Mahābhārata · Adhyāya 3.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.16.1
तां तूपयातो राजेन्द्र साल्वः सौभपतिस्तदा ।
प्रभूतनरनागेन बलेनोपविवेश ह ॥ ३.१६.१ ॥
Oh señor de reyes, entonces Sālva, señor de Saubha, llegó allí y acampó con un ejército de muchos hombres y elefantes.
3.16.2
समे निविष्टां सा सेना प्रभूतसलिलाशये ।
चतुरङ्गबलोपेता साल्वराजाभिपालिता ॥ ३.१६.२ ॥
Aquel ejército, acampado en terreno llano abundante en agua, estaba dotado de las cuatro fuerzas y protegido por el rey Sālva.
3.16.3
वर्जयित्वा श्मशानानि देवतायतनानि च ।
वल्मीकांश्चैव चैत्यांश्च संनिविष्टमभूद्बलम् ॥ ३.१६.३ ॥
Evitando cementerios, santuarios de dioses, hormigueros y túmulos sagrados, el ejército había acampado.
3.16.4
अनीकानां विभागेन पन्थानः सुकृतास्तथा ।
प्रथमा नवमाश्चैव साल्वस्य शिबिरे नृप ॥ ३.१६.४ ॥
Oh rey, los caminos trazados en el campamento de Sālva según las divisiones del ejército estaban bien construidos, el primero y el noveno también.
3.16.5
सर्वायुधसमोपेतं सर्वशस्त्रविशारदम् ।
रथनागाश्वकलिलं पदातिजनसंकुलम् ॥ ३.१६.५ ॥
Aquel ejército estaba equipado con todas las armas y experto en todas las armas, abarrotado de carros, elefantes y caballos, y atestado de soldados de infantería.
3.16.6
तुष्टपुष्टबलोपेतं वीरलक्षणलक्षितम् ।
विचित्रध्वजसन्नाहं विचित्ररथकार्मुकम् ॥ ३.१६.६ ॥
Aquel ejército estaba dotado de fuerza contenta y bien nutrida, marcado con los signos de los héroes, con estandartes y armaduras variados, y carros y arcos variados.
3.16.7
संनिवेश्य च कौरव्य द्वारकायां नरर्षभ ।
अभिसारयामास तदा वेगैन पतगेन्द्रवत् ॥ ३.१६.७ ॥
Habiendo apostado el ejército en Dvārakā, oh descendiente de los Kuru, oh toro entre los hombres, entonces lo hizo avanzar con la velocidad del señor de las aves.
3.16.8
तदापतन्तं संदृश्य बलं साल्वपतेस्तदा ।
निर्याय योधयामासुः कुमारा वृष्णिनन्दनाः ॥ ३.१६.८ ॥
Entonces, al ver avanzar el ejército del señor de Sālva, los príncipes, orgullo de los Vṛṣṇi, salieron y combatieron.
3.16.9
असहन्तोऽभियानं तत्साल्वराजस्य कौरव ।
चारुदेष्णश्च साम्बश्च प्रद्युम्नश्च रमहारथः ॥ ३.१६.९ ॥
Oh Kaurava, sin poder soportar aquel ataque del rey de Sālva, Cārudeṣṇa y Sāmba, y Pradyumna, el gran auriga, también.
3.16.10
ते रथैर्दंशिताः सर्वेविचित्राभरणध्वजाः ।
संसक्ताः साल्वराजस्य बहुभिर्योधपुङ्गवैः ॥ ३.१६.१० ॥
Todos ellos, acorazados en sus carros, con adornos y estandartes variados, se enfrentaron a los muchos guerreros principales del rey de Sālva.
3.16.11
गृहीत्वा कार्मुकं साम्बः साल्वस्य सचिवं रणे ।
यीधयामास संहृष्टः क्षेमधूर्तिं चमूपतिम् ॥ ३.१६.११ ॥
Tomando su arco, Sāmba combatió alegremente en la batalla con Kṣemadhūrti, ministro y comandante del ejército de Sālva.
