Mahābhārata · Adhyāya 3.158
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.158.1
ततस्तान्परिविश्वस्तान्वसतस्तत्र पाण्डवान् ।
पर्वतेन्द्रे द्विजैः सार्धं पार्तागमनकाङ्क्षया ॥ ३.१५८.१ ॥
Então, enquanto os Pāṇḍavas, plenamente confiantes, habitavam ali no rei das montanhas com os brâmanes, desejando a chegada de Pārtha (Arjuna),
3.158.2
गतेषु तेषु रक्षःसु भीमसेनात्मजेऽपि च ।
रहितान्मीमसेनेन कदाचित्तान्यदृच्छया।
जहार धर्मराजं वै यमौ कृष्णां च राक्षसः ॥ ३.१५८.२ ॥
Quando aqueles rākṣasas e o filho de Bhīmasena também partiram, e os Pāṇḍavas ficaram sem Bhīmasena, o rākṣasa, por acaso, raptou o rei da retidão, os gêmeos e Kṛṣṇā (Draupadī).
3.158.3
ब्रह्मन्कथं धर्मराजं यमौ कृष्णां च राक्षसः ।
जहार चित्रं भीमश्च गतो राक्षसकण्टकः।
वक्तुमर्हसि विप्राग्र्य व्यक्तमेतन्ममाऽनघ ॥ ३.१५८.३ ॥
Brâmane, como aquele rākṣasa conseguiu raptar o rei da retidão, os gêmeos e Kṛṣṇā? É estranho, pois Bhīma, o espinho dos rākṣasas, tinha partido. Melhor dos brâmanes, sem mácula, diga-me isso claramente.
3.158.4
ब्राह्मणो मन्त्रकुशलः सर्वास्त्रेष्वस्त्रवित्तमः ।
इति ब्रुवन्पाण्डवेयान्पर्युपास्ते स्म नित्यदा ।
परीप्समानः पार्थानां कलापांश्च धनूंषि च ॥ ३.१५८.४ ॥
Um brâmane, hábil nos mantras e o mais conhecedor de todas as armas, dizendo isso, servia diariamente os filhos de Pāṇḍu, desejando obter as aljavas e os arcos dos Pārthas.
3.158.5
अन्तरं संपरिप्रेप्सुर्द्रौपद्या हरणं प्रति ।
दुष्टात्मा पापबुद्धिः स नाम्ना ख्यातो जटासुरः ॥ ३.१५८.५ ॥
Aquele de mente perversa e intenção má, procurando uma oportunidade para raptar Draupadī, era conhecido pelo nome de Jaṭāsura.
3.158.6
पोषणं तस् राजेनद्र चक्रे पाण्डवनन्दनः ।
बुबुधे न च तं पापं भस्मच्छन्नमिवानलम् ॥ ३.१५८.६ ॥
Ó senhor dos reis, o filho dos Pāṇḍava o sustentou, mas não percebeu aquele malvado, como um fogo coberto de cinza.
3.158.7
स भीमसेने निष्क्रान्ते मृगयार्थमरिंदमे ।
घटोत्कचं सानुचरं दृष्ट्वा विप्रद्रुतं दिशः ॥ ३.१५८.७ ॥
Ó domador de inimigos, quando Bhīmasena saiu para caçar, ele viu Ghaṭotkaca com seus seguidores fugindo em todas as direções.
3.158.8
लोमशप्रभृतींस्तांस्तु महर्षीश्च समाहितान् ।
स्नातुं विनिर्गतान्दृष्ट्वा पुष्पार्थं च तपोधनान् ॥ ३.१५८.८ ॥
Ele viu os grandes sábios, liderados por Lomaśa, recolhidos e ricos em austeridade, saírem para se banhar e colher flores.
3.158.9
रूपमन्यत्समास्थाय विकृतं भैरवं महत् ।
गृहीत्वा सर्वशस्त्राणि द्रौपदीं परिगृह्य च।
प्रातिष्ठत सुदुष्टात्मा त्रीन्गृहीत्वा च पाण्डवान् ॥ ३.१५८.९ ॥
Assumindo outra forma, deformada e aterradora, tomando todas as armas, agarrando Draupadī e apoderando-se dos três Pāṇḍava, aquele muito malvado partiu.
