Mahābhārata · Adhyāya 3.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.162.1
श्रुत्वा बहुविधैः शब्दैर्नाद्यमानां गिरेर्गुहाम् ।
अजातशत्रुः कौन्तेयो माद्रीपुत्रावुभावपि ॥ ३.१६२.१ ॥
Als sie hörten, wie die Höhle des Berges von vielerlei Lauten widerhallte, wurden Ajātaśatru, der Sohn Kuntīs, und auch beide Söhne Mādrīs (unruhig).
3.162.2
धौम्यः कृष्णा च विप्राश्च सर्वे च सुहृदस्तथा ।
भीमसेनमपश्यन्तः सर्वे विमनसोऽभवन् ॥ ३.१६२.२ ॥
Dhaumya, Kṛṣṇā (Draupadī), die Brahmanen und alle Wohlgesinnten, die Bhīmasena nicht sahen, wurden alle niedergeschlagen.
3.162.3
द्रौपदीमार्ष्टिषेणाय संप्रधार्य महारथाः ।
सहिताः सायुधाः शूराः शैलमारुरुहुस्तदा ॥ ३.१६२.३ ॥
Nachdem sie Draupadī dem Ārṣṭiṣeṇa (Dhaumya) anvertraut hatten, stiegen die großen Streitwagenkämpfer, tapfer und bewaffnet, gemeinsam damals den Berg hinauf.
3.162.4
ततः संप्राप्य शैलाग्रं वीक्षमाणा महारथाः ।
ददृशुस्ते महेष्वासा भीमसेनमरिंदमम् ॥ ३.१६२.४ ॥
Dann, als sie den Gipfel des Berges erreicht und sich umgeschaut hatten, sahen die großen Streitwagenkämpfer und großen Bogenschützen Bhīmasena, den Bezwinger der Feinde.
3.162.5
स्फुरतश्च महाकायान्गतसत्वांश्च राक्षसान् ।
महाबलान्महासत्वान्भीमसेनेव पातितान् ॥ ३.१६२.५ ॥
Sie sahen die Rākṣasas, riesig an Gestalt, leblos und doch noch zuckend, sehr stark und sehr tapfer, von Bhīmasena niedergestreckt.
3.162.6
शुशुरतश्च महाकायान्गतसत्वांश्च राक्षसान् ।
महाबलान्महासत्वान्भीमसेनेन पातितान् ॥ ३.१६२.६ ॥
Sie sahen die Rākṣasas, riesig an Gestalt, leblos und stöhnend, sehr stark und sehr tapfer, von Bhīmasena niedergestreckt.
3.162.7
ततस्ते समतिक्रम्य परिष्वज्य वृकोदरम् ।
तत्रोपविविशुः पार्थाः प्राप्ता गतिमनुत्तमाम् ॥ ३.१६२.७ ॥
Dann gingen sie weiter, umarmten Vṛkodara (Bhīma) und setzten sich dort nieder; die Söhne der Pṛthā hatten das unübertroffene Ziel erreicht.
3.162.8
तैश्चतुर्भिर्महेष्वासैर्गिरिशृङ्गमशोभत ।
लोकपालैर्महाभागैर्दिवं देववरैरिव ॥ ३.१६२.८ ॥
Mit diesen vier großen Bogenschützen erstrahlte der Berggipfel, wie der Himmel glänzt durch die hochgesegneten Weltenhüter und die besten der Götter.
3.162.9
कुबेरसदनं दृष्ट्वा राक्षसांश्च निपातितान् ।
भ्राता भ्रातरमासीनमथोवाच युधिष्ठिरः ॥ ३.१६२.९ ॥
Als er Kuberas Wohnsitz und die niedergestreckten Rākṣasas erblickte, sprach Yudhiṣṭhira zu seinem sitzenden Bruder.
3.162.10
साहसाद्यदिवा मोहाद्बीम पापमिदं कृतम् ।
नैतत्ते सदृशं वीर मुनेरिव मृषा वधाः ॥ ३.१६२.१० ॥
O Bhīma, diese Sünde wurde aus Verwegenheit oder Verblendung begangen. O Held, das ziemt dir nicht, so wie falsche Tötungen einem Weisen nicht ziemen.
3.162.11
राजद्विष्टं न कर्तव्यमिति धर्मविदो विदुः ।
त्रिदशानामिदं द्विष्टं भीमसेन त्वया कृतम् ॥ ३.१६२.११ ॥
Die Kenner des Dharma wissen, dass man nicht tun soll, was dem König verhasst ist. O Bhīmasena, du hast dies getan, was selbst den Göttern verhasst ist.
