Mahābhārata · Adhyāya 3.158
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.158.1
ततस्तान्परिविश्वस्तान्वसतस्तत्र पाण्डवान् ।
पर्वतेन्द्रे द्विजैः सार्धं पार्तागमनकाङ्क्षया ॥ ३.१५८.१ ॥
Entonces, mientras los Pāṇḍavas, plenamente confiados, residían allí en la montaña, rey de los montes, junto a los brahmanes, deseando la llegada de Pārtha (Arjuna),
3.158.2
गतेषु तेषु रक्षःसु भीमसेनात्मजेऽपि च ।
रहितान्मीमसेनेन कदाचित्तान्यदृच्छया।
जहार धर्मराजं वै यमौ कृष्णां च राक्षसः ॥ ३.१५८.२ ॥
Cuando aquellos rākṣasas y el hijo de Bhīmasena también se marcharon, y los Pāṇḍavas quedaron sin Bhīmasena, el rākṣasa, por casualidad, secuestró al rey de la rectitud, a los gemelos y a Kṛṣṇā (Draupadī).
3.158.3
ब्रह्मन्कथं धर्मराजं यमौ कृष्णां च राक्षसः ।
जहार चित्रं भीमश्च गतो राक्षसकण्टकः।
वक्तुमर्हसि विप्राग्र्य व्यक्तमेतन्ममाऽनघ ॥ ३.१५८.३ ॥
Brahmán, ¿cómo pudo aquel rākṣasa apoderarse del rey de la rectitud, de los gemelos y de Kṛṣṇā? Es extraño que ocurriera cuando Bhīma, espina de los rākṣasas, se había marchado. Mejor de los brahmanes, sin mancha, dímelo claramente.
3.158.4
ब्राह्मणो मन्त्रकुशलः सर्वास्त्रेष्वस्त्रवित्तमः ।
इति ब्रुवन्पाण्डवेयान्पर्युपास्ते स्म नित्यदा ।
परीप्समानः पार्थानां कलापांश्च धनूंषि च ॥ ३.१५८.४ ॥
Un brahmán, diestro en los mantras y el más sabio en todas las armas, diciendo así, servía cada día a los hijos de Pāṇḍu, deseando obtener los carcajes y arcos de los Pārthas.
3.158.5
अन्तरं संपरिप्रेप्सुर्द्रौपद्या हरणं प्रति ।
दुष्टात्मा पापबुद्धिः स नाम्ना ख्यातो जटासुरः ॥ ३.१५८.५ ॥
Aquel de alma perversa y mala intención, buscando una ocasión para el rapto de Draupadī, era conocido con el nombre de Jaṭāsura.
3.158.6
पोषणं तस् राजेनद्र चक्रे पाण्डवनन्दनः ।
बुबुधे न च तं पापं भस्मच्छन्नमिवानलम् ॥ ३.१५८.६ ॥
Oh señor de reyes, el hijo de los Pāṇḍavas lo sustentó, pero no reconoció a aquel malvado, como un fuego oculto bajo la ceniza.
3.158.7
स भीमसेने निष्क्रान्ते मृगयार्थमरिंदमे ।
घटोत्कचं सानुचरं दृष्ट्वा विप्रद्रुतं दिशः ॥ ३.१५८.७ ॥
Oh domador de enemigos, cuando Bhīmasena salió de caza, vio a Ghaṭotkaca con sus seguidores huyendo en todas direcciones.
3.158.8
लोमशप्रभृतींस्तांस्तु महर्षीश्च समाहितान् ।
स्नातुं विनिर्गतान्दृष्ट्वा पुष्पार्थं च तपोधनान् ॥ ३.१५८.८ ॥
Vio a los grandes sabios, encabezados por Lomaśa, recogidos y ricos en austeridad, salir a bañarse y a buscar flores.
3.158.9
रूपमन्यत्समास्थाय विकृतं भैरवं महत् ।
गृहीत्वा सर्वशस्त्राणि द्रौपदीं परिगृह्य च।
प्रातिष्ठत सुदुष्टात्मा त्रीन्गृहीत्वा च पाण्डवान् ॥ ३.१५८.९ ॥
Adoptando otra forma, deforme y aterradora, tomando todas las armas, apresando a Draupadī y sujetando a los tres Pāṇḍava, aquel muy malvado partió.
