ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.153
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.153.1
ततः संहृत्य विपुलं तद्वपुः कामवर्धितम् ।
भीमसेनं पुनर्दोर्भ्यां पर्यष्वजत वानरः ॥ ३.१५३.१ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ବାନର ନିଜର ବିଶାଳ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବଢ଼ିଥିବା ରୂପକୁ ସଙ୍କୁଚିତ କରି ଭୀମସେନଙ୍କୁ ପୁଣି ନିଜ ଦୁଇ ବାହୁରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲା।
3.153.2
परिष्वक्तस्य तस्याशु भ्रात्रा भीमस्य भारत ।
श्रमो नाशमुपागच्छत्सर्वं चासीत्प्रदक्षिणम् ॥ ३.१५३.२ ॥
ହେ ଭରତ, ସେହି ଭାଇଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ଭୀମଙ୍କ ଶ୍ରାନ୍ତି ତୁରନ୍ତ ଦୂର ହେଲା; ସବୁକିଛି ଶୁଭ ହୋଇଗଲା।
3.153.3
बलं चातिबलो मेने न मेऽस्ति सदृशो महान् ।
ततः पुनरथोवाच पर्यश्रुनयनो हरिः ॥ ३.१५३.३ ॥
ଅତିବଳୀ ଭୀମ ନିଜ ବଳ ବିଷୟରେ ଭାବିଲେ, 'ମୋ ସମାନ ମହାନ କେହି ନାହାନ୍ତି।' ତା'ପରେ ଅଶ୍ରୁଭରା ଆଖିରେ ସେହି ବାନର ପୁଣି କହିଲା।
3.153.4
भीममाभाष्य सौहार्दाद्बाष्पगद्गदया गिरा ।
गच्छ वीर स्वमावासं स्मर्तव्योऽस्मि कथान्तरे ॥ ३.१५३.४ ॥
ସ୍ନେହରେ ଭୀମଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି ଅଶ୍ରୁରୁଦ୍ଧ ସ୍ୱରରେ କହିଲା: 'ହେ ବୀର, ତୁମ ବାସସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ। ଅନ୍ୟ କାହାଣୀ ସମୟରେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବ।'
3.153.5
इहस्थश्च कुरुश्रेष्ठ न निवेद्योस्मि कस्यचित् ।
धनदस्यालयाच्चापि विसृष्टानां महाबल ॥ ३.१५३.५ ॥
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାରେ ଥିବା ମୋତେ କାହାକୁ ପ୍ରକାଶ କରନାହିଁ। ହେ ମହାବଳ, ଧନଦଙ୍କ (କୁବେରଙ୍କ) ଆଳୟରୁ ପଠାଯାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହା ନିୟମ।
3.153.6
एष काल इहायातुं देवगन्धर्वयोषिताम् ।
ममापि सफलं च क्षुः स्मारितश्चास्मि राघवम् ॥ ३.१५३.६ ॥
ଦେବ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏଠାକୁ ଆସିବାର ଏହା ସମୟ। ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଫଳବାନ ହେଲା; ରାଘବ (ରାମ)ଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ ହେଲା।
3.153.7
रामाभिधानं विष्णुं हि जगद्धृदयनन्दनम् ।
सीतावक्रारविन्दार्कं दशास्यध्वान्तभास्करम् ॥ ३.१५३.७ ॥
ଜଗତର ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ରାମ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ବିଷ୍ଣୁ; ସୀତାଙ୍କ ମୁଖକମଳର ସୂର୍ଯ୍ୟ; ଦଶମୁଖର ଅନ୍ଧକାରକୁ ହରଣ କରୁଥିବା ଭାସ୍କର।
3.153.8
मानुषं गात्रसंस्पर्शं गत्वा भीम त्वया सह ।
तदस्मद्दर्शनं वीर कौन्तेयामाघमस्तु ते ॥ ३.१५३.८ ॥
ହେ ଭୀମ, ମାନବ ଦେହକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ତୁମ ସହିତ ଯାଇ ଆମକୁ ଦେଖ; ହେ ବୀର, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ତୁମର କୌଣସି ଅମଙ୍ଗଳ ନ ହେଉ।
3.153.9
भ्रातृत्वं त्वं पुरस्कृत्य वरं वरय भारत ।
यदि तावन्मया क्षुद्रा गत्वा वारणसाह्वयम् ॥ ३.१५३.९ ॥
ହେ ଭାରତ, ଭାତୃତ୍ୱକୁ ଆଗରେ ରଖି ଏକ ବର ମାଗ। ମୁଁ ବାରଣସାହ୍ୱୟକୁ ଯାଇ କ୍ଷୁଦ୍ରମାନଙ୍କୁ...
