มหาภารตะ · อัธยายะ 3.153
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.153.1
ततः संहृत्य विपुलं तद्वपुः कामवर्धितम् ।
भीमसेनं पुनर्दोर्भ्यां पर्यष्वजत वानरः ॥ ३.१५३.१ ॥
ครั้นแล้ววานรนั้นก็หดร่างอันใหญ่โตซึ่งขยายได้ตามใจตนลง แล้วกอดภีมเสนไว้อีกครั้งด้วยสองแขน
3.153.2
परिष्वक्तस्य तस्याशु भ्रात्रा भीमस्य भारत ।
श्रमो नाशमुपागच्छत्सर्वं चासीत्प्रदक्षिणम् ॥ ३.१५३.२ ॥
โอ ภารตะ เมื่อพี่ชายคนนั้นกอดไว้ ความเหน็ดเหนื่อยของภีมะก็หายไปโดยพลัน และทุกสิ่งก็กลายเป็นมงคล
3.153.3
बलं चातिबलो मेने न मेऽस्ति सदृशो महान् ।
ततः पुनरथोवाच पर्यश्रुनयनो हरिः ॥ ३.१५३.३ ॥
ผู้มีกำลังมหาศาลคิดถึงกำลังของตนว่า ไม่มีผู้ใดยิ่งใหญ่เทียบเท่าเรา ลำดับนั้น หริ วานรผู้มีตาเต็มไปด้วยน้ำตา ก็กล่าวขึ้นอีก
3.153.4
भीममाभाष्य सौहार्दाद्बाष्पगद्गदया गिरा ।
गच्छ वीर स्वमावासं स्मर्तव्योऽस्मि कथान्तरे ॥ ३.१५३.४ ॥
ด้วยความรักใคร่ วานรกล่าวกับภีมะด้วยเสียงสะอื้นปนน้ำตาว่า ไปเถิด วีระ กลับไปยังที่พำนักของตน เจ้าจะระลึกถึงเรา เมื่อมีการเล่าเรื่องนี้ในโอกาสอื่น
3.153.5
इहस्थश्च कुरुश्रेष्ठ न निवेद्योस्मि कस्यचित् ।
धनदस्यालयाच्चापि विसृष्टानां महाबल ॥ ३.१५३.५ ॥
โอ ผู้ยิ่งสูงสุดแห่งกุรุ ขณะที่เราอยู่ที่นี่ อย่าเปิดเผยเรากับผู้ใด โอ ผู้มีกำลังมหาศาล กฎนี้ใช้กับผู้ที่ถูกส่งมาจากที่อยู่ของธนทะ เทพแห่งทรัพย์ด้วยเช่นกัน
3.153.6
एष काल इहायातुं देवगन्धर्वयोषिताम् ।
ममापि सफलं च क्षुः स्मारितश्चास्मि राघवम् ॥ ३.१५३.६ ॥
นี่คือเวลาที่สตรีของเทพและคนธรรพ์จะมาที่นี่ จุดหมายของเราเองก็สำเร็จผลแล้ว และเราได้รับการเตือนให้ระลึกถึงราฆวะ (พระราม)
3.153.7
रामाभिधानं विष्णुं हि जगद्धृदयनन्दनम् ।
सीतावक्रारविन्दार्कं दशास्यध्वान्तभास्करम् ॥ ३.१५३.७ ॥
วิษณุผู้มีนามว่าราม ผู้เป็นที่ชื่นชมแห่งหัวใจของโลก เป็นดวงอาทิตย์ของดอกบัวอย่างพักตร์แห่งสีดา เป็นดวงอาทิตย์ที่ขับความมืดของทศกัณฐ์
3.153.8
मानुषं गात्रसंस्पर्शं गत्वा भीम त्वया सह ।
तदस्मद्दर्शनं वीर कौन्तेयामाघमस्तु ते ॥ ३.१५३.८ ॥
ภีมะ เมื่อท่านไปกับเราด้วยการรับร่างมนุษย์และได้สัมผัสกาย ขอให้ท่านได้เห็นพวกเรา โอ วีระ ขอให้ท่านปลอดภัย โอ บุตรแห่งกุนตี
3.153.9
भ्रातृत्वं त्वं पुरस्कृत्य वरं वरय भारत ।
यदि तावन्मया क्षुद्रा गत्वा वारणसाह्वयम् ॥ ३.१५३.९ ॥
โอ ภารตะ จงยกความเป็นพี่น้องขึ้นเป็นที่ตั้ง แล้วขอพรเถิด หากเราไปยังเมืองที่เรียกว่าวาราณสี
3.153.10
धार्तराष्ट्रा निहन्तव्या यावदेतत्करोम्यहम् ।
शिलया नगरं वा तन्मर्दितव्यं मया यदि ॥ ३.१५३.१० ॥
บุตรของธฤตราษฎร์ควรถูกสังหารตราบเท่าที่เราทำเช่นนี้ หรือเมืองนั้นควรถูกบดขยี้ด้วยก้อนหิน หากเรา...
