Mahābhārata · Adhyāya 3.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.162.1
श्रुत्वा बहुविधैः शब्दैर्नाद्यमानां गिरेर्गुहाम् ।
अजातशत्रुः कौन्तेयो माद्रीपुत्रावुभावपि ॥ ३.१६२.१ ॥
Al oír la cueva de la montaña resonar con sonidos de muchas clases, Ajātaśatru, el hijo de Kuntī, y también ambos hijos de Mādrī (se inquietaron).
3.162.2
धौम्यः कृष्णा च विप्राश्च सर्वे च सुहृदस्तथा ।
भीमसेनमपश्यन्तः सर्वे विमनसोऽभवन् ॥ ३.१६२.२ ॥
Dhaumya, Kṛṣṇā (Draupadī), los brahmanes y todos los amigos, al no ver a Bhīmasena, se entristecieron todos.
3.162.3
द्रौपदीमार्ष्टिषेणाय संप्रधार्य महारथाः ।
सहिताः सायुधाः शूराः शैलमारुरुहुस्तदा ॥ ३.१६२.३ ॥
Tras encomendar a Draupadī a Ārṣṭiṣeṇa (Dhaumya), los grandes guerreros, valientes y armados, juntos entonces subieron a la montaña.
3.162.4
ततः संप्राप्य शैलाग्रं वीक्षमाणा महारथाः ।
ददृशुस्ते महेष्वासा भीमसेनमरिंदमम् ॥ ३.१६२.४ ॥
Entonces, habiendo llegado a la cumbre de la montaña y mirando alrededor, los grandes guerreros, los grandes arqueros, vieron a Bhīmasena, el domador de enemigos.
3.162.5
स्फुरतश्च महाकायान्गतसत्वांश्च राक्षसान् ।
महाबलान्महासत्वान्भीमसेनेव पातितान् ॥ ३.१६२.५ ॥
Vieron a los rākṣasas, de cuerpos enormes, sin vida pero aún retorciéndose, muy fuertes y muy valientes, derribados por Bhīmasena.
3.162.6
शुशुरतश्च महाकायान्गतसत्वांश्च राक्षसान् ।
महाबलान्महासत्वान्भीमसेनेन पातितान् ॥ ३.१६२.६ ॥
Vieron a los rākṣasas, de cuerpos enormes, sin vida y gimiendo, muy fuertes y muy valientes, derribados por Bhīmasena.
3.162.7
ततस्ते समतिक्रम्य परिष्वज्य वृकोदरम् ।
तत्रोपविविशुः पार्थाः प्राप्ता गतिमनुत्तमाम् ॥ ३.१६२.७ ॥
Entonces, habiendo avanzado y abrazado a Vṛkodara (Bhīma), los hijos de Pṛthā se sentaron allí, habiendo alcanzado la meta insuperable.
3.162.8
तैश्चतुर्भिर्महेष्वासैर्गिरिशृङ्गमशोभत ।
लोकपालैर्महाभागैर्दिवं देववरैरिव ॥ ३.१६२.८ ॥
Con aquellos cuatro grandes arqueros, la cima de la montaña resplandeció, como el cielo resplandece con los venturosos guardianes del mundo y los mejores de los dioses.
3.162.9
कुबेरसदनं दृष्ट्वा राक्षसांश्च निपातितान् ।
भ्राता भ्रातरमासीनमथोवाच युधिष्ठिरः ॥ ३.१६२.९ ॥
Habiendo visto la morada de Kubera y a los rākṣasas abatidos, Yudhiṣṭhira habló a su hermano, que estaba sentado.
3.162.10
साहसाद्यदिवा मोहाद्बीम पापमिदं कृतम् ।
नैतत्ते सदृशं वीर मुनेरिव मृषा वधाः ॥ ३.१६२.१० ॥
Oh Bhīma, este pecado se ha cometido por temeridad o por ofuscación. Oh héroe, esto no te conviene, como no convienen las muertes falsas a un sabio.
3.162.11
राजद्विष्टं न कर्तव्यमिति धर्मविदो विदुः ।
त्रिदशानामिदं द्विष्टं भीमसेन त्वया कृतम् ॥ ३.१६२.११ ॥
Los conocedores del dharma saben que no debe hacerse lo que es odioso para el rey. Oh Bhīmasena, tú has hecho esto, que es odioso incluso para los dioses.