3.153.10
धार्तराष्ट्रा निहन्तव्या यावदेतत्करोम्यहम् ।
शिलया नगरं वा तन्मर्दितव्यं मया यदि ॥ ३.१५३.१० ॥
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ହତ ହେବା ଉଚିତ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଏହା କରେ; କିମ୍ବା ସେହି ନଗର ପଥରରେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଯଦି ମୁଁ...
3.153.11
बद्ध्वा दुर्योधनं चाद्य आनयामि तवान्तिकम् ।
यावदेतत्करोम्यद्यकामं तव महाबल ॥ ३.१५३.११ ॥
ଆଜି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ତୁମ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣିବି; ଆଜି ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ହେ ମହାବଳ।
3.153.12
भीमसेनस्तु तद्वाक्यं श्रुत्वा तस् महात्मनः ।
प्रत्युवाच हनून्तं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.१५३.१२ ॥
କିନ୍ତୁ ଭୀମସେନ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ହର୍ଷିତ ମନରେ ହନୁମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
3.153.13
कृतमेव त्वया सर्वं मम वानरपुङ्गव ।
स्वस्ति तेऽस्तु महाबाहो कामये त्वां प्रसीदमे ॥ ३.१५३.१३ ॥
ହେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ସବୁ କରିଛ। ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମର କଲ୍ୟାଣ ହେଉ; ମୁଁ ତୁମର ପ୍ରସନ୍ନତା ଇଚ୍ଛା କରେ।
3.153.14
सनाथाः पाण्डवाः सर्वे त्वया नाथेन वीर्यवन् ।
तवैव तेजसा सर्वान्विजेष्यामो वयं परान् ॥ ३.१५३.१४ ॥
ହେ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ, ତୁମ ପରି ନାଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ ସନାଥ ହୋଇଛନ୍ତି। ତୁମ ତେଜରେ ଆମେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିଣିବୁ।
3.153.15
एवमुक्तस्तु हनुमान्भीमसेनमभाषत ।
भ्रातृत्वात्सौहृदाच्चैव करिष्यामि प्रियं तव ॥ ३.१५३.१५ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ହନୁମାନ ଭୀମସେନଙ୍କୁ କହିଲେ— ଭାତୃତ୍ୱ ଓ ସ୍ନେହ ଯୋଗୁଁ ମୁଁ ତୁମର ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ କରିବି।
3.153.16
चमूं विगाह्य शत्रूणां परशक्तिसमाकुलाम् ।
यदा सिंहरवं वीर करिष्यसि महाबल ॥ ३.१५३.१६ ॥
ହେ ବୀର, ହେ ମହାବଳ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଭରା ସେନାରେ ପଶି ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସିଂହନାଦ କରିବ—
3.153.17
तदाहं बृंहयिष्यामि स्वरवेण रवं तव ।
यं श्रुत्वैव भविष्यन्ति व्यसवस्तेऽरयो रणे ॥ ३.१५३.१७ ॥
ସେତେବେଳେ ମୁଁ ମୋ ଗର୍ଜନରେ ତୁମ ଗର୍ଜନକୁ ବଢ଼ାଇବି। ଯାହା ଶୁଣିବାମାତ୍ରେ ତୁମ ଶତ୍ରୁ ରଣରେ ପ୍ରାଣହୀନ ହେବେ।
3.153.18
विजयस्य ध्वजस्थश्च नादान्मोक्ष्पामि दारुणान् ।
