مهابهاراتا · أدهيايا 3.158
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.158.1
ततस्तान्परिविश्वस्तान्वसतस्तत्र पाण्डवान् ।
पर्वतेन्द्रे द्विजैः सार्धं पार्तागमनकाङ्क्षया ॥ ३.१५८.१ ॥
وبينما كان البانداវا يقيمون هناك على ملك الجبال مع البراهمة، واثقين تمامًا، راغبين في قدوم بارتها (أرجونا)،
3.158.2
गतेषु तेषु रक्षःसु भीमसेनात्मजेऽपि च ।
रहितान्मीमसेनेन कदाचित्तान्यदृच्छया।
जहार धर्मराजं वै यमौ कृष्णां च राक्षसः ॥ ३.१५८.२ ॥
عندما رحل أولئك الراكشاسا وابن بهيمسينا أيضًا، وبقي البانداவا بلا بهيمسينا، اختطف الراكشاسا عرضًا ملك البر والتوأمين وكريشنا (دراوبادي).
3.158.3
ब्रह्मन्कथं धर्मराजं यमौ कृष्णां च राक्षसः ।
जहार चित्रं भीमश्च गतो राक्षसकण्टकः।
वक्तुमर्हसि विप्राग्र्य व्यक्तमेतन्ममाऽनघ ॥ ३.१५८.३ ॥
أيها البراهمي، كيف اختطف ذلك الراكشاسا ملك البر والتوأمين وكريشنا؟ من الغريب أن يحدث هذا بعد أن رحل بهيما شوكة الراكشاسا. أفضل البراهمة، أيها الطاهر، أخبرني بهذا بوضوح.
3.158.4
ब्राह्मणो मन्त्रकुशलः सर्वास्त्रेष्वस्त्रवित्तमः ।
इति ब्रुवन्पाण्डवेयान्पर्युपास्ते स्म नित्यदा ।
परीप्समानः पार्थानां कलापांश्च धनूंषि च ॥ ३.१५८.४ ॥
كان برهميٌّ ماهرٌ في المانترا، وأعلم العارفين بجميع الأسلحة، يقول ذلك ويخدم أبناء بانداو كل يوم، راغبًا في الحصول على جعب وقسي البارثا.
3.158.5
अन्तरं संपरिप्रेप्सुर्द्रौपद्या हरणं प्रति ।
दुष्टात्मा पापबुद्धिः स नाम्ना ख्यातो जटासुरः ॥ ३.१५८.५ ॥
ذلك الشرير، خبيث النية، الباحث عن فرصة لاختطاف دراوبادي، كان معروفًا باسم جاتاسورا.
3.158.6
पोषणं तस् राजेनद्र चक्रे पाण्डवनन्दनः ।
बुबुधे न च तं पापं भस्मच्छन्नमिवानलम् ॥ ३.१५८.६ ॥
يا سيد الملوك، رعى ابن البانداويين ذلك الشرير، ولم يدرك خطره كما لا يُدرك النار المخفاة تحت الرماد.
3.158.7
स भीमसेने निष्क्रान्ते मृगयार्थमरिंदमे ।
घटोत्कचं सानुचरं दृष्ट्वा विप्रद्रुतं दिशः ॥ ३.१५८.७ ॥
يا قاهر الأعداء، لما خرج بهيمasena للصيد، رأى غاتوتكاتشا وأتباعه يفرّون متفرقين في كل الاتجاهات.
3.158.8
लोमशप्रभृतींस्तांस्तु महर्षीश्च समाहितान् ।
स्नातुं विनिर्गतान्दृष्ट्वा पुष्पार्थं च तपोधनान् ॥ ३.१५८.८ ॥
رأى كبار الحكماء، وعلى رأسهم لوماشا، المتأملين الذين ثروتهم التقشف، يخرجون للاغتسال ولجمع الزهور.
3.158.9
रूपमन्यत्समास्थाय विकृतं भैरवं महत् ।
गृहीत्वा सर्वशस्त्राणि द्रौपदीं परिगृह्य च।
प्रातिष्ठत सुदुष्टात्मा त्रीन्गृहीत्वा च पाण्डवान् ॥ ३.१५८.९ ॥
اتخذ هيئة أخرى، مشوّهة ومرعبة، وأخذ جميع الأسلحة، وأمسك دراوبادي، وقبض على الأبناء الثلاثة للبانداويين، ثم انطلق ذلك الشرير البالغ.