3.158.10
विक्रम्य कौशिकं खङ्गं मोक्षयित्वा ग्रहं रिपोः ।
आक्रन्दद्भीमसेन वै येन यातो महाबलः ॥ ३.१५८.१० ॥
Cargando con la espada Kauśika y liberándolos del agarre del enemigo, gritando: '¡Oh Bhīmasena!', en la dirección por donde había ido aquel poderoso.
3.158.11
तमब्रवीद्धर्मराजो ह्रियमाणो युधिष्ठिरः ।
धर्मस्ते हीयते मूढ न चैनं समवेक्षसे ॥ ३.१५८.११ ॥
Mientras se lo llevaban, el rey del dharma, Yudhiṣṭhira, le dijo: «¡Oh necio, tu dharma se disminuye y no lo adviertes!».
3.158.12
येऽन्ये क्वचिन्मनुष्येषु तिर्यग्योनिगताश्च ये ।
धर्मं ते समवेक्षन्ते रक्षांसि च विशेषतः ॥ ३.१५८.१२ ॥
Otros entre los hombres, en algún lugar, y los que han nacido en vientres animales, observan el dharma; y especialmente los rākṣasas.
3.158.13
धर्मस्यराक्षसा मूलं धर्मं ते विदुरुत्तमम् ।
एतत्परीक्ष्यसर्वं त्वं समीपे स्थातुमर्हसि ॥ ३.१५८.१३ ॥
Los rākṣasas conocen la raíz del dharma; saben que el dharma es supremo. Habiendo examinado todo esto, debes permanecer cerca del dharma.
3.158.14
देवाश्च ऋषयः सिद्धाः पितरश्चापि राक्षस ।
गन्धर्वोरगरक्षांसि वयांसि पशवस्तथा ॥ ३.१५८.१४ ॥
Oh rākṣasa, los dioses, los sabios, los seres perfectos y los ancestros también; los gandharvas, las serpientes, los demonios, las aves y las bestias igualmente.
3.158.15
तिर्यग्योनिगताश्चैव अपि कीटपिपीलिकाः ।
मनुष्यानुपजीवन्ति ततस्त्वमपि जीवसि ॥ ३.१५८.१५ ॥
Incluso los seres nacidos en vientres animales, hasta los insectos y las hormigas, viven dependiendo de los hombres; por eso también tú vives.
3.158.16
समृद्ध्या यस्य लोकस्य लोको युष्माकमृध्यति ।
इमं च लोकं शोचन्तमनुशोचन्ति देवताः।
पूज्यमानाश्च वर्धन्ते हव्यकव्यैर्यथाविधि ॥ ३.१५८.१६ ॥
Por la prosperidad de aquel mundo prospera vuestro mundo; los dioses se afligen por este mundo que se aflige; y cuando son honrados con ofrendas según la norma, crecen.
3.158.17
वयं राष्ट्रस्य गोप्तारो रक्षितारश्च राक्षस ।
राष्ट्रस्यारक्ष्यमाणस्य कुतो भूतिः कुतः सुखम् ॥ ३.१५८.१७ ॥
Nosotros somos los protectores y guardianes del reino, oh rākṣasa. Cuando el reino no está protegido, ¿de dónde vendrá la prosperidad, de dónde la felicidad?
3.158.18
न च राजाऽवमन्तव्यो रक्षसा जात्वनागसि ।
अनुरप्यपचारश्च नास्त्यस्माकं नराशन ॥ ३.१५८.१८ ॥
Oh devorador de hombres, un rey inocente nunca debe ser despreciado por un rākṣasa; y de nuestra parte no hay ni la más mínima ofensa.
3.158.19
विघसाशान्यथाशक्त्या कुर्महे देवतादिषु ।
गुरूंश्च ब्राह्मणांश्चैव प्रमाणप्रवणाः सदा ॥ ३.१५८.१९ ॥
Nosotros, que comemos los restos, honramos a los dioses y a otros según nuestra capacidad; y siempre honramos a los maestros y a los brahmanes, siguiendo lo que es autoritativo.