3.162.12
अर्थधर्मावनादृत्य यः पापे कुरुते मनः ।
कर्मणां पार्थ पापानां स फलं विन्दते ध्रुवम् ॥ ३.१६२.१२ ॥
Quien, desdeñando la riqueza y el dharma, pone su mente en el mal, oh Pārtha, sin duda obtiene el fruto de las acciones malvadas.
3.162.13
साहसंवत भद्रं ते देवानामपि चाप्रियम् ।
पुनरेवं न कर्तव्यं मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ३.१६२.१३ ॥
Esta temeraria acción desagrada incluso a los dioses; que te vaya bien. Si deseas complacerme, no vuelvas a hacer tal cosa.
3.162.14
एवमुक्त्वा स धर्मात्मा भ्राता भ्रातरमच्युतम् ।
भीमसेनं महाबाहुमप्रधृष्यपराक्रमम् ॥ ३.१६२.१४ ॥
Habiendo dicho esto, aquel hermano de alma justa habló a su hermano infalible, Bhīmasena, el de brazos poderosos, cuyo valor es invencible.
3.162.15
अर्थतत्त्वविभागज्ञः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
विराम महातेजास्तमेवार्थं विचिन्तयन् ॥ ३.१६२.१५ ॥
Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, de gran esplendor, conocedor de la verdadera naturaleza y división de la riqueza y el propósito, guardó silencio reflexionando sobre ese mismo asunto.
3.162.16
ततस्ते हतशिष्टा ये भीमसेनेन राक्षसाः ।
सहिताः प्रत्यपद्यन्त कुबेरसदनं प्रति ॥ ३.१६२.१६ ॥
Entonces los rākṣasas que habían sobrevivido a los golpes de Bhīmasena, juntos, se dirigieron hacia la morada de Kubera.
3.162.17
ते जवेन महावेगाः प्राप्य वैश्रवणालयम् ।
भीममार्तस्वरं चक्रुर्भीमसेनभयार्दिताः ॥ ३.१६२.१७ ॥
Aquellos rākṣasas, veloces y poderosos, llegaron a la morada de Vaiśravaṇa y, atormentados por el miedo a Bhīmasena, lanzaron un terrible clamor de angustia.
3.162.18
न्यस्तशस्त्रायुधाः क्लान्ताः शोणिताक्तपरिच्छदाः ।
प्रकीर्णमूर्धजा राजन्यक्षाधिपतिमब्रुवन् ॥ ३.१६२.१८ ॥
Oh rey, con las armas depuestas, agotados, con las vestiduras manchadas de sangre y el cabello desordenado, los rākṣasas hablaron al señor de los yakṣas.
3.162.19
गदापरिघनिस्त्रिंसतोमरप्रासयोधिनः ।
राक्षसा निहताः सर्वे तव देवपुरःसराः ॥ ३.१६२.१९ ॥
Todos los rākṣasas que combatían con maza, barra de hierro, espada, tomara y lanza, que marchaban al frente de tus dioses, han sido abatidos.
3.162.20
प्रमृद्यतरसा शैलं मानुषेण धनेश्वर ।
एकेन निहताः सङ्ख्ये गताः क्रोधवशा गणाः ॥ ३.१६२.२० ॥
Oh señor de la riqueza, un hombre, aplastando la montaña con fuerza, solo en la batalla mató a esas huestes que habían venido bajo el dominio de la ira.
3.162.21
प्रवरा राक्षसेन्द्राणां यक्षाणां च नराधिप ।
शेरते निहता देव गतसत्वाः परासवः ॥ ३.१६२.२१ ॥
Oh señor de hombres, los más destacados entre los señores rākṣasa y los yakṣas yacen abatidos, sin vida y sin aliento, oh dios.
3.162.22
भग्नः शैलो वयं भग्ना मणिमांस्ते सखा हतः ।
मानुषेणं कृतं कर्म विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ ३.१६२.२२ ॥
La montaña está destrozada, nosotros estamos destrozados, y tu amigo Maṇimān ha sido muerto por un hombre. Decide ahora lo que debe hacerse tras la hazaña del hombre.
