மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.158
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.158.1
ततस्तान्परिविश्वस्तान्वसतस्तत्र पाण्डवान् ।
पर्वतेन्द्रे द्विजैः सार्धं पार्तागमनकाङ्क्षया ॥ ३.१५८.१ ॥
அப்பொழுது மலைகளின் அரசனான அந்த மலையில் அந்தணர்களுடன் வசித்துக்கொண்டிருந்த, முழு நம்பிக்கையுடன் இருந்த அந்தப் பாண்டவர்களை, பார்த்தனின் (அர்ஜுனனின்) வருகையை விரும்பி.
3.158.2
गतेषु तेषु रक्षःसु भीमसेनात्मजेऽपि च ।
रहितान्मीमसेनेन कदाचित्तान्यदृच्छया।
जहार धर्मराजं वै यमौ कृष्णां च राक्षसः ॥ ३.१५८.२ ॥
அந்த அரக்கர்களும் பீமசேனனின் மகனும் சென்றபின், பீமசேனன் இல்லாத நிலையில், ஒரு சமயம் தற்செயலாக அந்த அரக்கன் தர்மராஜனையும், இரட்டையர்களையும், கிருஷ்ணையையும் கவர்ந்து சென்றான்.
3.158.3
ब्रह्मन्कथं धर्मराजं यमौ कृष्णां च राक्षसः ।
जहार चित्रं भीमश्च गतो राक्षसकण्टकः।
वक्तुमर्हसि विप्राग्र्य व्यक्तमेतन्ममाऽनघ ॥ ३.१५८.३ ॥
அந்தணரே, அந்த அரக்கன் தர்மராஜனையும், இரட்டையர்களையும், கிருஷ்ணையையும் எப்படிக் கவர்ந்தான்? அரக்கர்களுக்கு முள்ளான பீமன் போயிருந்தும் இது வியப்பாக உள்ளது. விப்ரர்களில் சிறந்தவரே, பாவமற்றவரே, இதை எனக்குத் தெளிவாகச் சொல்லுங்கள்.
3.158.4
ब्राह्मणो मन्त्रकुशलः सर्वास्त्रेष्वस्त्रवित्तमः ।
इति ब्रुवन्पाण्डवेयान्पर्युपास्ते स्म नित्यदा ।
परीप्समानः पार्थानां कलापांश्च धनूंषि च ॥ ३.१५८.४ ॥
மந்திரங்களில் திறமையும், எல்லா ஆயுதங்களிலும் சிறந்த அறிஞருமான ஓர் அந்தணர், பாண்டுவின் மகன்களை எப்போதும் இப்படிச் சொல்லியபடி பணிவிடை செய்தார், பார்த்தர்களின் அம்புறாத்தூணிகளையும் வில்லையும் பெற விரும்பி.
3.158.5
अन्तरं संपरिप्रेप्सुर्द्रौपद्या हरणं प्रति ।
दुष्टात्मा पापबुद्धिः स नाम्ना ख्यातो जटासुरः ॥ ३.१५८.५ ॥
திரௌபதியைக் கவர்வதற்கு வாய்ப்பைத் தேடிய அந்தத் தீயவன், பாவ எண்ணம் கொண்டவன், பெயரால் ஜடாசுரன் என்று புகழ்பெற்றவன்.
3.158.6
पोषणं तस् राजेनद्र चक्रे पाण्डवनन्दनः ।
बुबुधे न च तं पापं भस्मच्छन्नमिवानलम् ॥ ३.१५८.६ ॥
ராஜேந்திரா! பாண்டவர்களின் அந்த மகன் அவனை வளர்த்தான்; சாம்பலால் மூடிய தீயைப் போல அந்தப் பாவியை அவன் அறியவில்லை.
3.158.7
स भीमसेने निष्क्रान्ते मृगयार्थमरिंदमे ।
घटोत्कचं सानुचरं दृष्ट्वा विप्रद्रुतं दिशः ॥ ३.१५८.७ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனே! பீமசேனன் வேட்டைக்காகச் சென்றபோது, அவன் கடோத்கசனையும் அவனுடைய பரிவாரங்களையும் திசைகளெங்கும் ஓடுவதைக் கண்டான்.
3.158.8
लोमशप्रभृतींस्तांस्तु महर्षीश्च समाहितान् ।
स्नातुं विनिर्गतान्दृष्ट्वा पुष्पार्थं च तपोधनान् ॥ ३.१५८.८ ॥
லோமசர் முதலிய அந்த ஒருமுகப்பட்ட மகரிஷிகள் — தவமே செல்வமாகக் கொண்டவர்கள் — நீராடவும் மலர்களுக்காகவும் வெளியே செல்வதைக் கண்டான்.