3.16.12
तस्य बाणमयं वर्षं जाम्बवत्याः सुतो महत् ।
मुमोच भरतश्रेष्ठ यथावर्षं सहस्रदृक् ॥ ३.१६.१२ ॥
Oh mejor de los Bharata, el hijo de Jāmbavatī descargó sobre él una gran lluvia de flechas, como la de Sahasradṛk.
3.16.13
तद्बाणवर्षं तुमुलं विषेहे स चमूपतिः ।
क्षेमधूर्तिर्महाराज हिमवानिव निश्चलः ॥ ३.१६.१३ ॥
Aquel comandante soportó la feroz lluvia de flechas; oh gran rey, Kṣemadhūrti permaneció inmóvil como el Himālaya.
3.16.14
ततः साम्बाय राजेन्द्र क्षेमधूर्तिरपि स्वयम् ।
मुमोच मायाविहितं शरजालं महत्तरम् ॥ ३.१६.१४ ॥
Entonces, oh señor de reyes, el propio Kṣemadhūrti lanzó contra Sāmba una red de flechas creada por ilusión, aún mayor.
3.16.15
ततो मायामयं जालं माययैव विदार्यसः ।
साम्बः शरसहस्रेण रथमस्याभ्यवर्षत ॥ ३.१६.१५ ॥
Entonces Sāmba, por la misma ilusión, desgarró aquella red ilusoria y llovió mil flechas sobre su carro.
3.16.16
ततः स विद्धः साम्बेन क्षेमधूर्तिश्चमूपतिः ।
अपायाज्जवनैरश्वैः साम्बबाणप्रपीडितः ॥ ३.१६.१६ ॥
Entonces aquel comandante Kṣemadhūrti, herido por Sāmba y atormentado por sus flechas, huyó con caballos veloces.
3.16.17
तस्मिन्विप्रद्रुते शरे साल्वस्याथ चमूपतौ ।
वेगवान्नाम दैतेयः सुतं मेऽभ्यद्रवद्बली ॥ ३.१६.१७ ॥
Cuando aquel comandante de Sālva huyó, el poderoso Daitya llamado Vegavān arremetió contra mi hijo.
3.16.18
अभिपन्नस्तु राजेन्द्र साम्बो वृष्णिकुलोद्वहः ।
वेगं वेगवतो राजंस्तस्थौ वीरो विधारयन् ॥ ३.१६.१८ ॥
Pero, oh señor de reyes, Sāmba, honra del linaje de los Vṛṣṇi, aunque asaltado, permaneció firme como un héroe, soportando el embate de aquel veloz.
3.16.19
स वेगवति कौन्तेय साम्बो वेगवतीं गदाम् ।
चिक्षेप तरसा वीरो व्याविद्ध्यन्सत्यविक्रमः ॥ ३.१६.१९ ॥
¡Oh hijo de Kuntī! Aquel héroe Sāmba, de valor verdadero, arrojó con fuerza la veloz maza Vegavatī, haciéndola girar.
3.16.20
तया त्वभिहतो राजन्वेगवान्न्यपतद्भुवि ।
वातरुग्णं इव क्षुण्णो जीर्णमूलोवनस्पतिः ॥ ३.१६.२० ॥
¡Oh rey! Herido por ella, el veloz cayó a tierra, como un árbol quebrado por el viento, con las raíces podridas.
3.16.21
तस्मिन्निपतिते वीरे गदारुग्णे महासुरे ।
प्रविश्य महतीं सेनां योधयामास मे सुतः ॥ ३.१६.२१ ॥
Cuando aquel héroe, el gran asura, cayó quebrado por la maza, mi hijo entró en el gran ejército y combatió.
3.16.22
चारुदेष्णेन संसक्तो विविन्ध्यो नाम दानवः ।
महारथः समाज्ञातो महाराज महाधनुः ॥ ३.१६.२२ ॥
¡Oh gran rey! El dānava llamado Vivindhya, enfrentado a Cārudeṣṇa, era un gran conductor de carro, renombrado, de gran arco.