3.153.11
बद्ध्वा दुर्योधनं चाद्य आनयामि तवान्तिकम् ।
यावदेतत्करोम्यद्यकामं तव महाबल ॥ ३.१५३.११ ॥
วันนี้เราจะมัดทุรโยธน์แล้วนำมาเฝ้าท่าน ตราบเท่าที่วันนี้เราทำให้ความปรารถนาของท่านสำเร็จ โอ ผู้มีกำลังมหาศาล
3.153.12
भीमसेनस्तु तद्वाक्यं श्रुत्वा तस् महात्मनः ।
प्रत्युवाच हनून्तं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.१५३.१२ ॥
แต่ภีมเสนะ ครั้นได้ฟังถ้อยคำของผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้นแล้ว ก็ตอบหนุมานด้วยใจอันปีติยินดี
3.153.13
कृतमेव त्वया सर्वं मम वानरपुङ्गव ।
स्वस्ति तेऽस्तु महाबाहो कामये त्वां प्रसीदमे ॥ ३.१५३.१३ ॥
โอ วานรผู้ประเสริฐที่สุด ท่านได้ทำทุกสิ่งเพื่อเราแล้ว โอ ผู้มีแขนทรงพลัง ขอให้ท่านอยู่เย็นเป็นสุข เราปรารถนาให้ท่านพอพระทัย
3.153.14
सनाथाः पाण्डवाः सर्वे त्वया नाथेन वीर्यवन् ।
तवैव तेजसा सर्वान्विजेष्यामो वयं परान् ॥ ३.१५३.१४ ॥
โอ ผู้มีกำลัง เมื่อมีท่านเป็นที่พึ่ง ปาณฑพทั้งหมดก็มีผู้คุ้มครอง ด้วยเดชของท่านเพียงผู้เดียว เราจะชนะศัตรูทั้งหมด
3.153.15
एवमुक्तस्तु हनुमान्भीमसेनमभाषत ।
भ्रातृत्वात्सौहृदाच्चैव करिष्यामि प्रियं तव ॥ ३.१५३.१५ ॥
หนุมานเมื่อได้รับการกล่าวเช่นนั้นจึงกล่าวกับภีมเสนว่า ด้วยความเป็นพี่น้องและความรักใคร่ เราจะทำสิ่งที่เป็นที่รักของท่านอย่างแน่นอน
3.153.16
चमूं विगाह्य शत्रूणां परशक्तिसमाकुलाम् ।
यदा सिंहरवं वीर करिष्यसि महाबल ॥ ३.१५३.१६ ॥
โอ วีระ โอ ผู้มีกำลังมหาศาล เมื่อท่านบุกเข้าไปในกองทัพของศัตรูที่เต็มไปด้วยหอก และคำรามดังราชสีห์...