3.158.20
द्रोग्धव्यं न च मित्रेषु न विश्वस्तेषु कर्हिचित् ।
येषां चान्नानि भुञ्जीत यत्रच स्यात्प्रतिश्रयः ॥ ३.१५८.२० ॥
Nunca se debe traicionar a los amigos ni a quienes confían en nosotros, aquellos cuya comida se come y donde se encuentra refugio.
3.158.21
स त्वं प्रतिश्रयेऽस्माकं पूज्यमानः सुखोषितः ।
भुक्त्वा चान्नानि दुष्प्रज्ञ कथमस्माञ्जिहीर्षसि ॥ ३.१५८.२१ ॥
Tú, honrado y viviendo cómodamente en nuestro refugio, has comido nuestros alimentos. Oh insensato, ¿cómo pretendes llevarnos?
3.158.22
एवमेव वृथाचारो वृथा वृद्धो वृथामतिः ।
वृथामरणमर्हस्त्वं वृथाऽद्य नमविष्यसि ॥ ३.१५८.२२ ॥
Así eres de conducta vana, vanamente viejo y de entendimiento vano; mereces una muerte vana, y hoy inclinarás la cabeza en vano.
3.158.23
अथ चेद्दुष्टबुद्धिस्त्वं सर्वैर्धर्मैर्विवर्जितः ।
प्रदाय शस्त्राण्यस्माकं युद्धेन द्रौपदीं हर ॥ ३.१५८.२३ ॥
Pero si eres de mente perversa y estás despojado de todos los deberes, entonces entrega nuestras armas y, en batalla, lleva a Draupadī.
3.158.24
अथ चेत्त्वमविज्ञाय इदं कर्म करिष्यसि ।
अधर्मं चाप्यकीर्तिं च लोके प्राप्स्यसि केवलं ॥ ३.१५८.२४ ॥
Si haces esta acción sin comprenderla, en el mundo obtendrás únicamente adharma y deshonra.
3.158.25
एतामद्य परामृश्य स्त्रियं राक्षस मानुषीम् ।
विषमेतत्समालोड्य कुम्भेन प्राशितं त्वया ॥ ३.१५८.२५ ॥
Oh rākṣasa, hoy, tras tomar a esta mujer humana, mezclaste bien el veneno y lo bebiste de la vasija.
3.158.26
ततो युधिष्ठिरस्तस्य भारिकः समपद्यत ।
स तु भाराभिभूतात्मा न तथा शीघ्रगोऽभवत् ॥ ३.१५८.२६ ॥
Entonces Yudhiṣṭhira se volvió pesado por la carga; con el espíritu abrumado por el peso, ya no era tan veloz como antes.
3.158.27
अथाब्रवीद्द्रौपदीं च नकुलं च युधिष्ठिरः ।
मा भैष्टं राक्षसान्मूढाद्गतिरस्य मया हृता ॥ ३.१५८.२७ ॥
Entonces Yudhiṣṭhira dijo a Draupadī y a Nakula: "No temáis al rākṣasa ofuscado; yo le he quitado su movimiento."
3.158.28
नातिदूरे महबाहुर्भविता पवनात्मजः ।
अस्मिन्मुहूर्ते संप्राप्ते नभविष्यति राक्षसः ॥ ३.१५८.२८ ॥
El de grandes brazos, hijo del Viento (Bhīma), no estará lejos; cuando llegue este momento, el rākṣasa ya no existirá.
3.158.29
सहदेवस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं मूढचेतसम् ।
उवाच वचनं राजन्कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ३.१५८.२९ ॥
Pero Sahadeva, habiendo visto a aquel rākṣasa de mente ofuscada, dijo estas palabras, oh rey, a Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī.
3.158.30
राजन्किं नाम सत्कृत्यं क्षत्रियस्यास्त्यतोऽधिकम् ।
यद्युद्धेऽभिमुखः प्राणांस्त्यजेच्छत्रुं जयेत वा ॥ ३.१५८.३० ॥
Oh rey, ¿qué deber más honorable tiene un guerrero que éste: en la batalla, frente al enemigo, entregar su vida o vencer al enemigo?
