Mahābhārata · Adhyāya 3.159
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.159.1
निहते राक्षसे तस्मिन्पुनर्नारायणाश्रमम् ।
अभ्येत्य राजा कौन्तेयो निवासमकरोत्प्रभुः ॥ ३.१५९.१ ॥
Als jener Rākṣasa erschlagen war, kehrte der König, der Sohn der Kuntī, der Mächtige, wieder in die Einsiedelei Nārāyaṇas zurück und ließ sich dort nieder.
3.159.2
स समानीय तान्सर्वान्भ्रातॄनित्यब्रवीद्वचः ।
द्रौपद्या सहितः काले संस्मरन्भ्रातरं जयम् ॥ ३.१५९.२ ॥
Nachdem er alle versammelt hatte, zusammen mit Draupadī, und zur rechten Zeit seines Bruders Jaya (Arjuna) gedachte, sprach er diese Worte.
3.159.3
समाश्चतस्रोऽभिगताः शिवेन चरतां वने ।
कृतोद्देशः स बीभत्सुऋ पञ्चमीमभितः समाम् ॥ ३.१५९.३ ॥
Vier Jahre waren für die im Wald Umherziehenden in Frieden vergangen; Bībhatsu (Arjuna) hatte sein Ziel für etwa das fünfte Jahr gesetzt.
3.159.4
प्राप्य पर्वतराजानं श्वेतं शिखरिणांवरम् ।
पुष्पितैर्द्रुमषण्डैश्च मत्तकोकिलाषट्पदैः ॥ ३.१५९.४ ॥
Sie erreichten den König der Berge, den weißen, den besten der gipfelreichen Berge, erfüllt von blühenden Baumhainen und berauschten Kuckucken und Bienen.
3.159.5
मयूरैश्चातकैश्चापि नित्योत्सवविभूषितम् ।
व्याघ्रैर्वरहैर्महिषैर्गवयैर्हरिणैस्तथा ॥ ३.१५९.५ ॥
geschmückt mit Pfauen und Chātaka-Vögeln in ewigem Fest, und mit Tigern, trefflichen Ebern, Büffeln, Gavayas und Hirschen.
3.159.6
श्वापदैर्व्यालरूपैश्च रुरुभिश्च निषेवितम् ।
फुल्लैः सहस्रपत्रैश्च शतपत्रैस्तथोत्पलैः ॥ ३.१५९.६ ॥
bevölkert von Raubtieren, schlangenartigen Wesen und Rurus, und erfüllt von blühenden Tausendblättern, Hundertblättern und blauen Lotussen.
3.159.7
प्रफुल्लैः कमलैश्चैव तथा नीलोत्पलैरपि ।
महापुणअयं पवित्रं च सुरासुरनिषेवितम्।
तत्रापि च कृतोद्देशः समागमदिदृक्षुभिः ॥ ३.१५९.७ ॥
Auch jener Ort, voller erblühter Lotusse und blauer Lotusse, hochheilig und rein, von Göttern und Dämonen besucht, war jener, an den die Wünschenden, das Zusammentreffen zu sehen, ihr Ziel gesetzt hatten.
3.159.8
कृतश्च समयस्तेन पार्थेनामिततेजसा ।
पञ्चवर्षाणि वत्स्याभि विद्यार्थीति पुरा मयि ॥ ३.१५९.८ ॥
Der Pārtha von unermesslichem Glanz hatte früher mit mir diese Abmachung getroffen: „Fünf Jahre werde ich dort wohnen, nach Wissen strebend.“
3.159.9
अत्रगाण्डीवधन्वानमवाप्तास्त्रमरिंदमम् ।
देवलोकादिमं लोकं द्रक्ष्यामः पुनरागतम् ॥ ३.१५९.९ ॥
Hier werden wir ihn sehen – den Bogenschützen des Gāṇḍīva, der die Waffen erlangt hat, den Bezwinger der Feinde – wieder in diese Welt zurückgekehrt aus der Welt der Götter.
3.159.10
इत्युक्त्वा ब्राह्मणान्सर्वानामन्त्रयत पाण्डवः ।
कारणं चैव तत्तेवामाचचक्षे तपस्विनाम् ॥ ३.१५९.१० ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, verabschiedete sich der Pāṇḍava von allen Brahmanen und erklärte den Asketen auch den Grund.
3.159.11
तमुग्रतपसः प्रीताः कुत्वापार्थं प्रदक्षिणम् ।
ब्राह्मणास्तेऽन्वमोदन्त शिवेन कुशलेन च ॥ ३.१५९.११ ॥
Nachdem sie jenen Asketen von strenger Askese umschritten hatten, segneten ihn die erfreuten Brahmanen mit Glück und Wohlergehen.
3.159.12
सुखोदर्कमिमं क्लेशमचिराद्भरतर्षभ ।
क्षत्रधर्मेण धर्मज्ञ तीर्त्वा गां पालयिष्यसि ॥ ३.१५९.१२ ॥
Diese Mühsal wird bald glückliche Frucht tragen, o Stier der Bharatas. O Kenner des Dharma, nachdem du sie durch die Pflicht des Kriegers überwunden hast, wirst du die Erde beschützen.