3.16.23
ततः सुतुमुलं युद्धं चारुदेष्णविविन्ध्ययोः ।
वृत्रवासवयो राजन्यथापूर्वं तथाऽभवत् ॥ ३.१६.२३ ॥
Entonces surgió una feroz batalla entre Cārudeṣṇa y Vivindhya, oh rey, tal como en otro tiempo entre Vṛtra y Vāsava.
3.16.24
अन्योन्यस्याभिसंक्रुद्धावन्योन्यं जघ्नतुः शरैः ।
विनदन्तौ महाराज सिंहाविव महाबलौ ॥ ३.१६.२४ ॥
Furiosos el uno contra el otro, los dos poderosos se hirieron mutuamente con flechas, oh gran rey, rugiendo como leones.
3.16.25
रौक्मिणेयस्ततो बाणमग्न्यर्कोपमवर्चसम् ।
अभिमन्त्र्य महास्त्रेण संदधे शत्रुनाशनम् ॥ ३.१६.२५ ॥
Entonces el hijo de Rukmiṇī, habiendo consagrado con el gran arma una flecha resplandeciente como el fuego y el sol, la encajó en la cuerda, destructora de enemigos.
3.16.26
स विविन्ध्याय सक्रोधः समाहूय महारथः ।
चिक्षेप मे सुतो राजन्स गतासुरथापतत् ॥ ३.१६.२६ ॥
Aquel gran auriga, colérico, llamó a Vivindhya; oh rey, mi hijo le arrojó su arma, y él cayó sin vida.
3.16.27
विविन्ध्यं निहृतं दृष्ट्वा तां च विक्षोभितां चमूम् ।
कामगेन स सौभेन साल्वः पुनरुपागमत् ॥ ३.१६.२७ ॥
Al ver a Vivindhya muerto y aquel ejército agitado, Śālva volvió de nuevo con el Saubha, que se mueve a voluntad.
3.16.28
ततो व्याकुलितं सर्वं द्वारकावासि तद्बलम् ।
दृष्ट्वा साल्वं महाबाहो सौभस्थं पृथिवीगतम् ॥ ३.१६.२८ ॥
Entonces, oh de brazos poderosos, todo aquel ejército de los habitantes de Dvārakā quedó desconcertado al ver a Śālva, que estaba sobre el Saubha, descender a la tierra.
3.16.29
ततो निर्याय कौरव्य अवस्थाप्य च तद्बलम् ।
आनर्तानां महाराज प्रद्युम्नो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.१६.२९ ॥
Entonces, oh kaurava, oh gran rey, Pradyumna salió, detuvo aquel ejército y dijo estas palabras a los Ānartas.
3.16.30
सर्वे भवन्तस्तिष्ठन्तु सर्वे पश्यन्तु मां युधि ।
निवारयन्तं संग्रामे बलात्सौभं सराजकम् ॥ ३.१६.३० ॥
Que todos ustedes permanezcan quietos; que todos me vean en la batalla mientras contengo por la fuerza el Saubha junto con su rey.
3.16.31
अयं सौभपतेः सेनामायसैर्भुजगैरिव ।
धनुर्भुजविनिर्मुक्तैर्नाशयम्यद्य यादवाः ॥ ३.१६.३१ ॥
Mirad, oh Yādavas: hoy destruyo el ejército del señor de Saubha con flechas, como serpientes de hierro, lanzadas desde los brazos que sostienen el arco.
3.16.32
आश्वसध्वं न भीः कार्या सौभराडद्य नश्यति ।
मयाऽभिपन्नो दुष्टात्मा ससौभो विनशिष्यति ॥ ३.१६.३२ ॥
Tened ánimo, no temáis: el rey de Saubha perece hoy. Aquel de mente perversa, abatido por mí, será destruido junto con Saubha.
3.16.33
एवं ब्रुवति संहृष्टे प्रद्युम्ने पाण्डुनन्दन ।
धिष्टितं तद्बलं द्वारि युयुधे च यथासुखम् ॥ ३.१६.३३ ॥
Oh hijo de Pāṇḍu, mientras Pradyumna, lleno de alegría, hablaba así, aquel ejército apostado en la puerta combatió con soltura.