3.158.9
रूपमन्यत्समास्थाय विकृतं भैरवं महत् ।
गृहीत्वा सर्वशस्त्राणि द्रौपदीं परिगृह्य च।
प्रातिष्ठत सुदुष्टात्मा त्रीन्गृहीत्वा च पाण्डवान् ॥ ३.१५८.९ ॥
வேறொரு வடிவை ஏற்றுக்கொண்டு, விகாரமும் மிகவும் பயங்கரமுமான உருவோடு, எல்லா ஆயுதங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, திரௌபதியைப் பிடித்து, மூன்று பாண்டவர்களையும் பற்றிக்கொண்டு அந்தப் பெருந்தீயவன் புறப்பட்டான்.
3.158.10
विक्रम्य कौशिकं खङ्गं मोक्षयित्वा ग्रहं रिपोः ।
आक्रन्दद्भीमसेन वै येन यातो महाबलः ॥ ३.१५८.१० ॥
கௌசிக வாளால் பாய்ந்து, எதிரியின் பிடியிலிருந்து அவர்களை விடுவித்து — 'ஓ பீமசேனா!' என்று கூவியவனாக, அந்த மகாபலன் சென்ற திசையில்.
3.158.11
तमब्रवीद्धर्मराजो ह्रियमाणो युधिष्ठिरः ।
धर्मस्ते हीयते मूढ न चैनं समवेक्षसे ॥ ३.१५८.११ ॥
அவன் கொண்டுசெல்லப்பட்டபோது, தர்மராஜனான யுதிஷ்டிரன் அவனிடம் சொன்னான் — 'அறிவிலியே! உன் தர்மம் குறைகிறது; ஆனாலும் நீ அதை உணரவில்லை.'
3.158.12
येऽन्ये क्वचिन्मनुष्येषु तिर्यग्योनिगताश्च ये ।
धर्मं ते समवेक्षन्ते रक्षांसि च विशेषतः ॥ ३.१५८.१२ ॥
மனிதர்களிடையே வேறு எங்கோ இருப்பவர்களும், விலங்கு யோனியில் பிறந்தவர்களும், அவர்கள் தர்மத்தைக் கவனிக்கிறார்கள்; குறிப்பாக ராட்சதர்களும் அவ்வாறே.
3.158.13
धर्मस्यराक्षसा मूलं धर्मं ते विदुरुत्तमम् ।
एतत्परीक्ष्यसर्वं त्वं समीपे स्थातुमर्हसि ॥ ३.१५८.१३ ॥
ராட்சதர்கள் தர்மத்தின் மூலத்தை அறிவார்கள்; அவர்கள் தர்மத்தை உயர்ந்ததாக அறிவார்கள். இவை அனைத்தையும் ஆராய்ந்து, நீ தர்மத்தின் அருகில் நிற்க வேண்டும்.
3.158.14
देवाश्च ऋषयः सिद्धाः पितरश्चापि राक्षस ।
गन्धर्वोरगरक्षांसि वयांसि पशवस्तथा ॥ ३.१५८.१४ ॥
ராட்சதனே, தேவர்களும், ரிஷிகளும், சித்தர்களும், பித்ருக்களும்; கந்தர்வர்கள், நாகர்கள், ராட்சதர்கள், பறவைகள், விலங்குகளும் அவ்வாறே.
3.158.15
तिर्यग्योनिगताश्चैव अपि कीटपिपीलिकाः ।
मनुष्यानुपजीवन्ति ततस्त्वमपि जीवसि ॥ ३.१५८.१५ ॥
விலங்கு யோனியில் பிறந்தவர்கள், புழுக்களும் எறும்புகளும் கூட மனிதர்களைச் சார்ந்து வாழ்கின்றன; அதனால் நீயும் வாழ்கிறாய்.
3.158.16
समृद्ध्या यस्य लोकस्य लोको युष्माकमृध्यति ।
इमं च लोकं शोचन्तमनुशोचन्ति देवताः।
पूज्यमानाश्च वर्धन्ते हव्यकव्यैर्यथाविधि ॥ ३.१५८.१६ ॥
எந்த உலகின் செழிப்பால் உங்கள் உலகம் செழிக்கிறதோ, அந்த உலகைக் கண்டு தேவர்கள் இந்தத் துயருறும் உலகிற்காக வருந்துகிறார்கள்; முறைப்படி ஹவ்ய-கவ்யங்களால் வணங்கப்பட்டு அவர்கள் வளர்கிறார்கள்.