3.158.31
एष वास्मान्वयं वैनं युध्यमानाः परंतप ।
सूदयेम महाबाहो देशः कालो ह्ययं नृप ॥ ३.१५८.३१ ॥
Oh abrasador de enemigos, oh de brazos poderosos: que él nos mate, o que nosotros, combatiendo, lo matemos. Oh rey, este es el lugar y este es el momento.
3.158.32
क्षत्रधर्मस्य संप्राप्तः कालः सत्यपराक्रम ।
जयन्तो हन्यमाना वा प्राप्तुमर्हाम सद्गतिम् ॥ ३.१५८.३२ ॥
Oh tú de verdadero valor, ha llegado el tiempo del deber del guerrero. Ya sea venciendo o siendo abatidos, merecemos alcanzar un buen destino.
3.158.33
राक्षसे जीवमानेऽद्य रविरस्तमियाद्यदि ।
नाहं ब्रूयां पुनर्जातु क्षत्रियोस्मीति भारत ॥ ३.१५८.३३ ॥
Oh descendiente de Bharata, si hoy el sol se pone mientras el rākṣasa aún vive, jamás volveré a decir: «Soy un guerrero».
3.158.34
भोभो राक्षस तिष्ठस्व सहदेवोस्मि पाण्डवः ।
हत्वा रवा मां नयस्वैनां हतो वा स्वप्स्यसीह वै ॥ ३.१५८.३४ ॥
¡Eh, rākṣasa, detente! Soy Sahadeva, hijo de Pāṇḍu. Mátame y llévatela, o serás muerto aquí y dormirás.
3.158.35
तदा ब्रुवति माद्रेये भीमसेनो यदृच्छया ।
प्रादृश्यत महाबाहुः सवज्र इव वासवः ॥ ३.१५८.३५ ॥
Mientras el hijo de Mādrī hablaba así, por azar apareció Bhīmasena, el de brazos poderosos, como Vāsava (Indra) portando el rayo.
3.158.36
सोऽपश्यद्धातरौ तत्र द्रौपदीं च यशस्विनीम् ।
क्षितिस्थं सहदेवं च क्षिपन्तं राक्षसं तदा ॥ ३.१५८.३६ ॥
Entonces vio allí a sus hermanos, a la famosa Draupadī, a Sahadeva tendido en el suelo y al rākṣasa que los arrojaba.
3.158.37
मार्गाच्च राक्षसं मूढं कालोपहतचेतसम् ।
भ्रमन्तं तत्रतत्रैव दैवेन परिमोहितम् ॥ ३.१५८.३७ ॥
Aquel rākṣasa, extraviado del camino, necio, con la mente herida por el tiempo y confundido por el destino, vagaba de aquí para allá.
3.158.38
हृतान्संदृश्य तान्भ्रातृन्द्रौपदीं च महाबलः ।
क्रोधमाहारयद्भीमो राक्षसंचेदमब्रवीत् ॥ ३.१५८.३८ ॥
Al ver a sus hermanos y a Draupadī arrebatados, el poderoso Bhīma se llenó de ira y dijo estas palabras al rākṣasa.
3.158.39
विज्ञातोऽसि मया पूर्वं चेष्टञ्शस्त्रपरीक्षणे ।
आस्था तु त्वयि मे नास्ति यतोसि न हतस्तदा ॥ ३.१५८.३९ ॥
Te reconocí antes, cuando probaba las armas; pero no tengo respeto por ti, pues entonces tampoco te maté.
3.158.40
ब्रह्मरूपप्रतिच्छन्नो न नो वदसि चाप्रियम् ।
प्रियेषु रममाणं त्वां न चैवाप्रियकारिणम्।
ब्रह्मरूपेण विहितं नैव हन्यामनागसम् ॥ ३.१५८.४० ॥
Tú, oculto con forma de brahmán, no nos dices palabras desagradables, y deleitándote en lo querido no haces ningún acto desagradable. No mataré a quien no tiene culpa, puesto en forma de brahmán.