3.158.10
विक्रम्य कौशिकं खङ्गं मोक्षयित्वा ग्रहं रिपोः ।
आक्रन्दद्भीमसेन वै येन यातो महाबलः ॥ ३.१५८.१० ॥
وهاجم بسيف كاوشيكا محرراً إياهم من قبضة العدو، صارخاً: «يا بهيماسينا!»، في الاتجاه الذي مضى فيه ذلك الجبار.
3.158.11
तमब्रवीद्धर्मराजो ह्रियमाणो युधिष्ठिरः ।
धर्मस्ते हीयते मूढ न चैनं समवेक्षसे ॥ ३.१५८.११ ॥
وبينما كان يُحمل بعيداً، قال له ملك الدهرما يوديشثيرا: «أيها الأحمق! إن دهرماك تنقص، وأنت لا تبصر ذلك.»
3.158.12
येऽन्ये क्वचिन्मनुष्येषु तिर्यग्योनिगताश्च ये ।
धर्मं ते समवेक्षन्ते रक्षांसि च विशेषतः ॥ ३.१५८.१२ ॥
وغيرهم بين البشر في مكان ما، والذين دخلوا أرحام الحيوانات، يراقبون الدهرما، وخصوصًا الراكشاسا.
3.158.13
धर्मस्यराक्षसा मूलं धर्मं ते विदुरुत्तमम् ।
एतत्परीक्ष्यसर्वं त्वं समीपे स्थातुमर्हसि ॥ ३.१५८.१३ ॥
يعرف الراكشاسا أصل الدهرما؛ ويعرفون الدهرما بأنها الأسمى. وبعد أن تفحص هذا كله، ينبغي لك أن تبقى قريبًا من الدهرما.
3.158.14
देवाश्च ऋषयः सिद्धाः पितरश्चापि राक्षस ।
गन्धर्वोरगरक्षांसि वयांसि पशवस्तथा ॥ ३.१५८.१४ ॥
يا راكشاسا، والآلهة والحكماء والكاملون والأسلاف أيضًا؛ والغاندهاربا والثعابين والشياطين والطيور والوحوش كذلك.
3.158.15
तिर्यग्योनिगताश्चैव अपि कीटपिपीलिकाः ।
मनुष्यानुपजीवन्ति ततस्त्वमपि जीवसि ॥ ३.१५८.१५ ॥
حتى الكائنات التي دخلت أرحام الحيوانات، وحتى الحشرات والنمل، تعيش معتمدة على البشر؛ وكذلك تعيش أنت.
3.158.16
समृद्ध्या यस्य लोकस्य लोको युष्माकमृध्यति ।
इमं च लोकं शोचन्तमनुशोचन्ति देवताः।
पूज्यमानाश्च वर्धन्ते हव्यकव्यैर्यथाविधि ॥ ३.१५८.१६ ॥
بازدهار ذلك العالم الذي به يزدهر عالمكم؛ تحزن الآلهة على هذا العالم الحزين؛ وحين يُكرَّمون بالقرابين والنذور حسب القاعدة، ينمون.
3.158.17
वयं राष्ट्रस्य गोप्तारो रक्षितारश्च राक्षस ।
राष्ट्रस्यारक्ष्यमाणस्य कुतो भूतिः कुतः सुखम् ॥ ३.१५८.१७ ॥
نحن حماة المملكة وحراسها، يا راكشاسا. إذا لم تُحرس المملكة، فمن أين الازدهار، ومن أين السعادة؟
3.158.18
न च राजाऽवमन्तव्यो रक्षसा जात्वनागसि ।
अनुरप्यपचारश्च नास्त्यस्माकं नराशन ॥ ३.१५८.१८ ॥
أيها آكل البشر، لا ينبغي للرّاكشاسا أن يحتقر الملك البريء أبدًا؛ ولا يوجد من جهتنا ذنب ولو يسير.
3.158.19
विघसाशान्यथाशक्त्या कुर्महे देवतादिषु ।
गुरूंश्च ब्राह्मणांश्चैव प्रमाणप्रवणाः सदा ॥ ३.१५८.१९ ॥
نحن آكلو الفضلات، نقدّم الخدمة للآلهة وغيرهم بحسب طاقتنا؛ ونكرم دائمًا المعلمين والبراهمة، متبعين ما هو معتبر.
