มหาภารตะ · อัธยายะ 3.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.168.1
यथागतं गते शक्रे भ्रातृभिः सह संगतः ।
कृष्णया चैव बीभत्सुर्धर्मराजमपूजयत् ॥ ३.१६८.१ ॥
เมื่อพระอินทร์เสด็จกลับไปตามทางที่มา อรชุนผู้ได้รับการสมัครสมานกับพี่น้องและเทราปทีแล้ว ก็ถวายความเคารพแด่ยุธิษฐิระผู้เป็นพระธรรมราชา
3.168.2
अभिवादयमानं तं मूर्ध्न्युपाघ्राय पाण्डवम् ।
हर्षगद्गदया वाचा प्रहृष्टोऽर्जुनमब्रवीत् ॥ ३.१६८.२ ॥
ยุธิษฐิระทรงรับการถวายความเคารพจากปาณฑพผู้นั้นแล้วจูบศีรษะ ทรงปีติจนเสียงสั่นด้วยความยินดี จึงตรัสแก่อรชุนว่า
3.168.3
कथमर्जुन कालोऽयं स्वर्गे रव्यतिगतस्तव ।
कथं चास्त्राण्यवाप्तानि देवराजश्च तोषितः ॥ ३.१६८.३ ॥
อรชุนเอ๋ย เวลานี้ที่เจ้าผ่านไปในสวรรค์เป็นอย่างไร เจ้าได้อาวุธมาอย่างไร และทำให้จอมเทพพอพระทัยได้อย่างไร
3.168.4
सम्यग्वा ते गृहीतानि कच्चिदस्त्राणि पाण्डव ।
कच्चित्सुराधिपः प्रीतो रुद्रश्चास्त्राण्यदात्तव ॥ ३.१६८.४ ॥
ปาณฑพเอ๋ย เจ้าได้รับอาวุธมาอย่างถูกต้องแล้วหรือ พระผู้เป็นใหญ่แห่งเทพพอพระทัยหรือไม่ และพระรุทรประทานอาวุธแก่เจ้าหรือไม่
3.168.5
यथा दृष्टश्च ते शक्रो भगवान्वा पिनाकधृत् ।
यथैवास्त्राण्यवाप्तानि यथैवाराधिताश्च ते ॥ ३.१६८.५ ॥
เจ้าได้เห็นพระศักระ หรือพระภควานผู้ทรงธนูปินากะ (พระศิวะ) อย่างไร เจ้าได้อาวุธมาอย่างไร และเจ้าได้บูชาพระองค์เหล่านั้นอย่างไร
3.168.6
यथोक्तवांस्त्वां भगवाञ्शतक्रतुररिंदम ।
कृतप्रियस्त्वयाऽस्मीति तस्य ते किं प्रियं कृतम् ॥ ३.१६८.६ ॥
ผู้ปราบศัตรูเอ๋ย พระภควานศตกรตุ (พระอินทร์) ตรัสแก่เจ้าว่า ‘เจ้าได้ทำให้เราพอใจแล้ว’ เจ้าได้ทำความโปรดปรานอะไรแก่พระองค์
3.168.7
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महाद्युते ।
यथा तुष्टो महादेवो देवराजस्तथाऽनघ ॥ ३.१६८.७ ॥
เราปรารถนาจะฟังเรื่องนี้โดยละเอียด โอ้ผู้รุ่งโรจน์ยิ่ง คือพระมหาเทพและจอมเทพพอพระทัยอย่างไร โอ้ผู้ปราศจากมลทินเอ๋ย
3.168.8
यच्चापि वज्रपाणेस्तु प्रियं कृतमरिंदम ।
एतदाख्याहि मे सर्वमखिलेन धनंजय ॥ ३.१६८.८ ॥
และขอเล่าให้เราฟังโดยครบถ้วนทุกอย่าง ถึงความโปรดปรานที่พระอินทร์ผู้ถือสายฟ้าได้ประทานให้ โอ้ผู้ปราบศัตรูเอ๋ย โอ้ธนัญชัยเอ๋ย
