Mahābhārata · Adhyāya 3.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.168.1
यथागतं गते शक्रे भ्रातृभिः सह संगतः ।
कृष्णया चैव बीभत्सुर्धर्मराजमपूजयत् ॥ ३.१६८.१ ॥
Quando Indra partiu como viera, Bībhatsu (Arjuna), reunido com os irmãos e com Kṛṣṇā, honrou o rei do dharma (Yudhiṣṭhira).
3.168.2
अभिवादयमानं तं मूर्ध्न्युपाघ्राय पाण्डवम् ।
हर्षगद्गदया वाचा प्रहृष्टोऽर्जुनमब्रवीत् ॥ ३.१६८.२ ॥
Beijando a cabeça daquele Pāṇḍava que se curvava diante dele, cheio de alegria, com voz embargada de emoção, falou a Arjuna.
3.168.3
कथमर्जुन कालोऽयं स्वर्गे रव्यतिगतस्तव ।
कथं चास्त्राण्यवाप्तानि देवराजश्च तोषितः ॥ ३.१६८.३ ॥
Arjuna, como passou este tempo para ti no céu? Como obtiveste as armas e como agradaste ao rei dos deuses?
3.168.4
सम्यग्वा ते गृहीतानि कच्चिदस्त्राणि पाण्डव ।
कच्चित्सुराधिपः प्रीतो रुद्रश्चास्त्राण्यदात्तव ॥ ३.१६८.४ ॥
Pāṇḍava, tomaste bem as armas? O senhor dos deuses ficou satisfeito, e Rudra te deu as suas armas?
3.168.5
यथा दृष्टश्च ते शक्रो भगवान्वा पिनाकधृत् ।
यथैवास्त्राण्यवाप्तानि यथैवाराधिताश्च ते ॥ ३.१६८.५ ॥
Como viste Śakra (Indra) ou o venerável portador do arco Pināka (Śiva), como obtiveste as armas e como os propiciaste.
3.168.6
यथोक्तवांस्त्वां भगवाञ्शतक्रतुररिंदम ।
कृतप्रियस्त्वयाऽस्मीति तस्य ते किं प्रियं कृतम् ॥ ३.१६८.६ ॥
Ó domador de inimigos, como o venerável Śatakratu (Indra) te disse: «Tu me fizeste um favor». Que favor lhe fizeste?
3.168.7
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महाद्युते ।
यथा तुष्टो महादेवो देवराजस्तथाऽनघ ॥ ३.१६८.७ ॥
Desejo ouvir isto em detalhe, ó radiante: como Mahādeva e o rei dos deuses ficaram satisfeitos, ó sem pecado.
3.168.8
यच्चापि वज्रपाणेस्तु प्रियं कृतमरिंदम ।
एतदाख्याहि मे सर्वमखिलेन धनंजय ॥ ३.१६८.८ ॥
E conta-me por completo todo o favor que Indra, o portador do raio, concedeu, ó vencedor de inimigos, ó Dhanaṃjaya.
3.168.9
शृणु हन्त महाराज विधिना येन दृष्टवान् ।
शतक्रतुमहं देवं भगवन्तं च शंकरम् ॥ ३.१६८.९ ॥
Ouve, ó grande rei, como, segundo o rito, vi Indra, o dos cem sacrifícios, e o bem-aventurado Śaṅkara.
3.168.10
विद्यामधीत्य तां राजंस्त्वयोक्तामरिमर्दन ।
भवता च समादिष्टस्तपसे प्रस्थितो वनम् ॥ ३.१६८.१० ॥
Tendo estudado aquele saber que ensinaste, ó rei, ó esmagador de inimigos, e instruído por ti, parti para a floresta para a penitência.
3.168.11
भृगुतुन्दमथो गत्वा काम्यकादास्थितस्तपः ।
एकरात्रोषितः कंचिदपश्यं ब्राह्मणं पथि ॥ ३.१६८.११ ॥
Então, tendo ido ao Bhṛgutuṅga e iniciado a austeridade a partir de Kāmyaka, após uma noite de permanência vi um brâmane no caminho.
