्रातृत्वं त्वं पुरस्कृत्य वरं वरय भारत ।
यदि तावन्मया क्षुद्रा गत्वा वारणसाह्वयम् ॥ ३.१५३.९ ॥
Ó Bhārata, tendo a fraternidade diante de ti, pede um dom. Se eu for à cidade chamada Vāraṇasāhvaya e...
3.153.10
धार्तराष्ट्रा निहन्तव्या यावदेतत्करोम्यहम् ।
शिलया नगरं वा तन्मर्दितव्यं मया यदि ॥ ३.१५३.१० ॥
Os filhos de Dhṛtarāṣṭra devem ser mortos, enquanto eu fizer isto; ou aquela cidade deve ser esmagada com pedras, se eu...
3.153.11
बद्ध्वा दुर्योधनं चाद्य आनयामि तवान्तिकम् ।
यावदेतत्करोम्यद्यकामं तव महाबल ॥ ३.१५३.११ ॥
Hoje amarrarei Duryodhana e o trarei à tua presença; enquanto hoje realizo o teu desejo, ó poderoso.
3.153.12
भीमसेनस्तु तद्वाक्यं श्रुत्वा तस् महात्मनः ।
प्रत्युवाच हनून्तं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.१५३.१२ ॥
Mas Bhīmasena, tendo ouvido aquelas palavras do magnânimo, respondeu a Hanumān com o coração alegre.
3.153.13
कृतमेव त्वया सर्वं मम वानरपुङ्गव ।
स्वस्ति तेऽस्तु महाबाहो कामये त्वां प्रसीदमे ॥ ३.१५३.१३ ॥
Ó melhor dos macacos, tudo fizeste por mim. Ó de braços poderosos, que a prosperidade seja tua; desejo que te agrades.
3.153.14
सनाथाः पाण्डवाः सर्वे त्वया नाथेन वीर्यवन् ।
तवैव तेजसा सर्वान्विजेष्यामो वयं परान् ॥ ३.१५३.१४ ॥
Ó poderoso, com um protetor como tu, todos os Pāṇḍavas têm agora um senhor. Pelo teu esplendor venceremos todos os nossos inimigos.
3.153.15
एवमुक्तस्तु हनुमान्भीमसेनमभाषत ।
भ्रातृत्वात्सौहृदाच्चैव करिष्यामि प्रियं तव ॥ ३.१५३.१५ ॥
Assim interpelado, Hanumān disse a Bhīmasena: por fraternidade e afeto, certamente farei o que te é querido.
3.153.16
चमूं विगाह्य शत्रूणां परशक्तिसमाकुलाम् ।
यदा सिंहरवं वीर करिष्यसि महाबल ॥ ३.१५३.१६ ॥
Ó herói, ó de grande força, quando te lançares no exército inimigo, repleto de lanças, e rugires como um leão—
3.153.17
तदाहं बृंहयिष्यामि स्वरवेण रवं तव ।
यं श्रुत्वैव भविष्यन्ति व्यसवस्तेऽरयो रणे ॥ ३.१५३.१७ ॥
Então amplificarei o teu rugido com o meu próprio, e ao ouvi-lo os teus inimigos perderão a vida na batalha.
3.153.18
विजयस्य ध्वजस्थश्च नादान्मोक्ष्पामि दारुणान् ।
शत्रूणां ये प्राणहराः सुखं येन हनिष्यथ ॥ ३.१५३.१८ ॥
De pé sobre o estandarte da vitória, soltarei sons terríveis que arrancam a vida dos inimigos, e com eles os matarás facilmente.
3.153.19
एवमाभाष्य हनुमांस्तदा पाण्डवनन्दनम् ।
मार्गमाख्याय भीमाय तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१५३.१९ ॥
Tendo assim falado, Hanumān, a alegria dos Pāṇḍavas, mostrou a Bhīma o caminho e desapareceu ali mesmo.
3.153.20
गते तस्मिन्हरिवरे भीमोपि बलिनांवरः ।
तेन मार्गेण विपुलं व्यचरद्गन्धमादनम् ॥ ३.१५३.२० ॥
Quando aquele melhor dos macacos partiu, Bhīma, o melhor dos fortes, também percorreu, por aquele caminho, o vasto Gandhamādana.