3.168.9
शृणु हन्त महाराज विधिना येन दृष्टवान् ।
शतक्रतुमहं देवं भगवन्तं च शंकरम् ॥ ३.१६८.९ ॥
ดูก่อนมหาราชา จงฟังเถิดว่าเราได้เห็นพระอินทร์ผู้ประกอบยัญหนึ่งร้อยครั้ง และพระศังกรผู้ทรงพระภควานอย่างไร โดยวิธีการที่เป็นไปนั้น
3.168.10
विद्यामधीत्य तां राजंस्त्वयोक्तामरिमर्दन ।
भवता च समादिष्टस्तपसे प्रस्थितो वनम् ॥ ३.१६८.१० ॥
ดูก่อนพระราชา ผู้ปราบศัตรูเอ๋ย เมื่อเราศึกษาวิชาที่พระองค์ตรัสสอนแล้ว และได้รับคำสั่งจากพระองค์ เราจึงออกเดินทางเข้าป่าเพื่อบำเพ็ญตบะ
3.168.11
भृगुतुन्दमथो गत्वा काम्यकादास्थितस्तपः ।
एकरात्रोषितः कंचिदपश्यं ब्राह्मणं पथि ॥ ३.१६८.११ ॥
จากนั้น เมื่อไปถึงภฤคุตุงคะแล้ว และเริ่มบำเพ็ญตบะจากกามยกะ เมื่ออยู่พักหนึ่งคืน ข้าพเจ้าได้พบพราหมณ์คนหนึ่งบนทาง
3.168.12
स मामपृच्छत्कौन्तेय क्वासि गन्ता ब्रवीहि मे ।
तस्मा अवितथं सर्वमब्रवं कुरुनन्दन ॥ ३.१६८.१२ ॥
ท่านถามเราว่า ‘โอ้บุตรของกุนตี เจ้าจะไปที่ใด จงบอกเรามา’ แล้วโอ้ความยินดีของกุรุเอ๋ย เราจึงเล่าทุกอย่างแก่ท่านตามความจริง
3.168.13
स तथ्यं मम तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणो राजसत्तम ।
अपूजयत मां राजन्प्रीतिमांश्चाभवन्मयि ॥ ३.१६८.१३ ॥
ดูก่อนราชาผู้ประเสริฐที่สุด พราหมณ์นั้นได้ฟังคำจริงของเราแล้วก็ให้เกียรติเรา ดูก่อนพระราชา ท่านจึงเกิดความรักใคร่ต่อเรา
3.168.14
ततो मामब्रवीत्प्रीतस्तप आतिष्ठ भारत ।
तपस्वी नचिरेण त्वं द्रक्ष्यसे विबुधाधिषम् ॥ ३.१६८.१४ ॥
ครั้นแล้วท่านทรงพอพระทัยจึงตรัสแก่เราว่า “ดูก่อนภารตะ จงบำเพ็ญตบะเถิด เป็นผู้บำเพ็ญตบะแล้วไม่นานเจ้าจะได้เห็นจอมเทพ”
3.168.15
ततोऽहं वचनात्तस्य गिरिमारुह्य शैशिरम् ।
तपोऽतप्यं महाराज मासं मूलफलाशनः ॥ ३.१६८.१५ ॥
ดังนั้น ตามคำของท่าน เราจึงขึ้นไปยังภูเขาหิมะนั้น ดูก่อนมหาราชา เราบำเพ็ญตบะหนึ่งเดือน กินแต่รากไม้และผลไม้
3.168.16
द्वितीयश्चापि मे मासो जलं भक्षयतो गतः ।
निराहारस्तृतीयेऽथ मासे पाण्डवनन्दन ॥ ३.१६८.१६ ॥
เดือนที่สองของเราก็ผ่านไป เราดื่มแต่น้ำ ครั้นถึงเดือนที่สาม โอ้บุตรของปาณฑุ เราก็อยู่โดยไม่กินอะไรเลย
