மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.16.1
तां तूपयातो राजेन्द्र साल्वः सौभपतिस्तदा ।
प्रभूतनरनागेन बलेनोपविवेश ह ॥ ३.१६.१ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, அப்போது சௌப நகரின் தலைவனான சால்வன் அங்கு வந்து, மிகுந்த மனிதர்களும் யானைகளும் கொண்ட படையுடன் பாளையமிட்டான்.
3.16.2
समे निविष्टां सा सेना प्रभूतसलिलाशये ।
चतुरङ्गबलोपेता साल्वराजाभिपालिता ॥ ३.१६.२ ॥
நீர் மிகுந்த சமதரையில் பாளையமிட்டிருந்த அந்தப் படை நால்வகைப் படையுடன் கூடியதாக இருந்தது; சால்வ அரசனால் காக்கப்பட்டது.
3.16.3
वर्जयित्वा श्मशानानि देवतायतनानि च ।
वल्मीकांश्चैव चैत्यांश्च संनिविष्टमभूद्बलम् ॥ ३.१६.३ ॥
சுடுகாடுகள், தெய்வ ஆலயங்கள், புற்று மேடுகள், சைத்தியங்கள் ஆகியவற்றைத் தவிர்த்து அந்தப் படை பாளையமிட்டிருந்தது.
3.16.4
अनीकानां विभागेन पन्थानः सुकृतास्तथा ।
प्रथमा नवमाश्चैव साल्वस्य शिबिरे नृप ॥ ३.१६.४ ॥
அரசே, சால்வனின் பாளையத்தில் படைப் பிரிவுகளுக்கேற்ப அமைக்கப்பட்ட பாதைகள் நன்கு செய்யப்பட்டிருந்தன; முதலாவதும் ஒன்பதாவதுமான பாதைகளும் அவ்வாறே.
3.16.5
सर्वायुधसमोपेतं सर्वशस्त्रविशारदम् ।
रथनागाश्वकलिलं पदातिजनसंकुलम् ॥ ३.१६.५ ॥
அது எல்லா ஆயுதங்களுடனும் கூடியதும், எல்லா படைக்கலங்களிலும் திறமை பெற்றதும்; தேர்கள், யானைகள், குதிரைகள் நிறைந்ததும், காலாட்படை வீரர்களால் செறிந்ததுமாக இருந்தது.
3.16.6
तुष्टपुष्टबलोपेतं वीरलक्षणलक्षितम् ।
विचित्रध्वजसन्नाहं विचित्ररथकार्मुकम् ॥ ३.१६.६ ॥
அது மகிழ்ச்சியும் வலிமையும் நிறைந்த படையுடன், வீரத்தின் அடையாளங்களுடன் விளங்கியது; பல்வண்ணக் கொடிகளும் கவசங்களும், பல்வண்ண தேர்களும் வில்களும் கொண்டதாக இருந்தது.
3.16.7
संनिवेश्य च कौरव्य द्वारकायां नरर्षभ ।
अभिसारयामास तदा वेगैन पतगेन्द्रवत् ॥ ३.१६.७ ॥
குரு குலத்தவனே, நரர்களில் சிறந்தவனே, துவாரகையில் படையை நிறுத்தி, அப்போது அதை கருடனைப் போன்ற வேகத்துடன் முன்னேற்றினான்.
3.16.8
तदापतन्तं संदृश्य बलं साल्वपतेस्तदा ।
निर्याय योधयामासुः कुमारा वृष्णिनन्दनाः ॥ ३.१६.८ ॥
அப்போது சால்வ அரசனின் படை முன்னேறி வருவதைக் கண்டு, விருஷ்ணி குலத்து இளவரசர்கள் வெளியேறி போரிட்டனர்.
3.16.9
असहन्तोऽभियानं तत्साल्वराजस्य कौरव ।
चारुदेष्णश्च साम्बश्च प्रद्युम्नश्च रमहारथः ॥ ३.१६.९ ॥
குருவின் வழித்தோன்றலே, சால்வ அரசனின் அந்தத் தாக்குதலைத் தாங்க முடியாமல், சாருதேஷ்ணனும், சாம்பனும், மகாரதனான பிரத்யும்னனும்.
3.16.10
ते रथैर्दंशिताः सर्वेविचित्राभरणध्वजाः ।
संसक्ताः साल्वराजस्य बहुभिर्योधपुङ्गवैः ॥ ३.१६.१० ॥
அவர்கள் அனைவரும் தேர்களில் கவசம் அணிந்து, பலவண்ண அணிகலன்களும் கொடிகளும் கொண்டு, சால்வ அரசனின் பல சிறந்த வீரர்களுடன் மோதினர்.
3.16.11
गृहीत्वा कार्मुकं साम्बः साल्वस्य सचिवं रणे ।
यीधयामास संहृष्टः क्षेमधूर्तिं चमूपतिम् ॥ ३.१६.११ ॥
சாம்பன் வில்லை எடுத்து, போரில் சால்வ அரசனின் அமைச்சனும் படைத்தலைவனுமான க்ஷேமதூர்த்தியுடன் மகிழ்ச்சியுடன் போரிட்டான்.