3.162.12
अर्थधर्मावनादृत्य यः पापे कुरुते मनः ।
कर्मणां पार्थ पापानां स फलं विन्दते ध्रुवम् ॥ ३.१६२.१२ ॥
Wer Reichtum und Dharma missachtet und seinen Sinn auf das Böse richtet, o Pārtha, erntet gewiss die Frucht böser Taten.
3.162.13
साहसंवत भद्रं ते देवानामपि चाप्रियम् ।
पुनरेवं न कर्तव्यं मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ३.१६२.१३ ॥
Diese verwegene Tat missfällt sogar den Göttern; möge es dir wohlergehen. Wenn du mir gefallen willst, tu dergleichen nicht wieder.
3.162.14
एवमुक्त्वा स धर्मात्मा भ्राता भ्रातरमच्युतम् ।
भीमसेनं महाबाहुमप्रधृष्यपराक्रमम् ॥ ३.१६२.१४ ॥
So gesprochen, wandte sich jener Bruder von rechtschaffener Seele an seinen unfehlbaren Bruder, Bhīmasena, den Starkarmigen, dessen Tapferkeit unbezwingbar ist.
3.162.15
अर्थतत्त्वविभागज्ञः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
विराम महातेजास्तमेवार्थं विचिन्तयन् ॥ ३.१६२.१५ ॥
Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, von großer Strahlkraft, der das wahre Wesen und die Gliederung von Nutzen und Zweck kennt, schwieg und dachte über genau diese Sache nach.
3.162.16
ततस्ते हतशिष्टा ये भीमसेनेन राक्षसाः ।
सहिताः प्रत्यपद्यन्त कुबेरसदनं प्रति ॥ ३.१६२.१६ ॥
Da machten sich die von Bhīmasena nicht erschlagenen Rākṣasas gemeinsam auf den Weg zur Wohnstatt Kuberas.
3.162.17
ते जवेन महावेगाः प्राप्य वैश्रवणालयम् ।
भीममार्तस्वरं चक्रुर्भीमसेनभयार्दिताः ॥ ३.१६२.१७ ॥
Jene schnellen und mächtigen Rākṣasas erreichten die Wohnstatt Vaiśravaṇas und stießen, von Furcht vor Bhīmasena gequält, einen schrecklichen Klagelaut aus.
3.162.18
न्यस्तशस्त्रायुधाः क्लान्ताः शोणिताक्तपरिच्छदाः ।
प्रकीर्णमूर्धजा राजन्यक्षाधिपतिमब्रुवन् ॥ ३.१६२.१८ ॥
O König, die Waffen abgelegt, erschöpft, die Gewänder blutbefleckt und das Haar zerzaust, sprachen die Rākṣasas zum Herrn der Yakṣas.
3.162.19
गदापरिघनिस्त्रिंसतोमरप्रासयोधिनः ।
राक्षसा निहताः सर्वे तव देवपुरःसराः ॥ ३.१६२.१९ ॥
Alle Rākṣasas, die mit Keule, Eisenstange, Schwert, Tomara und Lanze kämpften und deine Götter anführten, sind erschlagen worden.
3.162.20
प्रमृद्यतरसा शैलं मानुषेण धनेश्वर ।
एकेन निहताः सङ्ख्ये गताः क्रोधवशा गणाः ॥ ३.१६२.२० ॥
O Herr des Reichtums, ein Mensch, der den Berg mit Kraft zermalmte, hat im Kampf allein jene Scharen erschlagen, die im Zorn gekommen waren.
3.162.21
प्रवरा राक्षसेन्द्राणां यक्षाणां च नराधिप ।
शेरते निहता देव गतसत्वाः परासवः ॥ ३.१६२.२१ ॥
O Herr der Menschen, die Vornehmsten unter den Rākṣasa-Herren und den Yakṣas liegen erschlagen da, leblos und atemlos, o Gott.
3.162.22
भग्नः शैलो वयं भग्ना मणिमांस्ते सखा हतः ।
मानुषेणं कृतं कर्म विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ ३.१६२.२२ ॥
Der Berg ist zerbrochen, wir sind zerbrochen, und dein Freund Maṇimān wurde von einem Menschen erschlagen. Entscheide nun, was nach der Tat des Menschen zu tun ist.
