ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.158
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.158.1
ततस्तान्परिविश्वस्तान्वसतस्तत्र पाण्डवान् ।
पर्वतेन्द्रे द्विजैः सार्धं पार्तागमनकाङ्क्षया ॥ ३.१५८.१ ॥
ਫਿਰ ਪਰਵਤਰਾਜ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵਸਦੇ, ਪੂਰੇ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਪਾਰਥ (ਅਰਜੁਨ) ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
3.158.2
गतेषु तेषु रक्षःसु भीमसेनात्मजेऽपि च ।
रहितान्मीमसेनेन कदाचित्तान्यदृच्छया।
जहार धर्मराजं वै यमौ कृष्णां च राक्षसः ॥ ३.१५८.२ ॥
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੀਮਸੇਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਤਫ਼ਾਕ ਨਾਲ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ, ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਹਰ ਲਿਆ।
3.158.3
ब्रह्मन्कथं धर्मराजं यमौ कृष्णां च राक्षसः ।
जहार चित्रं भीमश्च गतो राक्षसकण्टकः।
वक्तुमर्हसि विप्राग्र्य व्यक्तमेतन्ममाऽनघ ॥ ३.१५८.३ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ, ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹਰ ਲਿਆ? ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਕੰਡਾ ਭੀਮ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਹ ਅਚਰਜ ਹੈ। ਵਿਪ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਦੱਸੋ।
3.158.4
ब्राह्मणो मन्त्रकुशलः सर्वास्त्रेष्वस्त्रवित्तमः ।
इति ब्रुवन्पाण्डवेयान्पर्युपास्ते स्म नित्यदा ।
परीप्समानः पार्थानां कलापांश्च धनूंषि च ॥ ३.१५८.४ ॥
ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਦਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਜਾਣਕਾਰ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਨਿੱਤ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਾਰਥਾਂ ਦੇ ਤਰਕਸ਼ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
3.158.5
अन्तरं संपरिप्रेप्सुर्द्रौपद्या हरणं प्रति ।
दुष्टात्मा पापबुद्धिः स नाम्ना ख्यातो जटासुरः ॥ ३.१५८.५ ॥
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਹਰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਮੌਕਾ ਭਾਲਦਾ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ-ਆਤਮਾ, ਪਾਪੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਨਾਮ ਦਾ ਜਟਾਸੁਰ ਸੀ।
3.158.6
पोषणं तस् राजेनद्र चक्रे पाण्डवनन्दनः ।
बुबुधे न च तं पापं भस्मच्छन्नमिवानलम् ॥ ३.१५८.६ ॥
ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ! ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਰਾਖ ਹੇਠ ਲੁਕੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਉਹ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਿਆ।
3.158.7
स भीमसेने निष्क्रान्ते मृगयार्थमरिंदमे ।
घटोत्कचं सानुचरं दृष्ट्वा विप्रद्रुतं दिशः ॥ ३.१५८.७ ॥
ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ! ਜਦੋਂ ਭੀਮਸੇਨ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਏ, ਤਦ ਉਸਨੇ ਘਟੋਤਕਚ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜਦਾ ਵੇਖਿਆ।
3.158.8
लोमशप्रभृतींस्तांस्तु महर्षीश्च समाहितान् ।
स्नातुं विनिर्गतान्दृष्ट्वा पुष्पार्थं च तपोधनान् ॥ ३.१५८.८ ॥