3.168.17
ऊर्ध्वबाहुश्चतुर्थं तु मासमस्मि स्थितस्तदा ।
न च मे हीयते प्राणस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१६८.१७ ॥
ส่วนในเดือนที่สี่ เรายืนยกแขนขึ้น ลมหายใจของเรามิได้เสื่อมลง และสิ่งนั้นก็เหมือนอัศจรรย์
3.168.18
पञ्चमे त्वथ संप्राप्ते प्रथमे दिवसे गते ।
वराहसंस्थितं भूतं मत्समीपं समागमत् ॥ ३.१६८.१८ ॥
ครั้นถึงเดือนที่ห้า เมื่อวันแรกผ่านไปแล้ว มีสัตว์ตนหนึ่งในร่างหมูป่ามาใกล้เรา
3.168.19
निघ्नन्प्रोथेन पृथिवीं विलिखंश्चरणैरपि ।
संमार्जञ्जठरेणोर्वीं विवर्तंश्च मुहुर्मुहुः ॥ ३.१६८.१९ ॥
มันใช้จมูกกระแทกพื้นดิน ใช้เท้าขูดดิน ใช้ท้องกวาดพื้นพสุธา และกลิ้งตัวไปมาซ้ำแล้วซ้ำอีก
3.168.20
अनु तस्यापरं भूतं महत्कैरातसंस्थितम् ।
धनुर्बाणासिमत्प्राप्तं स्त्रीगणानुगतं तदा ॥ ३.१६८.२० ॥
ต่อจากสัตว์นั้นมีอีกตนหนึ่งอันยิ่งใหญ่ ปรากฏในร่างของชาวกิราตะ ถือธนู ลูกศรและดาบ และมีฝูงสตรีติดตามมาในขณะนั้น
3.168.21
ततोऽहं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
अताडयं शरेणाथ तद्भूतं रोमहर्षणम् ॥ ३.१६८.२१ ॥
จากนั้นข้าพเจ้าหยิบธนูขึ้นมา พร้อมกับแล่งธนูสองใบอันใหญ่และไม่รู้จักหมด แล้วใช้ลูกศรยิงสิ่งมีชีวิตที่ทำให้ขนลุกชันนั้น
3.168.22
युपत्तं किरातस्तु विकृष्य बलवद्धनुः ।
अभ्याजघ्ने दृढतरं कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ ३.१६८.२२ ॥
ส่วนกิราตนั้นดึงธนูอันทรงพลังของตน แล้วตีข้าพเจ้าอย่างหนักแน่นยิ่ง ราวกับจะให้แผ่นดินสั่นสะเทือน
3.168.23
सतु मामब्रवीद्राजन्मम पूर्वपरिग्रहः ।
मृगयाधर्ममुत्सृज्य किमर्थं ताडितस्त्वया ॥ ३.१६८.२३ ॥
เขากล่าวกับข้าพเจ้าว่า "ข้าแต่พระราชา นี่เป็นสิทธิ์ที่ข้าครอบครองไว้ก่อน ไฉนท่านละทิ้งธรรมแห่งการล่าสัตว์แล้วจึงมาตีข้าเล่า"
3.168.24
एष ते निशितैर्बाणैर्दर्पं हन्मि स्थिरो भव ।
संघर्षवान्महाकायस्ततो मामभ्यधावत ॥ ३.१६८.२४ ॥
"ดูนี่ ข้าจะทำลายความทะนงของเจ้าด้วยลูกศรคมกล้า จงยืนให้มั่นคงเถิด" แล้วผู้มีร่างกายใหญ่โตผู้นั้น เต็มไปด้วยความโกรธ ก็พุ่งเข้าใส่ข้าพเจ้า
3.168.25
ततो गिरिमिवात्यर्थमावृणोन्मां महाशरैः ।
तं चाहं शरवर्षेण महता समवाकिरम् ॥ ३.१६८.२५ ॥
