ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.163.1
युधिष्ठिर धृतिर्दाक्ष्यं देशकालपराक्रमाः ।
लोकतन्त्रविधानानामेष पञ्चविधो विधिः ॥ ३.१६३.१ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଦକ୍ଷତା, ଦେଶ-କାଳର ଜ୍ଞାନ ଓ ପରାକ୍ରମ — ଲୋକବ୍ୟବସ୍ଥାର ବିଧାନର ଏହି ପଞ୍ଚବିଧ ନିୟମ।
3.163.2
धृतिमन्तश्च दक्षाश्च स्वे स्वे कर्मणि भारत ।
पराक्रमविधानज्ञा नराः कृतयुगेऽभवन् ॥ ३.१६३.२ ॥
ହେ ଭରତ, କୃତଯୁଗରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ ଓ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ, ନିଜ ନିଜ କର୍ମରେ ପରାକ୍ରମର ବିଧାନ ଜାଣୁଥିଲେ।
3.163.3
धृतिमान्देशकालज्ञः सर्वधर्मविधानवित् ।
क्षत्रियः क्षत्रियश्रेष्ठ शास्ति वै पृथिवीमनु ॥ ३.१६३.३ ॥
ହେ କ୍ଷତ୍ରିୟଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ, ଦେଶ-କାଳଜ୍ଞ, ସର୍ବଧର୍ମବିଧାନଜ୍ଞ କ୍ଷତ୍ରିୟ ହିଁ ପୃଥିବୀକୁ ସେହିପରି ଶାସନ କରନ୍ତି।
3.163.4
य एवं वर्तते पार्थ पुरुषः सर्वकर्मसु ।
स लोके लभते वीर यशः प्रेत्य च सद्गतिम् ॥ ३.१६३.४ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ଯେ ପୁରୁଷ ଏହିପରି ସମସ୍ତ କର୍ମରେ ବର୍ତ୍ତେ, ହେ ବୀର, ସେ ଜଗତରେ ଯଶ ପାଏ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସଦ୍ଗତି ମଧ୍ୟ ପାଏ।
3.163.5
देशकालान्तरप्रेप्सुः कृत्वा शक्रः पराक्रमम् ।
संप्राप्तस्त्रिदिवे राज्यं वृत्रहा वसुभिः सह ॥ ३.१६३.५ ॥
ଦେଶ-କାଳର ସୁଯୋଗ ଇଚ୍ଛା କରି ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ପରାକ୍ରମ କରି, ବସୁଗଣଙ୍କ ସହ ବୃତ୍ରହନ୍ତା ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗର ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ।
3.163.6
यस्तु केवलसंरम्भात्प्रपातं न निरीक्षते ।
पापात्मा पापबुद्धिर्यः पापमेवानुवर्तते।
कर्मणामविभागज्ञः प्रेत्य चेह विनश्यति ॥ ३.१६३.६ ॥
କିନ୍ତୁ କେବଳ ଆବେଗ ଯୋଗୁଁ ପତନକୁ (ବିନାଶକୁ) ଦେଖେ ନାହିଁ, ଯାହାର ଆତ୍ମା ପାପୀ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦୁଷ୍ଟ, ଯେ କେବଳ ପାପର ଅନୁସରଣ କରେ ଏବଂ କର୍ମର ବିଭାଗ ଜାଣେ ନାହିଁ, ସେ ଏଠାରେ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ।
3.163.7
अकालज्ञः सुदुर्मेधाः कार्याणामविशेषवित् ।
वृथाचारसमारम्भः प्रेत्य चेह विनश्यति ॥ ३.१६३.७ ॥
ଯିଏ ସମୟ ଜାଣେ ନାହିଁ, ଅତି ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି, କର୍ମର ଭେଦ ବୁଝେ ନାହିଁ ଓ ବୃଥା ଆଚରଣ ଆରମ୍ଭ କରେ, ସେ ଏଠାରେ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ।
3.163.8
साहसे वर्तमानानां निकृतीनां दुरात्मनाम् ।
सर्वेषामर्थलिप्सूनां पापो भवति निश्चयः ॥ ३.१६३.८ ॥
ସାହସରେ ଲାଗିଥିବା, ପ୍ରବଞ୍ଚକ, ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ଓ ଧନଲିପ୍ସୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ପରିଣାମ ନିଶ୍ଚୟରେ ପାପମୟ ହୁଏ।