3.162.23
स तच्छ्रुत्वा तु संक्रुद्धः सर्वयक्षगणाधिपः ।
कोपसंरक्तनयनः कथमित्यब्रवीद्वचः ॥ ३.१६२.२३ ॥
Al oír eso, el señor de todas las huestes yakṣa se enfureció en gran medida; con los ojos enrojecidos por la ira, habló estas palabras: "¿Cómo ha sucedido esto?"
3.162.24
द्वितीयमपराध्यन्तं भीमं श्रुत्वा धनेश्वरः ।
चुक्रोध यक्षाधिपतिर्युज्यतामिति चाब्रवीत् ॥ ३.१६२.२४ ॥
Al oír que Bhīma había ofendido por segunda vez, el señor de la riqueza, señor de los yakṣas, se enfureció y dijo: "Que se prepare el ejército."
3.162.25
अथाभ्रघनसंकाशं गिरिकूटमिवोच्छ्रितम् ।
रथं संयोजयामासुर्गर्न्धैवर्हेममालिभिः ॥ ३.१६२.२५ ॥
Entonces engancharon aquel carro, denso como una nube y alzado como la cumbre de una montaña, junto a gandharvas y portadores de guirnaldas de oro.
3.162.26
तस्य सर्वगुणोपेता विमलाक्षा हयोत्तमाः ।
तेजोबलगुणोपेता नानारत्नविभूषिताः।
शोभमाना रथे युक्तास्तरिष्यन्त इवाशुगाः ॥ ३.१६२.२६ ॥
Enganchados a aquel carro, los excelentes caballos, dotados de todas las buenas cualidades y de ojos claros, resplandecían con esplendor y fuerza, adornados con diversas joyas, veloces como si fueran a cruzar.
3.162.27
ततस्ते तु महायक्षाः क्रुद्धं दृष्ट्वा धनेश्वरम् ।
हर्षयामासुरन्योन्यमिङ्गितैर्विजयावहैः ॥ ३.१६२.२७ ॥
Entonces aquellos grandes yakshas, al ver al enojado señor de la riqueza, se animaron unos a otros con gestos que traen la victoria.
3.162.28
स तमास्थाय भगवान्राजराजो महारथम् ।
प्रययौ देवगनधर्वैः स्तूयमानो महाद्युतिः ॥ ३.१६२.२८ ॥
Subiendo a aquel gran carro, el bendito rey de reyes, de gran resplandor y alabado por dioses y gandharvas, partió.
3.162.29
तं प्रयान्तं महात्मानं सर्वे यक्षा धनाधिपम् ।
अनुजग्मुर्महात्मानं धनदं घोरदर्शनाः ॥ ३.१६२.२९ ॥
Todos los yakshas de aspecto terrible siguieron al magnánimo señor de la riqueza mientras partía.
3.162.30
रक्ताक्षा हेमसंकाशा महाकाया महाबलाः ।
सायुधा बद्धनिस्त्रिंशा यक्षा बहुशतायुधाः ॥ ३.१६२.३० ॥
Los yakshas, de ojos rojos, color dorado, cuerpos enormes y gran fuerza, iban armados, con espadas ceñidas, portando cientos de armas.
3.162.31
ते जवेन महावेगाः प्लवमाना विहायसा ।
गन्धमादनमाजग्मुः प्रकर्षन्त इवाम्बरम् ॥ ३.१६२.३१ ॥
Veloces y de gran impetu, saltando por el cielo, llegaron al monte Gandhamādana, como si arrastraran el propio firmamento.
3.162.32
तत्केसरिमहाजालं धनाधिपतिपालितम् ।
रम्यं चैव गिरेः शृङ्गमासेदुर्यत्रपाण्डवाः ॥ ३.१६२.३२ ॥
A la hermosa cumbre del monte, protegida por el señor de las riquezas y rodeada de la gran espesura de leones, llegaron los Pāṇḍavas.
3.162.33
कुबेरं च महात्मानं यक्षरक्षोगणावृतम् ।
ददृशुर्हृष्टरोमाणः पाण्डवाः प्रियदर्शनम् ॥ ३.१६२.३३ ॥
Los Pāṇḍavas vieron al magnánimo Kubera, rodeado de huestes de yakṣas y rākṣasas, de aspecto agradable, y se les erizó el cabello de alegría.