3.158.17
वयं राष्ट्रस्य गोप्तारो रक्षितारश्च राक्षस ।
राष्ट्रस्यारक्ष्यमाणस्य कुतो भूतिः कुतः सुखम् ॥ ३.१५८.१७ ॥
நாங்கள் நாட்டின் காவலர்கள், பாதுகாவலர்கள், ராட்சதனே. நாடு பாதுகாக்கப்படாதபோது, செழிப்பு எங்கிருந்து? இன்பம் எங்கிருந்து?
3.158.18
न च राजाऽवमन्तव्यो रक्षसा जात्वनागसि ।
अनुरप्यपचारश्च नास्त्यस्माकं नराशन ॥ ३.१५८.१८ ॥
நரபட்சியே, குற்றமற்ற அரசனை ஓர் அரக்கன் எப்போதும் அவமதிக்கக் கூடாது; எங்கள் பக்கம் சிறு குற்றமும் இல்லை.
3.158.19
विघसाशान्यथाशक्त्या कुर्महे देवतादिषु ।
गुरूंश्च ब्राह्मणांश्चैव प्रमाणप्रवणाः सदा ॥ ३.१५८.१९ ॥
நாங்கள் விகஸம் உண்பவர்கள்; எங்கள் சக்திக்கேற்ப தேவர்கள் முதலானோருக்குச் செய்கிறோம்; எப்போதும் ஆசிரியர்களையும் பிராமணர்களையும் நெறிக்கு ஏற்ப மதிக்கிறோம்.
3.158.20
द्रोग्धव्यं न च मित्रेषु न विश्वस्तेषु कर्हिचित् ।
येषां चान्नानि भुञ्जीत यत्रच स्यात्प्रतिश्रयः ॥ ३.१५८.२० ॥
எவருடைய உணவை உண்கிறோமோ, எங்கு அடைக்கலம் உள்ளதோ, அந்த நண்பர்களுக்கும் நம்பிக்கைக்குரியவர்களுக்கும் ஒருபோதும் துரோகம் செய்யக்கூடாது.
3.158.21
स त्वं प्रतिश्रयेऽस्माकं पूज्यमानः सुखोषितः ।
भुक्त्वा चान्नानि दुष्प्रज्ञ कथमस्माञ्जिहीर्षसि ॥ ३.१५८.२१ ॥
நீ எங்கள் தங்குமிடத்தில் மதிக்கப்பட்டு சுகமாக வசித்து, எங்கள் உணவை உண்டிருக்கிறாய்; கெட்ட புத்தியுள்ளவனே, எங்களை எப்படி அபகரிக்க விரும்புகிறாய்?
3.158.22
एवमेव वृथाचारो वृथा वृद्धो वृथामतिः ।
वृथामरणमर्हस्त्वं वृथाऽद्य नमविष्यसि ॥ ३.१५८.२२ ॥
இவ்வாறே நீ வீணான நடத்தையுள்ளவன், வீணாக மூத்தவன், வீண் புத்தியுள்ளவன்; வீணான மரணத்திற்கே தகுதியுள்ளவன்; இன்றே வீணாகத் தலைவணங்குவாய்.
3.158.23
अथ चेद्दुष्टबुद्धिस्त्वं सर्वैर्धर्मैर्विवर्जितः ।
प्रदाय शस्त्राण्यस्माकं युद्धेन द्रौपदीं हर ॥ ३.१५८.२३ ॥
நீ தீய புத்தியுள்ளவனாய் எல்லா தர்மங்களையும் விட்டவனாய் இருந்தால், எங்கள் ஆயுதங்களைத் தந்து போரில் திரௌபதியை கவர்ந்து செல்.
3.158.24
अथ चेत्त्वमविज्ञाय इदं कर्म करिष्यसि ।
अधर्मं चाप्यकीर्तिं च लोके प्राप्स्यसि केवलं ॥ ३.१५८.२४ ॥
நீ இதை அறியாமல் இச்செயலைச் செய்தால், உலகில் அதர்மத்தையும் அபகீர்த்தியையும் மட்டுமே அடைவாய்.
3.158.25
एतामद्य परामृश्य स्त्रियं राक्षस मानुषीम् ।
विषमेतत्समालोड्य कुम्भेन प्राशितं त्वया ॥ ३.१५८.२५ ॥
ராட்சசனே, இன்று இந்த மானுட பெண்ணைத் தொட்டு, விஷத்தை நன்கு கலக்கி, குடத்தால் நீ குடித்தாய்.