3.158.10
विक्रम्य कौशिकं खङ्गं मोक्षयित्वा ग्रहं रिपोः ।
आक्रन्दद्भीमसेन वै येन यातो महाबलः ॥ ३.१५८.१० ॥
Investindo com a espada Kauśika e libertando-os da garra do inimigo, gritando: 'Ó Bhīmasena!', na direção por onde aquele poderoso havia ido.
3.158.11
तमब्रवीद्धर्मराजो ह्रियमाणो युधिष्ठिरः ।
धर्मस्ते हीयते मूढ न चैनं समवेक्षसे ॥ ३.१५८.११ ॥
Enquanto era levado, o rei do dharma, Yudhiṣṭhira, disse-lhe: 'Ó tolo, o teu dharma está diminuindo, e no entanto não o percebes.'
3.158.12
येऽन्ये क्वचिन्मनुष्येषु तिर्यग्योनिगताश्च ये ।
धर्मं ते समवेक्षन्ते रक्षांसि च विशेषतः ॥ ३.१५८.१२ ॥
Outros entre os homens, em algum lugar, e os que entraram em ventres animais observam o dharma; e especialmente os rākṣasas.
3.158.13
धर्मस्यराक्षसा मूलं धर्मं ते विदुरुत्तमम् ।
एतत्परीक्ष्यसर्वं त्वं समीपे स्थातुमर्हसि ॥ ३.१५८.१३ ॥
Os rākṣasas conhecem a raiz do dharma; sabem que o dharma é supremo. Tendo examinado tudo isto, deves permanecer perto do dharma.
3.158.14
देवाश्च ऋषयः सिद्धाः पितरश्चापि राक्षस ।
गन्धर्वोरगरक्षांसि वयांसि पशवस्तथा ॥ ३.१५८.१४ ॥
Ó rākṣasa, os deuses, os sábios, os seres perfeitos e também os ancestrais; os gandharvas, as serpentes, os demônios, as aves e as feras igualmente.
3.158.15
तिर्यग्योनिगताश्चैव अपि कीटपिपीलिकाः ।
मनुष्यानुपजीवन्ति ततस्त्वमपि जीवसि ॥ ३.१५८.१५ ॥
Mesmo os seres que entraram em ventres animais, até insetos e formigas, vivem dependendo dos homens; e assim também tu vives.
3.158.16
समृद्ध्या यस्य लोकस्य लोको युष्माकमृध्यति ।
इमं च लोकं शोचन्तमनुशोचन्ति देवताः।
पूज्यमानाश्च वर्धन्ते हव्यकव्यैर्यथाविधि ॥ ३.१५८.१६ ॥
Pela prosperidade do mundo do qual o vosso mundo prospera; os deuses se afligem por este mundo que se aflige; e quando honrados com oblações segundo a regra, crescem.
3.158.17
वयं राष्ट्रस्य गोप्तारो रक्षितारश्च राक्षस ।
राष्ट्रस्यारक्ष्यमाणस्य कुतो भूतिः कुतः सुखम् ॥ ३.१५८.१७ ॥
Nós somos os protetores e guardiões do reino, ó rākṣasa. Quando o reino não é protegido, de onde virá a prosperidade, de onde a felicidade?
3.158.18
न च राजाऽवमन्तव्यो रक्षसा जात्वनागसि ।
अनुरप्यपचारश्च नास्त्यस्माकं नराशन ॥ ३.१५८.१८ ॥
Ó devorador de homens, um rei inocente nunca deve ser desprezado por um rākṣasa; e da nossa parte não há sequer a menor ofensa.
3.158.19
विघसाशान्यथाशक्त्या कुर्महे देवतादिषु ।
गुरूंश्च ब्राह्मणांश्चैव प्रमाणप्रवणाः सदा ॥ ३.१५८.१९ ॥
Nós, que comemos as sobras, prestamos culto aos deuses e a outros segundo a nossa capacidade; e sempre honramos os mestres e os brâmanes, seguindo o que é autorizado.
