Mahābhārata · Adhyāya 3.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.16.1
तां तूपयातो राजेन्द्र साल्वः सौभपतिस्तदा ।
प्रभूतनरनागेन बलेनोपविवेश ह ॥ ३.१६.१ ॥
Ó senhor dos reis, então Sālva, senhor de Saubha, chegou ali e acampou com um exército de muitos homens e elefantes.
3.16.2
समे निविष्टां सा सेना प्रभूतसलिलाशये ।
चतुरङ्गबलोपेता साल्वराजाभिपालिता ॥ ३.१६.२ ॥
Aquele exército, acampado em terreno plano rico em água, estava dotado das quatro forças e protegido pelo rei Sālva.
3.16.3
वर्जयित्वा श्मशानानि देवतायतनानि च ।
वल्मीकांश्चैव चैत्यांश्च संनिविष्टमभूद्बलम् ॥ ३.१६.३ ॥
Evitando cemitérios, santuários dos deuses, formigueiros e montes sagrados, o exército estava acampado.
3.16.4
अनीकानां विभागेन पन्थानः सुकृतास्तथा ।
प्रथमा नवमाश्चैव साल्वस्य शिबिरे नृप ॥ ३.१६.४ ॥
Ó rei, os caminhos traçados no acampamento de Sālva segundo as divisões do exército estavam bem feitos, o primeiro e o nono também.
3.16.5
सर्वायुधसमोपेतं सर्वशस्त्रविशारदम् ।
रथनागाश्वकलिलं पदातिजनसंकुलम् ॥ ३.१६.५ ॥
Aquele exército estava equipado com todas as armas e era perito em todas elas, repleto de carros, elefantes e cavalos, e apinhado de soldados de infantaria.
3.16.6
तुष्टपुष्टबलोपेतं वीरलक्षणलक्षितम् ।
विचित्रध्वजसन्नाहं विचित्ररथकार्मुकम् ॥ ३.१६.६ ॥
Aquele exército estava dotado de força satisfeita e bem nutrida, marcado com os sinais dos heróis, com estandartes e armaduras variados, e carros e arcos variados.
3.16.7
संनिवेश्य च कौरव्य द्वारकायां नरर्षभ ।
अभिसारयामास तदा वेगैन पतगेन्द्रवत् ॥ ३.१६.७ ॥
Tendo posto o exército em Dvārakā, ó descendente dos Kuru, ó touro entre os homens, então o fez avançar com a velocidade do senhor das aves.
3.16.8
तदापतन्तं संदृश्य बलं साल्वपतेस्तदा ।
निर्याय योधयामासुः कुमारा वृष्णिनन्दनाः ॥ ३.१६.८ ॥
Então, vendo o exército do senhor de Sālva avançar, os príncipes, alegria dos Vṛṣṇi, saíram e combateram.
3.16.9
असहन्तोऽभियानं तत्साल्वराजस्य कौरव ।
चारुदेष्णश्च साम्बश्च प्रद्युम्नश्च रमहारथः ॥ ३.१६.९ ॥
Ó Kaurava, não suportando aquele ataque do rei de Sālva, Cārudeṣṇa e Sāmba, e Pradyumna, o grande condutor de carro, também.
3.16.10
ते रथैर्दंशिताः सर्वेविचित्राभरणध्वजाः ।
संसक्ताः साल्वराजस्य बहुभिर्योधपुङ्गवैः ॥ ३.१६.१० ॥
Todos eles, couraçados em seus carros, com adornos e estandartes variados, engajaram-se com os muitos guerreiros principais do rei de Sālva.
3.16.11
गृहीत्वा कार्मुकं साम्बः साल्वस्य सचिवं रणे ।
यीधयामास संहृष्टः क्षेमधूर्तिं चमूपतिम् ॥ ३.१६.११ ॥
Tomando o arco, Sāmba combateu alegremente na batalha contra Kṣemadhūrti, ministro e comandante do exército de Sālva.
