مهابهاراتا · أدهيايا 3.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.168.1
यथागतं गते शक्रे भ्रातृभिः सह संगतः ।
कृष्णया चैव बीभत्सुर्धर्मराजमपूजयत् ॥ ३.१६८.१ ॥
وعندما عاد إندرا من حيث أتى، أكرم بيبهاتسو (أرجونا)، مجتمعًا مع إخوته ومع كريشنا، ملك الدهرما (يудهيشثيرا).
3.168.2
अभिवादयमानं तं मूर्ध्न्युपाघ्राय पाण्डवम् ।
हर्षगद्गदया वाचा प्रहृष्टोऽर्जुनमब्रवीत् ॥ ३.१६८.२ ॥
وقبّل رأس ذلك البانداوي الساجد له، فرحًا، وبصوت متهدّج من الفرح قال لأرجونا.
3.168.3
कथमर्जुन कालोऽयं स्वर्गे रव्यतिगतस्तव ।
कथं चास्त्राण्यवाप्तानि देवराजश्च तोषितः ॥ ३.१६८.३ ॥
يا أرجونا، كيف مرّ عليك هذا الزمن في السماء؟ وكيف نلت الأسلحة، وكيف أرضيت ملك الآلهة؟
3.168.4
सम्यग्वा ते गृहीतानि कच्चिदस्त्राणि पाण्डव ।
कच्चित्सुराधिपः प्रीतो रुद्रश्चास्त्राण्यदात्तव ॥ ३.१६८.४ ॥
يا بانداوي، هل تسلّمت الأسلحة على الوجه الصحيح؟ وهل رضي سيّد الآلهة، وهل أعطاك رودرا أسلحته؟
3.168.5
यथा दृष्टश्च ते शक्रो भगवान्वा पिनाकधृत् ।
यथैवास्त्राण्यवाप्तानि यथैवाराधिताश्च ते ॥ ३.१६८.५ ॥
كيف رأيت شاكرا (إندرا) أو الرب المبارك حامل القوس بيناكا (شيفا)، وكيف نلت الأسلحة، وكيف أرضيتهما.
3.168.6
यथोक्तवांस्त्वां भगवाञ्शतक्रतुररिंदम ।
कृतप्रियस्त्वयाऽस्मीति तस्य ते किं प्रियं कृतम् ॥ ३.१६८.६ ॥
يا قاهر الأعداء، لقد قال لك الرب المبارك شاتاكراتو (إندرا): «لقد فعلتَ لي معروفًا». فما المعروف الذي فعلته له؟
3.168.7
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महाद्युते ।
यथा तुष्टो महादेवो देवराजस्तथाऽनघ ॥ ३.१६८.७ ॥
أريد أن أسمع هذا بالتفصيل، أيها المتألق، كيف رضي مهاديفا وملك الآلهة، أيها الطاهر.
3.168.8
यच्चापि वज्रपाणेस्तु प्रियं कृतमरिंदम ।
एतदाख्याहि मे सर्वमखिलेन धनंजय ॥ ३.१६८.८ ॥
وأخبرني بكل ما أنعم به إندرا حامل الصاعقة كاملاً، يا قاهر الأعداء، يا دهنجايا.
3.168.9
शृणु हन्त महाराज विधिना येन दृष्टवान् ।
शतक्रतुमहं देवं भगवन्तं च शंकरम् ॥ ३.१६८.९ ॥
اسمع، أيها الملك العظيم، كيف رأيت وفق الطقس إندرا، صاحب المائة قربان، والإله المبارك شانكارا.
3.168.10
विद्यामधीत्य तां राजंस्त्वयोक्तामरिमर्दन ।
भवता च समादिष्टस्तपसे प्रस्थितो वनम् ॥ ३.१६८.१० ॥
بعد أن درست تلك المعرفة التي علمتها، أيها الملك، أيها المهلك للأعداء، وبتوجيه منك، انطلقت إلى الغابة للتقشف.
3.168.11
भृगुतुन्दमथो गत्वा काम्यकादास्थितस्तपः ।
एकरात्रोषितः कंचिदपश्यं ब्राह्मणं पथि ॥ ३.१६८.११ ॥
ثم ذهبت إلى جبل بهريغو، وبدأت التقشف من كامياكا، وبعد أن مكثت ليلة واحدة رأيت في الطريق برهمانا.