3.153.17
तदाहं बृंहयिष्यामि स्वरवेण रवं तव ।
यं श्रुत्वैव भविष्यन्ति व्यसवस्तेऽरयो रणे ॥ ३.१५३.१७ ॥
ครั้งนั้นเราจะเพิ่มเสียงคำรามของท่านด้วยเสียงของเรา และเมื่อได้ยินเสียงนั้น ศัตรูของท่านก็จะสิ้นชีวิตในการรบ
3.153.18
विजयस्य ध्वजस्थश्च नादान्मोक्ष्पामि दारुणान् ।
शत्रूणां ये प्राणहराः सुखं येन हनिष्यथ ॥ ३.१५३.१८ ॥
เราจะยืนอยู่บนธงชัยแห่งชัยชนะ และส่งเสียงอันน่าสะพรึงกลัวที่พรากชีวิตของศัตรูท่าน ด้วยเสียงเหล่านั้นท่านจะสังหารพวกเขาได้โดยง่าย
3.153.19
एवमाभाष्य हनुमांस्तदा पाण्डवनन्दनम् ।
मार्गमाख्याय भीमाय तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१५३.१९ ॥
หนุมานกล่าวดังนี้แล้ว ก็ชี้ทางให้แก่ภีมะ ผู้เป็นที่ชื่นชมของปาณฑพ แล้วก็อันตรธานหายไปตรงนั้นเอง
3.153.20
गते तस्मिन्हरिवरे भीमोपि बलिनांवरः ।
तेन मार्गेण विपुलं व्यचरद्गन्धमादनम् ॥ ३.१५३.२० ॥
เมื่อวานรผู้ประเสริฐนั้นจากไปแล้ว ภีมะผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้มีกำลังก็เดินทางท่องไปในคันธมาทนะอันกว้างใหญ่ตามทางนั้น
3.153.21
अनुस्मरन्वपुस्तस्य श्रियं चाप्रतिमां भुवि ।
माहात्म्यमनुभावं च स्मरन्दाशरथेर्ययौ ॥ ३.१५३.२१ ॥
ระลึกถึงพระรูปของพระองค์และความงามที่หาใดเปรียบมิได้ในโลก และระลึกถึงความยิ่งใหญ่และอานุภาพของพระโอรสของท้าวทศรถ แล้วจึงเดินทางต่อไป
3.153.22
स तानि रमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
विलोलयामास तदा सौगन्धिकवनेप्सया ॥ ३.१५३.२२ ॥
ปรารถนาจะพบสวนสยามกลิ่นหอม พระองค์จึงท่องไปในป่าและสวนอันงดงามเหล่านั้น ค้นหาไปทั่วทุกแห่ง
3.153.23
फुल्लपद्मविचित्राणि सरांसि सरितस्तथा ।
नानाकुसुमचित्राणि पुष्पितानि वनानि च ॥ ३.१५३.२३ ॥
มีบึงและแม่น้ำที่ประดับด้วยดอกบัวบาน และป่าที่ออกดอกสะพรั่งงดงามด้วยดอกไม้นานาชนิด
3.153.24
मत्तवारणयुथानि पङ्कक्लिन्नानि भारत ।
वर्षतामिव मेघानां वृन्दानि ददृशे तदा ॥ ३.१५३.२४ ॥
ข้าแต่พระภารตะ ในเวลานั้นพระองค์ทอดพระเนตรเห็นฝูงช้างตกมันที่เปียกชุ่มด้วยโคลน ดุจกลุ่มเมฆที่กำลังโปรยฝน
3.153.25
हरिणैश्चपलापाङ्गैर्हरिणीसहितैर्वनम् ।
सशष्पकवलैः श्रीमान्पथि दृष्ट्वा द्रुतं ययौ ॥ ३.१५३.२५ ॥