3.168.12
स मामपृच्छत्कौन्तेय क्वासि गन्ता ब्रवीहि मे ।
तस्मा अवितथं सर्वमब्रवं कुरुनन्दन ॥ ३.१६८.१२ ॥
Ele me perguntou, ó filho de Kuntī: 'Para onde vais? Diz-me.' Então, ó alegria dos Kurus, contei-lhe tudo com verdade.
3.168.13
स तथ्यं मम तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणो राजसत्तम ।
अपूजयत मां राजन्प्रीतिमांश्चाभवन्मयि ॥ ३.१६८.१३ ॥
Tendo ouvido o meu relato verdadeiro, aquele brâmane, ó melhor dos reis, honrou-me, e, ó rei, ficou satisfeito comigo.
3.168.14
ततो मामब्रवीत्प्रीतस्तप आतिष्ठ भारत ।
तपस्वी नचिरेण त्वं द्रक्ष्यसे विबुधाधिषम् ॥ ३.१६८.१४ ॥
Então, satisfeito, disse-me: «Empreende austeridades, ó Bhārata; tornado asceta, em pouco tempo verás o senhor dos deuses.»
3.168.15
ततोऽहं वचनात्तस्य गिरिमारुह्य शैशिरम् ।
तपोऽतप्यं महाराज मासं मूलफलाशनः ॥ ३.१६८.१५ ॥
Então, por sua palavra, subi aquela montanha nevada e, ó grande rei, durante um mês pratiquei austeridades, alimentando-me de raízes e frutos.
3.168.16
द्वितीयश्चापि मे मासो जलं भक्षयतो गतः ।
निराहारस्तृतीयेऽथ मासे पाण्डवनन्दन ॥ ३.१६८.१६ ॥
Também o meu segundo mês passou bebendo apenas água; e depois, no terceiro mês, ó filho de Pāṇḍu, permaneci sem alimento.
3.168.17
ऊर्ध्वबाहुश्चतुर्थं तु मासमस्मि स्थितस्तदा ।
न च मे हीयते प्राणस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१६८.१७ ॥
No quarto mês, porém, permaneci de pé, com os braços erguidos; ainda assim o meu sopro vital não diminuiu, e aquilo se tornou como um prodígio.
3.168.18
पञ्चमे त्वथ संप्राप्ते प्रथमे दिवसे गते ।
वराहसंस्थितं भूतं मत्समीपं समागमत् ॥ ३.१६८.१८ ॥
Quando chegou o quinto mês e o primeiro dia já havia passado, um ser em forma de javali aproximou-se de mim.
3.168.19
निघ्नन्प्रोथेन पृथिवीं विलिखंश्चरणैरपि ।
संमार्जञ्जठरेणोर्वीं विवर्तंश्च मुहुर्मुहुः ॥ ३.१६८.१९ ॥
Golpeando a terra com o focinho, arranhando-a com as patas, varrendo o chão com a barriga, rolando repetidas vezes.
3.168.20
अनु तस्यापरं भूतं महत्कैरातसंस्थितम् ।
धनुर्बाणासिमत्प्राप्तं स्त्रीगणानुगतं तदा ॥ ३.१६८.२० ॥
Depois veio outro grande ser, de pé na forma de um Kirāta, portando arco, flechas e espada, acompanhado então por um grupo de mulheres.
3.168.21
ततोऽहं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
अताडयं शरेणाथ तद्भूतं रोमहर्षणम् ॥ ३.१६८.२१ ॥
Então peguei o arco e, com duas grandes aljavas inesgotáveis, atingi com uma flecha aquele ser que arrepiava os cabelos.
3.168.22
युपत्तं किरातस्तु विकृष्य बलवद्धनुः ।
अभ्याजघ्ने दृढतरं कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ ३.१६८.२२ ॥
Mas o Kirāta, puxando seu poderoso arco, golpeou-me com muita firmeza, como se fizesse a terra tremer.
3.168.23
सतु मामब्रवीद्राजन्मम पूर्वपरिग्रहः ।
मृगयाधर्ममुत्सृज्य किमर्थं ताडितस्त्वया ॥ ३.१६८.२३ ॥
Ele me disse: "Ó rei, esta era minha reivindicação anterior. Abandonando a lei da caça, por que me golpeaste?"