3.16.12
तस्य बाणमयं वर्षं जाम्बवत्याः सुतो महत् ।
मुमोच भरतश्रेष्ठ यथावर्षं सहस्रदृक् ॥ ३.१६.१२ ॥
Ó melhor dos Bharata, o filho de Jāmbavatī lançou sobre ele uma grande chuva de flechas, como o de mil olhos faz chover.
3.16.13
तद्बाणवर्षं तुमुलं विषेहे स चमूपतिः ।
क्षेमधूर्तिर्महाराज हिमवानिव निश्चलः ॥ ३.१६.१३ ॥
Aquele comandante suportou a feroz chuva de flechas; ó grande rei, Kṣemadhūrti permaneceu imóvel como o Himalaia.
3.16.14
ततः साम्बाय राजेन्द्र क्षेमधूर्तिरपि स्वयम् ।
मुमोच मायाविहितं शरजालं महत्तरम् ॥ ३.१६.१४ ॥
Então, ó senhor dos reis, o próprio Kṣemadhūrti lançou contra Sāmba uma rede de flechas criada por ilusão, ainda maior.
3.16.15
ततो मायामयं जालं माययैव विदार्यसः ।
साम्बः शरसहस्रेण रथमस्याभ्यवर्षत ॥ ३.१६.१५ ॥
Então Sāmba, pela própria ilusão, rasgou aquela rede ilusória e fez chover mil flechas sobre o seu carro.
3.16.16
ततः स विद्धः साम्बेन क्षेमधूर्तिश्चमूपतिः ।
अपायाज्जवनैरश्वैः साम्बबाणप्रपीडितः ॥ ३.१६.१६ ॥
Então aquele comandante Kṣemadhūrti, ferido por Sāmba e atormentado pelas suas flechas, fugiu com cavalos velozes.
3.16.17
तस्मिन्विप्रद्रुते शरे साल्वस्याथ चमूपतौ ।
वेगवान्नाम दैतेयः सुतं मेऽभ्यद्रवद्बली ॥ ३.१६.१७ ॥
Quando aquele comandante de Sālva fugiu, o poderoso Daitya chamado Vegavān atacou o meu filho.
3.16.18
अभिपन्नस्तु राजेन्द्र साम्बो वृष्णिकुलोद्वहः ।
वेगं वेगवतो राजंस्तस्थौ वीरो विधारयन् ॥ ३.१६.१८ ॥
Mas, ó senhor dos reis, Sāmba, a glória da linhagem dos Vṛṣṇi, embora atacado, permaneceu firme como um herói, suportando o ímpeto daquele veloz.
3.16.19
स वेगवति कौन्तेय साम्बो वेगवतीं गदाम् ।
चिक्षेप तरसा वीरो व्याविद्ध्यन्सत्यविक्रमः ॥ ३.१६.१९ ॥
Ó filho de Kuntī! Aquele herói Sāmba, de valor verdadeiro, arremessou com força a veloz maça Vegavatī, fazendo-a girar.
3.16.20
तया त्वभिहतो राजन्वेगवान्न्यपतद्भुवि ।
वातरुग्णं इव क्षुण्णो जीर्णमूलोवनस्पतिः ॥ ३.१६.२० ॥
Ó rei! Atingido por ela, o veloz caiu ao chão, como uma árvore quebrada pelo vento, de raízes apodrecidas.
3.16.21
तस्मिन्निपतिते वीरे गदारुग्णे महासुरे ।
प्रविश्य महतीं सेनां योधयामास मे सुतः ॥ ३.१६.२१ ॥
Quando aquele herói, o grande asura, caiu quebrado pela maça, meu filho entrou no grande exército e lutou.
3.16.22
चारुदेष्णेन संसक्तो विविन्ध्यो नाम दानवः ।
महारथः समाज्ञातो महाराज महाधनुः ॥ ३.१६.२२ ॥
Ó grande rei! O dānava chamado Vivindhya, engajado com Cārudeṣṇa, era um grande cocheiro, renomado, de grande arco.