3.159.13
तत्तु राजा वचस्तेषां प्रतिगृह्य तपस्विनाम् ।
प्रतस्थे सह विप्रैस्तैर्भ्रातृभिश्च परंतपः ॥ ३.१५९.१३ ॥
Der König nahm die Worte jener Asketen an und brach zusammen mit den Brahmanen und seinen Brüdern auf, der Feindeverbrenner.
3.159.14
द्रौपद्या सहितः श्रीमान्हैडिम्बेयादिभिस्तदा ।
राक्षसैरनुयातो वै लोमशेनाभिरक्षितः ॥ ३.१५९.१४ ॥
Da war der Glanzvolle mit Draupadī zusammen, gefolgt von Haiḍimbeya und den anderen Rākṣasas und von Lomaśa beschützt.
3.159.15
क्वचित्पद्भ्यां ततोऽगच्छद्राक्षसैरुदह्यते क्वचित् ।
तत्रतत्र महातेजा भ्रातृभिः सह सुव्रतः ॥ ३.१५९.१५ ॥
Manchmal ging er zu Fuß, manchmal wurde er von den Rākṣasas getragen; hier und dort ging der Hochstrahlende mit festen Gelübden zusammen mit seinen Brüdern.
3.159.16
ततो युधिष्ठिरो राजा बहुन्क्लेशान्विचिन्तयन् ।
सिंहव्याघ्रगजाकीर्णामुदीचीं प्रययौ दिशम् ॥ ३.१५९.१६ ॥
Da ging König Yudhiṣṭhira, viele Mühen bedenkend, in die nördliche Richtung, erfüllt von Löwen, Tigern und Elefanten.
3.159.17
अवेमाण कैलासं मैनाकं चैव पर्वतम् ।
गन्धमादनपादांश्च मेरुं चापि शिलोच्चयम् ॥ ३.१५९.१७ ॥
Den Kailāsa und den Berg Mainaka erblickend, die Hänge des Gandhamādana und den Meru, den Haufen aus Felsen.
3.159.18
उपर्युपरि शैलस्य बहीश्च सरितः शिवाः ।
पृष्ठं हिमवतः पुण्यं ययौ सप्तदशेऽहनि ॥ ३.१५९.१८ ॥
Immer höher über dem Berg, viele heilbringende Flüsse überquerend, erreichte er am siebzehnten Tag den heiligen Rücken des Himalaya.
3.159.19
ददृशुः पाण्डवा राजन्गन्धमादनमन्तिकम् ।
पृष्ठे हिमवतः पुण्ये नानाद्रुमलतावृते ॥ ३.१५९.१९ ॥
O König, die Pāṇḍava sahen nahe dem Gandhamādana auf dem heiligen Rücken des Himālaya, bedeckt von mannigfaltigen Bäumen und Ranken.
3.159.20
सलिलावर्तसंजातैः पुष्पितैश्च महीरुहैः ।
समावृतं पुण्यतममाश्रमं वृषपर्वणः ॥ ३.१५९.२० ॥
Sie sahen die heiligste Einsiedelei des Vṛṣaparvan, umgeben von blühenden Bäumen, die aus Wasserwirbeln entsprungen waren.
3.159.21
तमुपक्रम्य राजर्षिं धर्मात्मानमरिंदमाः ।
पाण्डवा वृषपर्वाणमवदन्त गतक्लमाः ॥ ३.१५९.२१ ॥
Sie traten zu jenem gerechtgesinnten königlichen Weisen, und die Pāṇḍava, Bezwinger der Feinde und ohne Ermattung, sprachen zu Vṛṣaparvan.
3.159.22
अभ्यनन्दत्स राजर्षिः पुत्रवद्भरतर्षभान् ।
पूजिताश्चावसंस्तत्रसप्तरात्रमरिंदमाः ॥ ३.१५९.२२ ॥
Jener königliche Weise empfing die Stiere der Bharata wie seine eigenen Söhne; geehrt blieben die Bezwinger der Feinde dort sieben Nächte.
3.159.23
अष्टमेऽहनि संप्राप्ते तमृषिं लोकविश्रुतम् ।
आमन्त्र्य वृषपर्वाणं प्रस्थानं प्रत्यरोचयन् ॥ ३.१५९.२३ ॥
Als der achte Tag gekommen war, verabschiedeten sie sich von jenem in der Welt berühmten Weisen Vṛṣaparvan und beschlossen aufzubrechen.
3.159.24
एकैकशश्च तान्विप्रान्निवेद्य वृषपर्वणि ।
न्यासभूतान्यथाकालं बन्धूनिव सुसत्कृतान्।
पारिबर्हं चतं शेषं परिदाय महात्मने ॥ ३.१५९.२४ ॥
Einen nach dem anderen übergaben sie jene Brahmanen dem Vṛṣaparvan als Pfand, ehrten sie zur rechten Zeit wie Verwandte und übergaben dem Hochherzigen das übrige Gefolge; dann brachen sie auf.
3.159.25
ततस्ते यज्ञपात्राणि रत्नान्याभरणानि च ।
न्यदधुःपाण्डवा राजन्नाश्रमे वृषपर्वणः ॥ ३.१५९.२५ ॥
O König, da legten die Pāṇḍavas die Opfergefäße, Juwelen und Schmuckstücke in der Einsiedelei Vṛṣaparvans nieder.
