மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.162.1
श्रुत्वा बहुविधैः शब्दैर्नाद्यमानां गिरेर्गुहाम् ।
अजातशत्रुः कौन्तेयो माद्रीपुत्रावुभावपि ॥ ३.१६२.१ ॥
மலைக் குகை பலவிதமான ஒலிகளால் எதிரொலிப்பதைக் கேட்டு, குந்தியின் மகன் அஜாதசத்ரு மற்றும் மாத்ரியின் இரு மகன்களும் (கலங்கினர்).
3.162.2
धौम्यः कृष्णा च विप्राश्च सर्वे च सुहृदस्तथा ।
भीमसेनमपश्यन्तः सर्वे विमनसोऽभवन् ॥ ३.१६२.२ ॥
தௌம்யர், கிருஷ்ணை (திரௌபதி), அந்தணர்கள் மற்றும் அனைத்து நண்பர்களும் பீமசேனனைக் காணாமல் அனைவரும் மனம் வாடினர்.
3.162.3
द्रौपदीमार्ष्टिषेणाय संप्रधार्य महारथाः ।
सहिताः सायुधाः शूराः शैलमारुरुहुस्तदा ॥ ३.१६२.३ ॥
திரௌபதியை ஆர்ஷ்டிஷேணரிடம் (தௌம்யரிடம்) ஒப்படைத்துவிட்டு, அந்த மகாரதர்கள், வீரர்கள், ஆயுதம் தரித்தவர்கள் ஒன்றாக அப்போது மலையில் ஏறினர்.
3.162.4
ततः संप्राप्य शैलाग्रं वीक्षमाणा महारथाः ।
ददृशुस्ते महेष्वासा भीमसेनमरिंदमम् ॥ ३.१६२.४ ॥
பின்னர் மலை உச்சியை அடைந்து நாற்புறமும் நோக்கிய அந்த மகாரதர், மாபெரும் வில்லாளிகள் எதிரிகளை அடக்கும் பீமசேனனைக் கண்டனர்.
3.162.5
स्फुरतश्च महाकायान्गतसत्वांश्च राक्षसान् ।
महाबलान्महासत्वान्भीमसेनेव पातितान् ॥ ३.१६२.५ ॥
பீமசேனனால் வீழ்த்தப்பட்ட, இன்னும் துடித்துக் கொண்டிருந்த, பெரிய உடலுடைய, உயிரற்ற, மிகு வலிமையும் மிகு துணிவும் கொண்ட ராட்சசர்களை (அவர்கள் கண்டனர்).
3.162.6
शुशुरतश्च महाकायान्गतसत्वांश्च राक्षसान् ।
महाबलान्महासत्वान्भीमसेनेन पातितान् ॥ ३.१६२.६ ॥
பீமசேனனால் வீழ்த்தப்பட்ட, முனகிக் கொண்டிருந்த, பெரிய உடலுடைய, உயிரற்ற, மிகு வலிமையும் மிகு துணிவும் கொண்ட ராட்சசர்களை (அவர்கள் கண்டனர்).
3.162.7
ततस्ते समतिक्रम्य परिष्वज्य वृकोदरम् ।
तत्रोपविविशुः पार्थाः प्राप्ता गतिमनुत्तमाम् ॥ ३.१६२.७ ॥
பின்னர் அவர்கள் கடந்து சென்று வृकोदரனை (பீமனை) தழுவி அங்கே அமர்ந்தனர்; பிருதையின் மக்கள் உன்னதமான நிலையை அடைந்திருந்தனர்.
3.162.8
तैश्चतुर्भिर्महेष्वासैर्गिरिशृङ्गमशोभत ।
लोकपालैर्महाभागैर्दिवं देववरैरिव ॥ ३.१६२.८ ॥
அந்த நான்கு மாபெரும் வில்வீரர்களால் அந்த மலைச்சிகரம் ஒளிர்ந்தது; சிறந்த தேவர்களாலும் மகாபாக்கியம் பெற்ற லோகபாலர்களாலும் சொர்க்கம் ஒளிர்வது போல.
