మహాభారతం · అధ్యాయం 3.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.168.1
यथागतं गते शक्रे भ्रातृभिः सह संगतः ।
कृष्णया चैव बीभत्सुर्धर्मराजमपूजयत् ॥ ३.१६८.१ ॥
ఇంద్రుడు వెళ్ళిన తరువాత, అతడు వచ్చినట్లుగానే సోదరులు, కృష్ణతో కలిసి బీభత్సుడు (అర్జునుడు) ధర్మరాజును గౌరవించాడు.
3.168.2
अभिवादयमानं तं मूर्ध्न्युपाघ्राय पाण्डवम् ।
हर्षगद्गदया वाचा प्रहृष्टोऽर्जुनमब्रवीत् ॥ ३.१६८.२ ॥
నమస్కరిస్తున్న ఆ పాండవుని శిరస్సును ముద్దాడి, ఆనందంతో గద్గద స్వరంతో సంతోషించి అతడు అర్జునునితో ఇలా అన్నాడు.
3.168.3
कथमर्जुन कालोऽयं स्वर्गे रव्यतिगतस्तव ।
कथं चास्त्राण्यवाप्तानि देवराजश्च तोषितः ॥ ३.१६८.३ ॥
అర్జునా, స్వర్గంలో నీ కాలం ఎలా గడిచింది? అస్త్రాలను ఎలా పొందావు, దేవరాజును ఎలా సంతోషపెట్టావు?
3.168.4
सम्यग्वा ते गृहीतानि कच्चिदस्त्राणि पाण्डव ।
कच्चित्सुराधिपः प्रीतो रुद्रश्चास्त्राण्यदात्तव ॥ ३.१६८.४ ॥
పాండవుడా, అస్త్రాలను నువ్వు సరిగా గ్రహించావా? దేవరాజు సంతోషించాడా, రుద్రుడు నీకు అస్త్రాలు ఇచ్చాడా?
3.168.5
यथा दृष्टश्च ते शक्रो भगवान्वा पिनाकधृत् ।
यथैवास्त्राण्यवाप्तानि यथैवाराधिताश्च ते ॥ ३.१६८.५ ॥
నువ్వు శక్రుడిని లేదా పినాకధారి భగవానుడైన శివుడిని ఎలా చూశావు, ఎలా అస్త్రాలను పొందావు, ఎలా వారిని ఆరాధించావు?
3.168.6
यथोक्तवांस्त्वां भगवाञ्शतक्रतुररिंदम ।
कृतप्रियस्त्वयाऽस्मीति तस्य ते किं प्रियं कृतम् ॥ ३.१६८.६ ॥
శత్రుదమనా, భగవానుడు శతక్రతువు (ఇంద్రుడు) నీతో 'నువ్వు నాకు ప్రియమైన పని చేశావు' అని చెప్పినట్లు, అతనికి నువ్వు ఏ ప్రియమైన పని చేశావు?
3.168.7
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महाद्युते ।
यथा तुष्टो महादेवो देवराजस्तथाऽनघ ॥ ३.१६८.७ ॥
ఓ మహాతేజస్వీ, మహాదేవుడు, దేవరాజు ఎలా సంతోషించారో వివరంగా వినాలని కోరుతున్నాను, ఓ నిష్కళంకుడా.
3.168.8
यच्चापि वज्रपाणेस्तु प्रियं कृतमरिंदम ।
एतदाख्याहि मे सर्वमखिलेन धनंजय ॥ ३.१६८.८ ॥
ఓ శత్రుదమనా, వజ్రపాణి ఇంద్రుడు చేసిన ఉపకారమంతా నాకు పూర్తిగా చెప్పు, ఓ ధనంజయా.
3.168.9
शृणु हन्त महाराज विधिना येन दृष्टवान् ।
शतक्रतुमहं देवं भगवन्तं च शंकरम् ॥ ३.१६८.९ ॥
వినుము, ఓ మహారాజా, ఏ విధంగా నేను శతక్రతువైన ఇంద్రదేవుణ్ణి, భగవంతుడైన శంకరుణ్ణి చూశానో.
