Mahābhārata · Adhyāya 3.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.162.1
श्रुत्वा बहुविधैः शब्दैर्नाद्यमानां गिरेर्गुहाम् ।
अजातशत्रुः कौन्तेयो माद्रीपुत्रावुभावपि ॥ ३.१६२.१ ॥
Ao ouvir a caverna da montanha ressoar com sons de muitas espécies, Ajātaśatru, filho de Kuntī, e também os dois filhos de Mādrī (ficaram perturbados).
3.162.2
धौम्यः कृष्णा च विप्राश्च सर्वे च सुहृदस्तथा ।
भीमसेनमपश्यन्तः सर्वे विमनसोऽभवन् ॥ ३.१६२.२ ॥
Dhaumya, Kṛṣṇā (Draupadī), os brâmanes e todos os amigos, não vendo Bhīmasena, ficaram todos abatidos.
3.162.3
द्रौपदीमार्ष्टिषेणाय संप्रधार्य महारथाः ।
सहिताः सायुधाः शूराः शैलमारुरुहुस्तदा ॥ ३.१६२.३ ॥
Tendo confiado Draupadī a Ārṣṭiṣeṇa (Dhaumya), os grandes guerreiros, valentes e armados, juntos então subiram a montanha.
3.162.4
ततः संप्राप्य शैलाग्रं वीक्षमाणा महारथाः ।
ददृशुस्ते महेष्वासा भीमसेनमरिंदमम् ॥ ३.१६२.४ ॥
Então, tendo chegado ao cume da montanha e olhando em volta, os grandes guerreiros, os grandes arqueiros, viram Bhīmasena, o subjugador de inimigos.
3.162.5
स्फुरतश्च महाकायान्गतसत्वांश्च राक्षसान् ।
महाबलान्महासत्वान्भीमसेनेव पातितान् ॥ ३.१६२.५ ॥
Viram os rākṣasas, de corpos enormes, sem vida mas ainda contorcendo-se, muito fortes e muito valentes, abatidos por Bhīmasena.
3.162.6
शुशुरतश्च महाकायान्गतसत्वांश्च राक्षसान् ।
महाबलान्महासत्वान्भीमसेनेन पातितान् ॥ ३.१६२.६ ॥
Viram os rākṣasas, de corpos enormes, sem vida e gemendo, muito fortes e muito valentes, abatidos por Bhīmasena.
3.162.7
ततस्ते समतिक्रम्य परिष्वज्य वृकोदरम् ।
तत्रोपविविशुः पार्थाः प्राप्ता गतिमनुत्तमाम् ॥ ३.१६२.७ ॥
Então, tendo avançado e abraçado Vṛkodara (Bhīma), os filhos de Pṛthā sentaram-se ali, tendo alcançado a meta insuperável.
3.162.8
तैश्चतुर्भिर्महेष्वासैर्गिरिशृङ्गमशोभत ।
लोकपालैर्महाभागैर्दिवं देववरैरिव ॥ ३.१६२.८ ॥
Com aqueles quatro grandes arqueiros, o cume da montanha resplandeceu, como o céu resplandece com os venturosos guardiões do mundo e os melhores dos deuses.
3.162.9
कुबेरसदनं दृष्ट्वा राक्षसांश्च निपातितान् ।
भ्राता भ्रातरमासीनमथोवाच युधिष्ठिरः ॥ ३.१६२.९ ॥
Tendo visto a morada de Kubera e os rākṣasas abatidos, Yudhiṣṭhira falou ao irmão que estava sentado.
3.162.10
साहसाद्यदिवा मोहाद्बीम पापमिदं कृतम् ।
नैतत्ते सदृशं वीर मुनेरिव मृषा वधाः ॥ ३.१६२.१० ॥
Ó Bhīma, este pecado foi cometido por temeridade ou por delírio. Ó herói, isto não te convém, assim como mortes falsas não convêm a um sábio.
3.162.11
राजद्विष्टं न कर्तव्यमिति धर्मविदो विदुः ।
त्रिदशानामिदं द्विष्टं भीमसेन त्वया कृतम् ॥ ३.१६२.११ ॥
Os conhecedores do dharma sabem que não se deve fazer o que é odioso ao rei. Ó Bhīmasena, tu fizeste isto, que é odioso até para os deuses.