3.162.34
कुबेरस्तु महासत्वान्पाण्डोः पुत्रान्महारथान् ।
आत्तकार्मुकनिस्त्रिंशान्दृष्ट्वा प्रीतोऽभवत्तदा ॥ ३.१६२.३४ ॥
Kubera, al ver a los hijos de Pāṇḍu, de gran valor y grandes auriegas, portando arcos y espadas, se alegró entonces.
3.162.35
सर्वे चेमे नरव्याघ्राः पुरन्दरसमौजसः ।
देवकार्यं करिष्यन्ति हृदयेन तुतोष ह ॥ ३.१६२.३५ ॥
Todos estos tigres entre los hombres, iguales en esplendor a Purandara, cumplirán la tarea de los dioses; así se complació en su corazón.
3.162.36
ते पक्षिण इवापेतुर्गिरिशृङ्गं महाजवाः ।
तस्थुस्तेषां सकाशे वै धनेश्वरपुरःसराः ॥ ३.१६२.३६ ॥
Descendieron sobre la cumbre de la montaña como pájaros, de gran velocidad, y se detuvieron en presencia del señor de las riquezas, que iba delante de ellos.
3.162.37
ततस्तं हृष्टमनसं पाण्डवान्प्रति भारत ।
समीक्ष्ययक्षगन्धर्वा निर्विकारमवस्थिताः ॥ ३.१६२.३७ ॥
Entonces, oh Bhārata, viéndolo de ánimo alegre mientras miraba hacia los Pāṇḍavas, los yakṣas y gandharvas permanecieron inmóviles.
3.162.38
पाण्डवाश्च महात्मानः प्रणम्य धनदं प्रभुम् ।
नकुलः सहदेवश् धर्मपुत्रश्च धर्मवित् ॥ ३.१६२.३८ ॥
Y los Pāṇḍava de grandes almas se inclinaron ante Kubera, señor que da riquezas: Nakula y Sahadeva, y Dharmaputra, conocedor del dharma.
3.162.39
अपराद्धमिवात्मानं मन्यमाना महारथाः ।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे परिवार्य धनेश्वरम् ॥ ३.१६२.३९ ॥
Considerándose culpables, aquellos grandes guerreros se quedaron de pie rodeando al señor de las riquezas, con las palmas juntas.
3.162.40
शय्यासनयुतं श्रीमत्पुष्पकं विश्वकर्मणा ।
विहितं चित्रपर्यन्तमातिष्ठत धनाधिपः ॥ ३.१६२.४० ॥
Sobre el espléndido Puṣpaka, hecho por Viśvakarman, provisto de lecho y asiento y con bordes variados, tomó asiento el señor de las riquezas.
3.162.41
तमासीनं महाकायाः शङ्कुकर्णा महाजवाः ।
उपोपविविशुर्यक्षा राक्षसाश् सहस्रशः ॥ ३.१६२.४१ ॥
Mientras él estaba sentado, yakṣas y rākṣasas de cuerpo enorme, orejas puntiagudas y gran rapidez se sentaron junto a él por miles.
3.162.42
शतशश्चापि गन्धर्वास्तथैवाप्सरसां गणाः ।
परिवार्योपतिष्ठन्ति यथा देवाः शतक्रतुम् ॥ ३.१६२.४२ ॥
Cientos de gandharvas y bandas de apsarases igualmente lo rodearon y lo atendieron, como los dioses sirven a Śatakratu, Indra.
3.162.43
काञ्जनीं शिरसा बिभ्रद्भीमसेनः स्रजं शुभाम् ।
बाणखङ्गधनुष्पाणिरुदैक्षत धनाधिपम् ॥ ३.१६२.४३ ॥
Bhīmasena, llevando sobre la cabeza una hermosa guirnalda dorada y con flecha, espada y arco en las manos, miró a Kubera, señor de la riqueza.
3.162.44
न भीर्भीमस्य न ग्लानिर्विक्षतस्यापि राक्षसैः ।
आसीत्तस्यामवस्तायां कुबेरमपि पश्यतः ॥ ३.१६२.४४ ॥
Aunque herido por los rakshasas, Bhīma no sintió temor ni abatimiento; incluso en aquella situación contemplaba a Kubera.