3.158.20
द्रोग्धव्यं न च मित्रेषु न विश्वस्तेषु कर्हिचित् ।
येषां चान्नानि भुञ्जीत यत्रच स्यात्प्रतिश्रयः ॥ ३.१५८.२० ॥
لا ينبغي أبدًا خيانة الأصدقاء ولا الموثوقين، أولئك الذين نأكل طعامهم وفي بيوتهم نجد المأوى.
3.158.21
स त्वं प्रतिश्रयेऽस्माकं पूज्यमानः सुखोषितः ।
भुक्त्वा चान्नानि दुष्प्रज्ञ कथमस्माञ्जिहीर्षसि ॥ ३.१५८.२१ ॥
لقد كنتَ مكرّمًا في مأوانا تعيش في راحة، وقد أكلتَ طعامنا؛ أيها الأحمق، فكيف تريد أن تأخذنا؟
3.158.22
एवमेव वृथाचारो वृथा वृद्धो वृथामतिः ।
वृथामरणमर्हस्त्वं वृथाऽद्य नमविष्यसि ॥ ३.१५८.२२ ॥
وهكذا أنت ذو سلوك باطل، شيخ باطلًا، وعقلٍ باطل؛ تستحق موتًا باطلًا، وستنحني اليوم عبثًا.
3.158.23
अथ चेद्दुष्टबुद्धिस्त्वं सर्वैर्धर्मैर्विवर्जितः ।
प्रदाय शस्त्राण्यस्माकं युद्धेन द्रौपदीं हर ॥ ३.१५८.२३ ॥
فإن كنتَ خبيث النية، متجرّدًا من كل الواجبات، فسلّم أسلحتنا واحملْ دراوبدي بالقتال.
3.158.24
अथ चेत्त्वमविज्ञाय इदं कर्म करिष्यसि ।
अधर्मं चाप्यकीर्तिं च लोके प्राप्स्यसि केवलं ॥ ३.१५८.२४ ॥
إن فعلت هذا الفعل دون أن تدرك، فلن تنال في العالم سوى الأدهرما والعار.
3.158.25
एतामद्य परामृश्य स्त्रियं राक्षस मानुषीम् ।
विषमेतत्समालोड्य कुम्भेन प्राशितं त्वया ॥ ३.१५८.२५ ॥
أيها الراكشاسا، لقد أمسكت اليوم بهذه المرأة البشرية، وخلطت السم جيدًا وشربته من الجرة.
3.158.26
ततो युधिष्ठिरस्तस्य भारिकः समपद्यत ।
स तु भाराभिभूतात्मा न तथा शीघ्रगोऽभवत् ॥ ३.१५८.२६ ॥
فصار يudhishthira ثقيلًا تحت حمله؛ وقد أثقل الحمل روحه، فلم يعد سريعًا كما كان من قبل.
3.158.27
अथाब्रवीद्द्रौपदीं च नकुलं च युधिष्ठिरः ।
मा भैष्टं राक्षसान्मूढाद्गतिरस्य मया हृता ॥ ३.१५८.२७ ॥
ثم قال يudhishthira لدراوبدي ولاكولا: «لا تخافوا من الراكشاسا المغرور؛ فقد سلبتُ منه مسيره.»
3.158.28
नातिदूरे महबाहुर्भविता पवनात्मजः ।
अस्मिन्मुहूर्ते संप्राप्ते नभविष्यति राक्षसः ॥ ३.१५८.२८ ॥
لن يكون ابن الريح (بهيما) ذو الذراعين القويتين بعيدًا؛ وعند حلول هذه اللحظة لن يبقى ذلك الراكشاسا.
3.158.29
सहदेवस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं मूढचेतसम् ।
उवाच वचनं राजन्कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ३.१५८.२९ ॥
أما ساهاديفا فلما رأى ذلك الراكشاسا فاسد العقل، قال، أيها الملك، ليودهشتيرا ابن كونتي هذه الكلمات.
3.158.30
राजन्किं नाम सत्कृत्यं क्षत्रियस्यास्त्यतोऽधिकम् ।
यद्युद्धेऽभिमुखः प्राणांस्त्यजेच्छत्रुं जयेत वा ॥ ३.१५८.३० ॥
أيها الملك، أي واجب شريف أعظم للمحارب من هذا: أن يواجه العدو في المعركة فيبذل روحه أو يغلب العدو؟
3.158.31
एष वास्मान्वयं वैनं युध्यमानाः परंतप ।
सूदयेम महाबाहो देशः कालो ह्ययं नृप ॥ ३.१५८.३१ ॥
يا مُحرِق الأعداء، يا ذا الذراعين القويتين: ليقتلنا هو، أو لنقتله نحن ونحن نقاتل. أيها الملك، هذا هو المكان، وهذا هو الزمان.