3.162.12
अर्थधर्मावनादृत्य यः पापे कुरुते मनः ।
कर्मणां पार्थ पापानां स फलं विन्दते ध्रुवम् ॥ ३.१६२.१२ ॥
Quem, desprezando a riqueza e o dharma, põe a mente no mal, ó Pārtha, certamente obtém o fruto das ações más.
3.162.13
साहसंवत भद्रं ते देवानामपि चाप्रियम् ।
पुनरेवं न कर्तव्यं मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ३.१६२.१३ ॥
Este ato temerário desagrada até aos deuses; que sejas bem-sucedido. Se desejas agradar-me, não voltes a fazer tal coisa.
3.162.14
एवमुक्त्वा स धर्मात्मा भ्राता भ्रातरमच्युतम् ।
भीमसेनं महाबाहुमप्रधृष्यपराक्रमम् ॥ ३.१६२.१४ ॥
Tendo falado assim, aquele irmão de alma justa disse a seu irmão infalível, Bhīmasena, o de braços poderosos, cujo valor é invencível.
3.162.15
अर्थतत्त्वविभागज्ञः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
विराम महातेजास्तमेवार्थं विचिन्तयन् ॥ ३.१६२.१५ ॥
Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, de grande esplendor, conhecedor da verdadeira natureza e das divisões do propósito e da riqueza, calou-se, refletindo sobre aquele mesmo assunto.
3.162.16
ततस्ते हतशिष्टा ये भीमसेनेन राक्षसाः ।
सहिताः प्रत्यपद्यन्त कुबेरसदनं प्रति ॥ ३.१६२.१६ ॥
Então os rākṣasas que haviam sobrevivido a Bhīmasena, reunidos, partiram em direção à morada de Kubera.
3.162.17
ते जवेन महावेगाः प्राप्य वैश्रवणालयम् ।
भीममार्तस्वरं चक्रुर्भीमसेनभयार्दिताः ॥ ३.१६२.१७ ॥
Aqueles rākṣasas rápidos e poderosos chegaram à morada de Vaiśravaṇa e, atormentados pelo medo de Bhīmasena, soltaram um terrível grito de angústia.
3.162.18
न्यस्तशस्त्रायुधाः क्लान्ताः शोणिताक्तपरिच्छदाः ।
प्रकीर्णमूर्धजा राजन्यक्षाधिपतिमब्रुवन् ॥ ३.१६२.१८ ॥
Ó rei, com as armas depostas, exaustos, com as vestes manchadas de sangue e os cabelos desgrenhados, os rākṣasas falaram ao senhor dos yakṣas.
3.162.19
गदापरिघनिस्त्रिंसतोमरप्रासयोधिनः ।
राक्षसा निहताः सर्वे तव देवपुरःसराः ॥ ३.१६२.१९ ॥
Todos os rākṣasas que lutavam com maça, barra de ferro, espada, tomara e lança, que iam à frente dos teus deuses, foram mortos.
3.162.20
प्रमृद्यतरसा शैलं मानुषेण धनेश्वर ।
एकेन निहताः सङ्ख्ये गताः क्रोधवशा गणाः ॥ ३.१६२.२० ॥
Ó senhor da riqueza, um homem, esmagando a montanha com força, sozinho na batalha matou aquelas tropas que haviam vindo sob o domínio da ira.
3.162.21
प्रवरा राक्षसेन्द्राणां यक्षाणां च नराधिप ।
शेरते निहता देव गतसत्वाः परासवः ॥ ३.१६२.२१ ॥
Ó senhor dos homens, os mais eminentes entre os senhores rākṣasa e os yakṣas jazem mortos, sem vida e sem respiração, ó deus.
3.162.22
भग्नः शैलो वयं भग्ना मणिमांस्ते सखा हतः ।
मानुषेणं कृतं कर्म विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ ३.१६२.२२ ॥
A montanha está despedaçada, nós estamos despedaçados, e o teu amigo Maṇimān foi morto por um homem. Decide agora o que deve ser feito depois do feito do homem.