ਲੋਮਸ਼ ਆਦਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਾਹਿਤ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਨ ਤਪ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਲਈ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
3.158.9
रूपमन्यत्समास्थाय विकृतं भैरवं महत् ।
गृहीत्वा सर्वशस्त्राणि द्रौपदीं परिगृह्य च।
प्रातिष्ठत सुदुष्टात्मा त्रीन्गृहीत्वा च पाण्डवान् ॥ ३.१५८.९ ॥
ਹੋਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਵਿਕਰਾਲ ਅਤੇ ਬੜਾ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਕੜ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਤੁਰ ਪਿਆ।
3.158.10
विक्रम्य कौशिकं खङ्गं मोक्षयित्वा ग्रहं रिपोः ।
आक्रन्दद्भीमसेन वै येन यातो महाबलः ॥ ३.१५८.१० ॥
ਕੌਸ਼ਿਕ ਖੰਡੇ ਨਾਲ ਝਪਟ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਪਕੜ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਕੇ — 'ਹੇ ਭੀਮਸੇਨ!' ਪੁਕਾਰਦਾ, ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਜਿਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਸੀ।
3.158.11
तमब्रवीद्धर्मराजो ह्रियमाणो युधिष्ठिरः ।
धर्मस्ते हीयते मूढ न चैनं समवेक्षसे ॥ ३.१५८.११ ॥
ਉਸਨੂੰ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ — 'ਹੇ ਮੂਰਖ! ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਘਟ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਨਹੀਂ।'
3.158.12
येऽन्ये क्वचिन्मनुष्येषु तिर्यग्योनिगताश्च ये ।
धर्मं ते समवेक्षन्ते रक्षांसि च विशेषतः ॥ ३.१५८.१२ ॥
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਹਨ ਅਤੇ ਤਿਰਯੱਗ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਗਏ ਜੋ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ।
3.158.13
धर्मस्यराक्षसा मूलं धर्मं ते विदुरुत्तमम् ।
एतत्परीक्ष्यसर्वं त्वं समीपे स्थातुमर्हसि ॥ ३.१५८.१३ ॥
ਰਾਖਸ਼ ਧਰਮ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਭ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
3.158.14
देवाश्च ऋषयः सिद्धाः पितरश्चापि राक्षस ।
गन्धर्वोरगरक्षांसि वयांसि पशवस्तथा ॥ ३.१५८.१४ ॥
ਹੇ ਰਾਖਸ਼, ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਵੀ; ਗੰਧਰਵ, ਨਾਗ, ਰਾਖਸ਼, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ।
3.158.15
तिर्यग्योनिगताश्चैव अपि कीटपिपीलिकाः ।
मनुष्यानुपजीवन्ति ततस्त्वमपि जीवसि ॥ ३.१५८.१५ ॥
ਤਿਰਯੱਗ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਗਏ ਜੀਵ, ਕੀੜੇ ਅਤੇ ਕੀੜੀਆਂ ਵੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਕੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵੀ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈਂ।
3.158.16
समृद्ध्या यस्य लोकस्य लोको युष्माकमृध्यति ।
इमं च लोकं शोचन्तमनुशोचन्ति देवताः।
पूज्यमानाश्च वर्धन्ते हव्यकव्यैर्यथाविधि ॥ ३.१५८.१६ ॥
ਜਿਸ ਲੋਕ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਗ ਕਰਦੇ ਇਸ ਲੋਕ ਲਈ ਦੇਵਤੇ ਸੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਯਥਾਵਿਧਿ ਹਵਿ-ਕਵਿ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਵਧਦੇ ਹਨ।
3.158.17
वयं राष्ट्रस्य गोप्तारो रक्षितारश्च राक्षस ।
राष्ट्रस्यारक्ष्यमाणस्य कुतो भूतिः कुतः सुखम् ॥ ३.१५८.१७ ॥
ਅਸੀਂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਪਾਲਕ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਖਸ਼। ਜਦੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਕਿੱਥੋਂ ਅਤੇ ਸੁਖ ਕਿੱਥੋਂ?