3.158.32
क्षत्रधर्मस्य संप्राप्तः कालः सत्यपराक्रम ।
जयन्तो हन्यमाना वा प्राप्तुमर्हाम सद्गतिम् ॥ ३.१५८.३२ ॥
يا ذا البأس الصادق، لقد حان وقت واجب المحارب. سواء انتصرنا أو قُتلنا، فإننا نستحق أن ننال مصيرًا حسنًا.
3.158.33
राक्षसे जीवमानेऽद्य रविरस्तमियाद्यदि ।
नाहं ब्रूयां पुनर्जातु क्षत्रियोस्मीति भारत ॥ ३.१५८.३३ ॥
يا سليل بهارata، إن غربت الشمس اليوم والرَّاكشاسا ما زال حيًّا، فلن أقول أبدًا مرة أخرى: «أنا محارب».
3.158.34
भोभो राक्षस तिष्ठस्व सहदेवोस्मि पाण्डवः ।
हत्वा रवा मां नयस्वैनां हतो वा स्वप्स्यसीह वै ॥ ३.१५८.३४ ॥
يا رَّاكشاسا، قِفْ! أنا ساهاديفا، ابن باندو. اقتلني وخذها، أو تُقتل هنا وتنام.
3.158.35
तदा ब्रुवति माद्रेये भीमसेनो यदृच्छया ।
प्रादृश्यत महाबाहुः सवज्र इव वासवः ॥ ३.१५८.३५ ॥
بينما كان ابن مادري يقول ذلك، ظهر بالصدفة بهيمasena ذو الذراعين القويتين، كَفاسافا (إندرا) حامِلَ الصاعقة.
3.158.36
सोऽपश्यद्धातरौ तत्र द्रौपदीं च यशस्विनीम् ।
क्षितिस्थं सहदेवं च क्षिपन्तं राक्षसं तदा ॥ ३.१५८.३६ ॥
فرأى هناك إخوته، ودروباديّ المجيدة، وساهاديفا مُلقًى على الأرض، والراكشاسا الذي كان يقذفهم آنذاك.
3.158.37
मार्गाच्च राक्षसं मूढं कालोपहतचेतसम् ।
भ्रमन्तं तत्रतत्रैव दैवेन परिमोहितम् ॥ ३.१५८.३७ ॥
وكان الراكشاسا قد ضلّ عن الطريق، وصار أحمقَ، وقد أصاب عقلَه الزمانُ، ومَلَكه الحيرةُ بقضاء القدر، يتجوّل هنا وهناك.
3.158.38
हृतान्संदृश्य तान्भ्रातृन्द्रौपदीं च महाबलः ।
क्रोधमाहारयद्भीमो राक्षसंचेदमब्रवीत् ॥ ३.१५८.३८ ॥
فلما رأى إخوته ودروباديّ يُحملون، أثار بهيماُ العظيمُ القوةِ غضبه، وقال للراكشاسا هذه الكلمات.
3.158.39
विज्ञातोऽसि मया पूर्वं चेष्टञ्शस्त्रपरीक्षणे ।
आस्था तु त्वयि मे नास्ति यतोसि न हतस्तदा ॥ ३.१५८.३९ ॥
لقد عرفتك من قبل، حين كنتُ أختبر السلاح، غير أنه لا احترام لي لك، إذ لم أقتلك حينها.
3.158.40
ब्रह्मरूपप्रतिच्छन्नो न नो वदसि चाप्रियम् ।
प्रियेषु रममाणं त्वां न चैवाप्रियकारिणम्।
ब्रह्मरूपेण विहितं नैव हन्यामनागसम् ॥ ३.१५८.४० ॥
أنت المتخفّي في هيئة البراهمة، لا تقول لنا كلامًا مكروهًا، وأنت المتلذّذ بالمحبوب لست فاعلَ أمرٍ مكروه. لن أقتل من هو بلا ذنب، المعيَّن في هيئة البراهمة.