3.162.23
स तच्छ्रुत्वा तु संक्रुद्धः सर्वयक्षगणाधिपः ।
कोपसंरक्तनयनः कथमित्यब्रवीद्वचः ॥ ३.१६२.२३ ॥
Ao ouvir isso, o senhor de todas as hostes yakṣa ficou profundamente irado; com os olhos avermelhados pela ira, disse estas palavras: "Como isso aconteceu?"
3.162.24
द्वितीयमपराध्यन्तं भीमं श्रुत्वा धनेश्वरः ।
चुक्रोध यक्षाधिपतिर्युज्यतामिति चाब्रवीत् ॥ ३.१६२.२४ ॥
Ao ouvir que Bhīma ofendera uma segunda vez, o senhor da riqueza, senhor dos yakṣas, irou-se e disse: "Que o exército seja preparado."
3.162.25
अथाभ्रघनसंकाशं गिरिकूटमिवोच्छ्रितम् ।
रथं संयोजयामासुर्गर्न्धैवर्हेममालिभिः ॥ ३.१६२.२५ ॥
Então atrelaram aquele carro, denso como uma nuvem e erguido como o cume de uma montanha, com gandharvas e os que usavam guirlandas de ouro.
3.162.26
तस्य सर्वगुणोपेता विमलाक्षा हयोत्तमाः ।
तेजोबलगुणोपेता नानारत्नविभूषिताः।
शोभमाना रथे युक्तास्तरिष्यन्त इवाशुगाः ॥ ३.१६२.२६ ॥
Atrelados àquele carro, os excelentes cavalos, dotados de todas as boas qualidades e de olhos límpidos, resplandeciam com esplendor e força, adornados com várias joias, velozes como se fossem atravessar.
3.162.27
ततस्ते तु महायक्षाः क्रुद्धं दृष्ट्वा धनेश्वरम् ।
हर्षयामासुरन्योन्यमिङ्गितैर्विजयावहैः ॥ ३.१६२.२७ ॥
Então aqueles grandes yakshas, vendo o senhor da riqueza irado, animaram-se uns aos outros com gestos que trazem a vitória.
3.162.28
स तमास्थाय भगवान्राजराजो महारथम् ।
प्रययौ देवगनधर्वैः स्तूयमानो महाद्युतिः ॥ ३.१६२.२८ ॥
Subindo àquele grande carro, o bem-aventurado rei dos reis, de grande brilho e louvado por deuses e gandharvas, partiu.
3.162.29
तं प्रयान्तं महात्मानं सर्वे यक्षा धनाधिपम् ।
अनुजग्मुर्महात्मानं धनदं घोरदर्शनाः ॥ ३.१६२.२९ ॥
Todos os yakshas de aparência terrível seguiram o magnânimo senhor da riqueza enquanto ele partia.
3.162.30
रक्ताक्षा हेमसंकाशा महाकाया महाबलाः ।
सायुधा बद्धनिस्त्रिंशा यक्षा बहुशतायुधाः ॥ ३.१६२.३० ॥
De olhos vermelhos, cor de ouro, corpos enormes e grande força, os yakshas estavam armados, com espadas atadas, portando centenas de armas.
3.162.31
ते जवेन महावेगाः प्लवमाना विहायसा ।
गन्धमादनमाजग्मुः प्रकर्षन्त इवाम्बरम् ॥ ३.१६२.३१ ॥
Velozes e de grande ímpeto, saltando pelo céu, chegaram ao monte Gandhamādana, como se arrastassem o próprio firmamento.
3.162.32
तत्केसरिमहाजालं धनाधिपतिपालितम् ।
रम्यं चैव गिरेः शृङ्गमासेदुर्यत्रपाण्डवाः ॥ ३.१६२.३२ ॥
Ao belo cume da montanha, guardado pelo senhor da riqueza e cercado pela grande mata de leões, chegaram os Pāṇḍavas.
3.162.33
कुबेरं च महात्मानं यक्षरक्षोगणावृतम् ।
ददृशुर्हृष्टरोमाणः पाण्डवाः प्रियदर्शनम् ॥ ३.१६२.३३ ॥
Os Pāṇḍavas viram o magnânimo Kubera, cercado por hostes de yakṣas e rākṣasas, de aspecto agradável, e seus cabelos se eriçaram de alegria.