3.168.12
स मामपृच्छत्कौन्तेय क्वासि गन्ता ब्रवीहि मे ।
तस्मा अवितथं सर्वमब्रवं कुरुनन्दन ॥ ३.१६८.१२ ॥
فسألني، يا ابن كونتي: إلى أين أنت ذاهب؟ أخبرني. فأخبرته بكل شيء بالحق، يا فرحة الكورو.
3.168.13
स तथ्यं मम तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणो राजसत्तम ।
अपूजयत मां राजन्प्रीतिमांश्चाभवन्मयि ॥ ३.१६८.१३ ॥
فلما سمع ذلك البراهمي كلامي الصادق، يا خير الملوك، أكرمني، وأيها الملك، صار راضيا عني.
3.168.14
ततो मामब्रवीत्प्रीतस्तप आतिष्ठ भारत ।
तपस्वी नचिरेण त्वं द्रक्ष्यसे विबुधाधिषम् ॥ ३.१६८.१४ ॥
ثم قال لي مسرورا: «اشرع في التقشف يا بهاراتا؛ فستصبح زاهدا وعما قريب ترى سيد الآلهة».
3.168.15
ततोऽहं वचनात्तस्य गिरिमारुह्य शैशिरम् ।
तपोऽतप्यं महाराज मासं मूलफलाशनः ॥ ३.१६८.१५ ॥
فصعدت بكلامه ذلك الجبل المغطى بالثلج، وأيها الملك العظيم، تقشفت شهرا آكلا الجذور والثمار.
3.168.16
द्वितीयश्चापि मे मासो जलं भक्षयतो गतः ।
निराहारस्तृतीयेऽथ मासे पाण्डवनन्दन ॥ ३.१६८.१६ ॥
ومضى شهري الثاني أيضا وأنا أشرب الماء فقط؛ ثم في الشهر الثالث، يا ابن باندو، بقيت بلا طعام.
3.168.17
ऊर्ध्वबाहुश्चतुर्थं तु मासमस्मि स्थितस्तदा ।
न च मे हीयते प्राणस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१६८.१७ ॥
أما في الشهر الرابع فقد وقفت رافعا ذراعي؛ ومع ذلك لم يضعف نفسي، وصار ذلك كأنه أمر عجيب.
3.168.18
पञ्चमे त्वथ संप्राप्ते प्रथमे दिवसे गते ।
वराहसंस्थितं भूतं मत्समीपं समागमत् ॥ ३.१६८.१८ ॥
ولما جاء الشهر الخامس ومضى يومه الأول، جاء إليّ كائن في هيئة خنزير بري.
3.168.19
निघ्नन्प्रोथेन पृथिवीं विलिखंश्चरणैरपि ।
संमार्जञ्जठरेणोर्वीं विवर्तंश्च मुहुर्मुहुः ॥ ३.१६८.१९ ॥
يضرب الأرض بخرطومه، ويخدشها بقدميه، ويكنس الأرض ببطنه، ويتقلب مرارا وتكرارا.
3.168.20
अनु तस्यापरं भूतं महत्कैरातसंस्थितम् ।
धनुर्बाणासिमत्प्राप्तं स्त्रीगणानुगतं तदा ॥ ३.१६८.२० ॥
وجاء بعده كائن عظيم آخر واقفا في هيئة الكيرات، يحمل قوسا وسهاما وسيفا، ومعه حينئذ جمع من النساء.
3.168.21
ततोऽहं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
अताडयं शरेणाथ तद्भूतं रोमहर्षणम् ॥ ३.१६८.२१ ॥
فأخذت قوسي، ومعي جعبتان عظيمتان لا تنفدان، فضربت ذلك الكائن المُقشعِر للأبدان بسهم.
3.168.22
युपत्तं किरातस्तु विकृष्य बलवद्धनुः ।
अभ्याजघ्ने दृढतरं कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ ३.१६८.२२ ॥
لكن الكيرات، سحب قوسه القوي، وضربني بقوة شديدة، كأنما يزلزل الأرض.