3.162.45
आददानं शितान्बाणान्योद्धुकाममवस्थितम् ।
दृष्ट्वा भीमं धर्मसुतमब्रवीन्नरवाहनः ॥ ३.१६२.४५ ॥
Al ver a Bhīma de pie, tomando afiladas flechas y deseoso de combatir, Naravāhana (Kubera) habló al hijo de Dharma.
3.162.46
विदुस्त्वां सर्वभूतानि पार्थ भूतहिते रतम् ।
निर्भयश्चापिशैलाग्रे वस त्वं सह बन्धुभिः ॥ ३.१६२.४६ ॥
Oh Pārtha, todos los seres te conocen como quien se complace en el bien de las criaturas. Sin temor, habita con tus parientes en la cima de la montaña.
3.162.47
न च मन्युस्त्वया कार्यो भीमसेनस्य पाण्डव ।
कालेनैते हताः पूर्वं निमित्तमनुजस्तव ॥ ३.१६२.४७ ॥
Oh Pāṇḍava, no debes enojarte con Bhīmasena. Estos ya habían sido abatidos por el tiempo; tu hermano menor fue solo el instrumento.
3.162.48
व्रीडा चात्रन कर्तव्या साहसं यदिदं कृतम् ।
दृष्टश्चापि सुरैः पूर्वंविनाशो यक्षरक्षसाम् ॥ ३.१६२.४८ ॥
Aquí no debe haber vergüenza por esta osadía que se ha cometido; en tiempos antiguos también los dioses vieron la destrucción de yakṣas y rākṣasas.
3.162.49
न भीमसेने कोपो मे प्रीतोस्मि भरतर्षभ ।
कर्मणा भीमसेनस्य मम तुष्टिरभूत्पुरा ॥ ३.१६२.४९ ॥
Oh, toro de los Bharatas, no guardo ira contra Bhīmasena; estoy complacido. Hace tiempo, por la acción de Bhīmasena, ya se había producido mi satisfacción.
3.162.50
स एवमुक्त्वा राजानं भीमसेनमभाषत ।
नैतन्मनसि मे तात वर्तते कुरुसत्तम ॥ ३.१६२.५० ॥
Habiendo dicho esto, habló al rey y luego a Bhīmasena: «Querido hijo, mejor de los Kurus, esto no está en mi mente.»
3.162.51
यदिदं साहसं भीम कृष्णार्थे कृतवानसि ।
मामनादृत्य देवांश्च विनाशं यक्षरक्षसाम् ॥ ३.१६२.५१ ॥
Oh, Bhīma, esta temeraria acción que hiciste por amor a Kṛṣṇā, desdeñándome a mí y a los dioses, causando la destrucción de los yakṣas y rākṣasas.
3.162.52
स्वबाहुबलमाश्रित्य तेनाहं प्रीतिमांस्त्वयि ।
शापादद्य विनिर्मुक्तो घोरादस्माद्वृकोदर ॥ ३.१६२.५२ ॥
Confiando en el poder de tus propios brazos, estoy complacido contigo. Oh, Vṛkodara, hoy quedo libre de esta terrible maldición.
3.162.53
अहं पूर्वमगस्त्येन क्रुद्धेन परमर्षिणा ।
शप्तोऽपराधे कस्मिंश्चित्तस्यैषा निष्कृतिर्ध्रुवम् ॥ ३.१६२.५३ ॥
Hace tiempo, fui maldecido por el gran sabio Agastya, enfurecido por cierta ofensa. Sin duda, esta es la expiación de ello.
3.162.54
दृष्टो हि मम संक्लेशः पुरा पाण्डवनन्दन ।
न तवात्रापराधोस्ति कथंचिदपि पाण्डव ॥ ३.१६२.५४ ॥
Oh, alegría de los Pāṇḍavas, mi aflicción fue vista hace tiempo. Oh, Pāṇḍava, no hay en esto ofensa alguna tuya.
3.162.55
कथं शप्तोसि भगवन्नगस्त्येन महात्मना ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं देव यथैतच्छापकारणम् ॥ ३.१६२.५५ ॥
Venerable señor, ¿cómo te maldijo el magnánimo Agastya? Oh divino, deseo oír la causa de esta maldición.