3.162.34
कुबेरस्तु महासत्वान्पाण्डोः पुत्रान्महारथान् ।
आत्तकार्मुकनिस्त्रिंशान्दृष्ट्वा प्रीतोऽभवत्तदा ॥ ३.१६२.३४ ॥
Kubera, ao ver os filhos de Pāṇḍu, grandes de coragem e grandes guerreiros de carro, portando arcos e espadas, ficou então satisfeito.
3.162.35
सर्वे चेमे नरव्याघ्राः पुरन्दरसमौजसः ।
देवकार्यं करिष्यन्ति हृदयेन तुतोष ह ॥ ३.१६२.३५ ॥
Todos estes tigres entre os homens, iguais em esplendor a Purandara, realizarão a tarefa dos deuses; assim se alegrou em seu coração.
3.162.36
ते पक्षिण इवापेतुर्गिरिशृङ्गं महाजवाः ।
तस्थुस्तेषां सकाशे वै धनेश्वरपुरःसराः ॥ ३.१६२.३६ ॥
Desceram sobre o cume da montanha como pássaros, de grande velocidade, e permaneceram na presença do senhor da riqueza, que ia à sua frente.
3.162.37
ततस्तं हृष्टमनसं पाण्डवान्प्रति भारत ।
समीक्ष्ययक्षगन्धर्वा निर्विकारमवस्थिताः ॥ ३.१६२.३७ ॥
Então, ó Bhārata, vendo-o de mente alegre voltada para os Pāṇḍava, os yakṣas e gandharvas permaneceram imóveis.
3.162.38
पाण्डवाश्च महात्मानः प्रणम्य धनदं प्रभुम् ।
नकुलः सहदेवश् धर्मपुत्रश्च धर्मवित् ॥ ३.१६२.३८ ॥
E os Pāṇḍava de grandes almas prostraram-se diante de Kubera, senhor que concede riquezas: Nakula e Sahadeva, e Dharmaputra, conhecedor do dharma.
3.162.39
अपराद्धमिवात्मानं मन्यमाना महारथाः ।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे परिवार्य धनेश्वरम् ॥ ३.१६२.३९ ॥
Julgando-se culpados, todos aqueles grandes guerreiros ficaram de pé rodeando o senhor das riquezas, com as palmas unidas.
3.162.40
शय्यासनयुतं श्रीमत्पुष्पकं विश्वकर्मणा ।
विहितं चित्रपर्यन्तमातिष्ठत धनाधिपः ॥ ३.१६२.४० ॥
No esplêndido Puṣpaka, feito por Viśvakarman, provido de leito e assento e de bordas variegadas, sentou-se o senhor das riquezas.
3.162.41
तमासीनं महाकायाः शङ्कुकर्णा महाजवाः ।
उपोपविविशुर्यक्षा राक्षसाश् सहस्रशः ॥ ३.१६२.४१ ॥
Enquanto ele estava sentado, yakṣas e rākṣasas de corpo enorme, orelhas pontiagudas e grande rapidez sentaram-se perto dele aos milhares.
3.162.42
शतशश्चापि गन्धर्वास्तथैवाप्सरसां गणाः ।
परिवार्योपतिष्ठन्ति यथा देवाः शतक्रतुम् ॥ ३.१६२.४२ ॥
Centenas de gandharvas e grupos de apsarases igualmente o cercaram e o serviram, como os deuses servem Śatakratu, Indra.
3.162.43
काञ्जनीं शिरसा बिभ्रद्भीमसेनः स्रजं शुभाम् ।
बाणखङ्गधनुष्पाणिरुदैक्षत धनाधिपम् ॥ ३.१६२.४३ ॥
Bhīmasena, trazendo sobre a cabeça uma bela guirlanda dourada e com flecha, espada e arco nas mãos, olhou para Kubera, senhor da riqueza.
3.162.44
न भीर्भीमस्य न ग्लानिर्विक्षतस्यापि राक्षसैः ।
आसीत्तस्यामवस्तायां कुबेरमपि पश्यतः ॥ ३.१६२.४४ ॥
Ainda que ferido pelos rakshasas, Bhīma não sentia medo nem abatimento; mesmo naquela situação, contemplava Kubera.