3.159.26
अतीतानागते विद्वान्कुशलः सर्वधर्मवित् ।
अन्वशासत्स धर्मज्ञः पुत्रवद्भरतर्षभान् ॥ ३.१५९.२६ ॥
Gelehrt, geschickt und alles Dharma kennend, die Vergangenheit und Zukunft wissend, unterwies er die Stiere der Bharatas wie seine eigenen Söhne.
3.159.27
तेऽनुज्ञाता महात्मानः प्रययुर्दिशमुत्तराम् ।
कुष्णया सहिता वीरा ब्राह्मणैश्च महात्मभिः ॥ ३.१५९.२७ ॥
Mit Erlaubnis entließen sich jene großherzigen Helden und zogen nach Norden, begleitet von Kṛṣṇā und den großherzigen Brahmanen.
3.159.28
तान्प्रस्थितानन्वगच्छद्वृषपर्वा महीपतीन् ।
उपन्यस् महातेजा विप्रेभ्यः पाण्डवांस्तदा ॥ ३.१५९.२८ ॥
Vṛṣaparvan, von großem Glanz, folgte jenen abreisenden Königen; damals hatte er die Pāṇḍavas den Brahmanen anvertraut.
3.159.29
अनुसंसार्य कौन्तेयानाशीर्भिरभिनन्द्य च ।
वृषपर्वा निववृतेपन्थानमुपदिश्य च ॥ ३.१५९.२९ ॥
Nachdem er die Söhne der Kuntī begleitet, sie mit Segenswünschen verabschiedet und ihnen den Weg gewiesen hatte, kehrte Vṛṣaparvan um.
3.159.30
नानामृगगणैर्जुष्टं कौन्तेयः सत्यविक्रमः ।
पदातिर्भ्रातृभिः सार्धं प्रातिष्ठत युधिष्ठिरः ॥ ३.१५९.३० ॥
Auf jenem Weg, den verschiedene Hirschherden bevölkerten, brach Yudhiṣṭhira, der Sohn der Kuntī von wahrer Tapferkeit, mit seinen Brüdern zu Fuß auf.
3.159.31
नानाद्रुमनिरोधेषु वसन्तः शैलसानुषु ।
पर्वतं विविशुस्ते तं चतुर्थेऽहनि पाण्डवाः ॥ ३.१५९.३१ ॥
Die Pāṇḍavas, auf den Bergabhängen zwischen dichtem Gebüsch vieler Bäume wohnend, betraten am vierten Tag jenen Berg.
3.159.32
महाभ्रघनसंकाशं सलिलोपहितं शुभम् ।
मणिकाञ्चनरम्यं च शैलं नानासमुच्छ्रयम् ॥ ३.१५९.३२ ॥
Jener Berg, einer großen dichten Wolke gleich, reich an Wasser, glückverheißend, lieblich durch Edelsteine und Gold, von vielfacher Höhe.
3.159.33
रम्यं हिमवतः प्रस्थं बहुकन्दरनिर्झरम् ।
शिलाविभङ्गविकटं लतापादपसङ्कुलम् ॥ ३.१५९.३३ ॥
Der liebliche Abhang des Himālaya, reich an Höhlen und Wasserfällen, schroff durch zerbrochene Felsen, dicht von Lianen und Bäumen bewachsen.
3.159.34
ते समासाद्यपन्थानं यतोक्तं वृषपर्वणा ।
अनुसस्रुर्यथोद्देशं पश्यन्तो विविधान्नगान् ॥ ३.१५९.३४ ॥
Nachdem sie den von Vṛṣaparvan genannten Pfad erreicht hatten, folgten sie der bezeichneten Richtung und betrachteten die verschiedenen Berge.
3.159.35
उपर्युपरि शैलस्य गुहाः परमदुर्गमाः ।
सुदुर्गमांस्ते सुबहून्सुखेनैवाभिचक्रमुः ॥ ३.१५९.३५ ॥
Hoch oben am Berg lagen Höhlen, überaus schwer zu erreichen; jene sehr schwierigen und zahlreichen Höhlen durchquerten sie mühelos.
3.159.36
धौम्यः कृष्णा च पार्ताश्च लोमशश्च महानृषिः ।
आगच्छन्सहितास्तत्रन कश्चिदपि हीयते ॥ ३.१५९.३६ ॥
Dhaumya, Kṛṣṇā, die Söhne der Pṛthā und der große Weise Lomaśa kamen gemeinsam dorthin; keiner von ihnen blieb zurück.
3.159.37
ते मृगद्विजसंघुष्टं नानाद्रुमलतायुतम् ।
शाखामृगगणैश्चैव सेवितं सुमनोरमम् ॥ ३.१५९.३७ ॥
Sie gelangten in jenen Wald, der vom Ruf der Hirsche und Vögel widerhallte, voller mannigfaltiger Bäume und Ranken war, von Affenscharen bewohnt und dem Geist überaus lieblich.
3.159.38
पुण्यं पद्मसरोपेतं सपल्वलमहावनम् ।
उपतस्थुर्महाभागा माल्यवतं महागिरिम् ॥ ३.१५९.३८ ॥
Jene hochbeglückten Männer näherten sich dem großen Berg Mālyavat, heilig, mit Lotusseen, Teichen und einem großen Wald.