3.162.23
स तच्छ्रुत्वा तु संक्रुद्धः सर्वयक्षगणाधिपः ।
कोपसंरक्तनयनः कथमित्यब्रवीद्वचः ॥ ३.१६२.२३ ॥
Als er das hörte, geriet der Herr aller Yakṣa-Scharen in heftigen Zorn; mit von Wut geröteten Augen sprach er diese Worte: "Wie ist das geschehen?"
3.162.24
द्वितीयमपराध्यन्तं भीमं श्रुत्वा धनेश्वरः ।
चुक्रोध यक्षाधिपतिर्युज्यतामिति चाब्रवीत् ॥ ३.१६२.२४ ॥
Als er hörte, dass Bhīma ein zweites Mal gefrevelt hatte, geriet der Herr des Reichtums, der Herr der Yakṣas, in Zorn und sprach: "Das Heer soll bereitgemacht werden."
3.162.25
अथाभ्रघनसंकाशं गिरिकूटमिवोच्छ्रितम् ।
रथं संयोजयामासुर्गर्न्धैवर्हेममालिभिः ॥ ३.१६२.२५ ॥
Dann spannten sie jenen Wagen an, dicht wie eine Wolke und hoch aufragend wie ein Bergesgipfel, zusammen mit den Gandharvas und den Trägern goldener Girlanden.
3.162.26
तस्य सर्वगुणोपेता विमलाक्षा हयोत्तमाः ।
तेजोबलगुणोपेता नानारत्नविभूषिताः।
शोभमाना रथे युक्तास्तरिष्यन्त इवाशुगाः ॥ ३.१६२.२६ ॥
An jenen Wagen gespannt, glänzten die vortrefflichen Pferde, mit allen guten Eigenschaften und klaren Augen begabt, voll Glanz und Kraft, mit mancherlei Edelsteinen geschmückt, schnell wie zum Hinüberjagen bereit.
3.162.27
ततस्ते तु महायक्षाः क्रुद्धं दृष्ट्वा धनेश्वरम् ।
हर्षयामासुरन्योन्यमिङ्गितैर्विजयावहैः ॥ ३.१६२.२७ ॥
Da ermutigten jene großen Yakshas, als sie den zornigen Herrn des Reichtums sahen, einander durch Gebärden, die den Sieg bringen.
3.162.28
स तमास्थाय भगवान्राजराजो महारथम् ।
प्रययौ देवगनधर्वैः स्तूयमानो महाद्युतिः ॥ ३.१६२.२८ ॥
Den großen Wagen besteigend, brach der gesegnete König der Könige, von großem Glanz und von Göttern und Gandharvas gepriesen, auf.
3.162.29
तं प्रयान्तं महात्मानं सर्वे यक्षा धनाधिपम् ।
अनुजग्मुर्महात्मानं धनदं घोरदर्शनाः ॥ ३.१६२.२९ ॥
Alle Yakshas von schrecklichem Anblick folgten dem großherzigen Herrn des Reichtums, als er aufbrach.
3.162.30
रक्ताक्षा हेमसंकाशा महाकाया महाबलाः ।
सायुधा बद्धनिस्त्रिंशा यक्षा बहुशतायुधाः ॥ ३.१६२.३० ॥
Rotäugig, goldfarben, von riesigem Körper und großer Kraft, waren die Yakshas bewaffnet, die Schwerter umgegürtet, hundert Waffen tragend.
3.162.31
ते जवेन महावेगाः प्लवमाना विहायसा ।
गन्धमादनमाजग्मुः प्रकर्षन्त इवाम्बरम् ॥ ३.१६२.३१ ॥
Mit gewaltiger Geschwindigkeit sprangen sie durch den Himmel und gelangten zum Berg Gandhamādana, als zögen sie den Himmel selbst mit sich.
3.162.32
तत्केसरिमहाजालं धनाधिपतिपालितम् ।
रम्यं चैव गिरेः शृङ्गमासेदुर्यत्रपाण्डवाः ॥ ३.१६२.३२ ॥
Zum reizvollen Gipfel des Berges, bewacht vom Herrn des Reichtums und umgeben vom großen Dickicht der Löwen, gelangten die Pāṇḍavas.
3.162.33
कुबेरं च महात्मानं यक्षरक्षोगणावृतम् ।
ददृशुर्हृष्टरोमाणः पाण्डवाः प्रियदर्शनम् ॥ ३.१६२.३३ ॥
Die Pāṇḍavas sahen den großmütigen Kubera, umgeben von Scharen der Yakṣas und Rākṣasas, von lieblichem Anblick, und ihre Haare standen vor Freude zu Berge.
