ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.168.1
यथागतं गते शक्रे भ्रातृभिः सह संगतः ।
कृष्णया चैव बीभत्सुर्धर्मराजमपूजयत् ॥ ३.१६८.१ ॥
ಇಂದ್ರನು ಹೋದ ಬಳಿಕ, ಬಂದಂತೆಯೇ ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.
3.168.2
अभिवादयमानं तं मूर्ध्न्युपाघ्राय पाण्डवम् ।
हर्षगद्गदया वाचा प्रहृष्टोऽर्जुनमब्रवीत् ॥ ३.१६८.२ ॥
ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪಾಂಡವನ ತಲೆಯನ್ನು ಮೂಸಿ ಮುದ್ದಿಸಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಗದ್ಗದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಿತನಾದ ಅವನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.168.3
कथमर्जुन कालोऽयं स्वर्गे रव्यतिगतस्तव ।
कथं चास्त्राण्यवाप्तानि देवराजश्च तोषितः ॥ ३.१६८.३ ॥
ಅರ್ಜುನ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಈ ಕಾಲ ಹೇಗೆ ಕಳೆಯಿತು? ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದೆ, ದೇವರಾಜನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದೆ?
3.168.4
सम्यग्वा ते गृहीतानि कच्चिदस्त्राणि पाण्डव ।
कच्चित्सुराधिपः प्रीतो रुद्रश्चास्त्राण्यदात्तव ॥ ३.१६८.४ ॥
ಪಾಂಡವನೇ, ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೀನು ಸರಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆಯಾ? ದೇವರಾಜನು ಪ್ರಸನ್ನನಾದನೇ, ರುದ್ರನು ನಿನಗೆ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನೇ?
3.168.5
यथा दृष्टश्च ते शक्रो भगवान्वा पिनाकधृत् ।
यथैवास्त्राण्यवाप्तानि यथैवाराधिताश्च ते ॥ ३.१६८.५ ॥
ನೀನು ಶಕ್ರನನ್ನೋ ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನನ್ನೋ ಹೇಗೆ ಕಂಡೆ, ಹೇಗೆ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದೆ, ಹೇಗೆ ಅವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದೆ?
3.168.6
यथोक्तवांस्त्वां भगवाञ्शतक्रतुररिंदम ।
कृतप्रियस्त्वयाऽस्मीति तस्य ते किं प्रियं कृतम् ॥ ३.१६८.६ ॥
ಶತ್ರುದಮನನೇ, ಭಗವಾನ್ ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ) ನಿನಗೆ 'ನೀನು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಅವನಿಗೆ ನೀನು ಯಾವ ಪ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದೆ?
3.168.7
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महाद्युते ।
यथा तुष्टो महादेवो देवराजस्तथाऽनघ ॥ ३.१६८.७ ॥
ಓ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ, ಮಹಾದೇವನೂ ದೇವರಾಜನೂ ಹೇಗೆ ಸಂತುಷ್ಟರಾದರು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ.
3.168.8
यच्चापि वज्रपाणेस्तु प्रियं कृतमरिंदम ।
एतदाख्याहि मे सर्वमखिलेन धनंजय ॥ ३.१६८.८ ॥
ಓ ಶತ್ರುದಮನನೇ, ವಜ್ರಪಾಣಿ ಇಂದ್ರನು ಮಾಡಿದ ಉಪಕಾರವನ್ನೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಹೇಳು, ಓ ಧನಂಜಯ.
3.168.9
शृणु हन्त महाराज विधिना येन दृष्टवान् ।
शतक्रतुमहं देवं भगवन्तं च शंकरम् ॥ ३.१६८.९ ॥
ಕೇಳು, ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯಾವ ವಿಧಿಯಿಂದ ನಾನು ಶತಕ್ರತು ಇಂದ್ರದೇವನನ್ನೂ ಭಗವಾನ್ ಶಂಕರನನ್ನೂ ಕಂಡೆನೋ ಆ ರೀತಿಯನ್ನು ಕೇಳು.
3.168.10
विद्यामधीत्य तां राजंस्त्वयोक्तामरिमर्दन ।
भवता च समादिष्टस्तपसे प्रस्थितो वनम् ॥ ३.१६८.१० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದ ಆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ಓ ಶತ್ರುಮರ್ದನನೇ, ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಟೆ.
3.168.11
भृगुतुन्दमथो गत्वा काम्यकादास्थितस्तपः ।
एकरात्रोषितः कंचिदपश्यं ब्राह्मणं पथि ॥ ३.१६८.११ ॥
ಅನಂತರ ಭೃಗುತುಂಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಕಾಮ್ಯಕದಿಂದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ, ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ತಂಗಿ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕಂಡೆ.