3.168.24
एष ते निशितैर्बाणैर्दर्पं हन्मि स्थिरो भव ।
संघर्षवान्महाकायस्ततो मामभ्यधावत ॥ ३.१६८.२४ ॥
"Eis que com flechas afiadas destruirei o teu orgulho; mantém-te firme." Então aquele de corpo grande, cheio de fúria, lançou-se sobre mim.
3.168.25
ततो गिरिमिवात्यर्थमावृणोन्मां महाशरैः ।
तं चाहं शरवर्षेण महता समवाकिरम् ॥ ३.१६८.२५ ॥
Então ele me cobriu completamente com grandes flechas, como uma montanha. E eu o cobri com uma grande chuva de flechas.
3.168.26
ततः शरैर्दीप्तमुखैर्यन्त्रितैरनु यन्त्रितैः ।
प्रत्यविध्यमहं तं तु वज्रैरिव शिलोच्चयम् ॥ ३.१६८.२६ ॥
Então o atingi de volta com flechas de pontas ardentes, controladas e que se seguiam, como se atinge um monte de rochas com raios.
3.168.27
तस्य तच्छतधा रूपमभवच्च सहस्रधा ।
तानि चास्य शरीराणि शरैरहमताडयम् ॥ ३.१६८.२७ ॥
Sua forma tornou-se cem vezes e mil vezes, e eu golpeei aqueles seus corpos com flechas.
3.168.28
पुनस्तानि शरीराणि एकीभूतानि भारत ।
अदृश्यन्त महाराज तान्यहं व्यधमं पुनः ॥ ३.१६८.२८ ॥
Ó Bhārata, aqueles corpos reapareceram novamente como um só. Ó grande rei, derrubei-os de novo.
3.168.29
अणुर्बृहच्छिरा भूत्वा बृहच्चाणुशिराः पुनः ।
एकीभूतस्तदा राजन्सोऽभ्यवर्तत मां युधि ॥ ३.१६८.२९ ॥
Tornando-se pequeno de cabeça grande e grande de cabeça pequena, ó rei, ele então se tornou um de novo e avançou contra mim na batalha.
3.168.30
यदाऽभिभवितुं बाणैर्न च शक्नोमि तं रणे ।
ततो महास्त्रमातिष्ठं वायव्यं भरतर्षभ ॥ ३.१६८.३० ॥
Quando não consegui vencê-lo com flechas na batalha, então, ó touro dos Bharatas, empunhei a grande arma chamada Vāyavya.
3.168.31
न चैनमशकं हन्तुं तदद्भुतमिवाभवत् ।
तस्मिन्प्रतिहते चास्त्रे विस्मयो मे महानभूत् ॥ ३.१६८.३१ ॥
Não consegui matá-lo; aquilo tornou-se algo maravilhoso. Quando aquela arma foi repelida, senti grande espanto.
3.168.32
तत्रापि च महाराज सविशेषमहं ततः ।
अस्त्रपूगेन महता रणे भूतमवाकिरम् ॥ ३.१६८.३२ ॥
Também ali, grande rei, então cobri especialmente aquela criatura na batalha com uma grande multidão de armas.
3.168.33
स्थूणाकर्णमथो जालं शरवर्षं शरोल्वणम् ।
शलभास्त्रमश्मवर्षं समास्थायाहमभ्ययाम् ॥ ३.१६८.३३ ॥
Empunhando o Sthūṇākarṇa, depois uma rede, uma chuva de flechas feroz de dardos, a arma Śalabha e uma chuva de pedras, avancei.
3.168.34
जग्रास प्रसभं तानि सर्वाण्यस्त्राणि मे नृप ।
तेषु सर्वेषु जग्धेषु ब्रह्मास्त्रं महदादिशम् ॥ ३.१६८.३४ ॥
Ó rei, aquilo engoliu à força todas as minhas armas. Quando todas foram engolidas, lancei a grande arma Brahmā.