3.16.12
तस्य बाणमयं वर्षं जाम्बवत्याः सुतो महत् ।
मुमोच भरतश्रेष्ठ यथावर्षं सहस्रदृक् ॥ ३.१६.१२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, ஜாம்பவதியின் மகன் அவன் மீது அம்புகளாலான பெரும் மழையைப் பொழிந்தான், ஆயிரங்கண் இந்திரன் மழை பொழிவது போல.
3.16.13
तद्बाणवर्षं तुमुलं विषेहे स चमूपतिः ।
क्षेमधूर्तिर्महाराज हिमवानिव निश्चलः ॥ ३.१६.१३ ॥
அந்தப் படையின் தலைவன் அம்புகளின் அந்தக் கடும் மழையைத் தாங்கினான். மகாராஜனே, க்ஷேமதூர்த்தி இமயமலையைப் போல் அசையாமல் நின்றான்.
3.16.14
ततः साम्बाय राजेन्द्र क्षेमधूर्तिरपि स्वयम् ।
मुमोच मायाविहितं शरजालं महत्तरम् ॥ ३.१६.१४ ॥
பின்னர், மன்னர்களின் தலைவனே, க்ஷேமதூர்த்தியும் தானே சாம்பனை நோக்கி மாயத்தால் உருவாக்கிய மிகப் பெரிய அம்பு வலையை ஏவினான்.
3.16.15
ततो मायामयं जालं माययैव विदार्यसः ।
साम्बः शरसहस्रेण रथमस्याभ्यवर्षत ॥ ३.१६.१५ ॥
பின்னர் சாம்பன் மாயத்தாலேயே அந்த மாயவலையைக் கிழித்து, ஆயிரம் அம்புகளால் அவனுடைய தேரின்மேல் மழையெனப் பொழிந்தான்.
3.16.16
ततः स विद्धः साम्बेन क्षेमधूर्तिश्चमूपतिः ।
अपायाज्जवनैरश्वैः साम्बबाणप्रपीडितः ॥ ३.१६.१६ ॥
அப்போது சாம்பனால் துளைக்கப்பட்டு, அவனுடைய அம்புகளால் வருத்தப்பட்ட அந்தப் படைத்தலைவன் க்ஷேமதூர்த்தி வேகமான குதிரைகளுடன் ஓடிவிட்டான்.
3.16.17
तस्मिन्विप्रद्रुते शरे साल्वस्याथ चमूपतौ ।
वेगवान्नाम दैतेयः सुतं मेऽभ्यद्रवद्बली ॥ ३.१६.१७ ॥
சால்வனின் அந்தப் படைத்தலைவன் ஓடிவிட்ட பிறகு, வேகவான் என்ற வலிமைமிக்க தைத்தியன் என் மகனைத் தாக்கினான்.
3.16.18
अभिपन्नस्तु राजेन्द्र साम्बो वृष्णिकुलोद्वहः ।
वेगं वेगवतो राजंस्तस्थौ वीरो विधारयन् ॥ ३.१६.१८ ॥
ஆனால், மன்னர்களின் தலைவனே, வேகவானின் வேகத்தைத் தாங்கியபடி, விருஷ்ணி குலத்தின் பெருமையான சாம்பன் வீரனாக உறுதியாக நின்றான்.
3.16.19
स वेगवति कौन्तेय साम्बो वेगवतीं गदाम् ।
चिक्षेप तरसा वीरो व्याविद्ध्यन्सत्यविक्रमः ॥ ३.१६.१९ ॥
கௌந்தேயா! அந்த வீரன் சாம்பன் வேகவதி என்ற கதையை வேகமாகச் சுழற்றி, உண்மைப் பராக்கிரமத்தோடு எறிந்தான்.
3.16.20
तया त्वभिहतो राजन्वेगवान्न्यपतद्भुवि ।
वातरुग्णं इव क्षुण्णो जीर्णमूलोवनस्पतिः ॥ ३.१६.२० ॥
அரசே! அதன் அடியால் தாக்கப்பட்ட அந்த வேகவான் நிலத்தில் விழுந்தான்; காற்றால் முறிந்து வேரழுகிய மரம் போல.
3.16.21
तस्मिन्निपतिते वीरे गदारुग्णे महासुरे ।
प्रविश्य महतीं सेनां योधयामास मे सुतः ॥ ३.१६.२१ ॥
அந்த வீரனான மகா அசுரன் கதையால் நொறுங்கி விழுந்தபின், என் மகன் பெரும் படையினுள் புகுந்து போரிட்டான்.
3.16.22
चारुदेष्णेन संसक्तो विविन्ध्यो नाम दानवः ।
महारथः समाज्ञातो महाराज महाधनुः ॥ ३.१६.२२ ॥
மகாராஜா! சாருதேஷ்ணனுடன் மோதிய விவிந்தியன் என்ற தானவன், மகாரதனாகப் புகழ்பெற்ற பெரும் வில்லாளி.