3.162.34
कुबेरस्तु महासत्वान्पाण्डोः पुत्रान्महारथान् ।
आत्तकार्मुकनिस्त्रिंशान्दृष्ट्वा प्रीतोऽभवत्तदा ॥ ३.१६२.३४ ॥
Kubera aber, als er die Söhne Pāṇḍus sah, große Wagenkämpfer von gewaltigem Mut, mit Bogen und Schwert, wurde da erfreut.
3.162.35
सर्वे चेमे नरव्याघ्राः पुरन्दरसमौजसः ।
देवकार्यं करिष्यन्ति हृदयेन तुतोष ह ॥ ३.१६२.३५ ॥
Alle diese Tiger unter den Menschen, an Glanz Purandara gleich, werden das Werk der Götter vollbringen; so freute er sich im Herzen.
3.162.36
ते पक्षिण इवापेतुर्गिरिशृङ्गं महाजवाः ।
तस्थुस्तेषां सकाशे वै धनेश्वरपुरःसराः ॥ ३.१६२.३६ ॥
Sie ließen sich wie Vögel auf dem Bergesgipfel nieder, von großer Schnelligkeit, und standen in der Gegenwart des Herrn des Reichtums, der ihnen voranging.
3.162.37
ततस्तं हृष्टमनसं पाण्डवान्प्रति भारत ।
समीक्ष्ययक्षगन्धर्वा निर्विकारमवस्थिताः ॥ ३.१६२.३७ ॥
Da, o Bhārata, sahen die Yakṣas und Gandharvas ihn mit freudigem Sinn den Pāṇḍavas zugewandt und verharrten ungerührt.
3.162.38
पाण्डवाश्च महात्मानः प्रणम्य धनदं प्रभुम् ।
नकुलः सहदेवश् धर्मपुत्रश्च धर्मवित् ॥ ३.१६२.३८ ॥
Und die großherzigen Pāṇḍavas verneigten sich vor Kubera, dem Herrn, der Reichtum gibt: Nakula und Sahadeva, und Dharmaputra, der Kenner des Dharma.
3.162.39
अपराद्धमिवात्मानं मन्यमाना महारथाः ।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे परिवार्य धनेश्वरम् ॥ ३.१६२.३९ ॥
Sich selbst für schuldig haltend, standen alle großen Wagenkämpfer, die Hände zum Gruß gefaltet, um den Herrn des Reichtums.
3.162.40
शय्यासनयुतं श्रीमत्पुष्पकं विश्वकर्मणा ।
विहितं चित्रपर्यन्तमातिष्ठत धनाधिपः ॥ ३.१६२.४० ॥
Auf dem prächtigen Puṣpaka, von Viśvakarman gefertigt, mit Lager und Sitz versehen und mit buntem Rand, nahm der Herr des Reichtums Platz.
3.162.41
तमासीनं महाकायाः शङ्कुकर्णा महाजवाः ।
उपोपविविशुर्यक्षा राक्षसाश् सहस्रशः ॥ ३.१६२.४१ ॥
Während er dasaß, ließen sich riesenhafte, spitzohrige und sehr schnelle Yakṣas und Rākṣasas zu Tausenden um ihn nieder.
3.162.42
शतशश्चापि गन्धर्वास्तथैवाप्सरसां गणाः ।
परिवार्योपतिष्ठन्ति यथा देवाः शतक्रतुम् ॥ ३.१६२.४२ ॥
Hunderte Gandharvas und Scharen von Apsaras umringten ihn ebenso und warteten ihm auf, wie die Götter dem Śatakratu, Indra, aufwarten.
3.162.43
काञ्जनीं शिरसा बिभ्रद्भीमसेनः स्रजं शुभाम् ।
बाणखङ्गधनुष्पाणिरुदैक्षत धनाधिपम् ॥ ३.१६२.४३ ॥
Bhīmasena, der eine schöne goldene Girlande auf dem Haupt trug und Pfeil, Schwert und Bogen in den Händen hielt, blickte zu Kubera, dem Herrn des Reichtums, empor.
3.162.44
न भीर्भीमस्य न ग्लानिर्विक्षतस्यापि राक्षसैः ।
आसीत्तस्यामवस्तायां कुबेरमपि पश्यतः ॥ ३.१६२.४४ ॥
Obwohl von den Rākṣasa verwundet, empfand Bhīma weder Furcht noch Niedergeschlagenheit; selbst in jener Lage blickte er Kubera an.