3.168.10
विद्यामधीत्य तां राजंस्त्वयोक्तामरिमर्दन ।
भवता च समादिष्टस्तपसे प्रस्थितो वनम् ॥ ३.१६८.१० ॥
ఓ రాజా, నీవు చెప్పిన ఆ విద్యను అభ్యసించి, ఓ శత్రుమర్దనా, నీ ఆజ్ఞతో తపస్సు కోసం అడవికి బయలుదేరాను.
3.168.11
भृगुतुन्दमथो गत्वा काम्यकादास्थितस्तपः ।
एकरात्रोषितः कंचिदपश्यं ब्राह्मणं पथि ॥ ३.१६८.११ ॥
అనంతరం భృగుతుంగానికి వెళ్ళి, కామ్యకం నుండి తపస్సు చేపట్టి, ఒక రాత్రి బస చేసి, దారిలో ఒక బ్రాహ్మణుణ్ణి చూశాను.
3.168.12
स मामपृच्छत्कौन्तेय क्वासि गन्ता ब्रवीहि मे ।
तस्मा अवितथं सर्वमब्रवं कुरुनन्दन ॥ ३.१६८.१२ ॥
అతడు నన్ను అడిగాడు, ఓ కౌంతేయా, నీవు ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు? చెప్పు. అప్పుడు ఓ కురునందనా, నేను అతనికి అన్నీ యథార్థంగా చెప్పాను.
3.168.13
स तथ्यं मम तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणो राजसत्तम ।
अपूजयत मां राजन्प्रीतिमांश्चाभवन्मयि ॥ ३.१६८.१३ ॥
ఆ బ్రాహ్మణుడు నా సత్యమైన మాటను విని, రాజశ్రేష్ఠా, నన్ను గౌరవించాడు; రాజా, అతడు నాపై ప్రీతి చెందాడు.
3.168.14
ततो मामब्रवीत्प्रीतस्तप आतिष्ठ भारत ।
तपस्वी नचिरेण त्वं द्रक्ष्यसे विबुधाधिषम् ॥ ३.१६८.१४ ॥
అప్పుడు ప్రీతితో అతడు నాతో, 'భారతా, తపస్సు చేయి; తపస్వివై నీవు త్వరలోనే దేవతల అధిపతిని చూస్తావు' అన్నాడు.
3.168.15
ततोऽहं वचनात्तस्य गिरिमारुह्य शैशिरम् ।
तपोऽतप्यं महाराज मासं मूलफलाशनः ॥ ३.१६८.१५ ॥
అప్పుడు అతని మాట ప్రకారం నేను మంచుతో కూడిన ఆ పర్వతం ఎక్కి, మహారాజా, ఒక నెల పాటు వేర్లు, పండ్లు తింటూ తపస్సు చేశాను.
3.168.16
द्वितीयश्चापि मे मासो जलं भक्षयतो गतः ।
निराहारस्तृतीयेऽथ मासे पाण्डवनन्दन ॥ ३.१६८.१६ ॥
రెండవ నెల కూడా నేను నీరు మాత్రమే తాగుతూ గడిపాను; తరువాత మూడవ నెలలో, పాండునందనా, నేను ఆహారం లేకుండా ఉన్నాను.
3.168.17
ऊर्ध्वबाहुश्चतुर्थं तु मासमस्मि स्थितस्तदा ।
न च मे हीयते प्राणस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१६८.१७ ॥
నాలుగవ నెలలో చేతులు పైకెత్తి నిలబడ్డాను; అప్పుడు కూడా నా ప్రాణం క్షీణించలేదు; అది అద్భుతంలా అయింది.
3.168.18
पञ्चमे त्वथ संप्राप्ते प्रथमे दिवसे गते ।
वराहसंस्थितं भूतं मत्समीपं समागमत् ॥ ३.१६८.१८ ॥
ఐదవ నెల వచ్చి మొదటి రోజు గడిచిపోయిన తర్వాత, వరాహ రూపంలో ఉన్న ఒక జీవి నా దగ్గరకు వచ్చింది.
3.168.19
निघ्नन्प्रोथेन पृथिवीं विलिखंश्चरणैरपि ।
संमार्जञ्जठरेणोर्वीं विवर्तंश्च मुहुर्मुहुः ॥ ३.१६८.१९ ॥
ముక్కుతో భూమిని కొడుతూ, కాళ్లతో దాన్ని గీకుతూ, కడుపుతో నేలను ఊడ్చుతూ, పదే పదే దొర్లుతూ.