3.159.39
ततः किंपुरुषावासं सिद्धचारणसेवितम् ।
ददृशुर्हृषरोमाणाः पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ३.१५९.३९ ॥
Dann sahen sie den Berg Gandhamādana, die Wohnstätte der Kiṃpuruṣas, von Siddhas und Cāraṇas besucht, und ihre Haare standen zu Berge.
3.159.40
विद्याधरानुचरितं किन्नरीभिस्तथैव च ।
गजसङ्घसमावासं सिंहव्याघ्रगणायुतम् ॥ ३.१५९.४० ॥
Von den Vidyādharas durchstreift, ebenso mit Kinnarī-Frauen, Wohnstätte von Elefantenherden, voll von Löwen- und Tigerscharen.
3.159.41
शरभोन्नादसंघुष्टं नानमृगनिषेवितम् ॥ ३.१५९.४१ ॥
Vom Gebrüll der Śarabhas widerhallend, von vielerlei Hirschen besucht.
3.159.42
ते गन्धमादनवनं तन्नन्दनवनोपमम् ।
मुदिताः पाण्डुतनया मनोनयननन्दनम् ॥ ३.१५९.४२ ॥
Die Söhne Pāṇḍus, erfreut, gelangten in den Gandhamādana-Wald, dem Nandana-Hain gleich, eine Freude für Geist und Auge.
3.159.43
विविशुः क्रमशो वीरा अरण्यं शुभकाननम् ।
द्रौपदीसहिता वीरास्तैश्च विप्रैर्महात्मभिः ॥ ३.१५९.४३ ॥
Die Helden betraten nacheinander den schönen Wald, zusammen mit Draupadī und jenen großherzigen Brahmanen.
3.159.44
शृण्वन्तः प्रीतिजननान्वल्गून्मन्दकलाञ्शुभान् ।
श्रोत्ररम्यान्सुमधुराञ्शब्दान्खगमुखेरितान् ॥ ३.१५९.४४ ॥
Sie lauschten den erfreuenden, süßen, sanften und lieblichen Tönen, ohrenschmeichelnd und sehr wohlklingend, aus den Schnäbeln der Vögel erklingend.
3.159.45
सर्वर्तुफलभाराञ्यान्सर्वर्तुकुसुमोज्ज्वलाम् ।
पश्यन्तः पादपांस्चापि फलभारावनामितान् ॥ ३.१५९.४५ ॥
Sie betrachteten die Bäume, reich an Früchten aller Jahreszeiten, leuchtend von Blüten aller Jahreszeiten, tief gebeugt unter der Last ihrer Früchte.
3.159.46
आम्रानाम्रातकान्फुल्लान्नारिकेलान्सतिन्दुकान् ।
मुञ्जातकांस्तथाञ्जीरान्दाडिमान्बीजपूरकान् ॥ ३.१५९.४६ ॥
Mangobäume, Āmrātaka-Bäume, blühende Kokospalmen, zusammen mit Tinduka-Bäumen, Muñjātaka-Bäumen, Feigenbäumen, Granatapfelbäumen und Zitronenbäumen.
3.159.47
पनसाँल्लिकुचान्मोचाः खर्जूरानम्लवेतसान् ।
परावतांस्तथा क्षौद्रानीपांश्चापि मनोरमान् ॥ ३.१५९.४७ ॥
Jackfruchtbäume, Likuca-Bäume, Bananen, Dattelpalmen, saure Vetasa-Bäume, Parāvata-Bäume, honigtragende Bäume und die lieblichen Īpa-Bäume.
3.159.48
बेल्वान्कपित्थाञ्जम्बूश्च काश्मरीर्ब्रदरीस्तथा ।
पुक्षानुदुम्बरवटानश्वत्थान्क्षीरिकास्तथा ॥ ३.१५९.४८ ॥
Bel-Bäume, Holzapfelbäume, Jambu-Bäume, Kāśmarī-Bäume, Jujuben, Pukṣa-Bäume, Udumbara-Feigen, Banyanbäume, Pipal-Bäume und milchspendende Kṣīrikā-Bäume.
3.159.49
मल्लातकानामलकीर्हरीतकबिभीतकान् ।
इङ्गुदान्करमर्दांश्च तिन्दुकांश् महाफलान् ॥ ३.१५९.४९ ॥
Dort sahen sie die Bäume mallātaka, āmalakī, harītaka und bibhītaka, den iṅgudī, karamarda und die tinduka mit großen Früchten.
3.159.50
एतानन्यांश्च विविधान्गन्धमादनसानुषु ।
फलैरमृतकल्पैस्तानाचितान्स्वादुभिस्तरूपन् ॥ ३.१५९.५० ॥
An den Hängen des Gandhamādana standen diese und andere verschiedene Bäume, beladen mit süßen Früchten wie Nektar.
3.159.51
तथैव चम्पकाशोकान्केतकान्बकुलांस्तथा ।
पुन्नागान्सप्तपर्णांश्च कर्णिकारान्सकेतकान्।
पाटलान्कुटजान्रम्यान्मन्दारेन्दीवरांस्तथा ॥ ३.१५९.५१ ॥
Ebenso gab es campaka- und aśoka-Bäume, ketaka, bakula, punnāga, saptaparṇa, karṇikāra, pāṭala mit ketaka, schöne kuṭaja, mandāra und blaue Lotusse.