3.168.12
स मामपृच्छत्कौन्तेय क्वासि गन्ता ब्रवीहि मे ।
तस्मा अवितथं सर्वमब्रवं कुरुनन्दन ॥ ३.१६८.१२ ॥
ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದನು, ಓ ಕೌಂತೇಯನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವೆ? ಹೇಳು. ಆಗ ಓ ಕುರುನಂದನನೇ, ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ.
3.168.13
स तथ्यं मम तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणो राजसत्तम ।
अपूजयत मां राजन्प्रीतिमांश्चाभवन्मयि ॥ ३.१६८.१३ ॥
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನನ್ನ ಸತ್ಯವಾದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು; ರಾಜನೇ, ಅವನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಗೊಂಡನು.
3.168.14
ततो मामब्रवीत्प्रीतस्तप आतिष्ठ भारत ।
तपस्वी नचिरेण त्वं द्रक्ष्यसे विबुधाधिषम् ॥ ३.१६८.१४ ॥
ಆಗ ಪ್ರೀತಿಗೊಂಡ ಅವನು ನನಗೆ, 'ಭಾರತನೇ, ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡು; ತಪಸ್ವಿಯಾದ ನೀನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಕಾಣುವೆ' ಎಂದನು.
3.168.15
ततोऽहं वचनात्तस्य गिरिमारुह्य शैशिरम् ।
तपोऽतप्यं महाराज मासं मूलफलाशनः ॥ ३.१६८.१५ ॥
ಆಗ ಅವನ ಮಾತಿನಂತೆ ನಾನು ಹಿಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಬೇರು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದೆನು.
3.168.16
द्वितीयश्चापि मे मासो जलं भक्षयतो गतः ।
निराहारस्तृतीयेऽथ मासे पाण्डवनन्दन ॥ ३.१६८.१६ ॥
ಎರಡನೇ ತಿಂಗಳೂ ನಾನು ನೀರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕುಡಿಯುತ್ತ ಕಳೆದೆನು; ಆಮೇಲೆ ಮೂರನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪಾಂಡುನಂದನನೇ, ನಾನು ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದೆನು.
3.168.17
ऊर्ध्वबाहुश्चतुर्थं तु मासमस्मि स्थितस्तदा ।
न च मे हीयते प्राणस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१६८.१७ ॥
ನಾಲ್ಕನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ನಿಂತಿದ್ದೆನು; ಆಗಲೂ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಕ್ಷೀಣಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಅದ್ಭುತದಂತಾಯಿತು.
3.168.18
पञ्चमे त्वथ संप्राप्ते प्रथमे दिवसे गते ।
वराहसंस्थितं भूतं मत्समीपं समागमत् ॥ ३.१६८.१८ ॥
ಐದನೇ ತಿಂಗಳು ಬಂದು ಮೊದಲ ದಿನ ಕಳೆದಾಗ, ವರಾಹ ರೂಪದ ಒಂದು ಜೀವಿ ನನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು.
3.168.19
निघ्नन्प्रोथेन पृथिवीं विलिखंश्चरणैरपि ।
संमार्जञ्जठरेणोर्वीं विवर्तंश्च मुहुर्मुहुः ॥ ३.१६८.१९ ॥
ಮೂತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗುದ್ದುತ್ತಾ, ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಕೆರೆಯುತ್ತಾ, ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ನೆಲವನ್ನು ಗುಡಿಸುತ್ತಾ, ಪದೇಪದೇ ಉರುಳುತ್ತಾ.
3.168.20
अनु तस्यापरं भूतं महत्कैरातसंस्थितम् ।
धनुर्बाणासिमत्प्राप्तं स्त्रीगणानुगतं तदा ॥ ३.१६८.२० ॥
ಅದರ ನಂತರ ಕಿರಾತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಮಹಾ ಪ್ರಾಣಿ ಬಂತು; ಬಿಲ್ಲು, ಬಾಣ, ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಆಗ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ.
3.168.21
ततोऽहं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
अताडयं शरेणाथ तद्भूतं रोमहर्षणम् ॥ ३.१६८.२१ ॥
ಆಗ ನಾನು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಬರಿದಾಗದ ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆ ರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದೆ.
3.168.22
युपत्तं किरातस्तु विकृष्य बलवद्धनुः ।
अभ्याजघ्ने दृढतरं कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ ३.१६८.२२ ॥
ಆದರೆ ಕಿರಾತನು ತನ್ನ ಬಲವಾದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು, ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ನಡುಗಿಸುವಂತೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ದೃಢವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.