3.168.20
अनु तस्यापरं भूतं महत्कैरातसंस्थितम् ।
धनुर्बाणासिमत्प्राप्तं स्त्रीगणानुगतं तदा ॥ ३.१६८.२० ॥
తరువాత కిరాత రూపంలో నిలిచిన మరో మహా ప్రాణి వచ్చింది; విల్లు, బాణాలు, కత్తి ధరించి, అప్పుడు స్త్రీల గుంపుతో కలిసి.
3.168.21
ततोऽहं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
अताडयं शरेणाथ तद्भूतं रोमहर्षणम् ॥ ३.१६८.२१ ॥
అప్పుడు నేను విల్లు తీసుకుని, తరగని రెండు గొప్ప అంబులపొదులతో, ఆ రోమాంచం కలిగించే ప్రాణిని బాణంతో కొట్టాను.
3.168.22
युपत्तं किरातस्तु विकृष्य बलवद्धनुः ।
अभ्याजघ्ने दृढतरं कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ ३.१६८.२२ ॥
కానీ కిరాతుడు తన బలమైన విల్లును లాగి, భూమిని కంపింపజేస్తున్నట్లుగా, గట్టిగా నామీద కొట్టాడు.
3.168.23
सतु मामब्रवीद्राजन्मम पूर्वपरिग्रहः ।
मृगयाधर्ममुत्सृज्य किमर्थं ताडितस्त्वया ॥ ३.१६८.२३ ॥
అతడు నాతో అన్నాడు, "ఓ రాజా! ఇది నా ముందుగా ఆక్రమించినది. వేట ధర్మాన్ని విడిచి, నువ్వు ఎందుకు నన్ను కొట్టావు?"
3.168.24
एष ते निशितैर्बाणैर्दर्पं हन्मि स्थिरो भव ।
संघर्षवान्महाकायस्ततो मामभ्यधावत ॥ ३.१६८.२४ ॥
"ఇదిగో, పదునైన బాణాలతో నీ గర్వాన్ని నాశనం చేస్తాను; స్థిరంగా ఉండు." అప్పుడు ఆ మహా శరీరుడు, కోపంతో నిండి, నాపై దూకాడు.
3.168.25
ततो गिरिमिवात्यर्थमावृणोन्मां महाशरैः ।
तं चाहं शरवर्षेण महता समवाकिरम् ॥ ३.१६८.२५ ॥
అప్పుడు అతడు పర్వతాన్ని వలె గొప్ప బాణాలతో నన్ను పూర్తిగా కప్పివేశాడు. నేను అతనిని గొప్ప బాణవర్షంతో కప్పివేశాను.
3.168.26
ततः शरैर्दीप्तमुखैर्यन्त्रितैरनु यन्त्रितैः ।
प्रत्यविध्यमहं तं तु वज्रैरिव शिलोच्चयम् ॥ ३.१६८.२६ ॥
అప్పుడు నేను ప్రకాశించే అగ్రాలు గల, నియంత్రితమైన, అనుసరించే బాణాలతో అతనిని ఎదురుదెబ్బ కొట్టాను; వజ్రాలతో రాళ్ల రాశిని కొట్టినట్టు.
3.168.27
तस्य तच्छतधा रूपमभवच्च सहस्रधा ।
तानि चास्य शरीराणि शरैरहमताडयम् ॥ ३.१६८.२७ ॥
అతని ఆ రూపం వందలుగా, వేలుగా మారింది. ఆ అతని శరీరాలను నేను బాణాలతో కొట్టాను.
3.168.28
पुनस्तानि शरीराणि एकीभूतानि भारत ।
अदृश्यन्त महाराज तान्यहं व्यधमं पुनः ॥ ३.१६८.२८ ॥
భరతా, మళ్లీ ఆ శరీరాలు ఒక్కటిగా కలిసి కనిపించాయి. మహారాజా, వాటిని నేను మళ్లీ కూల్చాను.
3.168.29
अणुर्बृहच्छिरा भूत्वा बृहच्चाणुशिराः पुनः ।
एकीभूतस्तदा राजन्सोऽभ्यवर्तत मां युधि ॥ ३.१६८.२९ ॥
చిన్నవాడై పెద్ద తలతో, పెద్దవాడై చిన్న తలతో మారి, రాజా, అప్పుడు అతడు ఒక్కడిగా కలిసి యుద్ధంలో నా వైపు వచ్చాడు.