3.158.41
राक्षसं जानमानोऽपि यो हन्यान्नरकं व्रजेत् ।
अपक्वस्य च कालेन वधस्तव न विद्यते ॥ ३.१५८.४१ ॥
Quien mata a un rākṣasa, aun sabiéndolo, va al infierno; y para ti, aún no maduro en el tiempo, no hay muerte.
3.158.42
नूनमद्यासि संपक्वो यथा ते मतिरीदृशी ।
दत्ता कृष्णापहरणे कालेनाद्भुतकर्मणा।
सोपि कालं समासाद्य तथाऽद्य नभविष्यसि ॥ ३.१५८.४२ ॥
Sin duda ahora estás maduro, tal es tu mente. Lo dio el tiempo, autor de hazañas prodigiosas, en el rapto de Kṛṣṇā; eso también, habiendo llegado a su momento, no será hoy.
3.158.43
बडिशोऽयंत्वया ग्रस्तः कालसूत्रेण लम्बितः ।
मत्स्योऽम्भसीव स्यूतास्यः कथमद्य गमिष्यसि ॥ ३.१५८.४३ ॥
Este anzuelo lo has tragado, colgando del hilo del tiempo, como un pez con la boca cosida en el agua. ¿Cómo irás hoy?
3.158.44
यं चासि प्रस्थितो देशं मनः पूर्वं गतं च ते ।
न तं गन्तासि गन्तासि मार्गं बकहिडिम्बयोः ॥ ३.१५८.४४ ॥
A la tierra a la que te has puesto en marcha, a donde tu mente ya fue antes, no irás; irás por el camino de Baka e Hiḍimba.
3.158.45
एवमुक्तस्तु भीमेन राक्षसः कालचोदितः ।
भीत उत्सृज्य तान्सर्वान्युद्धाय समुपस्थितः ॥ ३.१५८.४५ ॥
Así interpelado por Bhīma, el rākṣasa, impulsado por el tiempo, se asustó; dejándolos a todos, se presentó listo para la batalla.
3.158.46
अब्रवीच्च पुनर्भीमं रोषात्प्रस्फुरिताधरः ।
न मे मूढा दिशः पाप त्वदर्थं मे विलम्बनम् ॥ ३.१५८.४६ ॥
De nuevo, con los labios temblando de ira, dijo a Bhīma: 'Pecador, mis direcciones no están confundidas; mi demora es por ti.'
3.158.47
श्रुता मे राक्षसा ये ये त्वया विनिहता रणे ।
तेषामद्यकरिष्यामि तवास्रेणोदकक्रियाम् ॥ ३.१५८.४७ ॥
He oído de los rākṣasas que tú abatiste en la batalla; por ellos hoy haré la ofrenda de agua con tu propia arma.
3.158.48
एवमुक्त्वातदा भीमं राक्षसो योद्धुमाययौ ।
करालवदनः क्रोधात्कालसर्प इव श्वसन् ॥ ३.१५८.४८ ॥
Así dicho, entonces el rākṣasa vino a combatir contra Bhīma, de rostro terrible, resoplando de ira como una serpiente de la muerte.
3.158.49
एवमुक्तस्ततो भीमः सृक्विणी परिलेलिहन् ।
स्मयमान इव क्रोधात्साक्षात्कालान्तकोपमः ॥ ३.१५८.४९ ॥
Así interpelado, Bhīma, lamiéndose las comisuras de la boca y como sonriendo de ira, pareció la misma Muerte, el fin del tiempo.
3.158.50
ब्रुवन्वै तिष्ठतिष्ठेति क्रोधसंरक्तलोचनः ।
बाहुसंरम्भमेवेच्छन्नभिदुद्राव राक्षसम् ॥ ३.१५८.५० ॥
Diciendo "¡Detente, detente!", con los ojos enrojecidos de ira, deseando solo el ímpetu de sus brazos, Bhīma se lanzó contra el rākṣasa.
3.158.51
मुहुर्मुहुर्व्याददानः सृक्विणी परिसंलिहन् ।
अभिदुद्राव संरब्धो बलो वज्रधरं यथा ॥ ३.१५८.५१ ॥
Abriendo la boca una y otra vez y lamiéndose las comisuras, lleno de ira, el fuerte Bala se lanzó como Indra, portador del rayo.