शत्रूणां ये प्राणहराः सुखं येन हनिष्यथ ॥ ३.१५३.१८ ॥
ବିଜୟ-ଧ୍ୱଜ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇ ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ନାଦ ଛାଡ଼ିବି; ଯାହା ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପ୍ରାଣ ହରଣ କରେ। ତାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସହଜରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବ।
3.153.19
एवमाभाष्य हनुमांस्तदा पाण्डवनन्दनम् ।
मार्गमाख्याय भीमाय तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१५३.१९ ॥
ଏପରି କହି, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦଦାତା ହନୁମାନ ଭୀମଙ୍କୁ ପଥ ଦେଖାଇ ସେଠାରେ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ।
3.153.20
गते तस्मिन्हरिवरे भीमोपि बलिनांवरः ।
तेन मार्गेण विपुलं व्यचरद्गन्धमादनम् ॥ ३.१५३.२० ॥
ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନର ଚାଲିଗଲା ପରେ, ବଳବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀମ ମଧ୍ୟ ସେହି ପଥରେ ବିଶାଳ ଗନ୍ଧମାଦନରେ ବିଚରଣ କଲେ।
3.153.21
अनुस्मरन्वपुस्तस्य श्रियं चाप्रतिमां भुवि ।
माहात्म्यमनुभावं च स्मरन्दाशरथेर्ययौ ॥ ३.१५३.२१ ॥
ତାଙ୍କ ରୂପ ଓ ପୃଥିବୀରେ ଅତୁଳନୀୟ ଶୋଭାକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଦଶରଥ-ପୁତ୍ରଙ୍କ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ପ୍ରଭାବ ସ୍ମରଣ କରି ସେ ଆଗେଇ ଗଲେ।
3.153.22
स तानि रमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
विलोलयामास तदा सौगन्धिकवनेप्सया ॥ ३.१५३.२२ ॥
ସୌଗନ୍ଧିକ ବନ ପାଇବାର ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ସେତେବେଳେ ସେହି ରମଣୀୟ ବନ ଓ ଉପବନଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଜି ବୁଲିଲେ।
3.153.23
फुल्लपद्मविचित्राणि सरांसि सरितस्तथा ।
नानाकुसुमचित्राणि पुष्पितानि वनानि च ॥ ३.१५३.२३ ॥
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ପଦ୍ମରେ ବିଚିତ୍ର ସରୋବର ଓ ନଦୀ, ଏବଂ ନାନା ପୁଷ୍ପରେ ଚିତ୍ରିତ ପୁଷ୍ପିତ ବନସମୂହ।
3.153.24
मत्तवारणयुथानि पङ्कक्लिन्नानि भारत ।
वर्षतामिव मेघानां वृन्दानि ददृशे तदा ॥ ३.१५३.२४ ॥
ହେ ଭାରତ! ସେତେବେଳେ ସେ ମଦମତ୍ତ ହାତୀମାନଙ୍କର ଯୂଥ ଦେଖିଲେ; ସେମାନେ ପଙ୍କରେ ଭିଜି ବର୍ଷୁଥିବା ମେଘସମୂହ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
3.153.25
हरिणैश्चपलापाङ्गैर्हरिणीसहितैर्वनम् ।
सशष्पकवलैः श्रीमान्पथि दृष्ट्वा द्रुतं ययौ ॥ ३.१५३.२५ ॥
ଚଞ୍ଚଳ କଟାକ୍ଷର ହରିଣ ଓ ହରିଣୀମାନଙ୍କରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ ଏବଂ ଘାସର ଗ୍ରାସ ମୁହଁରେ ଧରିଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ପଥରେ ଦେଖି ସେ ଶ୍ରୀମାନ ଶୀଘ୍ର ଆଗକୁ ଗଲେ।