3.168.23
सतु मामब्रवीद्राजन्मम पूर्वपरिग्रहः ।
मृगयाधर्ममुत्सृज्य किमर्थं ताडितस्त्वया ॥ ३.१६८.२३ ॥
قال لي: «أيها الملك، هذا كان حقي السابق. فلماذا ضربتني، متخليا عن شريعة الصيد؟»
3.168.24
एष ते निशितैर्बाणैर्दर्पं हन्मि स्थिरो भव ।
संघर्षवान्महाकायस्ततो मामभ्यधावत ॥ ३.१६८.२४ ॥
«ها أنا ذا، بسهام حادة سأسحق كبرياءك؛ فاثبت.» ثم اندفع نحوي ذلك العظيم الجسم، ممتلئا غضبا.
3.168.25
ततो गिरिमिवात्यर्थमावृणोन्मां महाशरैः ।
तं चाहं शरवर्षेण महता समवाकिरम् ॥ ३.१६८.२५ ॥
فغطاني تماماً بسهام عظيمة كأنني جبل. وغطّيته بمطر عظيم من السهام.
3.168.26
ततः शरैर्दीप्तमुखैर्यन्त्रितैरनु यन्त्रितैः ।
प्रत्यविध्यमहं तं तु वज्रैरिव शिलोच्चयम् ॥ ३.१६८.२६ ॥
ثم رددت عليه بسهام متوهجة الرؤوس، محكومة ومتتابعة، كما يُضرب كومة صخور بالصواعق.
3.168.27
तस्य तच्छतधा रूपमभवच्च सहस्रधा ।
तानि चास्य शरीराणि शरैरहमताडयम् ॥ ३.१६८.२७ ॥
وصار شكله مئة وألف، فضربتُ تلك الأجساد بالسهام.
3.168.28
पुनस्तानि शरीराणि एकीभूतानि भारत ।
अदृश्यन्त महाराज तान्यहं व्यधमं पुनः ॥ ३.१६८.२८ ॥
يا بهاراتا، ظهرت تلك الأجساد من جديد متحدة في واحد. أيها الملك العظيم، أسقطتها مرة أخرى.
3.168.29
अणुर्बृहच्छिरा भूत्वा बृहच्चाणुशिराः पुनः ।
एकीभूतस्तदा राजन्सोऽभ्यवर्तत मां युधि ॥ ३.१६८.२९ ॥
صار صغيراً ذا رأس كبير، وكبيراً ذا رأس صغير، أيها الملك، ثم عاد واحداً وتقدم نحوي في المعركة.
3.168.30
यदाऽभिभवितुं बाणैर्न च शक्नोमि तं रणे ।
ततो महास्त्रमातिष्ठं वायव्यं भरतर्षभ ॥ ३.१६८.३० ॥
فلما عجزت عن قهره بالسهام في المعركة، يا ثور البهاراتا، أمسكتُ السلاح العظيم المسمى فايافيا.
3.168.31
न चैनमशकं हन्तुं तदद्भुतमिवाभवत् ।
तस्मिन्प्रतिहते चास्त्रे विस्मयो मे महानभूत् ॥ ३.१६८.३१ ॥
لم أستطع قتله، فصار الأمر عجيبًا. ولما رُدّ ذلك السلاح، أصابني عجب عظيم.
3.168.32
तत्रापि च महाराज सविशेषमहं ततः ।
अस्त्रपूगेन महता रणे भूतमवाकिरम् ॥ ३.१६८.३२ ॥
وهناك أيضًا، أيها الملك العظيم، غطّيتُ حينئذٍ ذلك الكائن بخصوصية في المعركة بجمع عظيم من الأسلحة.
3.168.33
स्थूणाकर्णमथो जालं शरवर्षं शरोल्वणम् ।
शलभास्त्रमश्मवर्षं समास्थायाहमभ्ययाम् ॥ ३.१६८.३३ ॥
آخذًا سلاح ستهوناكارنا، ثم شبكة، ومطرًا من السهام شديد الوطأة بالنبال، وسلاح شلبها، ومطرًا من الحجارة، تقدمت.
3.168.34
जग्रास प्रसभं तानि सर्वाण्यस्त्राणि मे नृप ।
तेषु सर्वेषु जग्धेषु ब्रह्मास्त्रं महदादिशम् ॥ ३.१६८.३४ ॥
أيها الملك، ابتلع ذلك بالقوة جميع أسلحتي. وحين ابتلع كل تلك الأسلحة، أطلقتُ السلاح العظيم البراهماستر.