3.163.9
अधर्मज्ञोऽवलिप्तश्च बालबुद्धिरमर्षणः ।
निर्भयो भीमसेनोऽयं तं शाधि पुरुषर्षभ ॥ ३.१६३.९ ॥
ଏହି ଭୀମସେନ ଅଧର୍ମ ଜାଣେ ନାହିଁ, ଅହଂକାରୀ, ବାଳବୁଦ୍ଧି, ଅସହିଷ୍ଣୁ ଓ ନିର୍ଭୟ। ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାକୁ ସଂଯତ କର।
3.163.10
आर्ष्टिषेणस् राजर्षेः प्राप्य भूयस्त्वमाश्रमम् ।
तमिस्रां प्रथमां तत्र वीतशोकभयो वस ॥ ३.१६३.१० ॥
ରାଜର୍ଷି ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ପୁନର୍ବାର ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରେ ପ୍ରଥମ ଅନ୍ଧକାରରେ ଶୋକଭୟମୁକ୍ତ ହୋଇ ବାସ କର।
3.163.11
अलकां सह गन्धर्वैर्यक्षैश्च सह किन्नरैः ।
गमिष्यामि महाबाहो त्वं चापि बदरीं व्रज ॥ ३.१६३.११ ॥
ମୁଁ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ ଓ କିନ୍ନରମାନଙ୍କ ସହ ଅଳକାକୁ ଯିବି; ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ବଦରୀକୁ ଯାଅ।
3.163.12
मन्नियुक्ता मनुष्येन्द्र सर्वे च गिरिवासिनः ।
रक्षन्तु त्वां महाबाहो सहितं द्विजसत्तमैः ॥ ३.१६३.१२ ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟେନ୍ଦ୍ର, ମୋ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ ସମସ୍ତ ପର୍ବତବାସୀ ହେ ମହାବାହୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ସହ ତୁମ୍ଭକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
3.163.13
साहसेषु च संतिष्ठंस्त्वया शैले वृकोदरः ।
वार्यतां साध्वयं राजंस्त्वया धर्मभृतांवर ॥ ३.१६३.१३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ପର୍ବତରେ ରହି ଏହି ବୃକୋଦର ସାହସିକ କର୍ମରେ ଲାଗିରହେ; ଧର୍ମଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆପଣ ଏହାକୁ ଭଲରେ ନିବାରଣ କରନ୍ତୁ।
3.163.14
इतः परं च वो राजन्द्रक्ष्यन्ति वनगोचराः ।
उपश्थास्यन्ति वो राजन्रक्षिष्यन्ते च वः सदा ॥ ३.१६३.१४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏବେଠାରୁ ବନଚାରୀମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବେ, ଆପଣଙ୍କ ସେବା କରିବେ ଓ ସର୍ବଦା ଆପଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବେ।
3.163.15
तथैव चान्नपानानि स्वादूनि च बबूनि च ।
आहरिष्यन्ति मत्प्रेष्याः सदा वः पुरुषर्षभाः ॥ ३.१६३.१५ ॥
ସେହିପରି ମୋ ସେବକମାନେ ସର୍ବଦା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଓ ପ୍ରଚୁର ଅନ୍ନପାନ ଆଣିବେ, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ।
3.163.16
यथा जिष्णुर्महेन्द्रस्य यथा वायोर्वृकोदरः ।
धर्मस्य त्वं यथा तात योगोत्पन्नो निजः सुतः ॥ ३.१६३.१६ ॥
ଜିଷ୍ଣୁ (ଅର୍ଜୁନ) ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଏବଂ ବୃକୋଦର (ଭୀମ) ବାୟୁଙ୍କର ପୁତ୍ର, ସେହିପରି ହେ ବତ୍ସ, ତୁମେ ଧର୍ମଯୋଗରେ ଜନ୍ମିତ ନିଜର ପୁତ୍ର।