3.162.45
आददानं शितान्बाणान्योद्धुकाममवस्थितम् ।
दृष्ट्वा भीमं धर्मसुतमब्रवीन्नरवाहनः ॥ ३.१६२.४५ ॥
Vendo Bhīma de pé, tomando flechas afiadas e desejoso de lutar, Naravāhana (Kubera) falou ao filho de Dharma.
3.162.46
विदुस्त्वां सर्वभूतानि पार्थ भूतहिते रतम् ।
निर्भयश्चापिशैलाग्रे वस त्वं सह बन्धुभिः ॥ ३.१६२.४६ ॥
Ó Pārtha, todos os seres sabem que te deleitas no bem das criaturas. Sem medo, habita com os teus parentes no cume da montanha.
3.162.47
न च मन्युस्त्वया कार्यो भीमसेनस्य पाण्डव ।
कालेनैते हताः पूर्वं निमित्तमनुजस्तव ॥ ३.१६२.४७ ॥
Ó Pāṇḍava, não deves irar-te com Bhīmasena. Estes já haviam sido abatidos pelo tempo; o teu irmão mais novo foi apenas o instrumento.
3.162.48
व्रीडा चात्रन कर्तव्या साहसं यदिदं कृतम् ।
दृष्टश्चापि सुरैः पूर्वंविनाशो यक्षरक्षसाम् ॥ ३.१६२.४८ ॥
Aqui não deve haver vergonha desta ousadia que foi praticada; outrora também os deuses presenciaram a destruição dos yakṣas e rakshasas.
3.162.49
न भीमसेने कोपो मे प्रीतोस्मि भरतर्षभ ।
कर्मणा भीमसेनस्य मम तुष्टिरभूत्पुरा ॥ ३.१६२.४९ ॥
Ó touro dos Bharatas, não tenho ira contra Bhīmasena; estou satisfeito. Outrora, pela ação de Bhīmasena, já me senti contente.
3.162.50
स एवमुक्त्वा राजानं भीमसेनमभाषत ।
नैतन्मनसि मे तात वर्तते कुरुसत्तम ॥ ३.१६२.५० ॥
Tendo dito isso, dirigiu-se ao rei e depois a Bhīmasena: «Querido filho, melhor dos Kurus, isto não está em minha mente.»
3.162.51
यदिदं साहसं भीम कृष्णार्थे कृतवानसि ।
मामनादृत्य देवांश्च विनाशं यक्षरक्षसाम् ॥ ३.१६२.५१ ॥
Ó Bhīma, este ato temerário que realizaste por causa de Kṛṣṇā, desprezando-me e aos deuses, trazendo a destruição aos yakṣas e rākṣasas.
3.162.52
स्वबाहुबलमाश्रित्य तेनाहं प्रीतिमांस्त्वयि ।
शापादद्य विनिर्मुक्तो घोरादस्माद्वृकोदर ॥ ३.१६२.५२ ॥
Confiando no poder de teus próprios braços, estou satisfeito contigo. Ó Vṛkodara, hoje estou libertado desta terrível maldição.
3.162.53
अहं पूर्वमगस्त्येन क्रुद्धेन परमर्षिणा ।
शप्तोऽपराधे कस्मिंश्चित्तस्यैषा निष्कृतिर्ध्रुवम् ॥ ३.१६२.५३ ॥
Outrora fui amaldiçoado pelo grande sábio Agastya, irado por certa ofensa. Certamente esta é a expiação por ela.
3.162.54
दृष्टो हि मम संक्लेशः पुरा पाण्डवनन्दन ।
न तवात्रापराधोस्ति कथंचिदपि पाण्डव ॥ ३.१६२.५४ ॥
Ó alegria dos Pāṇḍavas, meu sofrimento foi visto outrora. Ó Pāṇḍava, não há em isto qualquer ofensa tua.
3.162.55
कथं शप्तोसि भगवन्नगस्त्येन महात्मना ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं देव यथैतच्छापकारणम् ॥ ३.१६२.५५ ॥
Venerável, como o magnânimo Agastya te amaldiçoou? Ó divino, desejo ouvir a causa dessa maldição.