3.168.30
यदाऽभिभवितुं बाणैर्न च शक्नोमि तं रणे ।
ततो महास्त्रमातिष्ठं वायव्यं भरतर्षभ ॥ ३.१६८.३० ॥
యుద్ధంలో బాణాలతో అతనిని జయించలేకపోయినప్పుడు, భరతశ్రేష్ఠా, నేను వాయవ్యమనే మహాస్త్రాన్ని స్వీకరించాను.
3.168.31
न चैनमशकं हन्तुं तदद्भुतमिवाभवत् ।
तस्मिन्प्रतिहते चास्त्रे विस्मयो मे महानभूत् ॥ ३.१६८.३१ ॥
నేను అతనిని చంపలేకపోయాను; అది అద్భుతంగా అనిపించింది. ఆ అస్త్రం ప్రతిహతమైనప్పుడు నాకు గొప్ప విస్మయం కలిగింది.
3.168.32
तत्रापि च महाराज सविशेषमहं ततः ।
अस्त्रपूगेन महता रणे भूतमवाकिरम् ॥ ३.१६८.३२ ॥
అక్కడ కూడా, మహారాజా, అప్పుడు నేను విశేషంగా గొప్ప అస్త్రసమూహంతో రణంలో ఆ ప్రాణిని కప్పివేశాను.
3.168.33
स्थूणाकर्णमथो जालं शरवर्षं शरोल्वणम् ।
शलभास्त्रमश्मवर्षं समास्थायाहमभ्ययाम् ॥ ३.१६८.३३ ॥
స్థూణాకర్ణం, తరువాత వల, బాణవర్షం, బాణాలతో భీకరమైనది, శలభాస్త్రం, రాళ్ల వర్షం వీటిని ఆశ్రయించి నేను ముందుకు సాగాను.
3.168.34
जग्रास प्रसभं तानि सर्वाण्यस्त्राणि मे नृप ।
तेषु सर्वेषु जग्धेषु ब्रह्मास्त्रं महदादिशम् ॥ ३.१६८.३४ ॥
ఓ రాజా, అతడు నా అస్త్రాలన్నింటినీ బలవంతంగా మింగివేశాడు. అవన్నీ మింగబడ్డాక నేను మహా బ్రహ్మాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాను.
3.168.35
ततः प्रज्वलितैर्बाणैः सर्वतश्चोपचीयत ।
उपचीयमानश्च तदा महास्त्रेण व्यवर्धत ॥ ३.१६८.३५ ॥
అప్పుడు మండుతున్న బాణాలతో అది అన్నివైపులా నింపబడింది; నింపబడుతూ అది మహా అస్త్రంతో పెరిగింది.
3.168.36
ततः संतापिता लोका मत्प्रसूतेन तेजसा ।
क्षणएन हि दिशः स्वं च सर्वतो हि विदीपितं ॥ ३.१६८.३६ ॥
అప్పుడు నా నుండి పుట్టిన తేజస్సుతో లోకాలు తపింపబడ్డాయి; క్షణంలోనే దిక్కులు, తనూ అన్నివైపులా మండించబడ్డాయి.
3.168.37
तदप्यस्त्रं महातेजाः क्षणेनैव व्यशामयत् ।
ब्र्हमास्त्रे तु हते राजन्भयं मां महदाविशत् ॥ ३.१६८.३७ ॥
ఆ మహాతేజస్వి ఆ అస్త్రాన్ని కూడా క్షణంలోనే శాంతింపజేశాడు. ఓ రాజా, బ్రహ్మాస్త్రం ఎదురైనప్పుడు నాలో గొప్ప భయం ప్రవేశించింది.
3.168.38
ततोऽहं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
सहसाऽभ्यहनं भूतं तान्यप्यस्त्राण्यभक्षयत् ॥ ३.१६८.३८ ॥
అప్పుడు నేను విల్లును పట్టుకొని, అలాగే అక్షయమైన రెండు గొప్ప అంబుల పొదులను తీసుకొని, అకస్మాత్తుగా ఆ భూతాన్ని కొట్టాను. అది ఆ అస్త్రాలను కూడా మింగేసింది.