3.158.20
द्रोग्धव्यं न च मित्रेषु न विश्वस्तेषु कर्हिचित् ।
येषां चान्नानि भुञ्जीत यत्रच स्यात्प्रतिश्रयः ॥ ३.१५८.२० ॥
Nunca se deve trair os amigos nem os que confiam em nós, aqueles cuja comida se come e onde se encontra abrigo.
3.158.21
स त्वं प्रतिश्रयेऽस्माकं पूज्यमानः सुखोषितः ।
भुक्त्वा चान्नानि दुष्प्रज्ञ कथमस्माञ्जिहीर्षसि ॥ ३.१५८.२१ ॥
Tu foste honrado e vivesse com conforto no nosso abrigo, e comeste os nossos alimentos. Ó insensato, como pretendes levar-nos?
3.158.22
एवमेव वृथाचारो वृथा वृद्धो वृथामतिः ।
वृथामरणमर्हस्त्वं वृथाऽद्य नमविष्यसि ॥ ३.१५८.२२ ॥
Assim és tu, de conduta vã, vãmente velho e de entendimento vão; mereces uma morte vã, e hoje curvar-te-ás em vão.
3.158.23
अथ चेद्दुष्टबुद्धिस्त्वं सर्वैर्धर्मैर्विवर्जितः ।
प्रदाय शस्त्राण्यस्माकं युद्धेन द्रौपदीं हर ॥ ३.१५८.२३ ॥
Mas se és de mente perversa e abandonado por todos os deveres, então entrega as nossas armas e, em batalha, leva Draupadī.
3.158.24
अथ चेत्त्वमविज्ञाय इदं कर्म करिष्यसि ।
अधर्मं चाप्यकीर्तिं च लोके प्राप्स्यसि केवलं ॥ ३.१५८.२४ ॥
Se fizeres este ato sem compreendê-lo, obterás no mundo apenas adharma e infâmia.
3.158.25
एतामद्य परामृश्य स्त्रियं राक्षस मानुषीम् ।
विषमेतत्समालोड्य कुम्भेन प्राशितं त्वया ॥ ३.१५८.२५ ॥
Ó rākṣasa, hoje, tendo agarrado esta mulher humana, misturaste bem o veneno e o bebeste do cântaro.
3.158.26
ततो युधिष्ठिरस्तस्य भारिकः समपद्यत ।
स तु भाराभिभूतात्मा न तथा शीघ्रगोऽभवत् ॥ ३.१५८.२६ ॥
Então Yudhiṣṭhira tornou-se pesado com o fardo; com o espírito abatido pela carga, já não era tão veloz como antes.
3.158.27
अथाब्रवीद्द्रौपदीं च नकुलं च युधिष्ठिरः ।
मा भैष्टं राक्षसान्मूढाद्गतिरस्य मया हृता ॥ ३.१५८.२७ ॥
Então Yudhiṣṭhira disse a Draupadī e a Nakula: "Não temais o rākṣasa iludido; eu lhe tirei a capacidade de movimento."
3.158.28
नातिदूरे महबाहुर्भविता पवनात्मजः ।
अस्मिन्मुहूर्ते संप्राप्ते नभविष्यति राक्षसः ॥ ३.१५८.२८ ॥
O de grandes braços, filho do Vento (Bhīma), não estará longe; quando este momento chegar, o rākṣasa já não existirá.
3.158.29
सहदेवस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं मूढचेतसम् ।
उवाच वचनं राजन्कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ३.१५८.२९ ॥
Mas Sahadeva, ao ver o rākṣasa de mente iludida, disse estas palavras, ó rei, a Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī.
3.158.30
राजन्किं नाम सत्कृत्यं क्षत्रियस्यास्त्यतोऽधिकम् ।
यद्युद्धेऽभिमुखः प्राणांस्त्यजेच्छत्रुं जयेत वा ॥ ३.१५८.३० ॥
Ó rei, que dever mais honroso tem um guerreiro do que este: na batalha, frente ao inimigo, entregar a vida ou vencer o inimigo?
