Mahābhārata · Adhyāya 3.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.16.1
तां तूपयातो राजेन्द्र साल्वः सौभपतिस्तदा ।
प्रभूतनरनागेन बलेनोपविवेश ह ॥ ३.१६.१ ॥
O Herr der Könige, da kam Sālva, der Herr von Saubha, dorthin und ließ sich mit einem Heer aus vielen Männern und Elefanten nieder.
3.16.2
समे निविष्टां सा सेना प्रभूतसलिलाशये ।
चतुरङ्गबलोपेता साल्वराजाभिपालिता ॥ ३.१६.२ ॥
Jenes Heer, auf ebenem Gelände mit reichlich Wasser gelagert, war mit den vier Heeresteilen ausgestattet und wurde vom König Sālva beschützt.
3.16.3
वर्जयित्वा श्मशानानि देवतायतनानि च ।
वल्मीकांश्चैव चैत्यांश्च संनिविष्टमभूद्बलम् ॥ ३.१६.३ ॥
Unter Meidung der Leichenstätten, Götterschreine, Ameisenhügel und heiligen Male war das Heer gelagert.
3.16.4
अनीकानां विभागेन पन्थानः सुकृतास्तथा ।
प्रथमा नवमाश्चैव साल्वस्य शिबिरे नृप ॥ ३.१६.४ ॥
O König, die Wege im Lager Sālvas, nach den Heeresabteilungen angelegt, waren gut gebaut, ebenso der erste und der neunte.
3.16.5
सर्वायुधसमोपेतं सर्वशस्त्रविशारदम् ।
रथनागाश्वकलिलं पदातिजनसंकुलम् ॥ ३.१६.५ ॥
Jenes Heer war mit allen Waffen ausgerüstet und in allen Waffen bewandert, voll von Wagen, Elefanten und Pferden und gedrängt voller Fußsoldaten.
3.16.6
तुष्टपुष्टबलोपेतं वीरलक्षणलक्षितम् ।
विचित्रध्वजसन्नाहं विचित्ररथकार्मुकम् ॥ ३.१६.६ ॥
Jenes Heer war mit zufriedener, wohlgenährter Kraft ausgestattet und trug die Zeichen der Helden, mit bunten Bannern und Rüstungen sowie bunten Wagen und Bögen.
3.16.7
संनिवेश्य च कौरव्य द्वारकायां नरर्षभ ।
अभिसारयामास तदा वेगैन पतगेन्द्रवत् ॥ ३.१६.७ ॥
Nachdem er das Heer in Dvārakā aufgestellt hatte, o Kaurava, o Stier unter den Männern, ließ er es dann mit der Schnelligkeit des Herrn der Vögel vorrücken.
3.16.8
तदापतन्तं संदृश्य बलं साल्वपतेस्तदा ।
निर्याय योधयामासुः कुमारा वृष्णिनन्दनाः ॥ ३.१६.८ ॥
Als sie das Heer des Herrn von Sālva anrücken sahen, traten die Prinzen, die Freude der Vṛṣṇi, hinaus und kämpften.
3.16.9
असहन्तोऽभियानं तत्साल्वराजस्य कौरव ।
चारुदेष्णश्च साम्बश्च प्रद्युम्नश्च रमहारथः ॥ ३.१६.९ ॥
O Kaurava, den Angriff des Königs von Sālva nicht ertragend, auch Cārudeṣṇa und Sāmba und Pradyumna, der große Wagenlenker.
3.16.10
ते रथैर्दंशिताः सर्वेविचित्राभरणध्वजाः ।
संसक्ताः साल्वराजस्य बहुभिर्योधपुङ्गवैः ॥ ३.१६.१० ॥
Alle, auf ihren Wagen gepanzert, mit mannigfaltigem Schmuck und Bannern, gerieten mit den vielen Spitzenkriegern des Königs von Sālva ins Gefecht.
3.16.11
गृहीत्वा कार्मुकं साम्बः साल्वस्य सचिवं रणे ।
यीधयामास संहृष्टः क्षेमधूर्तिं चमूपतिम् ॥ ३.१६.११ ॥
Sāmba, den Bogen ergreifend, kämpfte freudig im Gefecht gegen Kṣemadhūrti, den Minister und Heerführer Sālvas.