3.158.52
भीमसेनोऽप्यवष्टब्धो नियुद्धायाभवत्स्थितः ।
राक्षसोऽपि च विस्रब्धो बाहुयुद्धमकाङ्क्षत ॥ ३.१५८.५२ ॥
Bhīmasena también, firme, se mantuvo listo para la lucha cuerpo a cuerpo; y el rākṣasa, confiado, deseó un combate de brazos.
3.158.53
वर्तमाने तयो राजन्बाहुयुद्धे सुदारुणे ।
माद्रीपुत्रावतिक्रुद्धावुभावप्यभ्यधावताम् ॥ ३.१५८.५३ ॥
Oh rey, mientras aquel terrible combate de brazos se desarrollaba entre los dos, los dos hijos de Mādrī, ambos muy airados, se precipitaron hacia ellos.
3.158.54
न्यवारयत्तौ प्रहसन्कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ।
शक्तोऽहं राक्षसस्येति प्रेक्षध्वमिति चाब्रवीत् ॥ ३.१५८.५४ ॥
Riendo, Vṛkodara, el hijo de Kuntī, los detuvo y dijo: "Soy capaz de vencer a este rākṣasa; mirad."
3.158.55
आत्मना भ्रातृभिश्चैव धर्मेण सुकृतेन च ।
इष्टेन च शपे राजन्सूदयिष्यामि राक्षसम् ॥ ३.१५८.५५ ॥
Oh rey, juro por mí mismo, por mis hermanos, por el dharma, por las buenas obras y por el sacrificio que daré muerte al rākṣasa.
3.158.56
इत्येवमुक्त्वा तौ वीरौ स्पर्धमानौ परस्परम् ।
बाहुभिः समसज्जेतामुभौ रक्षोवृकोदरौ ॥ ३.१५८.५६ ॥
Dicho esto, los dos héroes, rivalizando entre sí, se enfrentaron con los brazos: el rākṣasa y Vṛkodara.
3.158.57
तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्भीमरक्षसोः ।
अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये शक्रशम्बरयोरिव ॥ ३.१५८.५७ ॥
Entre el airado Bhīma y el rākṣasa hubo un choque feroz, como el de Śakra y Śambara en la batalla, ninguno tolerando al otro.
3.158.58
तौ वीरौ समभिक्रुद्धावन्योन्यं पर्यधावताम् ।
आरुज्यारुज्यतौ वृक्षानन्योन्यमभिजघ्नतुः।
जीमूताविव धर्मान्ते विनदन्तौ महाबलौ ॥ ३.१५८.५८ ॥
Los dos héroes, plenamente airados, se lanzaron el uno contra el otro. Quebrando árboles, se golpearon mutuamente —como dos nubes de tormenta rugiendo al final de las lluvias, ambos de gran fuerza.
3.158.59
बभञ्जतुर्महावृक्षानूरुभिर्बलिनां वरौ ।
अन्योन्येनाभिसंरब्धौ परस्परवधैषिणौ ॥ ३.१५८.५९ ॥
Los mejores de los fuertes, ambos quebraron grandes árboles con sus muslos, violentamente airados el uno contra el otro, cada cual buscando la muerte del otro.
3.158.60
तद्वृक्षयुद्धमभवनमहीरुहविनाशनम् ।
वालिसुग्रीवयोर्भ्रात्रोः पुरेव कपिसिंहयोः ॥ ३.१५८.६० ॥
Aquella lucha de árboles entre Vāli y Sugrīva, los dos hermanos leones entre los monos, causó la destrucción de grandes árboles, como antes.
3.158.61
आविध्याविध्य तौ वृक्षान्मुहूर्तमितरेतरम् ।
ताडयामासतुरुभौ विनदन्तौ मुहुर्मुहुः ॥ ३.१५८.६१ ॥
Durante un momento, blandiendo los árboles una y otra vez, los dos se golpeaban mutuamente, rugiendo y golpeando una y otra vez.
3.158.62
तस्मिन्देशे यदा वृक्षाः सर्व एव निपातिताः ।
पुगीकृताश्च शतशः परस्परवधेप्सया ॥ ३.१५८.६२ ॥
Cuando en aquel lugar todos los árboles habían sido derribados y amontonados por centenares, con el deseo de matarse el uno al otro.