3.158.18
न च राजाऽवमन्तव्यो रक्षसा जात्वनागसि ।
अनुरप्यपचारश्च नास्त्यस्माकं नराशन ॥ ३.१५८.१८ ॥
ਹੇ ਨਰਭੱਖੀ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਜੇ ਦਾ ਰਾਖਸ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਅਪਮਾਨ ਨਾ ਕਰੇ; ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਤਾਂ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਅਪਰਾਧ ਨਹੀਂ ਹੈ।
3.158.19
विघसाशान्यथाशक्त्या कुर्महे देवतादिषु ।
गुरूंश्च ब्राह्मणांश्चैव प्रमाणप्रवणाः सदा ॥ ३.१५८.१९ ॥
ਅਸੀਂ ਵਿਘਸਾਸ਼ੀ ਹਾਂ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਦਾ ਗੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
3.158.20
द्रोग्धव्यं न च मित्रेषु न विश्वस्तेषु कर्हिचित् ।
येषां चान्नानि भुञ्जीत यत्रच स्यात्प्रतिश्रयः ॥ ३.१५८.२० ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਨ ਖਾਧਾ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਆਸਰਾ ਮਿਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇਮੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
3.158.21
स त्वं प्रतिश्रयेऽस्माकं पूज्यमानः सुखोषितः ।
भुक्त्वा चान्नानि दुष्प्रज्ञ कथमस्माञ्जिहीर्षसि ॥ ३.१५८.२१ ॥
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਆਸਰੇ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਅੰਨ ਖਾਧਾ ਹੈ; ਹੇ ਦੁਸ਼ਟਬੁੱਧੀ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
3.158.22
एवमेव वृथाचारो वृथा वृद्धो वृथामतिः ।
वृथामरणमर्हस्त्वं वृथाऽद्य नमविष्यसि ॥ ३.१५८.२२ ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਵਿਅਰਥ ਆਚਰਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਅਰਥ ਬੁੱਢਾ ਅਤੇ ਵਿਅਰਥ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਵਿਅਰਥ ਮੌਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ; ਅੱਜ ਹੀ ਤੂੰ ਵਿਅਰਥ ਝੁਕੇਂਗਾ।
3.158.23
अथ चेद्दुष्टबुद्धिस्त्वं सर्वैर्धर्मैर्विवर्जितः ।
प्रदाय शस्त्राण्यस्माकं युद्धेन द्रौपदीं हर ॥ ३.१५८.२३ ॥
ਜੇ ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਟ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਸ਼ਸਤਰ ਦੇ ਕੇ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਹਰ ਲੈ।
3.158.24
अथ चेत्त्वमविज्ञाय इदं कर्म करिष्यसि ।
अधर्मं चाप्यकीर्तिं च लोके प्राप्स्यसि केवलं ॥ ३.१५८.२४ ॥
ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਕਰਮ ਬਿਨਾਂ ਸਮਝੇ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਅਧਰਮ ਅਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਹੀ ਪਾਏਗਾ।
3.158.25
एतामद्य परामृश्य स्त्रियं राक्षस मानुषीम् ।
विषमेतत्समालोड्य कुम्भेन प्राशितं त्वया ॥ ३.१५८.२५ ॥
ਹੇ ਰਾਖਸ਼, ਅੱਜ ਇਸ ਮਨੁੱਖੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਜ਼ਹਿਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੋਲ ਕੇ ਤੂੰ ਘੜੇ ਰਾਹੀਂ ਪੀ ਲਿਆ ਸੀ।
3.158.26
ततो युधिष्ठिरस्तस्य भारिकः समपद्यत ।
स तु भाराभिभूतात्मा न तथा शीघ्रगोऽभवत् ॥ ३.१५८.२६ ॥
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਟਰ ਉਸ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਭਾਰ ਨਾਲ ਦਬੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਨਾ ਰਿਹਾ।
3.158.27
अथाब्रवीद्द्रौपदीं च नकुलं च युधिष्ठिरः ।
मा भैष्टं राक्षसान्मूढाद्गतिरस्य मया हृता ॥ ३.१५८.२७ ॥
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਟਰ ਨੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਅਤੇ ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੂਰਖ ਰਾਖਸ਼ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਗਤੀ ਖੋਹ ਲਈ ਹੈ।"
3.158.28
नातिदूरे महबाहुर्भविता पवनात्मजः ।
अस्मिन्मुहूर्ते संप्राप्ते नभविष्यति राक्षसः ॥ ३.१५८.२८ ॥
ਮਹਾਬਾਹੂ ਪਵਨਪੁੱਤਰ (ਭੀਮ) ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਮੁਹੂਰਤ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਉਹ ਰਾਖਸ਼ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
3.158.29
सहदेवस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं मूढचेतसम् ।
उवाच वचनं राजन्कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ३.१५८.२९ ॥
ਪਰ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਮੂਰਖ-ਚਿੱਤ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
3.158.30
राजन्किं नाम सत्कृत्यं क्षत्रियस्यास्त्यतोऽधिकम् ।
यद्युद्धेऽभिमुखः प्राणांस्त्यजेच्छत्रुं जयेत वा ॥ ३.१५८.३० ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਸ਼ਤ੍ਰਿਯ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਿਹੜਾ ਸਨਮਾਨਯੋਗ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੈ? ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਟ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਣਾ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੀ ਹੈ?