3.163.17
आत्मजावात्मसंपन्नौ यमौ चोभौ यथाश्विनोः ।
रक्ष्यास्तद्वन्ममापीह यूयं सर्वे युधिष्ठिर ॥ ३.१६३.१७ ॥
ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କର ଦୁଇ ପୁତ୍ର (ନକୁଳ-ସହଦେବ) ଯେପରି ନିଜର ପୁତ୍ର ଓ ଆତ୍ମସଂପନ୍ନ, ସେହିପରି ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏଠାରେ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମଧ୍ୟ ମୋ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷଣୀୟ।
3.163.18
अर्थतत्त्वविधानज्ञः सर्वधर्मविधानवित् ।
भीमसेनादवरजः पल्गुनः कुशली दिवि ॥ ३.१६३.१८ ॥
ଅର୍ଥତତ୍ତ୍ୱ ଓ ବିଧାନ ଜାଣୁଥିବା, ସର୍ବଧର୍ମ ବିଧାନ ଜାଣୁଥିବା, ଭୀମସେନଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ଭାଇ ଫାଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ) ସ୍ୱର୍ଗରେ କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି।
3.163.19
याः काश्चन मता लोके स्वर्ग्याः परमसंपदः ।
जनमप्रभृति ताः सर्वाः स्थितास्तात धनंजये ॥ ३.१६३.१९ ॥
ଜଗତରେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ବୋଲି ଯେଉଁ ପରମ ସମ୍ପଦ ମାନ୍ୟ, ହେ ତାତ, ସେ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମଠାରୁ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ।
3.163.20
द्रमो दानं बलं बुद्धिर्ह्रीर्धृतिस्तेज उत्तमम् ।
एतान्यपि महासत्वे स्थितान्यमिततेजसि ॥ ३.१६३.२० ॥
ଦମ, ଦାନ, ବଳ, ବୁଦ୍ଧି, ଲଜ୍ଜା, ଧୃତି, ଉତ୍ତମ ତେଜ — ଏସବୁ ମଧ୍ୟ ସେହି ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ମହାସତ୍ତ୍ୱଙ୍କଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ।
3.163.21
न मोहात्कुरुते जिष्णुः कर्म पाण्डव गर्हितम् ।
न पार्थस् मृषोक्तानि कथयन्ति नरा नृषु ॥ ३.१६३.२१ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଜିଷ୍ଣୁ ଅର୍ଜୁନ ମୋହରୁ ନିନ୍ଦନୀୟ କର୍ମ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ପାର୍ଥଙ୍କ ବିଷୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି ନାହିଁ।
3.163.22
स देवपितृगन्धर्वैः कुरूणआं कीर्तिवर्धनः ।
आनीतः कुरुतेऽस्त्राणि शक्रसद्मनि भारत ॥ ३.१६३.२२ ॥
ଦେବତା, ପିତୃ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନୀତ ସେ କୁରୁମାନଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାଉଥିବା; ହେ ଭରତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭବନରେ ସେ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖେ।
3.163.23
योऽसौ सर्वान्महीपालान्धर्मेण वशमानयत् ।
स शन्तनुर्महातेजाः पितुस्तव पितामहः ॥ ३.१६३.२३ ॥