3.158.26
ततो युधिष्ठिरस्तस्य भारिकः समपद्यत ।
स तु भाराभिभूतात्मा न तथा शीघ्रगोऽभवत् ॥ ३.१५८.२६ ॥
பின்னர் யுதிஷ்டிரன் அவனது சுமையால் பாரமடைந்தான்; சுமையால் வருந்திய உள்ளம் கொண்ட அவன் முன்போல் விரைவாகச் செல்லவில்லை.
3.158.27
अथाब्रवीद्द्रौपदीं च नकुलं च युधिष्ठिरः ।
मा भैष्टं राक्षसान्मूढाद्गतिरस्य मया हृता ॥ ३.१५८.२७ ॥
பின்னர் யுதிஷ்டிரன் திரௌபதியிடமும் நகுலனிடமும் கூறினான்: "மூடனான அரக்கனுக்கு அஞ்சாதீர்கள்; நான் அவனது வேகத்தைப் பறித்துவிட்டேன்."
3.158.28
नातिदूरे महबाहुर्भविता पवनात्मजः ।
अस्मिन्मुहूर्ते संप्राप्ते नभविष्यति राक्षसः ॥ ३.१५८.२८ ॥
பெரும்புஜமுடைய வாயுபுத்திரன் (பீமன்) வெகு தொலைவில் இருக்கமாட்டான்; இந்த நேரம் வரும்போது அந்த அரக்கன் இருக்கமாட்டான்.
3.158.29
सहदेवस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं मूढचेतसम् ।
उवाच वचनं राजन्कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ३.१५८.२९ ॥
ஆனால் சகாதேவன் அந்த மூடமனமுள்ள அரக்கனைக் கண்டு, ஓ அரசே, குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனிடம் இச்சொற்களைச் சொன்னான்.
3.158.30
राजन्किं नाम सत्कृत्यं क्षत्रियस्यास्त्यतोऽधिकम् ।
यद्युद्धेऽभिमुखः प्राणांस्त्यजेच्छत्रुं जयेत वा ॥ ३.१५८.३० ॥
அரசே, க்ஷத்திரியனுக்கு இதைவிட மேலான கடமை வேறு என்ன உள்ளது? போரில் எதிரே நின்று உயிரை விடுவதோ, எதிரியை வெல்வதோ அன்றி வேறில்லை.
3.158.31
एष वास्मान्वयं वैनं युध्यमानाः परंतप ।
सूदयेम महाबाहो देशः कालो ह्ययं नृप ॥ ३.१५८.३१ ॥
பகைவரை எரிப்பவனே, பெரும்புயனே! இவன் நம்மைக் கொல்லட்டும், அல்லது நாம் இவனைப் போரில் கொல்வோம். அரசே, இதுவே இடம், இதுவே காலம்.
3.158.32
क्षत्रधर्मस्य संप्राप्तः कालः सत्यपराक्रम ।
जयन्तो हन्यमाना वा प्राप्तुमर्हाम सद्गतिम् ॥ ३.१५८.३२ ॥
உண்மை வீரனே! க்ஷத்ரதர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் காலம் வந்துவிட்டது. வென்றாலும் கொல்லப்பட்டாலும், நாம் உத்தம கதியை அடையத் தகுதியுடையவர்கள்.
3.158.33
राक्षसे जीवमानेऽद्य रविरस्तमियाद्यदि ।
नाहं ब्रूयां पुनर्जातु क्षत्रियोस्मीति भारत ॥ ३.१५८.३३ ॥
பரதனின் வழியவனே! இன்று அந்த ராட்சஸன் உயிருடன் இருக்கையில் சூரியன் அஸ்தமித்தால், "நான் க்ஷத்திரியன்" என்று நான் மீண்டும் ஒருபோதும் கூறமாட்டேன்.
3.158.34
भोभो राक्षस तिष्ठस्व सहदेवोस्मि पाण्डवः ।
हत्वा रवा मां नयस्वैनां हतो वा स्वप्स्यसीह वै ॥ ३.१५८.३४ ॥
ஏ ராட்சஸனே, நில்! நான் பாண்டுவின் புதல்வன் சஹதேவன். என்னைக் கொன்று இவளைக் கொண்டு செல், அல்லது இங்கேயே கொல்லப்பட்டுத் தூங்கிவிடுவாய்.
3.158.35
तदा ब्रुवति माद्रेये भीमसेनो यदृच्छया ।
प्रादृश्यत महाबाहुः सवज्र इव वासवः ॥ ३.१५८.३५ ॥
மாத்ரியின் மகன் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், தற்செயலாக மகாபாஹுவான பீமசேனன் தோன்றினான், வஜ்ரத்துடன் கூடிய வாசவனைப் போல.