3.158.31
एष वास्मान्वयं वैनं युध्यमानाः परंतप ।
सूदयेम महाबाहो देशः कालो ह्ययं नृप ॥ ३.१५८.३१ ॥
Ó abrasador de inimigos, ó de braços poderosos: que ele nos mate, ou que nós, lutando, o matemos. Ó rei, este é o lugar, e este é o momento.
3.158.32
क्षत्रधर्मस्य संप्राप्तः कालः सत्यपराक्रम ।
जयन्तो हन्यमाना वा प्राप्तुमर्हाम सद्गतिम् ॥ ३.१५८.३२ ॥
Ó tu de verdadeiro valor, chegou o tempo do dever do guerreiro. Seja vencendo ou sendo mortos, mereceremos alcançar um bom destino.
3.158.33
राक्षसे जीवमानेऽद्य रविरस्तमियाद्यदि ।
नाहं ब्रूयां पुनर्जातु क्षत्रियोस्मीति भारत ॥ ३.१५८.३३ ॥
Ó descendente de Bharata, se hoje o sol se puser enquanto o rākṣasa ainda viver, nunca mais direi: «Sou um guerreiro».
3.158.34
भोभो राक्षस तिष्ठस्व सहदेवोस्मि पाण्डवः ।
हत्वा रवा मां नयस्वैनां हतो वा स्वप्स्यसीह वै ॥ ३.१५८.३४ ॥
Ei, rākṣasa, pare! Sou Sahadeva, filho de Pāṇḍu. Mate-me e leve-a, ou seja morto aqui e durma.
3.158.35
तदा ब्रुवति माद्रेये भीमसेनो यदृच्छया ।
प्रादृश्यत महाबाहुः सवज्र इव वासवः ॥ ३.१५८.३५ ॥
Enquanto o filho de Mādrī falava assim, por acaso apareceu Bhīmasena, o de braços poderosos, como Vāsava (Indra) portando o raio.
3.158.36
सोऽपश्यद्धातरौ तत्र द्रौपदीं च यशस्विनीम् ।
क्षितिस्थं सहदेवं च क्षिपन्तं राक्षसं तदा ॥ ३.१५८.३६ ॥
Então viu ali os irmãos, a gloriosa Draupadī, Sahadeva caído no chão e o rākṣasa que os arremessava.
3.158.37
मार्गाच्च राक्षसं मूढं कालोपहतचेतसम् ।
भ्रमन्तं तत्रतत्रैव दैवेन परिमोहितम् ॥ ३.१५८.३७ ॥
Aquele rākṣasa, desviado do caminho, insensato, com a mente abatida pelo tempo e confundido pelo destino, vagava de um lado para outro.
3.158.38
हृतान्संदृश्य तान्भ्रातृन्द्रौपदीं च महाबलः ।
क्रोधमाहारयद्भीमो राक्षसंचेदमब्रवीत् ॥ ३.१५८.३८ ॥
Ao ver os irmãos e Draupadī sendo levados, o poderoso Bhīma fez surgir a ira e disse estas palavras ao rākṣasa.
3.158.39
विज्ञातोऽसि मया पूर्वं चेष्टञ्शस्त्रपरीक्षणे ।
आस्था तु त्वयि मे नास्ति यतोसि न हतस्तदा ॥ ३.१५८.३९ ॥
Eu te reconheci antes, quando testava as armas; mas não tenho consideração por ti, pois também naquela hora não te matei.
3.158.40
ब्रह्मरूपप्रतिच्छन्नो न नो वदसि चाप्रियम् ।
प्रियेषु रममाणं त्वां न चैवाप्रियकारिणम्।
ब्रह्मरूपेण विहितं नैव हन्यामनागसम् ॥ ३.१५८.४० ॥
Tu, oculto sob a forma de brâmane, não nos dizes palavras desagradáveis, e, deleitando-te no que é querido, não praticas nenhum ato desagradável. Não matarei aquele que é sem culpa, apresentado sob a forma de brâmane.