3.162.45
आददानं शितान्बाणान्योद्धुकाममवस्थितम् ।
दृष्ट्वा भीमं धर्मसुतमब्रवीन्नरवाहनः ॥ ३.१६२.४५ ॥
Als er Bhīma sah, der dastand, scharfe Pfeile ergriff und kämpfen wollte, sprach Naravāhana (Kubera) zum Sohn des Dharma.
3.162.46
विदुस्त्वां सर्वभूतानि पार्थ भूतहिते रतम् ।
निर्भयश्चापिशैलाग्रे वस त्वं सह बन्धुभिः ॥ ३.१६२.४६ ॥
O Pārtha, alle Wesen wissen, dass du am Wohl der Geschöpfe Freude hast. Furchtlos wohne mit deinen Verwandten auf dem Gipfel des Berges.
3.162.47
न च मन्युस्त्वया कार्यो भीमसेनस्य पाण्डव ।
कालेनैते हताः पूर्वं निमित्तमनुजस्तव ॥ ३.१६२.४७ ॥
O Pāṇḍava, du sollst nicht zornig auf Bhīmasena sein. Diese waren bereits von der Zeit erschlagen worden; dein jüngerer Bruder war nur das Werkzeug.
3.162.48
व्रीडा चात्रन कर्तव्या साहसं यदिदं कृतम् ।
दृष्टश्चापि सुरैः पूर्वंविनाशो यक्षरक्षसाम् ॥ ३.१६२.४८ ॥
Hier soll man sich nicht schämen für diese Kühnheit, die begangen wurde; in früheren Zeiten haben auch die Götter den Untergang von Yakṣas und Rākṣasas gesehen.
3.162.49
न भीमसेने कोपो मे प्रीतोस्मि भरतर्षभ ।
कर्मणा भीमसेनस्य मम तुष्टिरभूत्पुरा ॥ ३.१६२.४९ ॥
O Stier der Bharatas, ich hege keinen Zorn gegen Bhīmasena; ich bin erfreut. Schon früher war ich durch Bhīmasenas Tat zufriedengestellt worden.
3.162.50
स एवमुक्त्वा राजानं भीमसेनमभाषत ।
नैतन्मनसि मे तात वर्तते कुरुसत्तम ॥ ३.१६२.५० ॥
So sprach er, wandte sich an den König und dann an Bhīmasena: »Lieber Sohn, Bester der Kurus, dies ist nicht in meinem Sinn.«
3.162.51
यदिदं साहसं भीम कृष्णार्थे कृतवानसि ।
मामनादृत्य देवांश्च विनाशं यक्षरक्षसाम् ॥ ३.१६२.५१ ॥
O Bhīma, diese waghalsige Tat, die du um Kṛṣṇās willen vollbracht hast, indem du mich und die Götter missachtetest und die Yakṣas und Rākṣasas vernichtetest.
3.162.52
स्वबाहुबलमाश्रित्य तेनाहं प्रीतिमांस्त्वयि ।
शापादद्य विनिर्मुक्तो घोरादस्माद्वृकोदर ॥ ३.१६२.५२ ॥
Auf die Kraft deiner eigenen Arme vertrauend, bin ich mit dir zufrieden. O Vṛkodara, heute bin ich von diesem schrecklichen Fluch befreit.
3.162.53
अहं पूर्वमगस्त्येन क्रुद्धेन परमर्षिणा ।
शप्तोऽपराधे कस्मिंश्चित्तस्यैषा निष्कृतिर्ध्रुवम् ॥ ३.१६२.५३ ॥
Einst wurde ich vom großen Weisen Agastya verflucht, der wegen eines Vergehens erzürnt war. Gewiss ist dies die Sühne dafür.
3.162.54
दृष्टो हि मम संक्लेशः पुरा पाण्डवनन्दन ।
न तवात्रापराधोस्ति कथंचिदपि पाण्डव ॥ ३.१६२.५४ ॥
O Freude der Pāṇḍavas, mein Leid wurde früher gesehen. O Pāṇḍava, in dieser Sache gibt es keinerlei Vergehen von dir.
3.162.55
कथं शप्तोसि भगवन्नगस्त्येन महात्मना ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं देव यथैतच्छापकारणम् ॥ ३.१६२.५५ ॥
Ehrwürdiger, wie hat dich der großherzige Agastya verflucht? Oh Gott, ich möchte den Grund dieses Fluches hören.