ଯେଉଁ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଶାନ୍ତନୁ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଧର୍ମରେ ବଶ କରିଥିଲେ, ସେ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ପିତାମହ।
3.163.24
प्रीयते पार्थ पार्थेन दिवि गाण्डीवधन्वना ।
सम्यक्वासौ महावीर्यः कुलधुर्य इव स्थितः ॥ ३.१६३.२४ ॥
ଗାଣ୍ଡୀବଧାରୀ ପାର୍ଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାର୍ଥ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରୀତ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ କୁଳଧୁରନ୍ଧରଙ୍କ ପରି ସମ୍ୟକ୍ ରୂପେ ଅବସ୍ଥିତ।
3.163.25
पितॄन्देवानृषीन्विप्रान्पूजयित्वा महायशाः ।
सप्त मुख्यान्महामेधानाहरद्यमुनां प्रति ॥ ३.१६३.२५ ॥
ମହାଯଶା ପିତୃ, ଦେବ, ଋଷି ଓ ବିପ୍ରମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଯମୁନା ଦିଗରେ ସାତଟି ପ୍ରଧାନ ମହାଯଜ୍ଞ କଲେ।
3.163.26
अधिराजः स राजंस्त्वां शन्तनुः प्रपितामहः ।
स्वर्गजिच्छक्रलोकस्थः कुशलं परिपृच्छति ॥ ३.१६३.२६ ॥
ହେ ରାଜନ, ତୁମର ପ୍ରପିତାମହ ଅଧିରାଜ ଶାନ୍ତନୁ, ସ୍ୱର୍ଗଜୟୀ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ରହି ତୁମର କୁଶଳ ପଚାରୁଛନ୍ତି।
3.163.27
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं धनदेन प्रभाषितम् ।
पाण्डवाश्च ततस्तेन बभूवः संप्रहर्षिताः ॥ ३.१६३.२७ ॥
ଧନଦଙ୍କ କହିଥିବା ଏହି ବଚନ ଶୁଣି ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
3.163.28
ततः शक्तिं गदां खङ्गं धनुश्च भरतर्षभः ।
प्राध्वंकृत्वा नमश्चक्रे कुबेराय वृकोदरः ॥ ३.१६३.२८ ॥
ତା'ପରେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୃକୋଦର ଶକ୍ତି, ଗଦା, ଖଡ୍ଗ ଓ ଧନୁ ଅର୍ପଣ କରି କୁବେରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
3.163.29
ततोऽब्रवीद्धनाध्यक्षः शरण्यः शरणागतम् ।
मानहा भव शत्रूणां सुहृदां नन्दिवर्धनः ॥ ३.१६३.२९ ॥
ତା'ପରେ ଶରଣ୍ୟ ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷ ଶରଣାଗତଙ୍କୁ କହିଲେ: ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ମାନ ହରଣକାରୀ ଓ ମିତ୍ରମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ବୃଦ୍ଧିକାରୀ ହୁଅ।
3.163.30
विभयस्ताप शैलाग्रे वसानः सह बन्धुभिः ।
सुपर्णपितृदेवानां सततं मानकृद्भव ॥ ३.१६३.३० ॥
ହେ ତାପକ, ପର୍ବତଶିଖରେ ନିର୍ଭୟରେ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହ ବାସ କରି ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ପିତୃ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିବା ହୁଅ।
3.163.31
ऋजुं पश्यत मा वक्रं सत्यं वदत माऽनृतम् ।
दीर्घं पश्यत मा ह्रस्वं परं पश्यत माऽपरम् ॥ ३.१६३.३१ ॥
ସରଳକୁ ଦେଖ, ବକ୍ରକୁ ନୁହେଁ; ସତ୍ୟ କୁହ, ଅସତ୍ୟ ନୁହେଁ। ଦୀର୍ଘକୁ ଦେଖ, ହ୍ରସ୍ୱକୁ ନୁହେଁ; ପରକୁ ଦେଖ, ଅପରକୁ ନୁହେଁ।
3.163.32
स्वेषु वेश्मसु रम्येषु वसतामित्रतापनाः ।