3.158.31
एष वास्मान्वयं वैनं युध्यमानाः परंतप ।
सूदयेम महाबाहो देशः कालो ह्ययं नृप ॥ ३.१५८.३१ ॥
ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ! ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਇਸਨੂੰ ਮਾਰੀਏ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਇਹੀ ਸਮਾਂ ਹੈ।
3.158.32
क्षत्रधर्मस्य संप्राप्तः कालः सत्यपराक्रम ।
जयन्तो हन्यमाना वा प्राप्तुमर्हाम सद्गतिम् ॥ ३.१५८.३२ ॥
ਹੇ ਸੱਚੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ! ਕਸ਼ਤ੍ਰਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿੱਤੀਏ ਜਾਂ ਮਾਰੇ ਜਾਈਏ, ਅਸੀਂ ਉੱਤਮ ਗਤੀ ਪਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵਾਂਗੇ।
3.158.33
राक्षसे जीवमानेऽद्य रविरस्तमियाद्यदि ।
नाहं ब्रूयां पुनर्जातु क्षत्रियोस्मीति भारत ॥ ३.१५८.३३ ॥
ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ! ਅੱਜ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਿਉਂਦਾ ਹੁੰਦਿਆਂ ਜੇ ਸੂਰਜ ਛਿਪ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਫਿਰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ "ਮੈਂ ਕਸ਼ਤ੍ਰੀ ਹਾਂ।"
3.158.34
भोभो राक्षस तिष्ठस्व सहदेवोस्मि पाण्डवः ।
हत्वा रवा मां नयस्वैनां हतो वा स्वप्स्यसीह वै ॥ ३.१५८.३४ ॥
ਓਏ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ! ਮੈਂ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਹਦੇਵ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਇਸਨੂੰ ਲੈ ਜਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਕੇ ਸੌਂ ਜਾਵੇਂਗਾ।
3.158.35
तदा ब्रुवति माद्रेये भीमसेनो यदृच्छया ।
प्रादृश्यत महाबाहुः सवज्र इव वासवः ॥ ३.१५८.३५ ॥
ਜਦੋਂ ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਇਤਫ਼ਾਕ ਨਾਲ ਮਹਾਬਾਹੂ ਭੀਮਸੇਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਵਜ੍ਰ ਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ।
3.158.36
सोऽपश्यद्धातरौ तत्र द्रौपदीं च यशस्विनीम् ।
क्षितिस्थं सहदेवं च क्षिपन्तं राक्षसं तदा ॥ ३.१५८.३६ ॥
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ, ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਪਏ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਰਾਕਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
3.158.37
मार्गाच्च राक्षसं मूढं कालोपहतचेतसम् ।
भ्रमन्तं तत्रतत्रैव दैवेन परिमोहितम् ॥ ३.१५८.३७ ॥
ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਭਟਕਿਆ, ਮੂਰਖ, ਕਾਲ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਦੈਵ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
3.158.38
हृतान्संदृश्य तान्भ्रातृन्द्रौपदीं च महाबलः ।
क्रोधमाहारयद्भीमो राक्षसंचेदमब्रवीत् ॥ ३.१५८.३८ ॥
ਚੁੱਕੇ ਗਏ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਧਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।
3.158.39
विज्ञातोऽसि मया पूर्वं चेष्टञ्शस्त्रपरीक्षणे ।
आस्था तु त्वयि मे नास्ति यतोसि न हतस्तदा ॥ ३.१५८.३९ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਸਤ੍ਰ-ਪਰੀਖਿਆ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਆਦਰ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ।
3.158.40
ब्रह्मरूपप्रतिच्छन्नो न नो वदसि चाप्रियम् ।
प्रियेषु रममाणं त्वां न चैवाप्रियकारिणम्।
ब्रह्मरूपेण विहितं नैव हन्यामनागसम् ॥ ३.१५८.४० ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਛੁਪਿਆ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਅਪ੍ਰਿਯ ਬਚਨ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ; ਪਿਆਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਮਦਾ ਤੂੰ ਅਪ੍ਰਿਯ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ।
3.158.41
राक्षसं जानमानोऽपि यो हन्यान्नरकं व्रजेत् ।
अपक्वस्य च कालेन वधस्तव न विद्यते ॥ ३.१५८.४१ ॥