จากนั้นเขาปกคลุมข้าพเจ้าจนมิดด้วยลูกศรใหญ่ ราวกับภูเขา ข้าพเจ้าจึงปกคลุมเขาด้วยฝนลูกศรอันใหญ่หลวง
3.168.26
ततः शरैर्दीप्तमुखैर्यन्त्रितैरनु यन्त्रितैः ।
प्रत्यविध्यमहं तं तु वज्रैरिव शिलोच्चयम् ॥ ३.१६८.२६ ॥
จากนั้น ข้าพเจ้าใช้ลูกศรที่ปลายลุกโชน ซึ่งควบคุมได้และพุ่งตามกันไปเป็นแถว ยิงสวนกลับไปยังเขา ดุจการใช้สายฟ้าฟาดกองศิลา
3.168.27
तस्य तच्छतधा रूपमभवच्च सहस्रधा ।
तानि चास्य शरीराणि शरैरहमताडयम् ॥ ३.१६८.२७ ॥
ร่างของเขาแตกเป็นร้อยและเป็นพัน ข้าพเจ้าจึงยิงร่างเหล่านั้นของเขาด้วยลูกศร
3.168.28
पुनस्तानि शरीराणि एकीभूतानि भारत ।
अदृश्यन्त महाराज तान्यहं व्यधमं पुनः ॥ ३.१६८.२८ ॥
ข้าแต่ภรตะ ร่างเหล่านั้นกลับรวมเป็นหนึ่งอีกครั้ง ข้าแต่มหาราช ข้าพเจ้าจึงยิงทำลายมันลงอีกครั้ง
3.168.29
अणुर्बृहच्छिरा भूत्वा बृहच्चाणुशिराः पुनः ।
एकीभूतस्तदा राजन्सोऽभ्यवर्तत मां युधि ॥ ३.१६८.२९ ॥
ข้าแต่พระราชา เขากลายเป็นผู้ตัวเล็กหัวใหญ่ แล้วกลับเป็นผู้ตัวใหญ่หัวเล็กอีก จากนั้นเขาก็รวมเป็นร่างเดียวกันและรุกเข้าหาข้าพเจ้าในการรบ
3.168.30
यदाऽभिभवितुं बाणैर्न च शक्नोमि तं रणे ।
ततो महास्त्रमातिष्ठं वायव्यं भरतर्षभ ॥ ३.१६८.३० ॥
เมื่อข้าพเจ้าไม่อาจข่มเขาด้วยลูกศรในการรบได้ ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งภรตะ ข้าพเจ้าจึงหยิบอาวุธวิเศษอันยิ่งใหญ่ที่เรียกว่าวายวยะขึ้นมา
3.168.31
न चैनमशकं हन्तुं तदद्भुतमिवाभवत् ।
तस्मिन्प्रतिहते चास्त्रे विस्मयो मे महानभूत् ॥ ३.१६८.३१ ॥
ข้าพเจ้าไม่อาจสังหารเขาได้ เรื่องนั้นกลายเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ เมื่ออาวุธนั้นถูกต้านไว้ ข้าพเจ้าก็เกิดความพิศวงอย่างยิ่ง
3.168.32
तत्रापि च महाराज सविशेषमहं ततः ।
अस्त्रपूगेन महता रणे भूतमवाकिरम् ॥ ३.१६८.३२ ॥
ข้าแต่มหาราช แม้ในตอนนั้น ข้าพเจ้าก็ได้ปกคลุมสัตว์ประหลาดนั้นเป็นพิเศษในการรบ ด้วยอาวุธจำนวนมหาศาล
3.168.33
स्थूणाकर्णमथो जालं शरवर्षं शरोल्वणम् ।
शलभास्त्रमश्मवर्षं समास्थायाहमभ्ययाम् ॥ ३.१६८.३३ ॥
ข้าพเจ้าหยิบอาวุธสถูณากรรณะ แล้วตามด้วยตาข่าย ฝนลูกศรอันดุดัน และอาวุธศลภะ กับฝนหิน จากนั้นจึงรุกเข้าไป