3.158.63
ततः शिलाः समादाय मुहूर्तमिव भारत ।
महाभ्रैरिव शैलेन्द्रौ युयुधाते महाबलौ ॥ ३.१५८.६३ ॥
Entonces, oh Bhārata, tomando rocas como por un momento, los dos poderosos lucharon como dos reyes montañosos con grandes nubes.
3.158.64
शिलाभिरुग्ररूपाभिर्बृहतीभिः परस्परम् ।
वज्रैरिव महावेगैराजघ्नतुरमर्षणौ ॥ ३.१५८.६४ ॥
Con rocas grandes de forma feroz, con gran velocidad como rayos, los dos implacables se golpeaban mutuamente.
3.158.65
अभिद्रुत्य च भूयस्तावन्योन्यबलदर्पितौ ।
भुजाभ्यां परिगृह्याथ चकर्षाते गजाविव ॥ ३.१५८.६५ ॥
Entonces, orgullosos de la fuerza del otro, lanzándose de nuevo, se agarraron con los brazos y tiraron, como dos elefantes.
3.158.66
मुष्टिभिश् महाघोरैरन्योन्यमभिपेततुः ।
ततः कटकटाशब्दो बभूव शुमहात्मनोः ॥ ३.१५८.६६ ॥
Con puños terribles se abalanzaron el uno sobre el otro, y de los dos magnánimos surgió un sonido de kaṭa-kaṭa.
3.158.67
ततः संहृत्यमुष्टिं तु पञ्चशीर्षमिवोरगम् ।
वेगेनाभ्यहनद्भीमो राक्षसस्य शिरोधराम् ॥ ३.१५८.६७ ॥
Entonces Bhīma, cerrando el puño, como una serpiente de cinco cabezas golpeó con fuerza el cuello del rākṣasa.
3.158.68
ततः श्रान्तं तु तद्रक्षो भीमसेनभुजाहतम् ।
सुपरिभ्रान्तमालक्ष्य भीमसेनोऽभ्यवर्तत ॥ ३.१५८.६८ ॥
Entonces, viendo a aquel rākṣasa agotado, golpeado por el brazo de Bhīmasena y tambaleándose mucho, Bhīmasena avanzó hacia él.
3.158.69
तत एनं महाबाहुर्बाहुभ्याममरोपमः ।
समुत्क्षिप्य बलाद्भीमो निष्पिपेष महीतले ॥ ३.१५८.६९ ॥
Entonces aquel de grandes brazos, Bhīma, semejante a un dios, lo levantó por la fuerza con ambos brazos y lo aplastó contra el suelo.
3.158.70
ततः संपीड्य बलवद्भुजाभ्यां क्रोधमूर्च्छितः ।
तस्य गात्राणि सर्वाणि चूर्णयामास पाण्डवः।
अरत्निना चाभिहत्य शिरः कायादपाहरत् ॥ ३.१५८.७० ॥
Entonces el Pāṇḍava, abrumado por la ira, lo oprimió con fuerza con ambos brazos y redujo a polvo todos sus miembros; y golpeándolo con el antebrazo le arrancó la cabeza del cuerpo.
3.158.71
संदष्टौष्ठं विवृत्ताक्षं फलं वृक्षादिव च्युतम् ।
जटासुरस्य तु शिरो भीमसेनबलाद्धृतम्।
पपात रुधिरादिग्धं संदष्टदशनच्छदम् ॥ ३.१५८.७१ ॥
La cabeza de Jaṭāsura, con los labios apretados sobre los dientes y los ojos vueltos, asida por la fuerza de Bhīmasena, cayó embadurnada de sangre como fruto que se desprende de un árbol.
3.158.72
तं निहत्यमहेष्वासो युधिष्ठिरमुपागमत् ।
स्तूयमानो द्विजाग्र्यैस्तु मरुद्भिरिव वासवः ॥ ३.१५८.७२ ॥
Tras haber matado a aquel, el gran arquero se acercó a Yudhiṣṭhira, alabado por los mejores de los nacidos dos veces, como Vāsava alabado por los Marut.