3.158.41
राक्षसं जानमानोऽपि यो हन्यान्नरकं व्रजेत् ।
अपक्वस्य च कालेन वधस्तव न विद्यते ॥ ३.१५८.४१ ॥
Quem mata um rākṣasa, mesmo sabendo que o é, vai para o inferno; e para ti, ainda não maduro no tempo, não há morte.
3.158.42
नूनमद्यासि संपक्वो यथा ते मतिरीदृशी ।
दत्ता कृष्णापहरणे कालेनाद्भुतकर्मणा।
सोपि कालं समासाद्य तथाऽद्य नभविष्यसि ॥ ३.१५८.४२ ॥
Certamente agora estás maduro, tal é a tua mente. O tempo, autor de feitos maravilhosos, deu isso no rapto de Kṛṣṇā; isso também, tendo chegado a seu tempo, não existirá hoje.
3.158.43
बडिशोऽयंत्वया ग्रस्तः कालसूत्रेण लम्बितः ।
मत्स्योऽम्भसीव स्यूतास्यः कथमद्य गमिष्यसि ॥ ३.१५८.४३ ॥
Este anzol engoliste, pendurado pelo fio do tempo, como um peixe de boca costurada na água. Como irás hoje?
3.158.44
यं चासि प्रस्थितो देशं मनः पूर्वं गतं च ते ।
न तं गन्तासि गन्तासि मार्गं बकहिडिम्बयोः ॥ ३.१५८.४४ ॥
À terra para onde partiste, aonde a tua mente já foi antes, não irás; irás pelo caminho de Baka e Hiḍimba.
3.158.45
एवमुक्तस्तु भीमेन राक्षसः कालचोदितः ।
भीत उत्सृज्य तान्सर्वान्युद्धाय समुपस्थितः ॥ ३.१५८.४५ ॥
Assim interpelado por Bhīma, o rākṣasa, impelido pelo tempo, ficou com medo; deixando todos eles, apresentou-se pronto para a batalha.
3.158.46
अब्रवीच्च पुनर्भीमं रोषात्प्रस्फुरिताधरः ।
न मे मूढा दिशः पाप त्वदर्थं मे विलम्बनम् ॥ ३.१५८.४६ ॥
De novo, com os lábios tremendo de raiva, disse a Bhīma: 'Ó malvado, minhas direções não estão confusas; minha demora é por tua causa.'
3.158.47
श्रुता मे राक्षसा ये ये त्वया विनिहता रणे ।
तेषामद्यकरिष्यामि तवास्रेणोदकक्रियाम् ॥ ३.१५८.४७ ॥
Ouvi falar dos rākṣasas que abateste na batalha; por eles hoje farei a oferenda de água com a tua própria arma.
3.158.48
एवमुक्त्वातदा भीमं राक्षसो योद्धुमाययौ ।
करालवदनः क्रोधात्कालसर्प इव श्वसन् ॥ ३.१५८.४८ ॥
Assim falando, o rākṣasa então veio lutar contra Bhīma, de rosto terrível, bufando de ira como uma serpente da morte.
3.158.49
एवमुक्तस्ततो भीमः सृक्विणी परिलेलिहन् ।
स्मयमान इव क्रोधात्साक्षात्कालान्तकोपमः ॥ ३.१५८.४९ ॥
Assim interpelado, Bhīma, lambendo os cantos da boca e como que sorrindo de ira, pareceu a própria Morte, o fim do tempo.
3.158.50
ब्रुवन्वै तिष्ठतिष्ठेति क्रोधसंरक्तलोचनः ।
बाहुसंरम्भमेवेच्छन्नभिदुद्राव राक्षसम् ॥ ३.१५८.५० ॥
Gritando "Pare, pare!", com os olhos avermelhados de ira, desejando apenas o ímpeto de seus braços, Bhīma lançou-se sobre o rākṣasa.
3.158.51
मुहुर्मुहुर्व्याददानः सृक्विणी परिसंलिहन् ।
अभिदुद्राव संरब्धो बलो वज्रधरं यथा ॥ ३.१५८.५१ ॥
Abrindo a boca repetidas vezes e lambendo os cantos da boca, enfurecido, o forte Bala avançou como Indra, portador do raio.