3.153.21
अनुस्मरन्वपुस्तस्य श्रियं चाप्रतिमां भुवि ।
माहात्म्यमनुभावं च स्मरन्दाशरथेर्ययौ ॥ ३.१५३.२१ ॥
Recordando a sua forma e o esplendor incomparável na terra, e lembrando a grandeza e o poder do filho de Daśaratha, seguiu adiante.
3.153.22
स तानि रमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
विलोलयामास तदा सौगन्धिकवनेप्सया ॥ ३.१५३.२२ ॥
Desejando o bosque dos saugandhika, percorreu então aquelas florestas e bosques encantadores, revolvendo-os todos.
3.153.23
फुल्लपद्मविचित्राणि सरांसि सरितस्तथा ।
नानाकुसुमचित्राणि पुष्पितानि वनानि च ॥ ३.१५३.२३ ॥
Lagos e rios matizados de lótus em flor, e florestas floridas, vistosas com muitas espécies de flores.
3.153.24
मत्तवारणयुथानि पङ्कक्लिन्नानि भारत ।
वर्षतामिव मेघानां वृन्दानि ददृशे तदा ॥ ३.१५३.२४ ॥
Ó Bhārata, viu então manadas de elefantes em fúria, encharcados de lama, como massas de nuvens que chovem.
3.153.25
हरिणैश्चपलापाङ्गैर्हरिणीसहितैर्वनम् ।
सशष्पकवलैः श्रीमान्पथि दृष्ट्वा द्रुतं ययौ ॥ ३.१५३.२५ ॥
Ao ver no caminho a floresta cheia de veados e corças de olhar rápido, com bocados de capim, o magnífico seguiu depressa.
3.153.26
महिषैश्च वराहैश्च शार्दूलैश्च निषेवितम् ।
व्यपेतभीर्गिरिं शौर्याद्भीमसेनो व्यगाहत ॥ ३.१५३.२६ ॥
Sem medo, pela sua bravura, Bhīmasena adentrou a montanha frequentada por búfalos, javalis e tigres.
3.153.27
कुसुमानतशाखैश्च ताम्रपल्लवकोमलैः ।
याच्यमान इवारण्ये द्रुमैर्मारुतकम्पितैः ॥ ३.१५३.२७ ॥
Como se fosse implorado na floresta pelas árvores, com ramos curvados de flores e tenros brotos cor de cobre, tremendo ao vento.
3.153.28
कृतपद्माञ्जलिपुटा मत्तषट्पदसेविताः ।
प्रियतीर्थवना मार्गे पद्मिनीः समतिक्रमन् ॥ ३.१५३.२८ ॥
Passando pelos lagos de lótus, cujas flores são palmas unidas, frequentados por abelhas embriagadas, com margens e bosques agradáveis, pelo caminho.
3.153.29
सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषु ।
द्रौपदीवाक्यपाथेयो भीमो भीमपराक्रमः ॥ ३.१५३.२९ ॥
Com a mente e o olhar presos aos cumes floridos da montanha, tendo as palavras de Draupadī como provisão, Bhīma de terrível valor.
3.153.30
परिवृत्तेऽहनि ततः प्रकीर्णहरिणे वने ।
काञ्चनैर्विलैः पद्मैर्ददर्श विपुलां नदीम् ॥ ३.१५३.३० ॥
Então, quando o dia havia virado, na floresta onde os veados se espalhavam, viu um vasto rio com lótus dourados e hastes de lótus.
3.153.31
हंसकारण्डवयुतां चक्रवाकोपशोभिताम् ।
रचितामिव तस्याद्रेर्भालां विमलपङ्कजाम् ॥ ३.१५३.३१ ॥
Aquele rio, repleto de cisnes e patos kāraṇḍava, adornado com cakravākas, com lótus imaculados, como se disposto sobre a fronte daquela montanha.
3.153.32
तस्यां नद्यां महासत्वः सौगन्धिकवनं महत् ।
अपश्यत्प्रीतिजननं बालार्कसदृशद्युति ॥ ३.१५३.३२ ॥
Naquele rio, o de grande espírito viu um grande bosque de lótus perfumados, que causava deleite e resplandecia como o sol nascente.
3.153.33
तद्दृष्ट्वा लब्धकामः स मनसा पाण्डुनन्दनः ।
वनवासपरिक्लिष्टां जगाम मनसा प्रियाम् ॥ ३.१५३.३३ ॥
Ao ver aquilo, o filho de Pāṇḍu, com o desejo realizado, foi em mente à sua amada, aflita pelo exílio na floresta.