3.158.36
सोऽपश्यद्धातरौ तत्र द्रौपदीं च यशस्विनीम् ।
क्षितिस्थं सहदेवं च क्षिपन्तं राक्षसं तदा ॥ ३.१५८.३६ ॥
அப்போது அங்கே அவன் தன் சகோதரர்களையும், புகழ்மிக்க திரௌபதியையும், தரையில் கிடந்த சகாதேவனையும், அவர்களை வீசிக்கொண்டிருந்த அரக்கனையும் கண்டான்.
3.158.37
मार्गाच्च राक्षसं मूढं कालोपहतचेतसम् ।
भ्रमन्तं तत्रतत्रैव दैवेन परिमोहितम् ॥ ३.१५८.३७ ॥
வழியிலிருந்து விலகி, மூடனாகி, காலத்தால் மனம் சிதைந்து, விதியால் மயக்கப்பட்ட அந்த அரக்கன் அங்குமிங்கும் அலைந்துகொண்டிருந்தான்.
3.158.38
हृतान्संदृश्य तान्भ्रातृन्द्रौपदीं च महाबलः ।
क्रोधमाहारयद्भीमो राक्षसंचेदमब्रवीत् ॥ ३.१५८.३८ ॥
அவர்களும் திரௌபதியும் கவர்ந்து செல்லப்படுவதைக் கண்ட மகாபலனான பீமன் கோபத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு அந்த அரக்கனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
3.158.39
विज्ञातोऽसि मया पूर्वं चेष्टञ्शस्त्रपरीक्षणे ।
आस्था तु त्वयि मे नास्ति यतोसि न हतस्तदा ॥ ३.१५८.३९ ॥
முன்பு ஆயுதப் பரீட்சையில் நான் உன்னை அறிந்தேன்; ஆனால் உன்னிடம் எனக்கு எந்த மதிப்பும் இல்லை, ஏனெனில் அப்போதே உன்னைக் கொல்லவில்லை.
3.158.40
ब्रह्मरूपप्रतिच्छन्नो न नो वदसि चाप्रियम् ।
प्रियेषु रममाणं त्वां न चैवाप्रियकारिणम्।
ब्रह्मरूपेण विहितं नैव हन्यामनागसम् ॥ ३.१५८.४० ॥
பிராமண வடிவில் மறைந்துள்ள நீ எங்களுக்கு விரும்பத்தகாதவற்றைக் கூறவில்லை; இனிமையானவற்றில் மகிழ்கிறவனாய் நீ விரும்பத்தகாதவற்றைச் செய்பவனும் அல்ல. பிராமண வடிவில் நியமிக்கப்பட்ட, குற்றமற்றவனை நான் கொல்லமாட்டேன்.
3.158.41
राक्षसं जानमानोऽपि यो हन्यान्नरकं व्रजेत् ।
अपक्वस्य च कालेन वधस्तव न विद्यते ॥ ३.१५८.४१ ॥
அரக்கனை அறிந்திருந்தும் கொல்பவன் நரகத்தை அடைவான்; காலத்தால் இன்னும் பழுக்காத உனக்கு இப்போது மரணம் இல்லை.
3.158.42
नूनमद्यासि संपक्वो यथा ते मतिरीदृशी ।
दत्ता कृष्णापहरणे कालेनाद्भुतकर्मणा।
सोपि कालं समासाद्य तथाऽद्य नभविष्यसि ॥ ३.१५८.४२ ॥
நிச்சயமாக நீ இப்போது முதிர்ந்துவிட்டாய், உன் மனம் இத்தகையதாக இருப்பதால். கிருஷ்ணையை கவர்ந்த வேளையில், அற்புதச் செயல் செய்த காலத்தால் அது கொடுக்கப்பட்டது; அதுவும் காலத்தை அடைந்து இன்று அவ்வாறே இருக்காது.
3.158.43
बडिशोऽयंत्वया ग्रस्तः कालसूत्रेण लम्बितः ।
मत्स्योऽम्भसीव स्यूतास्यः कथमद्य गमिष्यसि ॥ ३.१५८.४३ ॥
இந்த முள் உன்னால் விழுங்கப்பட்டது, காலச் சரடில் தொங்குகிறது; நீரில் வாய் தைக்கப்பட்ட மீன் போல். இன்று நீ எப்படிப் போவாய்?
3.158.44
यं चासि प्रस्थितो देशं मनः पूर्वं गतं च ते ।
न तं गन्तासि गन्तासि मार्गं बकहिडिम्बयोः ॥ ३.१५८.४४ ॥
நீ எந்த இடத்திற்கு புறப்பட்டாயோ, உன் மனம் முன்பே எங்கே சென்றதோ, அங்கே நீ போக மாட்டாய்; பகன் மற்றும் ஹிடிம்பன் வழியில் போவாய்.