ਰਾਕਸ਼ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ ਜੋ ਮਾਰੇ ਉਹ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਾਲ ਨਾਲ ਅਜੇ ਨਾ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਤੇਰਾ ਵਧ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਹੈ।
3.158.42
नूनमद्यासि संपक्वो यथा ते मतिरीदृशी ।
दत्ता कृष्णापहरणे कालेनाद्भुतकर्मणा।
सोपि कालं समासाद्य तथाऽद्य नभविष्यसि ॥ ३.१५८.४२ ॥
ਯਕੀਨਨ ਤੂੰ ਹੁਣ ਪੱਕ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਮਤ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਹਰਣ ਵੇਲੇ ਅਦਭੁਤ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਾਲ ਨੇ ਉਹ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਉਹ ਵੀ ਸਮਾਂ ਪਾ ਕੇ ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
3.158.43
बडिशोऽयंत्वया ग्रस्तः कालसूत्रेण लम्बितः ।
मत्स्योऽम्भसीव स्यूतास्यः कथमद्य गमिष्यसि ॥ ३.१५८.४३ ॥
ਇਹ ਕੁੰਡੀ ਤੂੰ ਨਿਗਲ ਲਈ ਹੈ, ਕਾਲਸੂਤਰ ਨਾਲ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈਂ; ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਸਿਊਂਤੀ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗ। ਅੱਜ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਵੇਂਗਾ?
3.158.44
यं चासि प्रस्थितो देशं मनः पूर्वं गतं च ते ।
न तं गन्तासि गन्तासि मार्गं बकहिडिम्बयोः ॥ ३.१५८.४४ ॥
ਜਿਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਤੂੰ ਤੁਰਿਆ ਹੈਂ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਬਕ ਅਤੇ ਹਿਡਿੰਬ ਦੇ ਰਾਹ ਜਾਵੇਂਗਾ।
3.158.45
एवमुक्तस्तु भीमेन राक्षसः कालचोदितः ।
भीत उत्सृज्य तान्सर्वान्युद्धाय समुपस्थितः ॥ ३.१५८.४५ ॥
ਭੀਮ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਕਾਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਾਖਸ਼ ਡਰ ਗਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ।
3.158.46
अब्रवीच्च पुनर्भीमं रोषात्प्रस्फुरिताधरः ।
न मे मूढा दिशः पाप त्वदर्थं मे विलम्बनम् ॥ ३.१५८.४६ ॥
ਫਿਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬੁੱਲ੍ਹ ਫੜਕਾਉਂਦਿਆਂ ਭੀਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਪਾਪੀ, ਮੇਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਮੂਰਖ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਮੇਰੀ ਇਹ ਦੇਰੀ ਹੈ।'
3.158.47
श्रुता मे राक्षसा ये ये त्वया विनिहता रणे ।
तेषामद्यकरिष्यामि तवास्रेणोदकक्रियाम् ॥ ३.१५८.४७ ॥
ਜਿਹੜੇ ਰਾਖਸ਼ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਹੀ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਉਦਕ-ਕਿਰਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
3.158.48
एवमुक्त्वातदा भीमं राक्षसो योद्धुमाययौ ।
करालवदनः क्रोधात्कालसर्प इव श्वसन् ॥ ३.१५८.४८ ॥
ਏਦਾਂ ਆਖ ਕੇ ਤਦੋਂ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਭੀਮ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਆਇਆ। ਭਿਆਨਕ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਕਾਲ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਫੁੰਕਾਰੇ ਮਾਰਦਾ।
3.158.49
एवमुक्तस्ततो भीमः सृक्विणी परिलेलिहन् ।
स्मयमान इव क्रोधात्साक्षात्कालान्तकोपमः ॥ ३.१५८.४९ ॥
ਏਦਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ ਭੀਮ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਚੱਟਦਾ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਜਿਹਾ, ਸਾਖਾਤ ਕਾਲ ਅਤੇ ਅੰਤਕ ਵਰਗਾ ਦਿਸਿਆ।
3.158.50
ब्रुवन्वै तिष्ठतिष्ठेति क्रोधसंरक्तलोचनः ।
बाहुसंरम्भमेवेच्छन्नभिदुद्राव राक्षसम् ॥ ३.१५८.५० ॥
"ਖੜ੍ਹ ਜਾ, ਖੜ੍ਹ ਜਾ" ਆਖਦਾ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਾਹਾਂ ਦੇ ਵੇਗ ਨੂੰ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਭੀਮ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲ ਝਪਟਿਆ।
3.158.51
मुहुर्मुहुर्व्याददानः सृक्विणी परिसंलिहन् ।
अभिदुद्राव संरब्धो बलो वज्रधरं यथा ॥ ३.१५८.५१ ॥
ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ, ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਚੱਟਦਾ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਬਲ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਝਪਟਿਆ।
3.158.52
भीमसेनोऽप्यवष्टब्धो नियुद्धायाभवत्स्थितः ।
राक्षसोऽपि च विस्रब्धो बाहुयुद्धमकाङ्क्षत ॥ ३.१५८.५२ ॥
ਭੀਮਸੇਨ ਵੀ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ ਕੁਸ਼ਤੀ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਬਾਹੂ-ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
3.158.53
वर्तमाने तयो राजन्बाहुयुद्धे सुदारुणे ।
माद्रीपुत्रावतिक्रुद्धावुभावप्यभ्यधावताम् ॥ ३.१५८.५३ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਬਾਹੂ-ਯੁੱਧ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
3.158.54
न्यवारयत्तौ प्रहसन्कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ।
शक्तोऽहं राक्षसस्येति प्रेक्षध्वमिति चाब्रवीत् ॥ ३.१५८.५४ ॥
ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੇ ਹੱਸਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹਾਂ, ਵੇਖ ਲਵੋ।"
3.158.55
आत्मना भ्रातृभिश्चैव धर्मेण सुकृतेन च ।
इष्टेन च शपे राजन्सूदयिष्यामि राक्षसम् ॥ ३.१५८.५५ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਮੈਂ ਆਪਣੀ, ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ, ਧਰਮ, ਸੁਕਰਮ ਅਤੇ ਯੱਗ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾ ਕੇ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
3.158.56
इत्येवमुक्त्वा तौ वीरौ स्पर्धमानौ परस्परम् ।
बाहुभिः समसज्जेतामुभौ रक्षोवृकोदरौ ॥ ३.१५८.५६ ॥
ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ—ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ—ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਭਿੜ ਗਏ।
3.158.57
तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्भीमरक्षसोः ।
अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये शक्रशम्बरयोरिव ॥ ३.१५८.५७ ॥
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭਰੇ ਭੀਮ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਟੱਕਰ ਹੋਈ—ਜਿਵੇਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ੰਬਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਨਾ ਸਹਿ ਕੇ ਭਿੜੇ ਸਨ।
3.158.58
तौ वीरौ समभिक्रुद्धावन्योन्यं पर्यधावताम् ।
आरुज्यारुज्यतौ वृक्षानन्योन्यमभिजघ्नतुः।
जीमूताविव धर्मान्ते विनदन्तौ महाबलौ ॥ ३.१५८.५८ ॥
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੌੜੇ। ਰੁੱਖ ਤੋੜ-ਤੋੜ ਕੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗੇ—ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗਰਜਦੇ ਦੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਬਲੀ।
3.158.59
बभञ्जतुर्महावृक्षानूरुभिर्बलिनां वरौ ।
अन्योन्येनाभिसंरब्धौ परस्परवधैषिणौ ॥ ३.१५८.५९ ॥
ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪੱਟਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਤੋੜਦੇ ਰਹੇ—ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਮੌਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ।
3.158.60
तद्वृक्षयुद्धमभवनमहीरुहविनाशनम् ।
वालिसुग्रीवयोर्भ्रात्रोः पुरेव कपिसिंहयोः ॥ ३.१५८.६० ॥
ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਪਿ-ਸਿੰਘ ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਰੁੱਖ-ਯੁੱਧ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ।
3.158.61
आविध्याविध्य तौ वृक्षान्मुहूर्तमितरेतरम् ।
ताडयामासतुरुभौ विनदन्तौ मुहुर्मुहुः ॥ ३.१५८.६१ ॥
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਘੁਮਾ ਕੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਗਰਜਦੇ ਹੋਏ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ।
3.158.62
तस्मिन्देशे यदा वृक्षाः सर्व एव निपातिताः ।
पुगीकृताश्च शतशः परस्परवधेप्सया ॥ ३.१५८.६२ ॥