3.162.9
कुबेरसदनं दृष्ट्वा राक्षसांश्च निपातितान् ।
भ्राता भ्रातरमासीनमथोवाच युधिष्ठिरः ॥ ३.१६२.९ ॥
குபேரனின் இருப்பிடத்தையும், வீழ்த்தப்பட்ட ராட்சசர்களையும் கண்டு, அமர்ந்திருந்த சகோதரனிடம் யுதிஷ்டிரன் கூறினான்.
3.162.10
साहसाद्यदिवा मोहाद्बीम पापमिदं कृतम् ।
नैतत्ते सदृशं वीर मुनेरिव मृषा वधाः ॥ ३.१६२.१० ॥
பீமா, துணிச்சலாலோ அல்லது மயக்கத்தாலோ இந்தப் பாவம் செய்யப்பட்டது; வீரனே, இது உனக்குத் தகாது — ஒரு முனிவருக்குப் பொய்யான கொலைகள் பொருந்தாததுபோல.
3.162.11
राजद्विष्टं न कर्तव्यमिति धर्मविदो विदुः ।
त्रिदशानामिदं द्विष्टं भीमसेन त्वया कृतम् ॥ ३.१६२.११ ॥
அரசனுக்கு விரும்பத்தகாதது செய்யக்கூடாது என்று தர்மம் அறிந்தோர் அறிவர். பீமசேனா, தேவர்களுக்கும் வெறுக்கத்தக்க இதை நீ செய்தாய்.
3.162.12
अर्थधर्मावनादृत्य यः पापे कुरुते मनः ।
कर्मणां पार्थ पापानां स फलं विन्दते ध्रुवम् ॥ ३.१६२.१२ ॥
பொருளையும் தர்மத்தையும் புறக்கணித்துப் பாவத்தில் மனம் வைப்பவன், பார்த்தா, பாவச்செயல்களின் பலனை நிச்சயமாகப் பெறுவான்.
3.162.13
साहसंवत भद्रं ते देवानामपि चाप्रियम् ।
पुनरेवं न कर्तव्यं मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ३.१६२.१३ ॥
இந்தத் துணிச்சலான செயல் தேவர்களுக்கும் கூட விருப்பமற்றது; உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். நீ என் விருப்பத்தை விரும்பினால் இதை மீண்டும் செய்யாதே.
3.162.14
एवमुक्त्वा स धर्मात्मा भ्राता भ्रातरमच्युतम् ।
भीमसेनं महाबाहुमप्रधृष्यपराक्रमम् ॥ ३.१६२.१४ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, தர்மாத்மாவான அந்தச் சகோதரன் தன் நிலைகுலையாத சகோதரன், பெரும்புயன் பீமசேனனிடம், தோற்கடிக்க முடியாத வீரம் கொண்டவனிடம் (கூறினான்).
3.162.15
अर्थतत्त्वविभागज्ञः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
विराम महातेजास्तमेवार्थं विचिन्तयन् ॥ ३.१६२.१५ ॥
பொருளின் உண்மை நிலையையும் பிரிவுகளையும் அறிந்த, பெரும் ஒளியுடைய குந்தியின் மகன் யுதிட்டிரன், அந்தப் பொருளையே சிந்தித்தவாறு அமைதியானான்.
3.162.16
ततस्ते हतशिष्टा ये भीमसेनेन राक्षसाः ।
सहिताः प्रत्यपद्यन्त कुबेरसदनं प्रति ॥ ३.१६२.१६ ॥
பின்னர் பீமசேனனால் கொல்லப்படாமல் எஞ்சிய அரக்கர்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து குபேரனின் இருப்பிடத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.
3.162.17
ते जवेन महावेगाः प्राप्य वैश्रवणालयम् ।
भीममार्तस्वरं चक्रुर्भीमसेनभयार्दिताः ॥ ३.१६२.१७ ॥
பெரும் வேகமுடைய அந்த அரக்கர்கள் விரைவாக வைசிரவணனின் இருப்பிடத்தை அடைந்து, பீமசேனனின் அச்சத்தால் வருந்தி, பயங்கரமான துயரக் குரலில் அழுதனர்.