कामान्न परिहास्यन्ति यक्षा वोभरतर्षभाः ॥ ३.१६३.३२ ॥
ନିଜ ସୁନ୍ଦର ଗୃହରେ ବାସ କରୁଥିବା, ଶତ୍ରୁତାପନ ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯକ୍ଷଗଣ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କାମନା ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ।
3.163.33
शीघ्रमेव गुडाकेशः कृतास्त्रः पुरुषर्षभः ।
साक्षान्मघवतोत्सृष्टः संप्राप्स्यति धनंजयः ॥ ३.१६३.३३ ॥
ଶୀଘ୍ର ଗୁଡାକେଶ, ଅସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନଞ୍ଜୟ ସାକ୍ଷାତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ତାହା ପାଇବ।
3.163.34
एवमुत्तमकर्माणमनुशिष्य युधिष्ठिरम् ।
अस्तं गिरिमिवादित्यः प्रययौ गुह्यकाधिपः ॥ ३.१६३.३४ ॥
ଏହିପରି ଉତ୍ତମକର୍ମା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ଗୁହ୍ୟକାଧିପତି ପର୍ବତ ଦିଗରେ ଅସ୍ତ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚାଲିଗଲେ।
3.163.35
तं परिस्तोमसंकीर्णैर्नानारत्नविभूषितैः ।
यानैरनुययुर्यक्षा राक्षसाश्च सहस्रशः ॥ ३.१६३.३५ ॥
ନାନା ରତ୍ନରେ ବିଭୂଷିତ, ପରିବାରର ଭିଡ଼ରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯାନମାନଙ୍କରେ ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ହଜାରେ ହଜାରେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
3.163.36
पक्षिणामिव कनिर्घोषः कुबेरसदनं प्रति ।
बभूव परमाश्वानामैरावतपथे यथा ॥ ३.१६३.३६ ॥
କୁବେରଙ୍କ ଗୃହ ଆଡ଼େ ପକ୍ଷୀଙ୍କ କଳରବ ପରି ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା, ଐରାବତ ପଥରେ ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ପରି।
3.163.37
ते जग्मुस्तूर्णमाकाशं धनाधिपतिवाजिनः ।
प्रकर्षन्त इवाभ्राणि पिबन्त इवमारुतम् ॥ ३.१६३.३७ ॥
ଧନାଧିପତି କୁବେରଙ୍କ ସେହି ଅଶ୍ୱମାନେ ଶୀଘ୍ର ଆକାଶକୁ ଗଲେ, ଯେପରି ମେଘ ଟାଣି ଓ ପବନ ପିଉଥାନ୍ତି।
3.163.38
ततस्तानि शरीराणि गतसत्वानि रक्षसाम् ।
अपाकृष्यन्त शैलाग्राद्धनाधिपतिशासनात् ॥ ३.१६३.३८ ॥
ତା'ପରେ ଧନାଧିପତିଙ୍କ ଆଦେଶରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣହୀନ ଶରୀର ଶୈଳଶିଖରରୁ ଟାଣି ତଳକୁ ଆଣାଗଲା।
3.163.39
तेषां हि शापकालः स कृतोऽगस्त्येन धीमता ।
समरे निहतास्तस्माच्छापस्यान्तोऽभवत्तदा ॥ ३.१६३.३९ ॥
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଶାପର କାଳ ସ୍ଥିର କରିଥିଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ନିହତ ହେବା ଦ୍ୱାରା ସେତେବେଳେ ଶାପର ଅନ୍ତ ହେଲା।
3.163.40
पाण्डवाश्महात्मानस्तेषु वेश्मसु तां क्षपाम् ।
सुखमूषुर्गतोद्वेगाः पूजिताः सह राक्षसैः ॥ ३.१६३.४० ॥
ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେହି ଗୃହଗୁଡ଼ିକରେ ସେ ରାତି ଉଦ୍ବେଗରହିତ ହୋଇ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ସୁଖରେ ରହିଲେ।