3.16.12
तस्य बाणमयं वर्षं जाम्बवत्याः सुतो महत् ।
मुमोच भरतश्रेष्ठ यथावर्षं सहस्रदृक् ॥ ३.१६.१२ ॥
O Bester der Bharatas, der Sohn Jāmbavatīs ließ einen großen Regen aus Pfeilen auf ihn niederprasseln, wie der Tausendäugige Regen spendet.
3.16.13
तद्बाणवर्षं तुमुलं विषेहे स चमूपतिः ।
क्षेमधूर्तिर्महाराज हिमवानिव निश्चलः ॥ ३.१६.१३ ॥
Jener Heerführer ertrug den wilden Pfeilregen; o großer König, Kṣemadhūrti stand unbeweglich wie der Himālaya.
3.16.14
ततः साम्बाय राजेन्द्र क्षेमधूर्तिरपि स्वयम् ।
मुमोच मायाविहितं शरजालं महत्तरम् ॥ ३.१६.१४ ॥
Dann, o Herr der Könige, entsandte Kṣemadhūrti selbst gegen Sāmba ein durch Täuschung erzeugtes, noch gewaltigeres Pfeilnetz.
3.16.15
ततो मायामयं जालं माययैव विदार्यसः ।
साम्बः शरसहस्रेण रथमस्याभ्यवर्षत ॥ ३.१६.१५ ॥
Da zerriss Sāmba, ebenfalls durch Täuschung, jenes trügerische Netz und ließ tausend Pfeile auf seinen Wagen regnen.
3.16.16
ततः स विद्धः साम्बेन क्षेमधूर्तिश्चमूपतिः ।
अपायाज्जवनैरश्वैः साम्बबाणप्रपीडितः ॥ ३.१६.१६ ॥
Da floh jener Heerführer Kṣemadhūrti, von Sāmba durchbohrt und von dessen Pfeilen gequält, mit schnellen Pferden davon.
3.16.17
तस्मिन्विप्रद्रुते शरे साल्वस्याथ चमूपतौ ।
वेगवान्नाम दैतेयः सुतं मेऽभ्यद्रवद्बली ॥ ३.१६.१७ ॥
Als jener Heerführer Sālvas geflohen war, stürmte der mächtige Daitya namens Vegavān auf meinen Sohn los.
3.16.18
अभिपन्नस्तु राजेन्द्र साम्बो वृष्णिकुलोद्वहः ।
वेगं वेगवतो राजंस्तस्थौ वीरो विधारयन् ॥ ३.१६.१८ ॥
Doch, o Herr der Könige, Sāmba, der Stolz des Vṛṣṇi-Geschlechts, stand, obwohl angegriffen, wie ein Held fest und ertrug den Ansturm jenes Schnellen.
3.16.19
स वेगवति कौन्तेय साम्बो वेगवतीं गदाम् ।
चिक्षेप तरसा वीरो व्याविद्ध्यन्सत्यविक्रमः ॥ ३.१६.१९ ॥
O Sohn der Kuntī! Der Held Sāmba, von wahrer Tapferkeit, schleuderte mit Kraft die schnelle Keule Vegavatī, sie schwingend.
3.16.20
तया त्वभिहतो राजन्वेगवान्न्यपतद्भुवि ।
वातरुग्णं इव क्षुण्णो जीर्णमूलोवनस्पतिः ॥ ३.१६.२० ॥
O König! Von ihr getroffen, stürzte der Schnelle zu Boden, wie ein vom Wind gebrochener Baum mit morschen Wurzeln.
3.16.21
तस्मिन्निपतिते वीरे गदारुग्णे महासुरे ।
प्रविश्य महतीं सेनां योधयामास मे सुतः ॥ ३.१६.२१ ॥
Als jener Held, der große Asura, von der Keule zerschmettert gefallen war, drang mein Sohn in das große Heer ein und kämpfte.
3.16.22
चारुदेष्णेन संसक्तो विविन्ध्यो नाम दानवः ।
महारथः समाज्ञातो महाराज महाधनुः ॥ ३.१६.२२ ॥
O großer König! Der Dānava namens Vivindhya, im Kampf mit Cārudeṣṇa, war ein großer Wagenkämpfer, berühmt und mit mächtigem Bogen.