เมื่อเห็นป่าที่เต็มไปด้วยกวางและนางกวาง มีดวงตาแวววับดุจปลาย ทั้งกวางที่กำลังเคี้ยวหญ้าอยู่ในปาก บนทางนั้น พระภีมผู้รุ่งโรจน์จึงรีบเดินทางต่อไป
3.153.26
महिषैश्च वराहैश्च शार्दूलैश्च निषेवितम् ।
व्यपेतभीर्गिरिं शौर्याद्भीमसेनो व्यगाहत ॥ ३.१५३.२६ ॥
ภีมเสนผู้ปราศจากความหวาดกลัว ด้วยความกล้าหาญได้ย่างเข้าสู่ภูเขาที่มีควายป่า หมูป่า และเสือโคร่งอาศัยอยู่
3.153.27
कुसुमानतशाखैश्च ताम्रपल्लवकोमलैः ।
याच्यमान इवारण्ये द्रुमैर्मारुतकम्पितैः ॥ ३.१५३.२७ ॥
ดุจถูกต้นไม้ในป่าขอร้อง กิ่งก้านของต้นไม้น้อมลงด้วยดอกไม้ และใบอ่อนสีแดงทองของมันสั่นไหวไปตามสายลม
3.153.28
कृतपद्माञ्जलिपुटा मत्तषट्पदसेविताः ।
प्रियतीर्थवना मार्गे पद्मिनीः समतिक्रमन् ॥ ३.१५३.२८ ॥
ผ่านบึงบัวไป ดอกบัวประคองกลีบดุจฝ่ามือที่ประนมไว้ มีผึ้งที่เมาน้ำหวานมาตอมอยู่ ทั้งท่าน้ำและสวนน่ารื่นรมย์ ตามเส้นทางนั้น
3.153.29
सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषु ।
द्रौपदीवाक्यपाथेयो भीमो भीमपराक्रमः ॥ ३.१५३.२९ ॥
ภีมะผู้มีความกล้าหาญดุจยักษ์ มีจิตและสายตาจับอยู่กับยอดเขาที่เต็มไปด้วยดอกไม้ โดยมีถ้อยคำของเทราปทีเป็นเสบียงเดินทาง
3.153.30
परिवृत्तेऽहनि ततः प्रकीर्णहरिणे वने ।
काञ्चनैर्विलैः पद्मैर्ददर्श विपुलां नदीम् ॥ ३.१५३.३० ॥
แล้วเมื่อวันผ่านไป ในป่าที่กวางแตกฝูงเพ่นพ่านอยู่ พระองค์ทอดพระเนตรเห็นแม่น้ำอันกว้างใหญ่ มีดอกบัวทองและก้านบัวอยู่ทั่วไป
3.153.31
हंसकारण्डवयुतां चक्रवाकोपशोभिताम् ।
रचितामिव तस्याद्रेर्भालां विमलपङ्कजाम् ॥ ३.१५३.३१ ॥
แม่น้ำสายนั้นเต็มไปด้วยหงส์และเป็ดกรัณฑวะ งดงามด้วยเป็ดชักราวากะ มีดอกบัวขาวบริสุทธิ์ ดุจถูกจัดวางไว้บนหน้าผากของภูเขานั้น
3.153.32
तस्यां नद्यां महासत्वः सौगन्धिकवनं महत् ।
अपश्यत्प्रीतिजननं बालार्कसदृशद्युति ॥ ३.१५३.३२ ॥
ในแม่น้ำสายนั้น ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ได้ทอดพระเนตรสวนบัวหอมขนาดใหญ่ ซึ่งให้ความยินดีและมีรัศมีเจิดจ้าดุจดวงอาทิตย์ยามรุ่ง
3.153.33
तद्दृष्ट्वा लब्धकामः स मनसा पाण्डुनन्दनः ।
वनवासपरिक्लिष्टां जगाम मनसा प्रियाम् ॥ ३.१५३.३३ ॥
เมื่อได้เห็นเช่นนั้น โอรสของท้าวปาณฑุ สมปรารถนาแล้ว จึงระลึกในใจถึงพระชายาอันเป็นที่รัก ผู้ลำบากด้วยการถูกเนรเทศไปอยู่ในป่า