3.162.56
इदं चाश्चर्यभूतं मे यत्क्रोधात्तस् धीमतः ।
तदैव त्वं न निर्दग्धः सबलः सपदानुगः ॥ ३.१६२.५६ ॥
Me asombra que, por la ira de aquel sabio, no fueras entonces consumido, tú con tu ejército y tus seguidores.
3.162.57
देवतानामभून्मन्त्रः कुशावत्यां नरेश्वर ॥ ३.१६२.५७ ॥
Oh señor de los hombres, hubo en Kuśāvatī un consejo de los dioses.
3.162.58
वृतस्तत्राहमगमं महापद्मशतैस्त्रिभिः ।
यक्षाणआं घोररूपाणां विविधायुधधारिणाम् ॥ ३.१६२.५८ ॥
Fui allí rodeado de tres cientos de mahāpadmas de yakṣas, de forma terrible y portadores de diversas armas.
3.162.59
अध्वन्यहमथापश्यमगस्त्यमृपिसत्तमम् ।
उग्रं तपस्तप्यभानं यमुनातीरमाश्रितम्।
नानापक्षिगणाकीर्णं पुष्पितद्रुमशोभितम् ॥ ३.१६२.५९ ॥
En el camino vi a Agastya, el mejor de los sabios, practicando austeridades feroces, que residía en la orilla del Yamunā, un lugar poblado de bandadas de muchas aves y adornado con árboles en flor.
3.162.60
तमूर्द्वबाहुं दृष्ट्वैव सूर्यस्याभिमुखे स्थितम् ।
तेजोराशिं दीप्यमानं हुताशनमिवैधितम् ॥ ३.१६२.६० ॥
Al verlo allí, con los brazos alzados, de pie frente al sol, una masa de resplandor que ardía como un fuego encendido.
3.162.61
राक्षसाधिपतिः श्रीमान्मणिमान्नाम मे सखा ।
मौर्क्यादज्ञानभावाच्च दर्पान्मोहाच्च पार्थिव ॥ ३.१६२.६१ ॥
Maṇimān, el glorioso señor de los rākṣasas, es mi amigo. Oh rey, por necedad, ignorancia, orgullo y ofuscación, él lo hizo.
3.162.62
न्यष्ठीवदाकाशगतो महर्षेस्तस्य मूर्धनि ।
ततः क्रुद्धः स भगवानुवाचेदं तपोधनः ॥ ३.१६२.६२ ॥
Mientras volaba por el cielo, escupió sobre la cabeza de aquel gran sabio. Entonces el venerable asceta, airado, habló así.
3.162.63
मामवज्ञाय दुष्टात्मा यस्मादेष सखा तव ।
धर्षणां कृतवानेतां पश्यतस्ते धनेश्वर ॥ ३.१६२.६३ ॥
Habiéndome despreciado, este amigo tuyo de mente perversa cometió esta afrenta ante tus propios ojos, oh Dhaneśvara.
3.162.64
त्वं चाप्येभिर्हतैः सैन्यैः क्लेशं प्राप्नुहि दुर्भते ।
तमेव मानुषं दृष्ट्वाकिल्विषाद्विप्रमोक्ष्यसे ॥ ३.१६२.६४ ॥
Tú también sufrirás aflicción por estos ejércitos abatidos, oh malvado; solo al ver a ese humano quedarás libre de este pecado.
3.162.65
सैन्यानां तु तवैतेषां पुत्रपौत्रबलान्वितम् ।
न शापं प्राप्यते घोरं गच्छ तेऽऽज्ञां करिष्यति ॥ ३.१६२.६५ ॥
A tus ejércitos, dotados de la fuerza de hijos y nietos, no les alcanzará una maldición terrible. Vete; él cumplirá tu mandato.
3.162.66
एष शापो मया प्राप्तः प्राक्तस्मादृषिसत्तमात् ।
स भीमेन महाराज भ्रात्रा तव विमोक्षितः ॥ ३.१६२.६६ ॥
Esta maldición la recibí hace tiempo de aquel mejor de los sabios. Oh gran rey, fue liberado por tu hermano Bhīma.