ਉਸ ਥਾਂ ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਡਿੱਗ ਪਏ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਢੇਰ ਬਣ ਗਏ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
3.158.63
ततः शिलाः समादाय मुहूर्तमिव भारत ।
महाभ्रैरिव शैलेन्द्रौ युयुधाते महाबलौ ॥ ३.१५८.६३ ॥
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਪੱਥਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਦੋ ਪਰਬਤਰਾਜਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਲੜੇ।
3.158.64
शिलाभिरुग्ररूपाभिर्बृहतीभिः परस्परम् ।
वज्रैरिव महावेगैराजघ्नतुरमर्षणौ ॥ ३.१५८.६४ ॥
ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਜ੍ਰਾਂ ਵਾਂਗ ਮਹਾਵੇਗ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ।
3.158.65
अभिद्रुत्य च भूयस्तावन्योन्यबलदर्पितौ ।
भुजाभ्यां परिगृह्याथ चकर्षाते गजाविव ॥ ३.१५८.६५ ॥
ਫਿਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਬਲ ਉੱਤੇ ਹੰਕਾਰੇ ਹੋਏ, ਮੁੜ ਦੌੜ ਕੇ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਦੋ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਖਿੱਚਣ ਲੱਗੇ।
3.158.66
मुष्टिभिश् महाघोरैरन्योन्यमभिपेततुः ।
ततः कटकटाशब्दो बभूव शुमहात्मनोः ॥ ३.१५८.६६ ॥
ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ। ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਮਹਾਤਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਕਟਕਟ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਠੀ।
3.158.67
ततः संहृत्यमुष्टिं तु पञ्चशीर्षमिवोरगम् ।
वेगेनाभ्यहनद्भीमो राक्षसस्य शिरोधराम् ॥ ३.१५८.६७ ॥
ਤਦ ਭੀਮ ਨੇ ਮੁੱਠੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਪੰਜ ਫਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਵੇਗ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ ਦੀ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
3.158.68
ततः श्रान्तं तु तद्रक्षो भीमसेनभुजाहतम् ।
सुपरिभ्रान्तमालक्ष्य भीमसेनोऽभ्यवर्तत ॥ ३.१५८.६८ ॥
ਤਦ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਡਗਮਗਾਉਂਦੇ ਉਸ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਭੀਮਸੇਨ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
3.158.69
तत एनं महाबाहुर्बाहुभ्याममरोपमः ।
समुत्क्षिप्य बलाद्भीमो निष्पिपेष महीतले ॥ ३.१५८.६९ ॥
ਤਦ ਉਸ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਭੀਮ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੀਸ ਸੁੱਟਿਆ।
3.158.70
ततः संपीड्य बलवद्भुजाभ्यां क्रोधमूर्च्छितः ।
तस्य गात्राणि सर्वाणि चूर्णयामास पाण्डवः।
अरत्निना चाभिहत्य शिरः कायादपाहरत् ॥ ३.१५८.७० ॥
ਤਦ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਏ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਅਤੇ ਕੂਹਣੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਧੜ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
3.158.71
संदष्टौष्ठं विवृत्ताक्षं फलं वृक्षादिव च्युतम् ।
जटासुरस्य तु शिरो भीमसेनबलाद्धृतम्।
पपात रुधिरादिग्धं संदष्टदशनच्छदम् ॥ ३.१५८.७१ ॥
ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਦੱਬੇ ਹੋਠ ਅਤੇ ਉਲਟੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਫਲ ਵਾਂਗ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਜਟਾਸੁਰ ਦਾ ਸਿਰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਿੱਬੜ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
3.158.72
तं निहत्यमहेष्वासो युधिष्ठिरमुपागमत् ।
स्तूयमानो द्विजाग्र्यैस्तु मरुद्भिरिव वासवः ॥ ३.१५८.७२ ॥
ਉਸ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮਹਾਧਨੁਰਧਾਰੀ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਆਇਆ; ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦ੍ਵਿਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸਤਤ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਰੁਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸਤਤ ਹੁੰਦਾ ਇੰਦਰ।