3.162.18
न्यस्तशस्त्रायुधाः क्लान्ताः शोणिताक्तपरिच्छदाः ।
प्रकीर्णमूर्धजा राजन्यक्षाधिपतिमब्रुवन् ॥ ३.१६२.१८ ॥
அரசே, ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்து, சோர்வடைந்து, இரத்தம் படிந்த உடையுடன், கலைந்த தலைமுடியுடன் இருந்த அரக்கர்கள் யக்ஷர்களின் தலைவனிடம் கூறினர்.
3.162.19
गदापरिघनिस्त्रिंसतोमरप्रासयोधिनः ।
राक्षसा निहताः सर्वे तव देवपुरःसराः ॥ ३.१६२.१९ ॥
கதை, பரிகம், வாள், தோமரம், பிராசம் ஆகியவற்றுடன் போரிட்ட அரக்கர்கள் அனைவரும், தேவர்களை முன்னிட்டு வந்த உன்னுடையவர்கள், கொல்லப்பட்டனர்.
3.162.20
प्रमृद्यतरसा शैलं मानुषेण धनेश्वर ।
एकेन निहताः सङ्ख्ये गताः क्रोधवशा गणाः ॥ ३.१६२.२० ॥
செல்வத் தலைவனே! ஒரு மனிதன் வலிமையுடன் மலையை நசுக்கி, போரில் தனியாக, கோபத்தின் வசப்பட்டு வந்த அந்தக் கணங்களைக் கொன்றான்.
3.162.21
प्रवरा राक्षसेन्द्राणां यक्षाणां च नराधिप ।
शेरते निहता देव गतसत्वाः परासवः ॥ ३.१६२.२१ ॥
மன்னா! அரக்கர் தலைவர்களிலும் யக்ஷர்களிலும் சிறந்தவர்கள் கொல்லப்பட்டு, உயிரற்றவர்களாய், மூச்சற்றவர்களாய்க் கிடக்கின்றனர், தேவனே.
3.162.22
भग्नः शैलो वयं भग्ना मणिमांस्ते सखा हतः ।
मानुषेणं कृतं कर्म विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ ३.१६२.२२ ॥
மலை உடைந்தது, நாங்களும் உடைந்தோம்; உன் நண்பன் மணிமான் ஒரு மனிதனால் கொல்லப்பட்டான். மனிதன் செய்த செயலுக்குப் பின் என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதைச் செய், என்றான்.
3.162.23
स तच्छ्रुत्वा तु संक्रुद्धः सर्वयक्षगणाधिपः ।
कोपसंरक्तनयनः कथमित्यब्रवीद्वचः ॥ ३.१६२.२३ ॥
அதைக் கேட்டதும், அனைத்து யக்ஷ கணங்களின் தலைவன் மிகவும் கோபமுற்றான். கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் அவன், "இது எப்படி?" என்று சொன்னான்.
3.162.24
द्वितीयमपराध्यन्तं भीमं श्रुत्वा धनेश्वरः ।
चुक्रोध यक्षाधिपतिर्युज्यतामिति चाब्रवीत् ॥ ३.१६२.२४ ॥
இரண்டாவது முறையாக பீமன் குற்றம் செய்தான் என்று கேட்டு, செல்வத் தலைவனாகிய யக்ஷாதிபதி கோபமுற்று, "படை தயாராகட்டும்" என்றான்.
3.162.25
अथाभ्रघनसंकाशं गिरिकूटमिवोच्छ्रितम् ।
रथं संयोजयामासुर्गर्न्धैवर्हेममालिभिः ॥ ३.१६२.२५ ॥
பின்னர் மேகத்தின் அடர்த்தியைப் போன்றும், மலைச் சிகரம் போல் உயர்ந்தும் நின்ற அந்தத் தேரை அவர்கள் பூட்டினார்கள்; கந்தர்வர்களும் பொன்மாலை அணிந்தவர்களும் அதில் ஈடுபட்டனர்.