3.159.52
पारिजातान्कोविदारान्देवदारुद्रुमांस्तथा ।
पारिजातान्कोविदारान्देवदारुद्रुमांस्तथा।
शालांस्तालांस्तमालांश्च पिप्पलान्हिङ्गुकांस्तथा ॥ ३.१५९.५२ ॥
Es gab Bäume pārijāta, kovidāra und devadāru, ebenso śāla, tāla, tamāla, pippala und hiṅgu.
3.159.53
चकोरैः शतपत्रैश् भृङ्गराजैस्तथा शुकैः ।
कोकिलैः कलविङ्कैश्च हारितैर्जीवजीवकैः ॥ ३.१५९.५३ ॥
Es war erfüllt von Chakora-Rebhühnern, hundertfedrigen Vögeln, Bhṛṅgarāja, Papageien, Kuckucken, Sperlingen, Hāritas und Jīvajīvakas.
3.159.54
प्रियकैश्चातकैश्चैव तथाऽन्यैर्विविधैः खगैः ।
श्रोत्ररम्यं सुमधुरं कूजद्भिश्चाप्यधिष्ठितान् ॥ ३.१५९.५४ ॥
Priyaka- und Cātaka-Vögel sowie andere verschiedene Vögel lebten dort und riefen mit süßen, dem Ohr angenehmen Tönen.
3.159.55
सरांसि च मनोज्ञानि समन्ताज्जलचारिभिः ।
कुमुदैः पुण्डरीकैश्च तृथा कोकनदोत्पलैः।
कहारैः कमलैश्चैव आचितानि समन्ततः ॥ ३.१५९.५५ ॥
Ringsum lagen herrliche Seen, voller Wassertiere, bedeckt mit Kumudas, Puṇḍarīkas, Kokanadas, Utpalas, Kahāras und Lotussen.
3.159.56
कादम्बैश्चक्रवाकैश्च कुररैर्जलकुक्कुटैः ।
कारण्डवैः प्लवैर्हंसैर्बकैर्मद्गुभिरेव च ॥ ३.१५९.५६ ॥
mit Kādamba- und Cakravāka-Enten, Fischadlern, Wasserhühnern, Kāraṇḍava-Enten, Tauchvögeln, Schwänen, Reihern und Madgu-Vögeln.
3.159.57
एतैश्चान्यैश्च कीर्णानि समन्ताज्जलचारिभिः ।
हृष्टैस्तथा तामरसरसासवमदालसैः ॥ ३.१५९.५७ ॥
ringsum erfüllt von diesen und anderen Wassertieren, froh und träge vom Rausch des Lotusnektars.
3.159.58
पद्मोदरच्युतरजःकिञ्जल्कारुणरञ्जितैः ।
मञ्जुस्वरैर्मधुकरैर्विरुतान्कमलाकरान् ॥ ३.१५९.५८ ॥
Lotusteiche, rot gefärbt vom Blütenstaub und den Staubfäden, die aus den Herzen der Lotusse gefallen sind, widerhallend vom Summen süßstimmiger Bienen.
3.159.59
अपश्यंस्ते नरव्याघ्रा गन्धमादनसानुषु ।
तथैव पद्मषण्डैश्च मण्डितांश्च समन्ततः ॥ ३.१५९.५९ ॥
Jene Tiger unter den Menschen sahen an den Hängen des Gandhamādana ebenso Teiche, ringsum geschmückt mit Lotusbüscheln.
3.159.60
शिखण्डिनीभिः सहिताँल्लतामण्डलकेषु च ।
मेघतूर्यरवोद्दाममदनाकुलितान्भृशम् ॥ ३.१५९.६० ॥
Sie sahen Pfauen mit ihren Hennen in Lianenlauben, stark von der Liebe erregt, aufgeschreckt vom lauten Klang der Wolkentrommeln.
3.159.61
कृत्वैव केकामधुरं संगीतं मधुरस्वरम् ।
चित्रान्कलापान्विस्तीर्य सविलासान्मदालसान् ॥ ३.१५९.६१ ॥
Ein Lied singend, süß vom Schrei des Pfaus, mit süßer Stimme, ihre bunten Federn ausbreitend, träge von Spiel und Verlangen.
3.159.62
मयूरान्ददृशुर्हृष्टान्नृत्यतो वनलालसान् ।
कांश्चित्प्रियाभिः सहितान्रममाणान्कलापिनः ॥ ३.१५९.६२ ॥
Sie sahen die fröhlichen Pfauen tanzen, begierig nach dem Wald; einige, gefiedert, erfreuten sich mit ihren Geliebten.
3.159.63
वल्लीलतासंकटेषु कुटजेषु स्थितांस्तथा ।
कांश्चिच्च कुटजानां तु विटपेषूत्कटानिव ॥ ३.१५९.६३ ॥
Einige standen im dichten Gewirr von Ranken auf den Kuṭaja-Bäumen, und andere auf den Ästen der Kuṭaja-Bäume, gleichsam stolz aufgerichtet.