3.168.35
ततः प्रज्वलितैर्बाणैः सर्वतश्चोपचीयत ।
उपचीयमानश्च तदा महास्त्रेण व्यवर्धत ॥ ३.१६८.३५ ॥
ثم أُكدِس من كل جانب بسهام متوهجة، وكلما أُكدِس نما بالسلاح العظيم.
3.168.36
ततः संतापिता लोका मत्प्रसूतेन तेजसा ।
क्षणएन हि दिशः स्वं च सर्वतो हि विदीपितं ॥ ३.१६८.३६ ॥
ثم أُحرقت العوالم بالوهج المنبعث مني؛ وفي لحظة اشتعلت الجهات وذاتي من كل جانب.
3.168.37
तदप्यस्त्रं महातेजाः क्षणेनैव व्यशामयत् ।
ब्र्हमास्त्रे तु हते राजन्भयं मां महदाविशत् ॥ ३.१६८.३७ ॥
فأخمد ذلك العظيم البهاء ذلك السلاح أيضًا في لحظة. ولكن حين أُصيب سلاح براهما، أيها الملك، دخلني خوف عظيم.
3.168.38
ततोऽहं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
सहसाऽभ्यहनं भूतं तान्यप्यस्त्राण्यभक्षयत् ॥ ३.१६८.३८ ॥
ثم أخذتُ قوسي، وكذلك جعبتين عظيمتين لا تنفدان، وضربت ذلك الكائن فجأة. فابتلع تلك الأسلحة أيضًا.
3.168.39
एतेष्वस्त्रेषु भूतेन भक्षितेष्वायुधेषु च ।
मम तस् च भूतस्य बाहुयुद्धमवर्तत ॥ ३.१६८.३९ ॥
ولما ابتلع ذلك الكائن هذه الأسلحة والعتاد، نشب قتال بالأيدي بيني وبينه.
3.168.40
व्यायामं मुष्टिभिः कृत्वा तलैरभिसमाहतौ ।
अपायच्च तद्भूतमहं चापातयं महीम् ॥ ३.१६८.४० ॥
بذلتُ جهدي بالقبضات وتضاربنا بالكفوف، فأسقطتُ ذلك الكائن وطرحته على الأرض.
3.168.41
ततः प्रहस्य तद्भूतं तत्रैवान्तरधीयत ।
सह स्त्रीभिर्महाराज पश्यतो मेऽद्भुतोपमम् ॥ ३.१६८.४१ ॥
ثم ضحك ذلك الكائن واختفى هناك مع النساء، أيها الملك العظيم، وأنا أنظر، في مشهد يبعث على العجب.
3.168.42
मुख्यं कृत्वा स भगवांस्ततोऽन्यद्रूपमात्मनः ।
दिव्यमेव महाराज वरानोऽद्भुतमम्बरम् ॥ ३.१६८.४२ ॥
ثم ترك ذلك المبارك صورته الرئيسية، أيها الملك العظيم، واتخذ هيئة إلهية أخرى، ولبس ثوبًا فاخرًا عجيبًا.
3.168.43
हित्वा किरातरूपं च भगवांस्त्रिदशेश्वरः ।
स्वरूपं दिव्यमास्थाय तस्यौ महेश्वरः ॥ ३.१६८.४३ ॥
بعد أن ترك هيئة الصياد، اتخذ الرب المبارك، سيد الآلهة الثلاثين، هيئته الإلهية ووقف بوصفه مهيشفارا العظيم.
3.168.44
सोऽदृश्यत ततः साक्षाद्भगवान्गोवृषध्वजः ।
धनुर्गृह्यतदा पाणौ बहुरूपः पिनाकधृत् ॥ ३.१६८.४४ ॥
عندها ظهر الرب المبارك ذو راية الثور بذاته، والقوس في يده، متعدد الهيئات، حامل البيناكا.
3.168.45
स मामभ्येत्य समरे तथैवाभिमुखं स्थितम् ।
शूलपाणिरथोवाच तुष्टोस्मीति परंतप ॥ ३.१६८.४५ ॥
جاء إليّ وأنا واقف في وجهه في المعركة، فقال حامل الرمح الثلاثي: «يا محرق الأعداء، إني راضٍ.»