3.162.26
तस्य सर्वगुणोपेता विमलाक्षा हयोत्तमाः ।
तेजोबलगुणोपेता नानारत्नविभूषिताः।
शोभमाना रथे युक्तास्तरिष्यन्त इवाशुगाः ॥ ३.१६२.२६ ॥
அந்தத் தேரில் பூட்டப்பட்ட, எல்லா நற்குணங்களும் நிறைந்த, தெளிந்த கண்களையுடைய உயர்ந்த குதிரைகள் ஒளிர்ந்தன; ஒளியும் வலிமையும் கொண்டு, பலவகை ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, கடக்கத் தயாராக விரையும் போல் இருந்தன.
3.162.27
ततस्ते तु महायक्षाः क्रुद्धं दृष्ट्वा धनेश्वरम् ।
हर्षयामासुरन्योन्यमिङ्गितैर्विजयावहैः ॥ ३.१६२.२७ ॥
பின்னர் அந்த மகா யக்ஷர்கள் கோபமுற்ற செல்வத்தின் அதிபதியைக் கண்டு, வெற்றியைத் தரும் சைகைகளால் ஒருவரையொருவர் உற்சாகப்படுத்தினர்.
3.162.28
स तमास्थाय भगवान्राजराजो महारथम् ।
प्रययौ देवगनधर्वैः स्तूयमानो महाद्युतिः ॥ ३.१६२.२८ ॥
அந்த பகவானும் மன்னர்களின் மன்னனும் அந்த மகாரதத்தின் மீது ஏறி, மகா ஒளியுடன், தேவர்களாலும் கந்தர்வர்களாலும் துதிக்கப்பட்டு புறப்பட்டார்.
3.162.29
तं प्रयान्तं महात्मानं सर्वे यक्षा धनाधिपम् ।
अनुजग्मुर्महात्मानं धनदं घोरदर्शनाः ॥ ३.१६२.२९ ॥
புறப்பட்ட அந்த மகாத்மாவாகிய செல்வத்தின் அதிபதியை, பயங்கரத் தோற்றமுடைய அனைத்து யக்ஷர்களும் பின்தொடர்ந்தனர்.
3.162.30
रक्ताक्षा हेमसंकाशा महाकाया महाबलाः ।
सायुधा बद्धनिस्त्रिंशा यक्षा बहुशतायुधाः ॥ ३.१६२.३० ॥
சிவந்த கண்களும், பொன்னிறமும், பெரிய உடலும், மிகுந்த வலிமையும் கொண்ட யக்ஷர்கள் ஆயுதம் தாங்கி, வாள்கள் கட்டிக்கொண்டு, நூற்றுக்கணக்கான படைக்கலன்களை ஏந்தியிருந்தனர்.
3.162.31
ते जवेन महावेगाः प्लवमाना विहायसा ।
गन्धमादनमाजग्मुः प्रकर्षन्त इवाम्बरम् ॥ ३.१६२.३१ ॥
அவர்கள் மிகுந்த வேகத்துடன் வானில் பாய்ந்து பறந்து, ஆகாயத்தையே இழுத்துச் செல்வது போல கந்தமாதன மலையை அடைந்தனர்.
3.162.32
तत्केसरिमहाजालं धनाधिपतिपालितम् ।
रम्यं चैव गिरेः शृङ्गमासेदुर्यत्रपाण्डवाः ॥ ३.१६२.३२ ॥
குபேரனால் காக்கப்படும், சிங்கங்கள் நிறைந்த அந்த பெரிய காட்டால் சூழப்பட்ட அழகிய மலைச்சிகரத்தை பாண்டவர்கள் அடைந்தனர்.
3.162.33
कुबेरं च महात्मानं यक्षरक्षोगणावृतम् ।
ददृशुर्हृष्टरोमाणः पाण्डवाः प्रियदर्शनम् ॥ ३.१६२.३३ ॥
யக்ஷ ராக்ஷசக் கூட்டங்களால் சூழப்பட்ட மகாத்மா குபேரனைப் பாண்டவர்கள் கண்டனர்; மகிழ்ச்சியால் அவர்களின் மயிர்க்கூச்செறிந்தது.