3.158.41
राक्षसं जानमानोऽपि यो हन्यान्नरकं व्रजेत् ।
अपक्वस्य च कालेन वधस्तव न विद्यते ॥ ३.१५८.४१ ॥
من قتل الراكشاسا وهو يعرفه يذهب إلى الجحيم، وأما أنت فلم تنضج بعدُ بالزمان، فليس لك موتٌ.
3.158.42
नूनमद्यासि संपक्वो यथा ते मतिरीदृशी ।
दत्ता कृष्णापहरणे कालेनाद्भुतकर्मणा।
सोपि कालं समासाद्य तथाऽद्य नभविष्यसि ॥ ३.१५८.४२ ॥
لا شك أنك الآن قد نضجت، فهكذا عقلك. أعطى ذلك الزمنُ، صانعُ الأعمال العجيبة، عند اختطاف كريشنا؛ وذلك أيضاً، إذ بلغ أوانه، لن يكون اليوم.
3.158.43
बडिशोऽयंत्वया ग्रस्तः कालसूत्रेण लम्बितः ।
मत्स्योऽम्भसीव स्यूतास्यः कथमद्य गमिष्यसि ॥ ३.१५८.४३ ॥
هذا الصنارة ابتلعتَها، معلّقاً بخيط الزمن، كسمكةٍ مخيطِ الفم في الماء. كيف تمضي اليوم؟
3.158.44
यं चासि प्रस्थितो देशं मनः पूर्वं गतं च ते ।
न तं गन्तासि गन्तासि मार्गं बकहिडिम्बयोः ॥ ३.१५८.४४ ॥
الأرض التي انطلقتَ إليها، وإلى حيث ذهب عقلك من قبل، لن تذهب إليها؛ بل ستسلك طريق باكا وهيدمبا.
3.158.45
एवमुक्तस्तु भीमेन राक्षसः कालचोदितः ।
भीत उत्सृज्य तान्सर्वान्युद्धाय समुपस्थितः ॥ ३.१५८.४५ ॥
فلما خاطبه بهيما بذلك، انفزع الرّاكشاسا، المدفوع بالزمن، فترك جميعهم ووقف أمامه مستعداً للقتال.
3.158.46
अब्रवीच्च पुनर्भीमं रोषात्प्रस्फुरिताधरः ।
न मे मूढा दिशः पाप त्वदर्थं मे विलम्बनम् ॥ ३.१५८.४६ ॥
ثم قال لبهيما مجدداً، وشفتاه ترتجفان من الغضب: «أيها الشرير، لم تضلّ اتجاهاتي؛ إنما تأخيري بسببك.»
3.158.47
श्रुता मे राक्षसा ये ये त्वया विनिहता रणे ।
तेषामद्यकरिष्यामि तवास्रेणोदकक्रियाम् ॥ ३.१५८.४७ ॥
لقد سمعتُ بالرّاكشاسات الذين قتلتَهم في المعركة؛ لأجلهم سأقيم اليوم طقس تقديم الماء بسلاحك أنت.
3.158.48
एवमुक्त्वातदा भीमं राक्षसो योद्धुमाययौ ।
करालवदनः क्रोधात्कालसर्प इव श्वसन् ॥ ३.१५८.४८ ॥
فقال هذا، فجاء الراكشاسا حينئذ ليقاتل بهيما، ذا وجه مرعب، يفحّ من الغضب كأفعى الموت.
3.158.49
एवमुक्तस्ततो भीमः सृक्विणी परिलेलिहन् ।
स्मयमान इव क्रोधात्साक्षात्कालान्तकोपमः ॥ ३.१५८.४९ ॥
وعندما خوطب بهذا، ظهر بهيما يلحس زاويتي فمه وكأنه يبتسم من الغضب، كالموت نفسه، منهي الزمن.
3.158.50
ब्रुवन्वै तिष्ठतिष्ठेति क्रोधसंरक्तलोचनः ।
बाहुसंरम्भमेवेच्छन्नभिदुद्राव राक्षसम् ॥ ३.१५८.५० ॥
قائلاً "قف، قف!"، وعيناه محمرتان من الغضب، راغباً في قوة ذراعيه وحدها، اندفع بهيما نحو الراكشاسا.
3.158.51
मुहुर्मुहुर्व्याददानः सृक्विणी परिसंलिहन् ।
अभिदुद्राव संरब्धो बलो वज्रधरं यथा ॥ ३.१५८.५१ ॥
يفتح فمه مراراً ويلحس زاويتي شفتيه، مغضباً، اندفع القوي بالا كإندرا حامل الصاعقة.