3.162.56
इदं चाश्चर्यभूतं मे यत्क्रोधात्तस् धीमतः ।
तदैव त्वं न निर्दग्धः सबलः सपदानुगः ॥ ३.१६२.५६ ॥
É para mim uma maravilha que, pela ira daquele sábio, não tenhas sido logo queimado com teu exército e seguidores.
3.162.57
देवतानामभून्मन्त्रः कुशावत्यां नरेश्वर ॥ ३.१६२.५७ ॥
Ó senhor dos homens, houve em Kuśāvatī um conselho dos deuses.
3.162.58
वृतस्तत्राहमगमं महापद्मशतैस्त्रिभिः ।
यक्षाणआं घोररूपाणां विविधायुधधारिणाम् ॥ ३.१६२.५८ ॥
Fui até lá cercado por trezentos mahāpadmas de yakṣas, de forma terrível e portando diversas armas.
3.162.59
अध्वन्यहमथापश्यमगस्त्यमृपिसत्तमम् ।
उग्रं तपस्तप्यभानं यमुनातीरमाश्रितम्।
नानापक्षिगणाकीर्णं पुष्पितद्रुमशोभितम् ॥ ३.१६२.५९ ॥
No caminho vi Agastya, o melhor dos sábios, praticando austeridade feroz, habitando a margem do Yamunā, lugar repleto de bandos de muitas aves e adornado com árvores floridas.
3.162.60
तमूर्द्वबाहुं दृष्ट्वैव सूर्यस्याभिमुखे स्थितम् ।
तेजोराशिं दीप्यमानं हुताशनमिवैधितम् ॥ ३.१६२.६० ॥
Ao vê-lo ali, de braços erguidos, de pé diante do sol, uma massa de esplendor ardendo como um fogo aceso.
3.162.61
राक्षसाधिपतिः श्रीमान्मणिमान्नाम मे सखा ।
मौर्क्यादज्ञानभावाच्च दर्पान्मोहाच्च पार्थिव ॥ ३.१६२.६१ ॥
Maṇimān, o glorioso senhor dos rākṣasas, é meu amigo. Ó rei, por tolice, ignorância, orgulho e delírio, ele agiu assim.
3.162.62
न्यष्ठीवदाकाशगतो महर्षेस्तस्य मूर्धनि ।
ततः क्रुद्धः स भगवानुवाचेदं तपोधनः ॥ ३.१६२.६२ ॥
Movendo-se pelo céu, cuspiu sobre a cabeça daquele grande sábio. Então o venerável asceta, irado, disse estas palavras.
3.162.63
मामवज्ञाय दुष्टात्मा यस्मादेष सखा तव ।
धर्षणां कृतवानेतां पश्यतस्ते धनेश्वर ॥ ३.१६२.६३ ॥
Desprezando-me, este teu amigo de mente perversa cometeu esta afronta diante dos teus olhos, ó Dhaneśvara.
3.162.64
त्वं चाप्येभिर्हतैः सैन्यैः क्लेशं प्राप्नुहि दुर्भते ।
तमेव मानुषं दृष्ट्वाकिल्विषाद्विप्रमोक्ष्यसे ॥ ३.१६२.६४ ॥
Também tu sofrerás aflição por causa destes exércitos abatidos, ó perverso; somente ao ver aquele humano serás libertado deste pecado.
3.162.65
सैन्यानां तु तवैतेषां पुत्रपौत्रबलान्वितम् ।
न शापं प्राप्यते घोरं गच्छ तेऽऽज्ञां करिष्यति ॥ ३.१६२.६५ ॥
Os teus exércitos, dotados da força de filhos e netos, não receberão uma maldição terrível. Vai; ele cumprirá o teu comando.
3.162.66
एष शापो मया प्राप्तः प्राक्तस्मादृषिसत्तमात् ।
स भीमेन महाराज भ्रात्रा तव विमोक्षितः ॥ ३.१६२.६६ ॥
Esta maldição recebi outrora daquele melhor dos sábios. Ó grande rei, foi libertado por teu irmão Bhīma.