3.168.35
ततः प्रज्वलितैर्बाणैः सर्वतश्चोपचीयत ।
उपचीयमानश्च तदा महास्त्रेण व्यवर्धत ॥ ३.१६८.३५ ॥
Então, de todos os lados, foi amontoado com flechas ardentes; e, à medida que se amontoava, cresceu pela grande arma.
3.168.36
ततः संतापिता लोका मत्प्रसूतेन तेजसा ।
क्षणएन हि दिशः स्वं च सर्वतो हि विदीपितं ॥ ३.१६८.३६ ॥
Então os mundos foram abrasados pelo fulgor nascido de mim; num instante, as direções e o próprio eu foram incendiados por todos os lados.
3.168.37
तदप्यस्त्रं महातेजाः क्षणेनैव व्यशामयत् ।
ब्र्हमास्त्रे तु हते राजन्भयं मां महदाविशत् ॥ ३.१६८.३७ ॥
Aquele de grande esplendor também apaziguou aquela arma num instante. Mas quando a arma de Brahmā foi atingida, ó rei, um grande medo entrou em mim.
3.168.38
ततोऽहं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
सहसाऽभ्यहनं भूतं तान्यप्यस्त्राण्यभक्षयत् ॥ ३.१६८.३८ ॥
Então peguei meu arco e, igualmente, duas grandes aljavas inesgotáveis, e de repente golpeei aquele espírito. Ele devorou também aquelas armas.
3.168.39
एतेष्वस्त्रेषु भूतेन भक्षितेष्वायुधेषु च ।
मम तस् च भूतस्य बाहुयुद्धमवर्तत ॥ ३.१६८.३९ ॥
Quando aquele espírito devorou estas armas e armas de arremesso, travou-se um combate corpo a corpo entre mim e ele.
3.168.40
व्यायामं मुष्टिभिः कृत्वा तलैरभिसमाहतौ ।
अपायच्च तद्भूतमहं चापातयं महीम् ॥ ३.१६८.४० ॥
Esforçando-me com os punhos e golpeando-nos com as palmas, fiz aquele espírito cair e o derrubei no chão.
3.168.41
ततः प्रहस्य तद्भूतं तत्रैवान्तरधीयत ।
सह स्त्रीभिर्महाराज पश्यतो मेऽद्भुतोपमम् ॥ ३.१६८.४१ ॥
Então aquele espírito, rindo, desapareceu ali mesmo junto com as mulheres, ó grande rei, enquanto eu observava: uma maravilha de se ver.
3.168.42
मुख्यं कृत्वा स भगवांस्ततोऽन्यद्रूपमात्मनः ।
दिव्यमेव महाराज वरानोऽद्भुतमम्बरम् ॥ ३.१६८.४२ ॥
Então aquele bem-aventurado, deixando sua forma principal, ó grande rei, assumiu outra forma divina e vestiu uma veste excelente e maravilhosa.
3.168.43
हित्वा किरातरूपं च भगवांस्त्रिदशेश्वरः ।
स्वरूपं दिव्यमास्थाय तस्यौ महेश्वरः ॥ ३.१६८.४३ ॥
Tendo abandonado a forma de caçador, o bem-aventurado senhor dos trinta deuses assumiu sua forma divina e ficou como o Grande Senhor.
3.168.44
सोऽदृश्यत ततः साक्षाद्भगवान्गोवृषध्वजः ।
धनुर्गृह्यतदा पाणौ बहुरूपः पिनाकधृत् ॥ ३.१६८.४४ ॥
Então o bem-aventurado de bandeira com touro apareceu pessoalmente, com o arco na mão, de muitas formas, portador do Pināka.
3.168.45
स मामभ्येत्य समरे तथैवाभिमुखं स्थितम् ।
शूलपाणिरथोवाच तुष्टोस्मीति परंतप ॥ ३.१६८.४५ ॥
Ele se aproximou de mim, que estava de frente para ele na batalha, e o portador do tridente disse: «Ó abrasador de inimigos, estou satisfeito.»