3.158.45
एवमुक्तस्तु भीमेन राक्षसः कालचोदितः ।
भीत उत्सृज्य तान्सर्वान्युद्धाय समुपस्थितः ॥ ३.१५८.४५ ॥
பீமன் இவ்வாறு கூறியதும், காலத்தால் தூண்டப்பட்ட அரக்கன் அஞ்சி, அவர்கள் அனைவரையும் விட்டு போருக்காக எதிர்நின்றான்.
3.158.46
अब्रवीच्च पुनर्भीमं रोषात्प्रस्फुरिताधरः ।
न मे मूढा दिशः पाप त्वदर्थं मे विलम्बनम् ॥ ३.१५८.४६ ॥
மீண்டும் கோபத்தால் உதடுகள் துடிக்க பீமனிடம் கூறினான்: 'பாவியே, என் திசைகள் குழம்பவில்லை; உன்னால்தான் எனக்கு இந்த தாமதம்.'
3.158.47
श्रुता मे राक्षसा ये ये त्वया विनिहता रणे ।
तेषामद्यकरिष्यामि तवास्रेणोदकक्रियाम् ॥ ३.१५८.४७ ॥
போரில் நீ கொன்ற அரக்கர்கள் யார் யாரோ அவர்களைக் குறித்து நான் கேள்வியுற்றேன்; அவர்களுக்கு இன்று உன் அம்பால் நீர்க்கடன் செய்வேன்.
3.158.48
एवमुक्त्वातदा भीमं राक्षसो योद्धुमाययौ ।
करालवदनः क्रोधात्कालसर्प इव श्वसन् ॥ ३.१५८.४८ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, அப்போது அந்த அரக்கன் பீமனுடன் போரிட வந்தான். பயங்கர முகம் கொண்டவன், கோபத்தால் காலசர்ப்பம் போல் சீறியபடி.
3.158.49
एवमुक्तस्ततो भीमः सृक्विणी परिलेलिहन् ।
स्मयमान इव क्रोधात्साक्षात्कालान्तकोपमः ॥ ३.१५८.४९ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், பீமன் தன் வாயின் ஓரங்களை நக்கியபடி, கோபத்தால் சிரிப்பவன் போல, நேரில் காலனையும் அந்தகனையும் போல் நின்றான்.
3.158.50
ब्रुवन्वै तिष्ठतिष्ठेति क्रोधसंरक्तलोचनः ।
बाहुसंरम्भमेवेच्छन्नभिदुद्राव राक्षसम् ॥ ३.१५८.५० ॥
"நில், நில்" என்று கூறியபடி, கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், கைகளின் வேகத்தையே விரும்பி, பீமன் அரக்கனை நோக்கி பாய்ந்தான்.
3.158.51
मुहुर्मुहुर्व्याददानः सृक्विणी परिसंलिहन् ।
अभिदुद्राव संरब्धो बलो वज्रधरं यथा ॥ ३.१५८.५१ ॥
மீண்டும் மீண்டும் வாயைத் திறந்து, வாயின் ஓரங்களை நக்கியபடி, கோபம் நிறைந்த பலன், வஜ்ரதாரியைப் போல பாய்ந்தான்.
3.158.52
भीमसेनोऽप्यवष्टब्धो नियुद्धायाभवत्स्थितः ।
राक्षसोऽपि च विस्रब्धो बाहुयुद्धमकाङ्क्षत ॥ ३.१५८.५२ ॥
பீமசேனனும் உறுதியாக நின்று மல்யுத்தத்திற்குத் தயாரானான். அரக்கனும் நம்பிக்கையுடன் கைகலப்புப் போரை விரும்பினான்.
3.158.53
वर्तमाने तयो राजन्बाहुयुद्धे सुदारुणे ।
माद्रीपुत्रावतिक्रुद्धावुभावप्यभ्यधावताम् ॥ ३.१५८.५३ ॥
அரசே! அவ்விருவருக்கும் இடையே அந்த மிகக் கொடிய கைகலப்புப் போர் நடந்துகொண்டிருக்கையில், மாத்ரியின் இரு மகன்களும் மிகவும் கோபமுற்று அவர்களை நோக்கி ஓடினர்.
3.158.54
न्यवारयत्तौ प्रहसन्कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ।
शक्तोऽहं राक्षसस्येति प्रेक्षध्वमिति चाब्रवीत् ॥ ३.१५८.५४ ॥
குந்தியின் மகன் வ்ருகோதரன் சிரித்துக்கொண்டே அவர்கள் இருவரையும் தடுத்து, "நான் அந்த ராக்ஷஸனை வெல்ல வல்லவன், பாருங்கள்" என்றான்.