3.168.39
एतेष्वस्त्रेषु भूतेन भक्षितेष्वायुधेषु च ।
मम तस् च भूतस्य बाहुयुद्धमवर्तत ॥ ३.१६८.३९ ॥
ఈ అస్త్రాలు, ఆయుధాలు ఆ భూతం మింగేయగా, నాకు, ఆ భూతానికి మధ్య బాహుయుద్ధం జరిగింది.
3.168.40
व्यायामं मुष्टिभिः कृत्वा तलैरभिसमाहतौ ।
अपायच्च तद्भूतमहं चापातयं महीम् ॥ ३.१६८.४० ॥
పిడికిళ్లతో పోరాడి, అరచేతులతో ఒకరినొకరు కొట్టుకుంటూ, నేను ఆ భూతాన్ని కింద పడేశాను; నేను దాన్ని నేలపై పడగొట్టాను.
3.168.41
ततः प्रहस्य तद्भूतं तत्रैवान्तरधीयत ।
सह स्त्रीभिर्महाराज पश्यतो मेऽद्भुतोपमम् ॥ ३.१६८.४१ ॥
అప్పుడు ఆ భూతం నవ్వుతూ, స్త్రీలతో కలిసి అక్కడే అదృశ్యమైంది. మహారాజా, నేను చూస్తుండగానే అది అద్భుతంలా జరిగింది.
3.168.42
मुख्यं कृत्वा स भगवांस्ततोऽन्यद्रूपमात्मनः ।
दिव्यमेव महाराज वरानोऽद्भुतमम्बरम् ॥ ३.१६८.४२ ॥
అప్పుడు ఆ భగవంతుడు తన ప్రధాన రూపాన్ని వదిలి, మహారాజా, మరో దివ్య రూపాన్ని ధరించాడు; శ్రేష్ఠమైన, అద్భుతమైన వస్త్రాన్ని కూడా ధరించాడు.
3.168.43
हित्वा किरातरूपं च भगवांस्त्रिदशेश्वरः ।
स्वरूपं दिव्यमास्थाय तस्यौ महेश्वरः ॥ ३.१६८.४३ ॥
భగవంతుడు త్రిదశేశ్వరుడు కిరాత రూపాన్ని విడిచిపెట్టి, తన దివ్య స్వరూపాన్ని ధరించి మహేశ్వరుడుగా నిలిచాడు.
3.168.44
सोऽदृश्यत ततः साक्षाद्भगवान्गोवृषध्वजः ।
धनुर्गृह्यतदा पाणौ बहुरूपः पिनाकधृत् ॥ ३.१६८.४४ ॥
అప్పుడు వృషభధ్వజుడైన భగవంతుడు ప్రత్యక్షంగా కనిపించాడు. చేతిలో ధనుస్సును పట్టుకుని, బహురూపుడై పినాకధారిగా నిలిచాడు.
3.168.45
स मामभ्येत्य समरे तथैवाभिमुखं स्थितम् ।
शूलपाणिरथोवाच तुष्टोस्मीति परंतप ॥ ३.१६८.४५ ॥
ఆయన నా దగ్గరకు వచ్చి, యుద్ధంలో ఎదురుగా నిలిచిన నాతో, శూలపాణి 'శత్రుసంహారీ, నేను సంతోషించాను' అని అన్నాడు.
3.168.46
ततस्तद्धनुरादाय तूणौ चाक्षय्यसायकौ ।
प्रादान्ममैव भगवान्वरयस्वेति चाब्रवीत् ॥ ३.१६८.४६ ॥
అప్పుడు ఆ ధనుస్సును, అక్షయ బాణాలు కలిగిన రెండు అంబులపొదులను తీసుకుని నాకే ఇచ్చి, భగవంతుడు 'వరం కోరుకో' అని అన్నాడు.
3.168.47
तुष्टोस्मि तव कौन्तेय ब्रूहि किं करवाणि ते ।
मनोगतं वीर यत्ते तद्ब्रूहि वितराम्यहम्।
अमरत्वमपाहाय ब्रूहि यत्ते मनोगतम् ॥ ३.१६८.४७ ॥
'కౌంతేయా, నీ పట్ల నేను సంతోషించాను. నీ కోసం నేను ఏమి చేయాలి? వీరా, నీ మనసులో ఉన్నది చెప్పు, నేనది ఇస్తాను. అమరత్వం తప్ప, నీ మనసులో ఉన్నది చెప్పు.'