3.158.52
भीमसेनोऽप्यवष्टब्धो नियुद्धायाभवत्स्थितः ।
राक्षसोऽपि च विस्रब्धो बाहुयुद्धमकाङ्क्षत ॥ ३.१५८.५२ ॥
ووقف بهيماسينا أيضاً ثابتاً مستعداً للمصارعة؛ وأما الراكشاسا فكان واثقاً يرغب في قتال بالأذرع.
3.158.53
वर्तमाने तयो राजन्बाहुयुद्धे सुदारुणे ।
माद्रीपुत्रावतिक्रुद्धावुभावप्यभ्यधावताम् ॥ ३.१५८.५३ ॥
يا ملك، بينما كان ذلك القتال بالأذرع الشديد الهول دائراً بينهما، اندفع ابنا مادري، وكلاهما شديد الغضب، نحوهما.
3.158.54
न्यवारयत्तौ प्रहसन्कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ।
शक्तोऽहं राक्षसस्येति प्रेक्षध्वमिति चाब्रवीत् ॥ ३.१५८.५४ ॥
فمنعهما وِرْكودَرَا ابنُ كُنتي ضاحكًا، وقال: «أنا قادر على هزيمة هذا الراكشاسا، فانظرا.»
3.158.55
आत्मना भ्रातृभिश्चैव धर्मेण सुकृतेन च ।
इष्टेन च शपे राजन्सूदयिष्यामि राक्षसम् ॥ ३.१५८.५५ ॥
أُقسم، أيها الملك، بنفسي وبإخوتي وبالدارما وبالأعمال الصالحة وبالقربان، أنني سأقتل ذلك الراكشاسا.
3.158.56
इत्येवमुक्त्वा तौ वीरौ स्पर्धमानौ परस्परम् ।
बाहुभिः समसज्जेतामुभौ रक्षोवृकोदरौ ॥ ३.१५८.५६ ॥
وبعد أن قال ذلك، تقاتل البطلان المتنافسان بالأذرع، الراكشاسا ووِرْكودَرَا.
3.158.57
तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्भीमरक्षसोः ।
अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये शक्रशम्बरयोरिव ॥ ३.१५८.५७ ॥
وقع بين بهيما الغاضب والراكشاسا اصطدام شديد، كاصطدام شاكرا وشامبارا في الحرب، إذ لم يحتمل أحدهما إهانة الآخر.
3.158.58
तौ वीरौ समभिक्रुद्धावन्योन्यं पर्यधावताम् ।
आरुज्यारुज्यतौ वृक्षानन्योन्यमभिजघ्नतुः।
जीमूताविव धर्मान्ते विनदन्तौ महाबलौ ॥ ३.१५८.५८ ॥
اندفع البطلان، وقد استبد بهما الغضب، كلٌّ نحو الآخر. كانا يكسران الأشجار ويضرب أحدهما الآخر، كغيمتين رعديتين تزمجران في آخر الخريف، وكلاهما عظيم القوة.
3.158.59
बभञ्जतुर्महावृक्षानूरुभिर्बलिनां वरौ ।
अन्योन्येनाभिसंरब्धौ परस्परवधैषिणौ ॥ ३.१५८.५९ ॥
كان أفضلَ الأقوياء، إذ كسرا الأشجار الكبيرة بفخذيهما، وقد اشتد غضب كلٍّ منهما على الآخر، يبتغي كلٌّ قتل صاحبه.
3.158.60
तद्वृक्षयुद्धमभवनमहीरुहविनाशनम् ।
वालिसुग्रीवयोर्भ्रात्रोः पुरेव कपिसिंहयोः ॥ ३.१५८.६० ॥
كانت تلك المعركة بالأشجار بين فالي وسوغريفا، الأخوين الأسدين بين القرود، سببًا في تدمير الأشجار العظيمة كما كان من قبل.
3.158.61
आविध्याविध्य तौ वृक्षान्मुहूर्तमितरेतरम् ।
ताडयामासतुरुभौ विनदन्तौ मुहुर्मुहुः ॥ ३.१५८.६१ ॥
لحظة، وهما يلوّحان بالأشجار مرارًا، ضرب أحدهما الآخر، يزأران ويضربان مرة بعد مرة.
3.158.62
तस्मिन्देशे यदा वृक्षाः सर्व एव निपातिताः ।
पुगीकृताश्च शतशः परस्परवधेप्सया ॥ ३.१५८.६२ ॥
لما سُقطت في ذلك المكان جميع الأشجار وكُوّمت مئات الأكوام، بدافع الرغبة في قتل أحدهما الآخر.