3.159.64
कलापरुचिराटोपनिचितान्मुकुटानिव ।
विवरेषु तरूणां च रुचिरान्ददृशुश्च ते ॥ ३.१५९.६४ ॥
Dicht bekrönt gleichsam mit dem Glanz ihrer schönen Schwänze, lieblich in den Lücken zwischen den Bäumen, sahen sie sie.
3.159.65
सिन्धुवारांस्तथोदारान्मन्मथस्येव तोमरान् ।
सुवर्णवर्णकुसुमान्गिरीणां सिखरेषु च।
कर्णिकारान्विकसितान्कर्णपूरानिवोत्तमान् ॥ ३.१५९.६५ ॥
Und die prächtigen Sindhuvāra-Blüten, wie die Speere Manmathas; und auf den Gipfeln der Berge die erblühten Karṇikāra-Bäume mit goldenen Blüten, wie die schönsten Ohrgehänge.
3.159.66
तथाऽपश्यन्कुरबकान्वनराजिषु पुष्पितान् ।
कामवश्यौत्सुक्यकरान्कामस्येव शरोत्करान् ॥ ३.१५९.६६ ॥
Ebenso sahen sie die blühenden Kurabaka in den Waldreihen, die sehnsüchtiges Verlangen unter der Macht der Liebe weckten, wie Haufen von Kāmas Pfeilen.
3.159.67
तथैव वनराजीनामुदारान्रचितानिव ।
विराजमानांस्तेऽपश्यंस्तिलकांस्तिलकानिव ॥ ३.१५९.६७ ॥
Ebenso sahen sie die prächtigen Tilaka-Bäume in den Waldreihen leuchten, als wären sie geordnet, wie Tilaka-Zeichen.
3.159.68
तथानङ्गशराकारान्सहकारान्मनोरमान् ।
अपश्यन्भ्रामरान्राजन्मञ्जरीभिर्विराजितान् ॥ ३.१५९.६८ ॥
Ebenso sahen sie die entzückenden Mangobäume, Pfeilen des Anaṅga gleich, o König, von Bienen umschwärmt und von Blütenbüscheln leuchtend.
3.159.69
हिरण्यसदृशैः पुष्यैर्दावाग्निसदृशैरपि ।
लोहितैरञ्जनाभैश्च वैदूर्यसदृशैरपि।
अतीव वृक्षा राजन्ते पुष्पिताः शैलसानुषु ॥ ३.१५९.६९ ॥
Bäume in Blüte, mit Blüten wie Gold, wie Waldbrand, rot, dunkel wie Antimon und wie Lapislazuli, leuchteten überaus an den Berghängen.
3.159.70
तथा सालांस्तमालांश्च पाटलाबकुलानपि ।
माला इव समासक्ताः शैलानां शिखरेषु च ॥ ३.१५९.७० ॥
Ebenso hingen die Sāla-, Tamāla-, Pāṭala- und Bakula-Bäume wie Girlanden auf den Gipfeln der Berge.
3.159.71
विमलस्फाटिकाभानि पाण्डुरच्छदनैर्द्विजैः ।
कलहंसैरुपेतानि सारसाभिरुतानि च ॥ ३.१५९.७१ ॥
[Sie waren] glänzend wie reiner Kristall, reich an weißgeflügelten Vögeln und Flamingos und hallend vom Ruf der Kraniche.
3.159.72
सरांसि बहुशः पार्था पश्यन्तः शैलसानुषु ।
पद्मोत्पलविमिश्राणि सुखशीतजलानि च ॥ ३.१५९.७२ ॥
Die Söhne der Pṛthā sahen auf den Berghängen viele Seen, durchsetzt mit Lotosblüten und blauen Lotossen, mit angenehm kühlem Wasser.
3.159.73
एवं क्रमेण ते वीरा वीक्षमाणाः समन्ततः ।
गन्वन्त्यथ माल्यानि रसवन्ति फलानि च ॥ ३.१५९.७३ ॥
So zogen die Helden der Reihe nach weiter und schauten ringsum; dann erblickten sie blumenkranzartige Blüten und saftige Früchte.
3.159.74
सरांसि च मनोज्ञानि वृक्षांश्चातिमनोरमान् ।
विविशुः पाण्डवाः सर्वेविस्मयोत्फुल्ललोचनाः ॥ ३.१५९.७४ ॥
Und die Pāṇḍava, alle mit vor Staunen weit geöffneten Augen, betraten die reizenden Seen und überaus lieblichen Bäume.
3.159.75
कमलोत्पलकह्लारपुण्डरीकसुगन्धिना ।
सेव्यमाना वने तस्मन्सुखस्पर्शेन वायुना ॥ ३.१५९.७५ ॥
Duftend nach Lotosblüten, blauen Lilien, weißen Seerosen und Lotusblüten, im Walde von einem wohltuend sanften Wind umspielt.