3.168.23
सतु मामब्रवीद्राजन्मम पूर्वपरिग्रहः ।
मृगयाधर्ममुत्सृज्य किमर्थं ताडितस्त्वया ॥ ३.१६८.२३ ॥
ಅವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು, "ಓ ರಾಜನೇ! ಇದು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಹಕ್ಕು. ಬೇಟೆಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಹೊಡೆದೆ?"
3.168.24
एष ते निशितैर्बाणैर्दर्पं हन्मि स्थिरो भव ।
संघर्षवान्महाकायस्ततो मामभ्यधावत ॥ ३.१६८.२४ ॥
"ಇಗೋ, ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಸ್ಥಿರನಾಗಿರು." ಆಗ ಆ ಮಹಾಕಾಯನು, ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
3.168.25
ततो गिरिमिवात्यर्थमावृणोन्मां महाशरैः ।
तं चाहं शरवर्षेण महता समवाकिरम् ॥ ३.१६८.२५ ॥
ಆಗ ಅವನು ಪರ್ವತದಂತೆ ದೊಡ್ಡ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದನು. ನಾನು ಅವನನ್ನು ಮಹಾ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದೆನು.
3.168.26
ततः शरैर्दीप्तमुखैर्यन्त्रितैरनु यन्त्रितैः ।
प्रत्यविध्यमहं तं तु वज्रैरिव शिलोच्चयम् ॥ ३.१६८.२६ ॥
ಆಗ ನಾನು ಹೊಳೆಯುವ ತುದಿಯ, ನಿಯಂತ್ರಿತ, ಅನುಸರಿಸುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದೆನು; ವಜ್ರಗಳಿಂದ ಶಿಲಾರಾಶಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದಂತೆ.
3.168.27
तस्य तच्छतधा रूपमभवच्च सहस्रधा ।
तानि चास्य शरीराणि शरैरहमताडयम् ॥ ३.१६८.२७ ॥
ಅವನ ಆ ರೂಪ ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಕಾರಗಳಾಯಿತು. ಅವನ ಆ ದೇಹಗಳನ್ನು ನಾನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದೆನು.
3.168.28
पुनस्तानि शरीराणि एकीभूतानि भारत ।
अदृश्यन्त महाराज तान्यहं व्यधमं पुनः ॥ ३.१६८.२८ ॥
ಭಾರತ, ಮತ್ತೆ ಆ ದೇಹಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಮಹಾರಾಜ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದೆನು.
3.168.29
अणुर्बृहच्छिरा भूत्वा बृहच्चाणुशिराः पुनः ।
एकीभूतस्तदा राजन्सोऽभ्यवर्तत मां युधि ॥ ३.१६८.२९ ॥
ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ತಲೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ದೊಡ್ಡವನಾಗಿ ಚಿಕ್ಕ ತಲೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ರಾಜ, ಆಗ ಅವನು ಒಂದಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನತ್ತ ಬಂದನು.
3.168.30
यदाऽभिभवितुं बाणैर्न च शक्नोमि तं रणे ।
ततो महास्त्रमातिष्ठं वायव्यं भरतर्षभ ॥ ३.१६८.३० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಾನು ವಾಯವ್ಯ ಎಂಬ ಮಹಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದೆನು.
3.168.31
न चैनमशकं हन्तुं तदद्भुतमिवाभवत् ।
तस्मिन्प्रतिहते चास्त्रे विस्मयो मे महानभूत् ॥ ३.१६८.३१ ॥
ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಅದ್ಭುತದಂತಾಯಿತು. ಆ ಅಸ್ತ್ರವು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನನಗೆ ಮಹಾ ವಿಸ್ಮಯವಾಯಿತು.
3.168.32
तत्रापि च महाराज सविशेषमहं ततः ।
अस्त्रपूगेन महता रणे भूतमवाकिरम् ॥ ३.१६८.३२ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೂ, ಮಹಾರಾಜ, ಆಗ ನಾನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಅಸ್ತ್ರರಾಶಿಯಿಂದ ರಣದಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದೆನು.
3.168.33
स्थूणाकर्णमथो जालं शरवर्षं शरोल्वणम् ।
शलभास्त्रमश्मवर्षं समास्थायाहमभ्ययाम् ॥ ३.१६८.३३ ॥
ಸ್ಥೂಣಾಕರ್ಣ, ನಂತರ ಜಾಲ, ಬಾಣವರ್ಷ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಕರವಾದ, ಶಲಭಾಸ್ತ್ರ, ಕಲ್ಲುಮಳೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ನಾನು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದೆ.