3.168.48
ततः प्राञ्डलिरेवाहमस्त्रेषु कृतमानसः ।
प्रणम्य शिरसा शर्वं ततो वचनमाददे ॥ ३.१६८.४८ ॥
అప్పుడు అస్త్రాలపై మనసు నిలిపిన నేను, అంజలి ఘటించి, శర్వునికి శిరస్సు వంచి నమస్కరించి, మాటలు చెప్పడం ప్రారంభించాను.
3.168.49
भगवानमे प्रसन्नश्चेदीप्सितोऽयं वरो मम ।
अस्त्राणीच्छाम्यहं ज्ञातुं यानि देवेषु कानिचित् ॥ ३.१६८.४९ ॥
భగవంతుడు నాపై ప్రసన్నుడైతే, ఇదే నేను కోరిన వరం. దేవతల వద్ద ఉన్న అస్త్రాలను నేను తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను.
3.168.50
ददानीत्येव भगवानब्रवीत्र्यम्बकश्च माम् ।
रौद्रमस्त्रं मदीयं त्वामुपस्थास्यति पाण्डव ॥ ३.१६८.५० ॥
'ఇస్తాను' అని భగవంతుడైన త్ర్యంబకుడు నాతో అన్నాడు. పాండవా, నా రౌద్రాస్త్రం నీ దగ్గరకు వస్తుంది.
3.168.51
प्रददौ च मम प्रीतः सोऽस्त्रं पाशुपतं प्रभुः ।
उवाच च महादेवो दत्त्वा मेऽस्त्रं सनातनम् ॥ ३.१६८.५१ ॥
ప్రసన్నుడైన ఆ ప్రభువు నాకు పాశుపతాస్త్రాన్ని ఇచ్చాడు. మహాదేవుడు నాకు ఈ సనాతనాస్త్రాన్ని ఇచ్చి ఇలా అన్నాడు.
3.168.52
न प्रयोज्यंभवेदेतन्मानुषेषु कथंचन ।
जगद्विनिर्दहेदेवमल्पतेजसि पातितम् ॥ ३.१६८.५२ ॥
ఈ అస్త్రాన్ని మనుషుల మీద ఏ విధంగానూ ప్రయోగించకూడదు. అల్పతేజస్సు గలవాని మీద ప్రయోగిస్తే ఇది లోకాన్నంతా దహించేస్తుంది.
3.168.53
पीड्यमानन बलवत्प्रयोज्यंस्याद्धनंजय ।
अस्त्राणां प्रतिघाते च सर्वथैव प्रयोजयेः ॥ ३.१६८.५३ ॥
ధనంజయా, బలవంతుడి చేత పీడింపబడినప్పుడు మాత్రమే దీన్ని ప్రయోగించాలి; అస్త్రాల ప్రతిఘాత సమయంలో తప్పకుండా దీన్ని ప్రయోగించాలి.
3.168.54
ततोऽप्रतिहतं दिव्यं सर्वास्त्रप्रतिषेधनम् ।
मूर्तिमन्मे स्थितं पार्श्वे प्रसन्ने गोवृषध्वजे ॥ ३.१६८.५४ ॥
అప్పుడు గోవృషధ్వజుడు ప్రసన్నుడైనప్పుడు, అడ్డులేని, దివ్యమైన, సర్వాస్త్రాలను నిరోధించే ఆ అస్త్రం నా పక్కన మూర్తిమంతమై నిలిచింది.
3.168.55
उत्सादनममित्राणां परसेनानिकर्तनम् ।
दुरासदं दुष्प्रसहं सुरदानवराक्षसैः ॥ ३.१६८.५५ ॥
శత్రువులను నాశనం చేసేది, శత్రుసేనను ఛేదించేది, దేవతలు, దానవులు, రాక్షసులకు కూడా చేరరానిది, తట్టుకోరానిది.
3.168.56
अनुज्ञातस्त्वहं तेन तत्रैव समुपाविशम् ।
प्रेक्षतश्चैवमे देवस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१६८.५६ ॥
ఆయన అనుమతి ఇచ్చిన తర్వాత నేను అక్కడే కూర్చున్నాను. నేను చూస్తుండగానే ఆ దేవుడు అక్కడే అదృశ్యమయ్యాడు.