3.16.23
ततः सुतुमुलं युद्धं चारुदेष्णविविन्ध्ययोः ।
वृत्रवासवयो राजन्यथापूर्वं तथाऽभवत् ॥ ३.१६.२३ ॥
Dann entbrannte ein wilder Kampf zwischen Cārudeṣṇa und Vivindhya, o König, so wie einst zwischen Vṛtra und Vāsava.
3.16.24
अन्योन्यस्याभिसंक्रुद्धावन्योन्यं जघ्नतुः शरैः ।
विनदन्तौ महाराज सिंहाविव महाबलौ ॥ ३.१६.२४ ॥
Heftig erzürnt aufeinander, schlugen die beiden Mächtigen einander mit Pfeilen, o großer König, brüllend wie Löwen.
3.16.25
रौक्मिणेयस्ततो बाणमग्न्यर्कोपमवर्चसम् ।
अभिमन्त्र्य महास्त्रेण संदधे शत्रुनाशनम् ॥ ३.१६.२५ ॥
Dann legte der Sohn Rukmiṇīs, nachdem er den Pfeil, der dem Glanz von Feuer und Sonne gleicht, mit der großen Waffe geweiht hatte, den Feindvernichter an die Sehne.
3.16.26
स विविन्ध्याय सक्रोधः समाहूय महारथः ।
चिक्षेप मे सुतो राजन्स गतासुरथापतत् ॥ ३.१६.२६ ॥
Jener große Wagenkämpfer rief zornig nach Vivindhya; o König, mein Sohn schleuderte auf ihn, und er fiel leblos zu Boden.
3.16.27
विविन्ध्यं निहृतं दृष्ट्वा तां च विक्षोभितां चमूम् ।
कामगेन स सौभेन साल्वः पुनरुपागमत् ॥ ३.१६.२७ ॥
Als er Vivindhya erschlagen und jenes Heer in Aufruhr sah, kehrte Śālva mit dem Saubha, das sich nach Belieben bewegt, wieder zurück.
3.16.28
ततो व्याकुलितं सर्वं द्वारकावासि तद्बलम् ।
दृष्ट्वा साल्वं महाबाहो सौभस्थं पृथिवीगतम् ॥ ३.१६.२८ ॥
Da geriet, o Starkarmiger, jenes ganze Heer der Bewohner Dvārakās in Verwirrung, als sie Śālva, der auf dem Saubha stand, auf die Erde herabkommen sahen.
3.16.29
ततो निर्याय कौरव्य अवस्थाप्य च तद्बलम् ।
आनर्तानां महाराज प्रद्युम्नो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.१६.२९ ॥
Dann, o Kaurava, o großer König, zog Pradyumna hinaus, stellte jenes Heer auf und sprach diese Worte zu den Ānartas.
3.16.30
सर्वे भवन्तस्तिष्ठन्तु सर्वे पश्यन्तु मां युधि ।
निवारयन्तं संग्रामे बलात्सौभं सराजकम् ॥ ३.१६.३० ॥
Ihr alle sollt stehen bleiben, ihr alle sollt mich im Kampf sehen, wie ich das Saubha samt seinem König mit Gewalt aufhalte.
3.16.31
अयं सौभपतेः सेनामायसैर्भुजगैरिव ।
धनुर्भुजविनिर्मुक्तैर्नाशयम्यद्य यादवाः ॥ ३.१६.३१ ॥
Seht, ihr Yādavas: Heute vernichte ich das Heer des Herrn von Saubha mit Pfeilen, gleich eisernen Schlangen, die von den bogenhaltenden Armen abgeschnellt werden.
3.16.32
आश्वसध्वं न भीः कार्या सौभराडद्य नश्यति ।
मयाऽभिपन्नो दुष्टात्मा ससौभो विनशिष्यति ॥ ३.१६.३२ ॥
Fasst Mut, fürchtet euch nicht: Der König von Saubha geht heute zugrunde. Jener Bösgesinnte, von mir niedergeworfen, wird samt Saubha vernichtet werden.
3.16.33
एवं ब्रुवति संहृष्टे प्रद्युम्ने पाण्डुनन्दन ।
धिष्टितं तद्बलं द्वारि युयुधे च यथासुखम् ॥ ३.१६.३३ ॥
O Sohn Pāṇḍus, als Pradyumna so freudig sprach, kämpfte jenes am Tor aufgestellte Heer mit Leichtigkeit.