3.16.23
ततः सुतुमुलं युद्धं चारुदेष्णविविन्ध्ययोः ।
वृत्रवासवयो राजन्यथापूर्वं तथाऽभवत् ॥ ३.१६.२३ ॥
பின்னர் சாருதேஷ்ணனுக்கும் விவிந்தியனுக்கும் இடையே கடும் போர் நிகழ்ந்தது, அரசே; முன்பு விருத்ரனுக்கும் வாசவனுக்கும் நிகழ்ந்தது போல.
3.16.24
अन्योन्यस्याभिसंक्रुद्धावन्योन्यं जघ्नतुः शरैः ।
विनदन्तौ महाराज सिंहाविव महाबलौ ॥ ३.१६.२४ ॥
ஒருவர் மீது ஒருவர் மிகக் கோபங்கொண்டு, அம்புகளால் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர், மகாராஜா; சிங்கங்களைப் போல் கர்ஜித்த மகாபலசாலிகள்.
3.16.25
रौक्मिणेयस्ततो बाणमग्न्यर्कोपमवर्चसम् ।
अभिमन्त्र्य महास्त्रेण संदधे शत्रुनाशनम् ॥ ३.१६.२५ ॥
பின்னர் ருக்மிணியின் மகன் அக்னி மற்றும் சூரியனின் ஒளியுடைய, எதிரிகளை அழிக்கும் அம்பை மகா அஸ்திரத்தால் மந்திரித்து தொடுத்தான்.
3.16.26
स विविन्ध्याय सक्रोधः समाहूय महारथः ।
चिक्षेप मे सुतो राजन्स गतासुरथापतत् ॥ ३.१६.२६ ॥
அந்த மகாரதன் கோபத்துடன் விவிந்தியனை அழைத்தான்; அரசே, என் மகன் அவன் மீது எறிந்தான், அவன் உயிரற்று விழுந்தான்.
3.16.27
विविन्ध्यं निहृतं दृष्ट्वा तां च विक्षोभितां चमूम् ।
कामगेन स सौभेन साल्वः पुनरुपागमत् ॥ ३.१६.२७ ॥
விவிந்தியன் கொல்லப்பட்டதையும், அந்தப் படை கலங்கியதையும் கண்டு, சால்வன் விருப்பம்போல் செல்லும் சௌப விமானத்துடன் மீண்டும் வந்தான்.
3.16.28
ततो व्याकुलितं सर्वं द्वारकावासि तद्बलम् ।
दृष्ट्वा साल्वं महाबाहो सौभस्थं पृथिवीगतम् ॥ ३.१६.२८ ॥
பின்னர், மகாபாஹுவே, துவாரகையின் குடிமக்களின் அந்த முழுப் படையும் கலங்கியது; சௌபத்தில் நின்ற சால்வன் பூமியில் இறங்கியதைக் கண்டு.
3.16.29
ततो निर्याय कौरव्य अवस्थाप्य च तद्बलम् ।
आनर्तानां महाराज प्रद्युम्नो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.१६.२९ ॥
பின்னர், கௌரவனே, மகாராஜனே, பிரத்யும்னன் வெளியே சென்று அந்தப் படையை நிறுத்தி, ஆனர்தர்களிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
3.16.30
सर्वे भवन्तस्तिष्ठन्तु सर्वे पश्यन्तु मां युधि ।
निवारयन्तं संग्रामे बलात्सौभं सराजकम् ॥ ३.१६.३० ॥
நீங்கள் அனைவரும் நில்லுங்கள்; அனைவரும் போரில் என்னைப் பாருங்கள், நான் வலுவாக அரசனுடன் சௌபத்தைத் தடுக்கும்போது.
3.16.31
अयं सौभपतेः सेनामायसैर्भुजगैरिव ।
धनुर्भुजविनिर्मुक्तैर्नाशयम्यद्य यादवाः ॥ ३.१६.३१ ॥
யாதவர்களே, இதோ இன்று சௌபபதியின் படையை இரும்பு நாகங்களைப் போல, வில்லைப் பற்றிய கரங்களிலிருந்து விடுபட்ட அம்புகளால் அழிக்கிறேன்.
3.16.32
आश्वसध्वं न भीः कार्या सौभराडद्य नश्यति ।
मयाऽभिपन्नो दुष्टात्मा ससौभो विनशिष्यति ॥ ३.१६.३२ ॥
நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள், அச்சம் வேண்டாம்; சௌபராஜன் இன்று அழிகிறான். என்னால் சூழப்பட்ட அந்தத் தீய உள்ளம் கொண்டவன் சௌபத்துடன் அழிவான்.
3.16.33
एवं ब्रुवति संहृष्टे प्रद्युम्ने पाण्डुनन्दन ।
धिष्टितं तद्बलं द्वारि युयुधे च यथासुखम् ॥ ३.१६.३३ ॥
பாண்டுவின் மைந்தனே, பிரத்யும்னன் மகிழ்ச்சியுடன் இவ்வாறு கூறியபோது, வாயிலில் நிறுத்தப்பட்ட அந்தப் படை எளிதாகப் போரிட்டது.