3.168.34
जग्रास प्रसभं तानि सर्वाण्यस्त्राणि मे नृप ।
तेषु सर्वेषु जग्धेषु ब्रह्मास्त्रं महदादिशम् ॥ ३.१६८.३४ ॥
ข้าแต่พระราชา เขาได้กลืนอาวุธทั้งหมดของข้าพเจ้าลงไปอย่างรุนแรง เมื่ออาวุธทั้งหมดถูกกลืนไปแล้ว ข้าพเจ้าจึงปล่อยพรหมาสตร์อันยิ่งใหญ่
3.168.35
ततः प्रज्वलितैर्बाणैः सर्वतश्चोपचीयत ।
उपचीयमानश्च तदा महास्त्रेण व्यवर्धत ॥ ३.१६८.३५ ॥
จากนั้น จากทุกทิศ เขาถูกทับถมด้วยลูกศรลุกโชน และเมื่อถูกทับถมเช่นนั้น เขาก็เติบโตขึ้นด้วยอาวุธอันยิ่งใหญ่
3.168.36
ततः संतापिता लोका मत्प्रसूतेन तेजसा ।
क्षणएन हि दिशः स्वं च सर्वतो हि विदीपितं ॥ ३.१६८.३६ ॥
แล้วโลกทั้งหลายก็ร้อนระอุด้วยรัศมีที่เกิดจากข้าพเจ้า ในพริบตาเดียว ทิศทั้งหลายและตัวข้าพเจ้าเองก็ลุกโชนไปทั่วทุกด้าน
3.168.37
तदप्यस्त्रं महातेजाः क्षणेनैव व्यशामयत् ।
ब्र्हमास्त्रे तु हते राजन्भयं मां महदाविशत् ॥ ३.१६८.३७ ॥
ผู้มีเดชานุภาพยิ่งใหญ่ผู้นั้น ก็ดับอาวุธนั้นลงได้ในพริบตาเช่นกัน แต่เมื่อพรหมาสตร์ถูกต้านไว้ ข้าแต่พระราชา ความหวาดกลัวอันยิ่งใหญ่ก็เข้าครอบงำข้าพเจ้า
3.168.38
ततोऽहं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
सहसाऽभ्यहनं भूतं तान्यप्यस्त्राण्यभक्षयत् ॥ ३.१६८.३८ ॥
จากนั้นข้าพเจ้าหยิบธนูขึ้นมา พร้อมกับแล่งธนูอันใหญ่สองใบที่ไม่รู้จักหมดเช่นกัน แล้วโจมตีสิ่งมีชีวิตนั้นอย่างฉับพลัน แต่มันก็กลืนอาวุธเหล่านั้นไปด้วย
3.168.39
एतेष्वस्त्रेषु भूतेन भक्षितेष्वायुधेषु च ।
मम तस् च भूतस्य बाहुयुद्धमवर्तत ॥ ३.१६८.३९ ॥
เมื่ออาวุธเหล่านี้และศาสตราวุธทั้งหลายถูกสัตว์ประหลาดกลืนไปแล้ว การต่อสู้มือเปล่าก็เกิดขึ้นระหว่างข้าพเจ้ากับสัตว์ประหลาดนั้น
3.168.40
व्यायामं मुष्टिभिः कृत्वा तलैरभिसमाहतौ ।
अपायच्च तद्भूतमहं चापातयं महीम् ॥ ३.१६८.४० ॥
ข้าพเจ้าออกแรงด้วยหมัดและตบกันด้วยฝ่ามือ จนข้าพเจ้าทำให้สัตว์ประหลาดนั้นล้มลง และเหวี่ยงมันลงสู่พื้นดิน
3.168.41
ततः प्रहस्य तद्भूतं तत्रैवान्तरधीयत ।
सह स्त्रीभिर्महाराज पश्यतो मेऽद्भुतोपमम् ॥ ३.१६८.४१ ॥
จากนั้นภูตนั้นหัวเราะ แล้วก็หายไปที่นั่นเอง พร้อมกับบรรดาสตรี ข้าแต่มหาราช ต่อหน้าต่อตาข้า เป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก
3.168.42
मुख्यं कृत्वा स भगवांस्ततोऽन्यद्रूपमात्मनः ।
दिव्यमेव महाराज वरानोऽद्भुतमम्बरम् ॥ ३.१६८.४२ ॥
จากนั้นพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระภคะนั้น ละรูปเดิมอันเป็นประธานของพระองค์ แล้วทรงรับรูปทิพย์อีกรูปหนึ่ง ข้าแต่มหาราช และทรงสวมอาภรณ์ทิพย์อันงดงามน่าอัศจรรย์
3.168.43
हित्वा किरातरूपं च भगवांस्त्रिदशेश्वरः ।
स्वरूपं दिव्यमास्थाय तस्यौ महेश्वरः ॥ ३.१६८.४३ ॥
พระผู้เป็นเจ้า เจ้าแห่งเทพสามสิบองค์ ทรงละรูปของนายพรานเสีย แล้วทรงรับรูปทิพย์ของพระองค์เอง ประทับยืนอยู่ตรงนั้นในฐานะพระมเหศวร
3.168.44
सोऽदृश्यत ततः साक्षाद्भगवान्गोवृषध्वजः ।
धनुर्गृह्यतदा पाणौ बहुरूपः पिनाकधृत् ॥ ३.१६८.४४ ॥
จากนั้นพระผู้เป็นเจ้าผู้มีธงเป็นรูปโคผู้ ทรงปรากฏต่อหน้าข้าเองโดยตรง ถือธนูอยู่ในพระหัตถ์ ทรงมีรูปนานาประการ ทรงถือปินากะ
3.168.45
स मामभ्येत्य समरे तथैवाभिमुखं स्थितम् ।
शूलपाणिरथोवाच तुष्टोस्मीति परंतप ॥ ३.१६८.४५ ॥
พระองค์เสด็จเข้ามาใกล้ข้า ในขณะที่ข้ายืนเผชิญหน้ากับพระองค์ในการรบ ผู้ทรงตรีศูลในพระหัตถ์จึงตรัสว่า "ข้าแต่ผู้ทำลายข้าศึก เราพอใจแล้ว"
3.168.46
ततस्तद्धनुरादाय तूणौ चाक्षय्यसायकौ ।
प्रादान्ममैव भगवान्वरयस्वेति चाब्रवीत् ॥ ३.१६८.४६ ॥
จากนั้นพระองค์ทรงรับธนูนั้น กับแล่งลูกศรสองแล่งที่มีลูกศรไม่มีวันหมด แล้วพระราชทานแก่ข้า และพระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า "จงขอพรเถิด"
3.168.47
तुष्टोस्मि तव कौन्तेय ब्रूहि किं करवाणि ते ।
मनोगतं वीर यत्ते तद्ब्रूहि वितराम्यहम्।
अमरत्वमपाहाय ब्रूहि यत्ते मनोगतम् ॥ ३.१६८.४७ ॥
"โอ้โอรสของกุนตี เราพอใจเจ้าแล้ว จงบอกเราเถิดว่าเราจะทำสิ่งใดให้เจ้า ข้าแต่วีรบุรุษ จงกล่าวสิ่งที่อยู่ในใจของเจ้า เราจะประทานให้แก่เจ้า โดยละทิ้งความเป็นอมตะเสีย จงกล่าวสิ่งที่อยู่ในใจของเจ้าเถิด"
3.168.48
ततः प्राञ्डलिरेवाहमस्त्रेषु कृतमानसः ।
प्रणम्य शिरसा शर्वं ततो वचनमाददे ॥ ३.१६८.४८ ॥
จากนั้นข้า ซึ่งมีใจจดจ่ออยู่กับอาวุธ ประนมมือทั้งสองขึ้น น้อมศีรษะถวายแด่ศรวะ แล้วจึงกล่าวถ้อยคำ