3.158.55
आत्मना भ्रातृभिश्चैव धर्मेण सुकृतेन च ।
इष्टेन च शपे राजन्सूदयिष्यामि राक्षसम् ॥ ३.१५८.५५ ॥
அரசே, நான் என்மீதும், என் சகோதரர்கள்மீதும், தர்மம், புண்ணியச் செயல்கள், யாகம் ஆகியவற்றின்மீதும் சத்தியம் செய்கிறேன், அந்த ராக்ஷஸனை நான் கொல்வேன்.
3.158.56
इत्येवमुक्त्वा तौ वीरौ स्पर्धमानौ परस्परम् ।
बाहुभिः समसज्जेतामुभौ रक्षोवृकोदरौ ॥ ३.१५८.५६ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, ஒருவரோடொருவர் போட்டியிட்ட அந்த இரு வீரர்களும்—ராக்ஷஸனும் வ்ருகோதரனும்—கைகளால் மோதிக்கொண்டனர்.
3.158.57
तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्भीमरक्षसोः ।
अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये शक्रशम्बरयोरिव ॥ ३.१५८.५७ ॥
சினமடைந்த பீமனுக்கும் ராக்ஷஸனுக்கும் இடையே கடும் மோதல் நிகழ்ந்தது—போரில் இந்திரனும் சம்பரனும் பொறுக்கமுடியாது மோதியதைப் போல.
3.158.58
तौ वीरौ समभिक्रुद्धावन्योन्यं पर्यधावताम् ।
आरुज्यारुज्यतौ वृक्षानन्योन्यमभिजघ्नतुः।
जीमूताविव धर्मान्ते विनदन्तौ महाबलौ ॥ ३.१५८.५८ ॥
அந்த இரு வீரர்களும் மிகுந்த சினங்கொண்டு ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி ஓடினர். மரங்களை முறித்து முறித்து ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்—மழைக்காலத்தின் முடிவில் முழங்கும் இரண்டு மேகங்களைப் போல, இரு மகாபலசாலிகளும்.
3.158.59
बभञ्जतुर्महावृक्षानूरुभिर्बलिनां वरौ ।
अन्योन्येनाभिसंरब्धौ परस्परवधैषिणौ ॥ ३.१५८.५९ ॥
வலிமையுள்ளவர்களில் சிறந்த அவர்கள் இருவரும் தங்கள் தொடைகளால் பெரிய மரங்களை முறித்தனர்—ஒருவரை ஒருவர் மிகுந்த சினத்துடன், ஒருவருக்கொருவர் மரணம் விரும்பியவர்களாக.
3.158.60
तद्वृक्षयुद्धमभवनमहीरुहविनाशनम् ।
वालिसुग्रीवयोर्भ्रात्रोः पुरेव कपिसिंहयोः ॥ ३.१५८.६० ॥
வாலியும் சுக்ரீவனும், அந்த இரு குரங்கு-சிங்க சகோதரர்களின் அந்த மரப்போர், முன்புபோலவே பெரிய மரங்களை அழிக்கும் போராக இருந்தது.
3.158.61
आविध्याविध्य तौ वृक्षान्मुहूर्तमितरेतरम् ।
ताडयामासतुरुभौ विनदन्तौ मुहुर्मुहुः ॥ ३.१५८.६१ ॥
அவ்விருவரும் சிறிது நேரம் மரங்களைச் சுழற்றிச் சுழற்றி ஒருவரை ஒருவர் அடித்தனர், கர்ஜித்தபடி மீண்டும் மீண்டும் தாக்கினர்.
3.158.62
तस्मिन्देशे यदा वृक्षाः सर्व एव निपातिताः ।
पुगीकृताश्च शतशः परस्परवधेप्सया ॥ ३.१५८.६२ ॥
அந்த இடத்தில் எல்லா மரங்களும் வீழ்த்தப்பட்டு நூற்றுக்கணக்கில் குவிக்கப்பட்டபோது, ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல விரும்பி.
3.158.63
ततः शिलाः समादाय मुहूर्तमिव भारत ।
महाभ्रैरिव शैलेन्द्रौ युयुधाते महाबलौ ॥ ३.१५८.६३ ॥
பின்னர், பாரதா, சிறிது நேரம் பாறைகளை எடுத்துக்கொண்டு, பெரும் மேகங்களைப் போன்ற இரு மலை-அரசர்களைப் போல அந்த இரு வலிமையாளர்களும் போரிட்டனர்.