3.158.63
ततः शिलाः समादाय मुहूर्तमिव भारत ।
महाभ्रैरिव शैलेन्द्रौ युयुधाते महाबलौ ॥ ३.१५८.६३ ॥
ثم، يا بهاراتا، أخذا الصخور كأنهما لحظة، فقاتل الجبّاران المهيبان كجبلين ملكين مع سحب عظيمة.
3.158.64
शिलाभिरुग्ररूपाभिर्बृहतीभिः परस्परम् ।
वज्रैरिव महावेगैराजघ्नतुरमर्षणौ ॥ ३.१५८.६४ ॥
بصخور كبيرة ذات هيئة مرعبة، وبسرعة عظيمة كالصواعق، ضرب الاثنان الغاضبان أحدهما الآخر.
3.158.65
अभिद्रुत्य च भूयस्तावन्योन्यबलदर्पितौ ।
भुजाभ्यां परिगृह्याथ चकर्षाते गजाविव ॥ ३.१५८.६५ ॥
ثم، فخورين بقوة بعضهما، اندفعا مرة أخرى، فأمسك كل منهما بالآخر بذراعيه، وجذبا كفيلين اثنين.
3.158.66
मुष्टिभिश् महाघोरैरन्योन्यमभिपेततुः ।
ततः कटकटाशब्दो बभूव शुमहात्मनोः ॥ ३.१५८.६६ ॥
هاجما بعضهما بعضًا بقبضات مرعبة، وانبعث من العظيمَي النفس صوت كاتا كاتا.
3.158.67
ततः संहृत्यमुष्टिं तु पञ्चशीर्षमिवोरगम् ।
वेगेनाभ्यहनद्भीमो राक्षसस्य शिरोधराम् ॥ ३.१५८.६७ ॥
ثم ضمّ بهيما قبضته، وكأنه أفعى ذات خمسة رؤوس، فضرب بقوة عنق الرَّاكشاسا.
3.158.68
ततः श्रान्तं तु तद्रक्षो भीमसेनभुजाहतम् ।
सुपरिभ्रान्तमालक्ष्य भीमसेनोऽभ्यवर्तत ॥ ३.१५८.६८ ॥
فلما رأى بهيمسينا ذلك الراكشاسا قد أنهكه التعب وضربته ذراع بهيمسينا، وهو يترنح كثيرًا، تقدّم نحوه.
3.158.69
तत एनं महाबाहुर्बाहुभ्याममरोपमः ।
समुत्क्षिप्य बलाद्भीमो निष्पिपेष महीतले ॥ ३.१५८.६९ ॥
ثم رفعه بهيما ذو الذراعين القويتين، المماثل للآلهة، بكلتا ذراعيه بقوة، وسحقه على الأرض.
3.158.70
ततः संपीड्य बलवद्भुजाभ्यां क्रोधमूर्च्छितः ।
तस्य गात्राणि सर्वाणि चूर्णयामास पाण्डवः।
अरत्निना चाभिहत्य शिरः कायादपाहरत् ॥ ३.१५८.७० ॥
ثم ضغط الباندافا، المغلوب بالغضب، عليه بقوة بكلتا ذراعيه، وسحق جميع أعضائه حتى صار مسحوقًا؛ وضربه بالساعد فانتزع رأسه من جسده.
3.158.71
संदष्टौष्ठं विवृत्ताक्षं फलं वृक्षादिव च्युतम् ।
जटासुरस्य तु शिरो भीमसेनबलाद्धृतम्।
पपात रुधिरादिग्धं संदष्टदशनच्छदम् ॥ ३.१५८.७१ ॥
سقط رأس جاتاسورا، والشفتان مطبقتان على الأسنان والعينان منقلبتان، وقد أمسكته قوة بهيمسينا، ملطخًا بالدم كالثمرة تسقط من الشجرة.
3.158.72
तं निहत्यमहेष्वासो युधिष्ठिरमुपागमत् ।
स्तूयमानो द्विजाग्र्यैस्तु मरुद्भिरिव वासवः ॥ ३.१५८.७२ ॥
ولما قتله، ذهب الرامي العظيم إلى يудиشثira، وقد مدحه أفضل المولودين مرتين، كما يُمدح فاسافا من المارُت.