3.159.76
ततो युधिष्ठिरो भीममाहेदं प्रीतिमद्वचः ।
अहो श्रीमदिदं भीम गन्धमादनकाननम् ॥ ३.१५९.७६ ॥
Da sprach Yudhiṣṭhira mit liebevollen Worten zu Bhīma: »Ach, Bhīma, wie prächtig ist dieser Wald von Gandhamādana!«
3.159.77
वने ह्मस्मिन्मनोरम्ये दिव्या काननजा द्रुमाः ।
लताश्च विविधाकाराः पत्रपुष्पफलोपगाः।
भान्त्येते पुष्पविकचाः पुंस्कोकिलकुलाकुलाः ॥ ३.१५९.७७ ॥
Gewiss, in diesem reizenden Wald glänzen die göttlichen, im Walde geborenen Bäume und die Ranken vielfältiger Gestalt, mit Blättern, Blüten und Früchten behangen, mit aufgeblühten Blüten, erfüllt von Scharen männlicher Kuckucke.
3.159.78
नात्र कण्टकिनः केचिन्न च विद्यन्त्यपुष्पिताः ।
स्निग्धपत्रफला वृक्षा गन्धमादनसानुषु ॥ ३.१५९.७८ ॥
Hier gibt es keine dornigen Bäume und keine blütenlosen; an den Hängen des Gandhamādana stehen Bäume mit glatten Blättern und Früchten.
3.159.79
भ्रमरारावमधुरा नलिनीः फुल्लपङ्कजाः ।
विलोड्यमाना पश्येमाः करिभिः सकरेणुभिः ॥ ३.१५९.७९ ॥
Sieh diese Lotusteiche, süß vom Summen der Bienen, voller erblühter Lotosblüten, aufgewühlt von Elefanten samt ihren Weibchen.
3.159.80
पश्येमां नलिनीं चान्यां कमलोत्पलमालिनीम् ।
स्रग्धरां विग्रहवतीं साक्षाच्छ्रियमिवापराम् ॥ ३.१५९.८० ॥
Sieh auch diesen anderen Lotusteich, mit Girlanden aus Lotos und Seerosen geschmückt, wie eine zweite Śrī in leibhaftiger Gestalt.
3.159.81
नानाकुसुमगन्धाढ्यास्तस्येमाः काननोत्तमे ।
उपगीयमाना भ्रमरै राजन्ते वनराजयः ॥ ३.१५९.८१ ॥
In jenem herrlichen Wald strahlen diese Baumreihen, reich an Duft vieler Blüten, von den Bienen besungen.
3.159.82
पश्य भीम शुभान्देशान्देवाक्रीडान्समन्ततः ।
अमानुषगतिं प्राप्ताः संसिद्धाः स्म वृकोदर ॥ ३.१५९.८२ ॥
Sieh, Bhīma, diese schönen Gegenden ringsum, die Vergnügungsgärten der Götter, wo wir einen übermenschlichen Zustand erreicht haben und vollendet wurden, o Vṛkodara.
3.159.83
लताभिः पुष्पिताग्राभिः पुष्पिताः पादपोत्तमाः ।
संश्लिष्टाः पार्थ शोभन्ते गन्धमादनसानुषु ॥ ३.१५९.८३ ॥
O Pārtha, prächtige blühende Bäume, umschlungen von Ranken mit blühenden Spitzen, leuchten an den Hängen des Gandhamādana.
3.159.84
शिखण्डिनीभिश्चरतां सहितानां शिखण्डिनाम् ।
नदतां शृणु निर्घोषं भीम पर्वतसानुषु ॥ ३.१५९.८४ ॥
Höre, Bhīma, das Geschrei der Pfauen, die mit ihren Hennen an den Berghängen umherziehen.
3.159.85
चकोराः शतपत्राश्च मत्तकोकिलशारिकाः ।
पत्रिणः पुष्पितानेतान्संपतन्ति महाद्रुमान् ॥ ३.१५९.८५ ॥
Rebhühner, hundertfedrige Vögel, berauschte Kuckucke und Stare – diese geflügelten Vögel fallen auf die blühenden großen Bäume nieder.
3.159.86
रक्तपीतारुणाः पार्थ पादपाग्रगताः खगाः ।
परस्परमुदीन्ते बहवो जीवजीवकाः ॥ ३.१५९.८६ ॥
O Sohn der Pṛthā, viele rote, gelbe und rötliche Vögel, auf den Baumspitzen sitzend, blicken einander an – die Jīvajīvaka.
3.159.87
हरितारुणवर्णानां शाड्वलानां समीपतः ।
सारसाः प्रतिदृश्यन्ते शैलप्रस्रवणेष्वपि ॥ ३.१५९.८७ ॥
In der Nähe der grasigen Wiesen von grüner und rötlicher Färbung sieht man Kraniche – auch an den Bergquellen.
3.159.88
वदन्ति मधुरा वाचः सर्वभूतमनोरमाः ।
भृङ्गराजोपचक्राश्च लोहपृष्ठाः पतत्रिणः ॥ ३.१५९.८८ ॥
Sie sprechen mit süßen Stimmen, die das Herz aller Wesen erfreuen; ebenso die Vögel mit Rädern wie der Bhṛṅgarāja und eisernem Rücken.
3.159.89
चतुर्विषाणाः पद्माभाः कुञ्जराः सकरेणवः ।
एते वैडूर्यवर्णाभं क्षोभयन्ति महत्सरः ॥ ३.१५९.८९ ॥
Die vierzahnigen Elefanten, lotusglänzend, mit ihren Elefantenkühen, bringen diesen großen Teich von lapislazuliblauer Farbe in Wallung.