3.168.46
ततस्तद्धनुरादाय तूणौ चाक्षय्यसायकौ ।
प्रादान्ममैव भगवान्वरयस्वेति चाब्रवीत् ॥ ३.१६८.४६ ॥
ثم أخذ ذلك القوس والجعبتين اللتين لا تنفدان سهامهما وأعطاهما لي، وقال الرب المبارك: «اطلب نعمة».
3.168.47
तुष्टोस्मि तव कौन्तेय ब्रूहि किं करवाणि ते ।
मनोगतं वीर यत्ते तद्ब्रूहि वितराम्यहम्।
अमरत्वमपाहाय ब्रूहि यत्ते मनोगतम् ॥ ३.१६८.४७ ॥
«يا ابن كونتي، إني راضٍ عنك. قل، ماذا أفعل لأجلك؟ أيها البطل، قل ما في نفسك، وسأعطيك إياه. ما عدا الخلود، قل ما في نفسك.»
3.168.48
ततः प्राञ्डलिरेवाहमस्त्रेषु कृतमानसः ।
प्रणम्य शिरसा शर्वं ततो वचनमाददे ॥ ३.१६८.४८ ॥
ثم، وقد صرفت ذهني إلى الأسلحة، ضممت كفيّ وانحنيت برأسي أمام شرفا، وبدأت أتكلم.
3.168.49
भगवानमे प्रसन्नश्चेदीप्सितोऽयं वरो मम ।
अस्त्राणीच्छाम्यहं ज्ञातुं यानि देवेषु कानिचित् ॥ ३.१६८.४९ ॥
إن كان الربّ المبارك راضيًا عني، فهذه هي النعمة التي أرجوها: أن أعرف الأسلحة التي لدى الآلهة.
3.168.50
ददानीत्येव भगवानब्रवीत्र्यम्बकश्च माम् ।
रौद्रमस्त्रं मदीयं त्वामुपस्थास्यति पाण्डव ॥ ३.१६८.५० ॥
«سأعطيه»، قال لي الربّ ذو العيون الثلاث. أيها الباندافي، سيمثل أمامك سلاحي الرهيب.
3.168.51
प्रददौ च मम प्रीतः सोऽस्त्रं पाशुपतं प्रभुः ।
उवाच च महादेवो दत्त्वा मेऽस्त्रं सनातनम् ॥ ३.१६८.५१ ॥
فأعطاني ذلك الربّ، مسرورًا، سلاح باشوباتا؛ وقال ماهاديفا بعد أن أعطاني هذا السلاح الأبدي.
3.168.52
न प्रयोज्यंभवेदेतन्मानुषेषु कथंचन ।
जगद्विनिर्दहेदेवमल्पतेजसि पातितम् ॥ ३.१६८.५२ ॥
لا ينبغي استخدام هذا السلاح ضد البشر بأي حال: إن أُطلق على من هو قليل القوة، فسيحرق العالم كله.
3.168.53
पीड्यमानन बलवत्प्रयोज्यंस्याद्धनंजय ।
अस्त्राणां प्रतिघाते च सर्वथैव प्रयोजयेः ॥ ३.१६८.५३ ॥
يا دهانجايا، لا يُستعمل إلا حين يضيّقك خصمٌ قويّ؛ وعند ردّ الأسلحة ينبغي أن تستعمله بكل حال.
3.168.54
ततोऽप्रतिहतं दिव्यं सर्वास्त्रप्रतिषेधनम् ।
मूर्तिमन्मे स्थितं पार्श्वे प्रसन्ने गोवृषध्वजे ॥ ३.१६८.५४ ॥
فلما رضي صاحب راية الثور، وقف إلى جانبي ذلك السلاح الإلهي الذي لا يُردّ، والذي يدفع كل الأسلحة، متجسّدًا.
3.168.55
उत्सादनममित्राणां परसेनानिकर्तनम् ।
दुरासदं दुष्प्रसहं सुरदानवराक्षसैः ॥ ३.१६८.५५ ॥
مُهلِك الأعداء، قاطع جيش العدو، لا يُدنى منه ولا يُحتمل، حتى للآلهة والدانافا والراكشاسا.
3.168.56
अनुज्ञातस्त्वहं तेन तत्रैव समुपाविशम् ।
प्रेक्षतश्चैवमे देवस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१६८.५६ ॥
ولما أذن لي، جلستُ هناك. وبينما كان ينظر إليّ، اختفى الإله في ذلك المكان.