3.162.34
कुबेरस्तु महासत्वान्पाण्डोः पुत्रान्महारथान् ।
आत्तकार्मुकनिस्त्रिंशान्दृष्ट्वा प्रीतोऽभवत्तदा ॥ ३.१६२.३४ ॥
அப்போது குபேரன், வில்லும் வாளும் ஏந்திய மகா வீரர்களான பாண்டுவின் மகன்களைக் கண்டு மகிழ்ச்சியடைந்தார்.
3.162.35
सर्वे चेमे नरव्याघ्राः पुरन्दरसमौजसः ।
देवकार्यं करिष्यन्ति हृदयेन तुतोष ह ॥ ३.१६२.३५ ॥
இந்த மனிதப் புலிகள் அனைவரும் இந்திரனுக்கு நிகரான ஒளியுடையவர்கள்; தேவர்களின் காரியத்தை இவர்கள் செய்வார்கள் என்று மனதில் அவர் மகிழ்ந்தார்.
3.162.36
ते पक्षिण इवापेतुर्गिरिशृङ्गं महाजवाः ।
तस्थुस्तेषां सकाशे वै धनेश्वरपुरःसराः ॥ ३.१६२.३६ ॥
மிகுந்த வேகமுடையவர்கள் பறவைகளைப் போல மலைச்சிகரத்தில் இறங்கினர்; குபேரனை முன்னிட்டு அவருடைய முன்னிலையில் நின்றனர்.
3.162.37
ततस्तं हृष्टमनसं पाण्डवान्प्रति भारत ।
समीक्ष्ययक्षगन्धर्वा निर्विकारमवस्थिताः ॥ ३.१६२.३७ ॥
அப்போது, பாரதா, மகிழ்ந்த மனத்துடன் பாண்டவர்களை நோக்கிய அவனை யக்ஷர்களும் கந்தர்வர்களும் பார்த்து, சலனமின்றி நின்றனர்.
3.162.38
पाण्डवाश्च महात्मानः प्रणम्य धनदं प्रभुम् ।
नकुलः सहदेवश् धर्मपुत्रश्च धर्मवित् ॥ ३.१६२.३८ ॥
மகாத்மாக்களான பாண்டவர்கள் செல்வம் அளிக்கும் தலைவன் குபேரனை வணங்கினர்; நகுலனும் சகதேவனும், தர்மம் அறிந்த தர்மபுத்திரனும்.
3.162.39
अपराद्धमिवात्मानं मन्यमाना महारथाः ।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे परिवार्य धनेश्वरम् ॥ ३.१६२.३९ ॥
தங்களைக் குற்றவாளிகளாக எண்ணிய அந்த மகாரதர்கள் அனைவரும் கைகூப்பி தனேசுவரனைச் சூழ்ந்து நின்றனர்.
3.162.40
शय्यासनयुतं श्रीमत्पुष्पकं विश्वकर्मणा ।
विहितं चित्रपर्यन्तमातिष्ठत धनाधिपः ॥ ३.१६२.४० ॥
விஸ்வகர்மனால் அமைக்கப்பட்ட, படுக்கையும் இருக்கையும் கொண்ட, வண்ண ஓரங்களுடைய அழகிய புஷ்பக விமானத்தில் குபேரன் அமர்ந்தான்.
3.162.41
तमासीनं महाकायाः शङ्कुकर्णा महाजवाः ।
उपोपविविशुर्यक्षा राक्षसाश् सहस्रशः ॥ ३.१६२.४१ ॥
அவன் அமர்ந்திருக்க, பெரிய உடலும் கூர் செவிகளும் வேகமும் கொண்ட யக்ஷர்களும் ராக்ஷசர்களும் ஆயிரக்கணக்கில் அவனருகில் அமர்ந்தனர்.