3.16.23
ततः सुतुमुलं युद्धं चारुदेष्णविविन्ध्ययोः ।
वृत्रवासवयो राजन्यथापूर्वं तथाऽभवत् ॥ ३.१६.२३ ॥
Então travou-se uma feroz batalha entre Cārudeṣṇa e Vivindhya, ó rei, como outrora entre Vṛtra e Vāsava.
3.16.24
अन्योन्यस्याभिसंक्रुद्धावन्योन्यं जघ्नतुः शरैः ।
विनदन्तौ महाराज सिंहाविव महाबलौ ॥ ३.१६.२४ ॥
Furiosos um contra o outro, os dois poderosos feriam-se com flechas, ó grande rei, rugindo como leões.
3.16.25
रौक्मिणेयस्ततो बाणमग्न्यर्कोपमवर्चसम् ।
अभिमन्त्र्य महास्त्रेण संदधे शत्रुनाशनम् ॥ ३.१६.२५ ॥
Então o filho de Rukmiṇī, tendo consagrado com a grande arma uma flecha radiante como o fogo e o sol, encaixou-a na corda, destruidora de inimigos.
3.16.26
स विविन्ध्याय सक्रोधः समाहूय महारथः ।
चिक्षेप मे सुतो राजन्स गतासुरथापतत् ॥ ३.१६.२६ ॥
Aquele grande guerreiro, cheio de cólera, chamou Vivindhya; ó rei, meu filho lançou-lhe a arma, e ele caiu sem vida.
3.16.27
विविन्ध्यं निहृतं दृष्ट्वा तां च विक्षोभितां चमूम् ।
कामगेन स सौभेन साल्वः पुनरुपागमत् ॥ ३.१६.२७ ॥
Vendo Vivindhya morto e aquele exército perturbado, Śālva voltou novamente com o Saubha, que se move à vontade.
3.16.28
ततो व्याकुलितं सर्वं द्वारकावासि तद्बलम् ।
दृष्ट्वा साल्वं महाबाहो सौभस्थं पृथिवीगतम् ॥ ३.१६.२८ ॥
Então, ó de braços poderosos, todo aquele exército dos habitantes de Dvārakā ficou confuso ao ver Śālva, que estava sobre o Saubha, descer à terra.
3.16.29
ततो निर्याय कौरव्य अवस्थाप्य च तद्बलम् ।
आनर्तानां महाराज प्रद्युम्नो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.१६.२९ ॥
Então, ó Kaurava, ó grande rei, Pradyumna saiu, posicionou aquele exército e disse estas palavras aos Ānartas.
3.16.30
सर्वे भवन्तस्तिष्ठन्तु सर्वे पश्यन्तु मां युधि ।
निवारयन्तं संग्रामे बलात्सौभं सराजकम् ॥ ३.१६.३० ॥
Que todos vós permaneçam parados; que todos me vejam na batalha enquanto contenho à força o Saubha junto com seu rei.
3.16.31
अयं सौभपतेः सेनामायसैर्भुजगैरिव ।
धनुर्भुजविनिर्मुक्तैर्नाशयम्यद्य यादवाः ॥ ३.१६.३१ ॥
Vede, ó Yādavas: hoje destruo o exército do senhor de Saubha com flechas, como serpentes de ferro, lançadas dos braços que seguram o arco.
3.16.32
आश्वसध्वं न भीः कार्या सौभराडद्य नश्यति ।
मयाऽभिपन्नो दुष्टात्मा ससौभो विनशिष्यति ॥ ३.१६.३२ ॥
Tende coragem, não temais: o rei de Saubha perece hoje. Aquele de mente perversa, abatido por mim, será destruído junto com Saubha.
3.16.33
एवं ब्रुवति संहृष्टे प्रद्युम्ने पाण्डुनन्दन ।
धिष्टितं तद्बलं द्वारि युयुधे च यथासुखम् ॥ ३.१६.३३ ॥
Ó filho de Pāṇḍu, enquanto Pradyumna, cheio de alegria, assim falava, aquele exército posto à porta combateu à vontade.