3.158.52
भीमसेनोऽप्यवष्टब्धो नियुद्धायाभवत्स्थितः ।
राक्षसोऽपि च विस्रब्धो बाहुयुद्धमकाङ्क्षत ॥ ३.१५८.५२ ॥
Bhīmasena também, firme, manteve-se pronto para a luta corporal; e o rākṣasa, confiante, desejou um combate de braços.
3.158.53
वर्तमाने तयो राजन्बाहुयुद्धे सुदारुणे ।
माद्रीपुत्रावतिक्रुद्धावुभावप्यभ्यधावताम् ॥ ३.१५८.५३ ॥
Ó rei, enquanto aquele terrível combate de braços se desenrolava entre os dois, os dois filhos de Mādrī, ambos muito irados, lançaram-se contra eles.
3.158.54
न्यवारयत्तौ प्रहसन्कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ।
शक्तोऽहं राक्षसस्येति प्रेक्षध्वमिति चाब्रवीत् ॥ ३.१५८.५४ ॥
Rindo, Vṛkodara, filho de Kuntī, os deteve e disse: "Sou capaz de vencer este rākṣasa; olhem."
3.158.55
आत्मना भ्रातृभिश्चैव धर्मेण सुकृतेन च ।
इष्टेन च शपे राजन्सूदयिष्यामि राक्षसम् ॥ ३.१५८.५५ ॥
Ó rei, juro por mim mesmo, pelos meus irmãos, pelo dharma, pelas boas ações e pelo sacrifício que matarei esse rākṣasa.
3.158.56
इत्येवमुक्त्वा तौ वीरौ स्पर्धमानौ परस्परम् ।
बाहुभिः समसज्जेतामुभौ रक्षोवृकोदरौ ॥ ३.१५८.५६ ॥
Assim falando, os dois heróis, rivalizando entre si, enfrentaram-se com os braços: o rākṣasa e Vṛkodara.
3.158.57
तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्भीमरक्षसोः ।
अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये शक्रशम्बरयोरिव ॥ ३.१५८.५७ ॥
Entre o irado Bhīma e o rākṣasa houve um choque feroz, como o de Śakra e Śambara na batalha, nenhum suportando a afronta do outro.
3.158.58
तौ वीरौ समभिक्रुद्धावन्योन्यं पर्यधावताम् ।
आरुज्यारुज्यतौ वृक्षानन्योन्यमभिजघ्नतुः।
जीमूताविव धर्मान्ते विनदन्तौ महाबलौ ॥ ३.१५८.५८ ॥
Os dois heróis, plenamente irados, lançaram-se um contra o outro. Quebrando árvores, golpearam-se mutuamente — como duas nuvens de trovoada rugindo no fim das chuvas, ambos de grande força.
3.158.59
बभञ्जतुर्महावृक्षानूरुभिर्बलिनां वरौ ।
अन्योन्येनाभिसंरब्धौ परस्परवधैषिणौ ॥ ३.१५८.५९ ॥
Os melhores dos fortes, os dois quebraram grandes árvores com as coxas, violentamente irados um contra o outro, cada qual buscando a morte do outro.
3.158.60
तद्वृक्षयुद्धमभवनमहीरुहविनाशनम् ।
वालिसुग्रीवयोर्भ्रात्रोः पुरेव कपिसिंहयोः ॥ ३.१५८.६० ॥
Aquela luta de árvores entre Vāli e Sugrīva, os dois irmãos leões entre os macacos, causou a destruição de grandes árvores, como antes.
3.158.61
आविध्याविध्य तौ वृक्षान्मुहूर्तमितरेतरम् ।
ताडयामासतुरुभौ विनदन्तौ मुहुर्मुहुः ॥ ३.१५८.६१ ॥
Por um momento, brandindo as árvores repetidamente, os dois golpeavam um ao outro, rugindo, batendo de novo e de novo.
3.158.62
तस्मिन्देशे यदा वृक्षाः सर्व एव निपातिताः ।
पुगीकृताश्च शतशः परस्परवधेप्सया ॥ ३.१५८.६२ ॥
Quando naquele lugar todas as árvores foram derrubadas e empilhadas às centenas, com o desejo de matar um ao outro.