3.162.42
शतशश्चापि गन्धर्वास्तथैवाप्सरसां गणाः ।
परिवार्योपतिष्ठन्ति यथा देवाः शतक्रतुम् ॥ ३.१६२.४२ ॥
நூற்றுக்கணக்கான கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ் கூட்டங்களும் அதுபோல அவனைச் சூழ்ந்து, தேவர்கள் சதக்ரதுவை (இந்திரனை) அணுகுவது போல பணிந்து நின்றனர்.
3.162.43
काञ्जनीं शिरसा बिभ्रद्भीमसेनः स्रजं शुभाम् ।
बाणखङ्गधनुष्पाणिरुदैक्षत धनाधिपम् ॥ ३.१६२.४३ ॥
தலையில் அழகிய தங்கமாலையை அணிந்த பீமசேனன், கையில் அம்பு, வாள், வில்லுடன் செல்வக் கடவுளான குபேரனை நோக்கினான்.
3.162.44
न भीर्भीमस्य न ग्लानिर्विक्षतस्यापि राक्षसैः ।
आसीत्तस्यामवस्तायां कुबेरमपि पश्यतः ॥ ३.१६२.४४ ॥
இராட்சதர்களால் காயமுற்றிருந்தபோதும் பீமனிடம் பயமோ சோர்வோ இருக்கவில்லை; அந்த நிலையிலும் அவன் குபேரனைக் கண்டான்.
3.162.45
आददानं शितान्बाणान्योद्धुकाममवस्थितम् ।
दृष्ट्वा भीमं धर्मसुतमब्रवीन्नरवाहनः ॥ ३.१६२.४५ ॥
கூரிய அம்புகளை எடுத்து போர் செய்ய விரும்பி நிற்கும் பீமனைக் கண்ட நரவாகனன் (குபேரன்) தருமமகனிடம் கூறினான்.
3.162.46
विदुस्त्वां सर्वभूतानि पार्थ भूतहिते रतम् ।
निर्भयश्चापिशैलाग्रे वस त्वं सह बन्धुभिः ॥ ३.१६२.४६ ॥
பிருதையின் மகனே, உயிரினங்களின் நலனில் ஈடுபட்டவன் நீ என்று எல்லா உயிரினங்களும் அறியும். அஞ்சாமல் உன் சுற்றத்தாருடன் மலைமுகட்டில் வசிப்பாயாக.
3.162.47
न च मन्युस्त्वया कार्यो भीमसेनस्य पाण्डव ।
कालेनैते हताः पूर्वं निमित्तमनुजस्तव ॥ ३.१६२.४७ ॥
பாண்டவனே, பீமசேனன் மீது நீ கோபம் கொள்ளக்கூடாது. இவர்கள் முன்பே காலத்தால் கொல்லப்பட்டவர்கள்; உன் இளைய சகோதரன் அதற்குக் கருவியாக மட்டுமே ஆனான்.
3.162.48
व्रीडा चात्रन कर्तव्या साहसं यदिदं कृतम् ।
दृष्टश्चापि सुरैः पूर्वंविनाशो यक्षरक्षसाम् ॥ ३.१६२.४८ ॥
இங்கு இந்தத் துணிச்சலுக்காக வெட்கப்படத் தேவையில்லை; முன்பு தேவர்களும் யக்ஷர், ராக்ஷசர்களின் அழிவைக் கண்டிருக்கிறார்கள்.
3.162.49
न भीमसेने कोपो मे प्रीतोस्मि भरतर्षभ ।
कर्मणा भीमसेनस्य मम तुष्टिरभूत्पुरा ॥ ३.१६२.४९ ॥
பரதர்களில் காளையே, பீமசேனன் மீது எனக்குக் கோபம் இல்லை; நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். பீமசேனனின் அந்தச் செயலால் முன்பே எனக்குத் திருப்தி உண்டானது.
3.162.50
स एवमुक्त्वा राजानं भीमसेनमभाषत ।
नैतन्मनसि मे तात वर्तते कुरुसत्तम ॥ ३.१६२.५० ॥
இவ்வாறு கூறிய அவர் அரசனிடமும், பின் பீமசேனனிடமும் பேசினார்: அன்பு மகனே, குருக்களில் சிறந்தவனே, இது என் மனதில் இல்லை.