3.153.26
महिषैश्च वराहैश्च शार्दूलैश्च निषेवितम् ।
व्यपेतभीर्गिरिं शौर्याद्भीमसेनो व्यगाहत ॥ ३.१५३.२६ ॥
ମହିଷ, ବରାହ ଓ ବାଘଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ପର୍ବତରେ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ, ଶୌର୍ଯ୍ୟରେ ଭୀମସେନ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
3.153.27
कुसुमानतशाखैश्च ताम्रपल्लवकोमलैः ।
याच्यमान इवारण्ये द्रुमैर्मारुतकम्पितैः ॥ ३.१५३.२७ ॥
ଫୁଲରେ ନତ ଶାଖା ଓ ତମ୍ବା ରଙ୍ଗର କୋମଳ ପଲ୍ଲବ ଥିବା, ପବନରେ କମ୍ପିତ ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ଅରଣ୍ୟରେ ଯାଚିତ ହେଉଥିବା ପରି।
3.153.28
कृतपद्माञ्जलिपुटा मत्तषट्पदसेविताः ।
प्रियतीर्थवना मार्गे पद्मिनीः समतिक्रमन् ॥ ३.१५३.२८ ॥
ପଦ୍ମ-ପୁଷ୍ପକୁ ଅଞ୍ଜଳି କରି, ମତ୍ତ ଭ୍ରମରଙ୍କ ସେବିତ, ସୁନ୍ଦର ତୀର ଓ ବନଯୁକ୍ତ ପଦ୍ମସରୋବରଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି।
3.153.29
सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषु ।
द्रौपदीवाक्यपाथेयो भीमो भीमपराक्रमः ॥ ३.१५३.२९ ॥
ଫୁଟିଥିବା ପର୍ବତ-ଶିଖରରେ ମନ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ଲାଗି, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ପାଥେୟ କରିଥିବା, ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ଭୀମ।
3.153.30
परिवृत्तेऽहनि ततः प्रकीर्णहरिणे वने ।
काञ्चनैर्विलैः पद्मैर्ददर्श विपुलां नदीम् ॥ ३.१५३.३० ॥
ତା'ପରେ ଦିନ ଢଳିଲେ, ହରିଣ ଛିଟିକି ରହିଥିବା ବନରେ, ସୁନା ପଦ୍ମ ଓ ନାଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ବିଶାଳ ନଦୀ ଦେଖିଲେ।
3.153.31
हंसकारण्डवयुतां चक्रवाकोपशोभिताम् ।
रचितामिव तस्याद्रेर्भालां विमलपङ्कजाम् ॥ ३.१५३.३१ ॥
ହଂସ ଓ କାରଣ୍ଡବ ପକ୍ଷୀରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀରେ ଶୋଭିତ, ଯେମିତି ସେ ପର୍ବତର ଲଲାଟରେ ରଚିତ, ନିର୍ମଳ ପଦ୍ମଯୁକ୍ତ ସେହି ନଦୀ।
3.153.32
तस्यां नद्यां महासत्वः सौगन्धिकवनं महत् ।
अपश्यत्प्रीतिजननं बालार्कसदृशद्युति ॥ ३.१५३.३२ ॥
ସେହି ନଦୀରେ ମହାସତ୍ତ୍ୱ ବ୍ୟକ୍ତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ବାଳସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଦୀପ୍ତିଯୁକ୍ତ ବିଶାଳ ସୌଗନ୍ଧିକ ବନ ଦେଖିଲେ।
3.153.33
तद्दृष्ट्वा लब्धकामः स मनसा पाण्डुनन्दनः ।
वनवासपरिक्लिष्टां जगाम मनसा प्रियाम् ॥ ३.१५३.३३ ॥
ତାହା ଦେଖି, ମନର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ବନବାସରେ କ୍ଲିଷ୍ଟା ନିଜ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ପାଖକୁ ମନରେ ଗଲେ।