3.168.46
ततस्तद्धनुरादाय तूणौ चाक्षय्यसायकौ ।
प्रादान्ममैव भगवान्वरयस्वेति चाब्रवीत् ॥ ३.१६८.४६ ॥
Então ele pegou aquele arco e os dois aljavas com flechas inesgotáveis, deu-os a mim, e o bem-aventurado disse: «Pede uma dádiva.»
3.168.47
तुष्टोस्मि तव कौन्तेय ब्रूहि किं करवाणि ते ।
मनोगतं वीर यत्ते तद्ब्रूहि वितराम्यहम्।
अमरत्वमपाहाय ब्रूहि यत्ते मनोगतम् ॥ ३.१६८.४७ ॥
«Filho de Kuntī, estou satisfeito contigo. Diz, o que farei por ti? Herói, fala o que está em tua mente, eu te concederei. Deixando de lado a imortalidade, fala o que está em tua mente.»
3.168.48
ततः प्राञ्डलिरेवाहमस्त्रेषु कृतमानसः ।
प्रणम्य शिरसा शर्वं ततो वचनमाददे ॥ ३.१६८.४८ ॥
Então eu, com a mente voltada para as armas, uni as palmas, inclinei a cabeça diante de Śarva e comecei a falar.
3.168.49
भगवानमे प्रसन्नश्चेदीप्सितोऽयं वरो मम ।
अस्त्राणीच्छाम्यहं ज्ञातुं यानि देवेषु कानिचित् ॥ ३.१६८.४९ ॥
Se o bem-aventurado está satisfeito comigo, este é o favor que desejo: quero conhecer todas as armas que existem entre os deuses.
3.168.50
ददानीत्येव भगवानब्रवीत्र्यम्बकश्च माम् ।
रौद्रमस्त्रं मदीयं त्वामुपस्थास्यति पाण्डव ॥ ३.१६८.५० ॥
"Eu o darei", disse-me o bem-aventurado Tryambaka. Ó Pāṇḍava, minha arma terrível virá a ti.
3.168.51
प्रददौ च मम प्रीतः सोऽस्त्रं पाशुपतं प्रभुः ।
उवाच च महादेवो दत्त्वा मेऽस्त्रं सनातनम् ॥ ३.१६८.५१ ॥
Satisfeito, aquele senhor me deu a arma Pāśupata; e Mahādeva, tendo-me dado esta arma eterna, falou.
3.168.52
न प्रयोज्यंभवेदेतन्मानुषेषु कथंचन ।
जगद्विनिर्दहेदेवमल्पतेजसि पातितम् ॥ ३.१६८.५२ ॥
Esta arma nunca deve ser usada contra os homens de modo algum: se for lançada contra alguém de pouco poder, queimaria o mundo inteiro.
3.168.53
पीड्यमानन बलवत्प्रयोज्यंस्याद्धनंजय ।
अस्त्राणां प्रतिघाते च सर्वथैव प्रयोजयेः ॥ ३.१६८.५३ ॥
Ó Dhanaṃjaya, deve ser usada somente quando estiveres pressionado por um forte; e quando as armas forem contrariadas, deves empregá-la por completo.
3.168.54
ततोऽप्रतिहतं दिव्यं सर्वास्त्रप्रतिषेधनम् ।
मूर्तिमन्मे स्थितं पार्श्वे प्रसन्ने गोवृषध्वजे ॥ ३.१६८.५४ ॥
Então, estando satisfeito o senhor do estandarte do touro, aquela arma divina, invencível, que repele todas as armas, esteve de pé ao meu lado, encarnada.
3.168.55
उत्सादनममित्राणां परसेनानिकर्तनम् ।
दुरासदं दुष्प्रसहं सुरदानवराक्षसैः ॥ ३.१६८.५५ ॥
Aniquilador dos inimigos, que corta o exército adversário, inacessível e insuportável mesmo para deuses, dānavas e rākṣasas.
3.168.56
अनुज्ञातस्त्वहं तेन तत्रैव समुपाविशम् ।
प्रेक्षतश्चैवमे देवस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१६८.५६ ॥
Tendo sido por ele autorizado, sentei-me ali mesmo. Enquanto me olhava, o deus desapareceu ali mesmo.