3.162.56
इदं चाश्चर्यभूतं मे यत्क्रोधात्तस् धीमतः ।
तदैव त्वं न निर्दग्धः सबलः सपदानुगः ॥ ३.१६२.५६ ॥
Es ist mir ein Wunder, dass du durch den Zorn jenes weisen Mannes nicht sofort mit deinem Heer und deinem Gefolge verbrannt wurdest.
3.162.57
देवतानामभून्मन्त्रः कुशावत्यां नरेश्वर ॥ ३.१६२.५७ ॥
O Herr der Menschen, in Kuśāvatī fand ein Rat der Götter statt.
3.162.58
वृतस्तत्राहमगमं महापद्मशतैस्त्रिभिः ।
यक्षाणआं घोररूपाणां विविधायुधधारिणाम् ॥ ३.१६२.५८ ॥
Ich ging dorthin, umgeben von dreihundert Mahāpadmas von Yakṣas, von schrecklicher Gestalt und mit vielerlei Waffen.
3.162.59
अध्वन्यहमथापश्यमगस्त्यमृपिसत्तमम् ।
उग्रं तपस्तप्यभानं यमुनातीरमाश्रितम्।
नानापक्षिगणाकीर्णं पुष्पितद्रुमशोभितम् ॥ ३.१६२.५९ ॥
Auf dem Weg sah ich Agastya, den besten der Weisen, wie er strenge Askese übte und am Ufer der Yamunā weilte, einem Ort voller Vogelschwärme und geschmückt mit blühenden Bäumen.
3.162.60
तमूर्द्वबाहुं दृष्ट्वैव सूर्यस्याभिमुखे स्थितम् ।
तेजोराशिं दीप्यमानं हुताशनमिवैधितम् ॥ ३.१६२.६० ॥
Als ich ihn sah, die Arme erhoben, dem Sonnenlicht zugewandt stehend, eine Masse von Glanz, die wie ein entfachtes Feuer loderte.
3.162.61
राक्षसाधिपतिः श्रीमान्मणिमान्नाम मे सखा ।
मौर्क्यादज्ञानभावाच्च दर्पान्मोहाच्च पार्थिव ॥ ३.१६२.६१ ॥
Maṇimān, der glanzvolle Herr der Rākṣasas, ist mein Freund. O König, aus Torheit, Unwissenheit, Stolz und Verblendung hat er dies getan.
3.162.62
न्यष्ठीवदाकाशगतो महर्षेस्तस्य मूर्धनि ।
ततः क्रुद्धः स भगवानुवाचेदं तपोधनः ॥ ३.१६२.६२ ॥
Im Himmel fahrend spuckte er auf das Haupt jenes großen Weisen. Da sprach der erzürnte, asketisch reiche Erhabene diese Worte.
3.162.63
मामवज्ञाय दुष्टात्मा यस्मादेष सखा तव ।
धर्षणां कृतवानेतां पश्यतस्ते धनेश्वर ॥ ३.१६२.६३ ॥
Mich verachtend hat dein Freund von böser Gesinnung diese Schmach vor deinen Augen begangen, o Dhaneśvara.
3.162.64
त्वं चाप्येभिर्हतैः सैन्यैः क्लेशं प्राप्नुहि दुर्भते ।
तमेव मानुषं दृष्ट्वाकिल्विषाद्विप्रमोक्ष्यसे ॥ ३.१६२.६४ ॥
Auch du wirst durch diese erschlagenen Heere Leid erfahren, o Frevler; nur wenn du jenen Menschen siehst, wirst du von dieser Sünde befreit werden.
3.162.65
सैन्यानां तु तवैतेषां पुत्रपौत्रबलान्वितम् ।
न शापं प्राप्यते घोरं गच्छ तेऽऽज्ञां करिष्यति ॥ ३.१६२.६५ ॥
Deine Heere, mit der Kraft von Söhnen und Enkeln ausgestattet, werden keinen schrecklichen Fluch erleiden. Geh; er wird deinen Befehl ausführen.
3.162.66
एष शापो मया प्राप्तः प्राक्तस्मादृषिसत्तमात् ।
स भीमेन महाराज भ्रात्रा तव विमोक्षितः ॥ ३.१६२.६६ ॥
Diesen Fluch empfing ich einst von jenem besten der Weisen. O großer König, er wurde von deinem Bruder Bhīma gelöst.