3.158.64
शिलाभिरुग्ररूपाभिर्बृहतीभिः परस्परम् ।
वज्रैरिव महावेगैराजघ्नतुरमर्षणौ ॥ ३.१५८.६४ ॥
கொடிய உருவம் கொண்ட பெரிய பாறைகளால், வஜ்ரங்களைப் போன்ற பெரும் வேகத்துடன் அந்த இரு சகிப்பற்றவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்.
3.158.65
अभिद्रुत्य च भूयस्तावन्योन्यबलदर्पितौ ।
भुजाभ्यां परिगृह्याथ चकर्षाते गजाविव ॥ ३.१५८.६५ ॥
பின்னர் அவ்விருவரும், ஒருவரின் வலிமையால் செருக்குற்று, மீண்டும் பாய்ந்து கைகளால் பிடித்து இரு யானைகளைப் போல இழுத்தனர்.
3.158.66
मुष्टिभिश् महाघोरैरन्योन्यमभिपेततुः ।
ततः कटकटाशब्दो बभूव शुमहात्मनोः ॥ ३.१५८.६६ ॥
மிகக் கொடிய முஷ்டிகளால் அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர். அப்போது அந்த இரு மகாத்மாக்களிடமிருந்தும் கடகடவென்ற ஓசை எழுந்தது.
3.158.67
ततः संहृत्यमुष्टिं तु पञ्चशीर्षमिवोरगम् ।
वेगेनाभ्यहनद्भीमो राक्षसस्य शिरोधराम् ॥ ३.१५८.६७ ॥
பின்னர் பீமன் தன் முஷ்டியை இறுக்கி, ஐந்து தலைகள் கொண்ட நாகத்தைப் போல, வேகமாக அரக்கனின் கழுத்தில் அடித்தான்.
3.158.68
ततः श्रान्तं तु तद्रक्षो भीमसेनभुजाहतम् ।
सुपरिभ्रान्तमालक्ष्य भीमसेनोऽभ्यवर्तत ॥ ३.१५८.६८ ॥
பின்னர் பீமசேனனின் கரத்தால் தாக்கப்பட்டு களைத்து மிகவும் தள்ளாடிய அந்த அரக்கனைக் கண்டு பீமசேனன் அவனை நோக்கி முன்னேறினான்.
3.158.69
तत एनं महाबाहुर्बाहुभ्याममरोपमः ।
समुत्क्षिप्य बलाद्भीमो निष्पिपेष महीतले ॥ ३.१५८.६९ ॥
பின்னர் அந்த மகாபாகு, தேவனுக்கு நிகரான பீமன், இரு கரங்களால் அவனை பலவந்தமாகத் தூக்கி பூமியில் நசுக்கினான்.
3.158.70
ततः संपीड्य बलवद्भुजाभ्यां क्रोधमूर्च्छितः ।
तस्य गात्राणि सर्वाणि चूर्णयामास पाण्डवः।
अरत्निना चाभिहत्य शिरः कायादपाहरत् ॥ ३.१५८.७० ॥
பின்னர் கோபத்தால் மயங்கிய பாண்டவன், இரு கரங்களால் அவனை வலுவாக நசுக்கி, அவனுடைய உடலின் அனைத்து உறுப்புகளையும் பொடியாக்கினான்; முழங்கையால் அடித்து அவனுடைய தலையை உடலிலிருந்து பிரித்தான்.
3.158.71
संदष्टौष्ठं विवृत्ताक्षं फलं वृक्षादिव च्युतम् ।
जटासुरस्य तु शिरो भीमसेनबलाद्धृतम्।
पपात रुधिरादिग्धं संदष्टदशनच्छदम् ॥ ३.१५८.७१ ॥
பற்களால் இறுக்கிய உதடுகளும் பிதுங்கிய கண்களுமாக, மரத்திலிருந்து விழுந்த பழத்தைப் போல, ஜடாசுரனின் தலை பீமசேனனின் வலிமையால் பிடிக்கப்பட்டு, இரத்தத்தில் தோய்ந்து கீழே விழுந்தது.
3.158.72
तं निहत्यमहेष्वासो युधिष्ठिरमुपागमत् ।
स्तूयमानो द्विजाग्र्यैस्तु मरुद्भिरिव वासवः ॥ ३.१५८.७२ ॥
அந்த அசுரனைக் கொன்ற பெரும் வில்லாளி யுதிஷ்டிரரிடம் வந்தான்; சிறந்த அந்தணர்களால் புகழப்பட்டவனாக, மருத்துக்களால் புகழப்படும் இந்திரனைப் போல்.