3.159.90
बहुतालसमुत्सेघाः शैलशृङ्गपरिच्युताः ।
नानाप्रस्रवणेभ्यश्च वारिधाराः पतन्ति च ॥ ३.१५९.९० ॥
Wasserströme, so hoch wie viele Palmen, stürzen von den Bergspitzen und aus verschiedenen Quellen herab.
3.159.91
भास्कराभप्रभा भीमाः शारदाभ्रघनोपमाः ।
शोभयन्ति महाशैलं नानारजतधातवः ॥ ३.१५९.९१ ॥
Von der Helligkeit der Sonne, furchterregend, Herbstwolken gleichend, schmücken die vielfältigen silberfarbenen Erzadern den großen Berg.
3.159.92
क्वचिदञ्जनवर्णाभाः क्वचित्काञ्चनसन्निभाः ।
धातवो हरितालस्य क्वचिद्धिङ्गुलकस्य च ॥ ३.१५९.९२ ॥
Stellenweise von der Farbe des Antimons, anderswo golden; hier Adern von Auripigment, dort von Zinnober.
3.159.93
मनःशिलागुहाश्चैव संध्याभ्रनिकरोपमाः ।
शशलोहितवर्णाभाः क्वचिद्गैरिकधातवः ॥ ३.१५९.९३ ॥
Auch Höhlen aus Realgar, Abendwolkenhaufen gleichend, hasenblutfarben, und stellenweise Adern von rotem Ocker.
3.159.94
सितासिताभ्रप्रतिमा बालसूर्यसमप्रभाः ।
एते बहुविधाः शैलं शोभयन्ति महाप्रभाः ॥ ३.१५९.९४ ॥
Weißen und dunklen Wolken gleichend, leuchtend wie die aufgehende Sonne, schmücken diese vielfältigen, großstrahlenden Dinge den Berg.
3.159.95
गन्धर्वाः सह कान्ताभिर्यथेष्टं भीमविक्रमाः ।
दृश्यन्ते शैलशृङ्गेषु पार्थ किंपुरुषैः सह ॥ ३.१५९.९५ ॥
Die Gandharvas mit ihren Geliebten, nach Belieben, von schrecklicher Tapferkeit, sind auf den Gipfeln des Berges zu sehen, o Sohn der Pṛthā, zusammen mit den Kimpuruṣas.
3.159.96
गीतानां समतालानां तथासाम्नां च निःखनः ।
श्रूयते बहुधा भीम सर्वभूतमनोहरः ॥ ३.१५९.९६ ॥
Der Klang von Liedern, von Musik im gleichen Takt und ebenso der Sāma-Gesänge ist auf vielfältige Weise zu hören, o Schrecklicher, die Geister aller Wesen erfreuend.
3.159.97
महागङ्गामुदीक्षख पुण्यां देवनदीं शुभाम् ।
कलहंसगणैर्जुष्टामृषिकिन्नरसेविताम् ॥ ३.१५९.९७ ॥
Betrachte die große Gaṅgā, jenen heiligen und glückverheißenden Göttersstrom, der von Scharen der Kalahaṃsa-Schwäne belebt ist und von Weisen und Kinnaras besucht wird.
3.159.98
धातुभिश्च सरिद्भिश्च किन्नरैर्मृगपक्षिभिः ।
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च काननैश्च मनोरमैः ॥ ३.१५९.९८ ॥
Erfüllt von Erzadern und Flüssen, von Kinnaras, Hirschen und Vögeln, von Gandharvas und Apsaras und von Wäldern, die das Herz erfreuen.
3.159.99
व्यालैश्च विविधाकारैः शतशीर्षैः समन्ततः ।
उपेतं पश्य कौन्तेय शैलराजमरिंदम ॥ ३.१५९.९९ ॥
Betrachte jenen Bergkönig, von allen Seiten umgeben von hundertköpfigen Schlangen vielerlei Gestalt, o Sohn der Kuntī, o Bezwinger der Feinde.
3.159.100
ते प्रीतमनसः शूराः प्राप्ता गतिमनुत्तमाम् ।
नातृप्यन्पर्वतेन्द्रस्य दर्शनेन परंतपाः ॥ ३.१५९.१०० ॥
Jene Helden, mit erfreutem Sinn, erreichten das höchste Ziel; doch am Anblick des Bergherrn wurden sie nicht satt, o Feindeverbrenner.
3.159.101
उपेतमथ माल्यैश्च फलवद्भिश्च पादपैः ।
आर्ष्टिपेणस् राजर्षेराश्रमं ददृशुस्तदा ॥ ३.१५९.१०१ ॥
Da erblickten sie die Einsiedelei des königlichen Weisen Ārṣṭiṣeṇa, geschmückt mit Blumengirlanden und fruchttragenden Bäumen.
3.159.102
ततस्ते तिग्मतपसं कृशं धमनिसंततम् ।
पारगं सर्वविद्यानामार्ष्टिषेणमुपागमन् ॥ ३.१५९.१०२ ॥
Da traten sie zu Ārṣṭiṣeṇa, der in glühender Askese lebte, dessen Körper abgemagert und von Adern durchzogen war und der alles Wissen durchdrungen hatte.