3.162.51
यदिदं साहसं भीम कृष्णार्थे कृतवानसि ।
मामनादृत्य देवांश्च विनाशं यक्षरक्षसाम् ॥ ३.१६२.५१ ॥
பீமா, கிருஷ்ணைக்காக நீ செய்த இந்த துணிச்சலான செயல் — என்னையும் தேவர்களையும் மதிக்காமல், யக்ஷர்களையும் ராட்சசர்களையும் அழித்தது.
3.162.52
स्वबाहुबलमाश्रित्य तेनाहं प्रीतिमांस्त्वयि ।
शापादद्य विनिर्मुक्तो घोरादस्माद्वृकोदर ॥ ३.१६२.५२ ॥
தன் புயபலத்தை நம்பி நீ செய்ததால் நான் உன்மீது மகிழ்கிறேன். வ்ருகோதரா, இன்று நான் இந்த கொடிய சாபத்திலிருந்து விடுபட்டேன்.
3.162.53
अहं पूर्वमगस्त्येन क्रुद्धेन परमर्षिणा ।
शप्तोऽपराधे कस्मिंश्चित्तस्यैषा निष्कृतिर्ध्रुवम् ॥ ३.१६२.५३ ॥
முன்பு ஏதோ ஒரு குற்றத்திற்காக கோபமுற்ற பெரும் ரிஷி அகஸ்த்தியரால் நான் சபிக்கப்பட்டேன். நிச்சயமாக இதுவே அதற்கான பரிகாரம்.
3.162.54
दृष्टो हि मम संक्लेशः पुरा पाण्डवनन्दन ।
न तवात्रापराधोस्ति कथंचिदपि पाण्डव ॥ ३.१६२.५४ ॥
பாண்டவர்களின் மகிழ்ச்சியே, முன்பு என் துன்பம் காணப்பட்டது. பாண்டவா, இதில் உன் குற்றம் எந்த விதத்திலும் இல்லை.
3.162.55
कथं शप्तोसि भगवन्नगस्त्येन महात्मना ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं देव यथैतच्छापकारणम् ॥ ३.१६२.५५ ॥
பகவானே, மகாத்மா அகஸ்தியர் உங்களை எவ்வாறு சபித்தார்? தேவரே, இந்தச் சாபத்தின் காரணத்தை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.
3.162.56
इदं चाश्चर्यभूतं मे यत्क्रोधात्तस् धीमतः ।
तदैव त्वं न निर्दग्धः सबलः सपदानुगः ॥ ३.१६२.५६ ॥
அந்த ஞானியின் கோபத்தால் அப்போதே நீங்கள் உங்கள் படையுடனும் பரிவாரங்களுடனும் எரிந்து சாம்பலாகாதது எனக்கு வியப்பாக இருக்கிறது.
3.162.57
देवतानामभून्मन्त्रः कुशावत्यां नरेश्वर ॥ ३.१६२.५७ ॥
நரேசுவரரே, குசாவதியில் தேவர்களின் ஒரு ஆலோசனைக் கூட்டம் நடைபெற்றது.
3.162.58
वृतस्तत्राहमगमं महापद्मशतैस्त्रिभिः ।
यक्षाणआं घोररूपाणां विविधायुधधारिणाम् ॥ ३.१६२.५८ ॥
அங்கே நான் மூன்று நூறு மகாபத்ம யக்ஷர்களால் சூழப்பட்டு சென்றேன்; அவர்கள் கொடிய உருவமும் பலவகை ஆயுதமும் கொண்டவர்கள்.