3.158.63
ततः शिलाः समादाय मुहूर्तमिव भारत ।
महाभ्रैरिव शैलेन्द्रौ युयुधाते महाबलौ ॥ ३.१५८.६३ ॥
Então, ó Bhārata, pegando rochas como se por um momento, os dois poderosos lutaram como dois reis das montanhas com grandes nuvens.
3.158.64
शिलाभिरुग्ररूपाभिर्बृहतीभिः परस्परम् ।
वज्रैरिव महावेगैराजघ्नतुरमर्षणौ ॥ ३.१५८.६४ ॥
Com rochas grandes de forma feroz, com grande velocidade como raios, os dois implacáveis golpeavam um ao outro.
3.158.65
अभिद्रुत्य च भूयस्तावन्योन्यबलदर्पितौ ।
भुजाभ्यां परिगृह्याथ चकर्षाते गजाविव ॥ ३.१५८.६५ ॥
Então, orgulhosos da força um do outro, avançando de novo, agarraram-se com os braços e puxaram, como dois elefantes.
3.158.66
मुष्टिभिश् महाघोरैरन्योन्यमभिपेततुः ।
ततः कटकटाशब्दो बभूव शुमहात्मनोः ॥ ३.१५८.६६ ॥
Com punhos terríveis lançaram-se um contra o outro, e dos dois magnânimos ergueu-se um som de kaṭa-kaṭa.
3.158.67
ततः संहृत्यमुष्टिं तु पञ्चशीर्षमिवोरगम् ।
वेगेनाभ्यहनद्भीमो राक्षसस्य शिरोधराम् ॥ ३.१५८.६७ ॥
Então Bhīma, cerrando o punho, como uma serpente de cinco cabeças, golpeou com força a nuca do rākṣasa.
3.158.68
ततः श्रान्तं तु तद्रक्षो भीमसेनभुजाहतम् ।
सुपरिभ्रान्तमालक्ष्य भीमसेनोऽभ्यवर्तत ॥ ३.१५८.६८ ॥
Então, vendo aquele rākṣasa exausto, atingido pelo braço de Bhīmasena e cambaleando muito, Bhīmasena avançou contra ele.
3.158.69
तत एनं महाबाहुर्बाहुभ्याममरोपमः ।
समुत्क्षिप्य बलाद्भीमो निष्पिपेष महीतले ॥ ३.१५८.६९ ॥
Então aquele Bhīma de grandes braços, semelhante a um deus, ergueu-o à força com os dois braços e esmagou-o contra o chão.
3.158.70
ततः संपीड्य बलवद्भुजाभ्यां क्रोधमूर्च्छितः ।
तस्य गात्राणि सर्वाणि चूर्णयामास पाण्डवः।
अरत्निना चाभिहत्य शिरः कायादपाहरत् ॥ ३.१५८.७० ॥
Então o Pāṇḍava, dominado pela ira, apertou-o com força pelos dois braços, reduziu todos os seus membros a pó; e golpeando-o com o antebraço arrancou-lhe a cabeça do corpo.
3.158.71
संदष्टौष्ठं विवृत्ताक्षं फलं वृक्षादिव च्युतम् ।
जटासुरस्य तु शिरो भीमसेनबलाद्धृतम्।
पपात रुधिरादिग्धं संदष्टदशनच्छदम् ॥ ३.१५८.७१ ॥
A cabeça de Jaṭāsura, com os lábios cerrados sobre os dentes e os olhos revirados, presa pela força de Bhīmasena, caiu coberta de sangue como um fruto que cai da árvore.
3.158.72
तं निहत्यमहेष्वासो युधिष्ठिरमुपागमत् ।
स्तूयमानो द्विजाग्र्यैस्तु मरुद्भिरिव वासवः ॥ ३.१५८.७२ ॥
Tendo matado aquele, o grande arqueiro aproximou-se de Yudhiṣṭhira, louvado pelos melhores dos duas vezes nascidos, como Vāsava louvado pelos Marut.