3.168.34
जग्रास प्रसभं तानि सर्वाण्यस्त्राणि मे नृप ।
तेषु सर्वेषु जग्धेषु ब्रह्मास्त्रं महदादिशम् ॥ ३.१६८.३४ ॥
ಓ ರಾಜ, ಅದು ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ನುಂಗಿತು. ಅವೆಲ್ಲವೂ ನುಂಗಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ ನಾನು ಮಹಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆ.
3.168.35
ततः प्रज्वलितैर्बाणैः सर्वतश्चोपचीयत ।
उपचीयमानश्च तदा महास्त्रेण व्यवर्धत ॥ ३.१६८.३५ ॥
ಆಗ ಉರಿಯುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ತುಂಬಿತು; ತುಂಬುತ್ತಾ ಅದು ಮಹಾ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಬೆಳೆಯಿತು.
3.168.36
ततः संतापिता लोका मत्प्रसूतेन तेजसा ।
क्षणएन हि दिशः स्वं च सर्वतो हि विदीपितं ॥ ३.१६८.३६ ॥
ಆಗ ನನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಲೋಕಗಳು ಸಂತಾಪಗೊಂಡವು; ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ತಾನೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಉರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
3.168.37
तदप्यस्त्रं महातेजाः क्षणेनैव व्यशामयत् ।
ब्र्हमास्त्रे तु हते राजन्भयं मां महदाविशत् ॥ ३.१६८.३७ ॥
ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿದನು. ಓ ರಾಜನೇ, ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೊಡೆದಾಗ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಭಯ ತುಂಬಿತು.
3.168.38
ततोऽहं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
सहसाऽभ्यहनं भूतं तान्यप्यस्त्राण्यभक्षयत् ॥ ३.१६८.३८ ॥
ನಂತರ ನಾನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಹಾಗೆಯೇ ಅಕ್ಷಯವಾದ ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸಹಸಾ ಆ ಭೂತವನ್ನು ಹೊಡೆದೆನು. ಅದು ಆ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.
3.168.39
एतेष्वस्त्रेषु भूतेन भक्षितेष्वायुधेषु च ।
मम तस् च भूतस्य बाहुयुद्धमवर्तत ॥ ३.१६८.३९ ॥
ಈ ಅಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಭೂತ ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟಾಗ, ನನಗೂ ಆ ಭೂತಕ್ಕೂ ಬಾಹುಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು.
3.168.40
व्यायामं मुष्टिभिः कृत्वा तलैरभिसमाहतौ ।
अपायच्च तद्भूतमहं चापातयं महीम् ॥ ३.१६८.४० ॥
ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಹೋರಾಡಿ, ಅಂಗೈಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡು, ನಾನು ಆ ಭೂತವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದೆನು; ನಾನು ಅದನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಉರುಳಿಸಿದೆನು.
3.168.41
ततः प्रहस्य तद्भूतं तत्रैवान्तरधीयत ।
सह स्त्रीभिर्महाराज पश्यतो मेऽद्भुतोपमम् ॥ ३.१६८.४१ ॥
ನಂತರ ಆ ಭೂತ ನಗುತ್ತ, ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅದೃಶ್ಯವಾಯಿತು. ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅದು ಅದ್ಭುತದಂತೆ ನಡೆಯಿತು.
3.168.42
मुख्यं कृत्वा स भगवांस्ततोऽन्यद्रूपमात्मनः ।
दिव्यमेव महाराज वरानोऽद्भुतमम्बरम् ॥ ३.१६८.४२ ॥
ನಂತರ ಆ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಮುಖ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮತ್ತೊಂದು ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು; ಉತ್ತಮವಾದ, ಅದ್ಭುತವಾದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದನು.
3.168.43
हित्वा किरातरूपं च भगवांस्त्रिदशेश्वरः ।
स्वरूपं दिव्यमास्थाय तस्यौ महेश्वरः ॥ ३.१६८.४३ ॥
ಭಗವಾನ್ ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರನು ಕಿರಾತ ರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಮಹೇಶ್ವರನಾಗಿ ನಿಂತನು.
3.168.44
सोऽदृश्यत ततः साक्षाद्भगवान्गोवृषध्वजः ।
धनुर्गृह्यतदा पाणौ बहुरूपः पिनाकधृत् ॥ ३.१६८.४४ ॥
ಆಗ ವೃಷಭಧ್ವಜನಾದ ಭಗವಾನನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಬಹುರೂಪನೂ ಪಿನಾಕಧಾರಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು.