3.162.59
अध्वन्यहमथापश्यमगस्त्यमृपिसत्तमम् ।
उग्रं तपस्तप्यभानं यमुनातीरमाश्रितम्।
नानापक्षिगणाकीर्णं पुष्पितद्रुमशोभितम् ॥ ३.१६२.५९ ॥
வழியில் நான் ரிஷிகளில் சிறந்த அகஸ்தியரைக் கண்டேன்; அவர் யமுனைக் கரையில் வசித்து கடுந்தவம் புரிந்துகொண்டிருந்தார். அந்த இடம் பலவகைப் பறவைக் கூட்டங்களால் நிறைந்து பூத்த மரங்களால் அழகுற்றிருந்தது.
3.162.60
तमूर्द्वबाहुं दृष्ट्वैव सूर्यस्याभिमुखे स्थितम् ।
तेजोराशिं दीप्यमानं हुताशनमिवैधितम् ॥ ३.१६२.६० ॥
சூரியனுக்கு எதிரே நின்று கைகளை உயர்த்தியிருந்த அந்த ஒளித்திரளைக் கண்டதும், கொழுந்துவிட்டு எரியும் நெருப்பைப் போல் அவர் ஒளிர்ந்தார்.
3.162.61
राक्षसाधिपतिः श्रीमान्मणिमान्नाम मे सखा ।
मौर्क्यादज्ञानभावाच्च दर्पान्मोहाच्च पार्थिव ॥ ३.१६२.६१ ॥
ராட்சதர்களின் தலைவனான செல்வம் நிறைந்த மணிமான் என்ற பெயருடைய என் நண்பன். அரசே, அறியாமையாலும், அறிவின்மையாலும், செருக்காலும், மயக்கத்தாலும் (அவன் அவ்வாறு செய்தான்).
3.162.62
न्यष्ठीवदाकाशगतो महर्षेस्तस्य मूर्धनि ।
ततः क्रुद्धः स भगवानुवाचेदं तपोधनः ॥ ३.१६२.६२ ॥
ஆகாயத்தில் சஞ்சரித்துக் கொண்டிருந்தவன் அந்த மகரிஷியின் தலையில் உமிழ்ந்தான். அப்போது கோபமடைந்த அந்த தவச்செல்வரான பகவான் இவ்வாறு கூறினார்.
3.162.63
मामवज्ञाय दुष्टात्मा यस्मादेष सखा तव ।
धर्षणां कृतवानेतां पश्यतस्ते धनेश्वर ॥ ३.१६२.६३ ॥
என்னை அவமதித்து, உன் நண்பனான இந்தத் தீய உள்ளம் கொண்டவன் உன் கண்முன்னே இந்த அவமானத்தைச் செய்திருக்கிறான், ஓ தனேஸ்வரா.
3.162.64
त्वं चाप्येभिर्हतैः सैन्यैः क्लेशं प्राप्नुहि दुर्भते ।
तमेव मानुषं दृष्ट्वाकिल्विषाद्विप्रमोक्ष्यसे ॥ ३.१६२.६४ ॥
நீயும் இந்தப் படைகள் கொல்லப்படுவதால் துன்பம் அடைவாய், ஓ தீயவனே. அந்த மனிதனைக் கண்டதனாலேயே இந்தப் பாவத்திலிருந்து விடுபடுவாய்.
3.162.65
सैन्यानां तु तवैतेषां पुत्रपौत्रबलान्वितम् ।
न शापं प्राप्यते घोरं गच्छ तेऽऽज्ञां करिष्यति ॥ ३.१६२.६५ ॥
உன்னுடைய இந்தப் படைகளுக்கு — மகன்களும் பேரன்களும் பலமுள்ளவர்களுக்கு — கொடிய சாபம் கிடைக்கப்போவதில்லை. செல், அவன் உன் கட்டளையை நிறைவேற்றுவான்.
3.162.66
एष शापो मया प्राप्तः प्राक्तस्मादृषिसत्तमात् ।
स भीमेन महाराज भ्रात्रा तव विमोक्षितः ॥ ३.१६२.६६ ॥
இந்தச் சாபம் முன்பு அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரிடமிருந்து எனக்குக் கிடைத்தது. அது, மகாராஜா, உன் சகோதரன் பீமனால் விடுவிக்கப்பட்டது.