3.168.49
भगवानमे प्रसन्नश्चेदीप्सितोऽयं वरो मम ।
अस्त्राणीच्छाम्यहं ज्ञातुं यानि देवेषु कानिचित् ॥ ३.१६८.४९ ॥
หากพระผู้เป็นเจ้าทรงพอพระทัยในข้า พรนี้คือสิ่งที่ข้าปรารถนา ข้าปรารถนาจะรู้จักอาวุธทั้งหลายที่เทพเจ้าทรงมีอยู่ ไม่ว่าอาวุธใดก็ตาม
3.168.50
ददानीत्येव भगवानब्रवीत्र्यम्बकश्च माम् ।
रौद्रमस्त्रं मदीयं त्वामुपस्थास्यति पाण्डव ॥ ३.१६८.५० ॥
พระผู้เป็นเจ้าไตรยัมพกะตรัสกับข้าว่า "เราจะประทานให้" ข้าแต่ปาณฑพ อาวุธรุทรของเรา จะมาอยู่ใกล้เจ้า
3.168.51
प्रददौ च मम प्रीतः सोऽस्त्रं पाशुपतं प्रभुः ।
उवाच च महादेवो दत्त्वा मेऽस्त्रं सनातनम् ॥ ३.१६८.५१ ॥
ด้วยความพอพระทัย พระผู้เป็นเจ้าพระองค์นั้นจึงประทานอาวุธปาศุปตะแก่ข้า และพระมหาเทพ เมื่อพระราชทานอาวุธนิรันดร์นี้แก่ข้าแล้ว จึงตรัสว่า
3.168.52
न प्रयोज्यंभवेदेतन्मानुषेषु कथंचन ।
जगद्विनिर्दहेदेवमल्पतेजसि पातितम् ॥ ३.१६८.५२ ॥
อาวุธนี้ไม่อาจใช้กับมนุษย์ได้ในกรณีใดๆ เลย หากถูกยิงไปยังผู้มีพลังน้อย มันจะเผาผลาญโลกทั้งใบจนสิ้น
3.168.53
पीड्यमानन बलवत्प्रयोज्यंस्याद्धनंजय ।
अस्त्राणां प्रतिघाते च सर्वथैव प्रयोजयेः ॥ ३.१६८.५३ ॥
โอ้ธนัญชัย จะใช้ได้ก็ต่อเมื่อเจ้าถูกศัตรูผู้แข็งแกร่งกดดัน และเมื่ออาวุธทั้งหลายถูกต้านทาน เจ้าก็พึงใช้มันโดยประการทั้งปวง
3.168.54
ततोऽप्रतिहतं दिव्यं सर्वास्त्रप्रतिषेधनम् ।
मूर्तिमन्मे स्थितं पार्श्वे प्रसन्ने गोवृषध्वजे ॥ ३.१६८.५४ ॥
จากนั้น เมื่อพระผู้มีธงเป็นรูปโคทรงพอพระทัยแล้ว อาวุธทิพย์ที่ไม่มีอะไรขัดขวางได้ ซึ่งสามารถต้านทานอาวุธทั้งปวง ก็ปรากฏรูปเข้ามาประทับอยู่ข้างกายข้า
3.168.55
उत्सादनममित्राणां परसेनानिकर्तनम् ।
दुरासदं दुष्प्रसहं सुरदानवराक्षसैः ॥ ३.१६८.५५ ॥
เป็นอาวุธที่ทำลายศัตรู ตัดกองทัพของฝ่ายตรงข้าม ยากที่จะเข้าใกล้ และยากที่จะทนได้ แม้แต่เทพ ทานพ และรากษส
3.168.56
अनुज्ञातस्त्वहं तेन तत्रैव समुपाविशम् ।
प्रेक्षतश्चैवमे देवस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१६८.५६ ॥
เมื่อได้รับอนุญาตจากพระองค์แล้ว ข้าจึงนั่งลงอยู่ตรงนั้นเอง ขณะที่พระองค์ทอดพระเนตรข้าอยู่ เทพองค์นั้นก็หายไปที่นั่นเอง