3.168.45
स मामभ्येत्य समरे तथैवाभिमुखं स्थितम् ।
शूलपाणिरथोवाच तुष्टोस्मीति परंतप ॥ ३.१६८.४५ ॥
ಅವನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ನನ್ನೊಡನೆ ಶೂಲಪಾಣಿಯು 'ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದನು.
3.168.46
ततस्तद्धनुरादाय तूणौ चाक्षय्यसायकौ ।
प्रादान्ममैव भगवान्वरयस्वेति चाब्रवीत् ॥ ३.१६८.४६ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷಯ ಬಾಣಗಳ ಎರಡು ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನನಗೇ ಕೊಟ್ಟು, ಭಗವಾನನು 'ವರವನ್ನು ಬೇಡು' ಎಂದನು.
3.168.47
तुष्टोस्मि तव कौन्तेय ब्रूहि किं करवाणि ते ।
मनोगतं वीर यत्ते तद्ब्रूहि वितराम्यहम्।
अमरत्वमपाहाय ब्रूहि यत्ते मनोगतम् ॥ ३.१६८.४७ ॥
'ಕೌಂತೇಯ, ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ವೀರನೇ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಹೇಳು, ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಹೇಳು.'
3.168.48
ततः प्राञ्डलिरेवाहमस्त्रेषु कृतमानसः ।
प्रणम्य शिरसा शर्वं ततो वचनमाददे ॥ ३.१६८.४८ ॥
ಆಗ ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದ್ದ ನಾನು, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಶರ್ವನಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮಾತನಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದೆ.
3.168.49
भगवानमे प्रसन्नश्चेदीप्सितोऽयं वरो मम ।
अस्त्राणीच्छाम्यहं ज्ञातुं यानि देवेषु कानिचित् ॥ ३.१६८.४९ ॥
ಭಗವಂತನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದರೆ, ಇದೇ ನನ್ನ ಇಷ್ಟವಾದ ವರ. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
3.168.50
ददानीत्येव भगवानब्रवीत्र्यम्बकश्च माम् ।
रौद्रमस्त्रं मदीयं त्वामुपस्थास्यति पाण्डव ॥ ३.१६८.५० ॥
'ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಭಗವಂತನಾದ ತ್ರ್ಯಂಬಕನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಪಾಂಡವನೇ, ನನ್ನ ರೌದ್ರಾಸ್ತ್ರ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.
3.168.51
प्रददौ च मम प्रीतः सोऽस्त्रं पाशुपतं प्रभुः ।
उवाच च महादेवो दत्त्वा मेऽस्त्रं सनातनम् ॥ ३.१६८.५१ ॥
ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ಆ ಪ್ರಭು ನನಗೆ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಮಹಾದೇವನು ನನಗೆ ಈ ಸನಾತನ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಹೇಳಿದನು.
3.168.52
न प्रयोज्यंभवेदेतन्मानुषेषु कथंचन ।
जगद्विनिर्दहेदेवमल्पतेजसि पातितम् ॥ ३.१६८.५२ ॥
ಈ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಪ್ರಯೋಗಿಸಬಾರದು. ಅಲ್ಪತೇಜಸ್ಸಿನವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರೆ ಅದು ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸುಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತದೆ.
3.168.53
पीड्यमानन बलवत्प्रयोज्यंस्याद्धनंजय ।
अस्त्राणां प्रतिघाते च सर्वथैव प्रयोजयेः ॥ ३.१६८.५३ ॥
ಧನಂಜಯ, ಬಲಿಷ್ಠನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಇದನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು; ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರತಿಘಾತದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು.
3.168.54
ततोऽप्रतिहतं दिव्यं सर्वास्त्रप्रतिषेधनम् ।
मूर्तिमन्मे स्थितं पार्श्वे प्रसन्ने गोवृषध्वजे ॥ ३.१६८.५४ ॥
ಆಗ ಗೋವೃಷಧ್ವಜನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿರಲು, ತಡೆಯಿಲ್ಲದ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವ ಅದು ಮೂರ್ತಿವೆತ್ತು ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತು.
3.168.55
उत्सादनममित्राणां परसेनानिकर्तनम् ।
दुरासदं दुष्प्रसहं सुरदानवराक्षसैः ॥ ३.१६८.५५ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು, ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವುದು, ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೂ ದುರ್ಧರ್ಷವಾದುದು ಮತ್ತು ಸಹಿಸಲಾಗದುದು.
3.168.56
अनुज्ञातस्त्वहं तेन तत्रैव समुपाविशम् ।
प्रेक्षतश्चैवमे देवस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१६८.५६ ॥
ಅವನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ನಾನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತೆನು. ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಆ ದೇವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.