ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.168.1
यथागतं गते शक्रे भ्रातृभिः सह संगतः ।
कृष्णया चैव बीभत्सुर्धर्मराजमपूजयत् ॥ ३.१६८.१ ॥
ਇੰਦਰ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬੀਭਤਸੂ (ਅਰਜੁਨ) ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ।
3.168.2
अभिवादयमानं तं मूर्ध्न्युपाघ्राय पाण्डवम् ।
हर्षगद्गदया वाचा प्रहृष्टोऽर्जुनमब्रवीत् ॥ ३.१६८.२ ॥
ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਉਸ ਪਾਂਡਵ ਦਾ ਸਿਰ ਸੁੰਘ ਕੇ ਚੁੰਮ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗਦ-ਗਦ ਵਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
3.168.3
कथमर्जुन कालोऽयं स्वर्गे रव्यतिगतस्तव ।
कथं चास्त्राण्यवाप्तानि देवराजश्च तोषितः ॥ ३.१६८.३ ॥
ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਇਹ ਸਮਾਂ ਕਿਵੇਂ ਬੀਤਿਆ? ਅਸਤ੍ਰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵਰਾਜ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ?
3.168.4
सम्यग्वा ते गृहीतानि कच्चिदस्त्राणि पाण्डव ।
कच्चित्सुराधिपः प्रीतो रुद्रश्चास्त्राण्यदात्तव ॥ ३.१६८.४ ॥
ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਕੀ ਤੂੰ ਅਸਤ੍ਰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤੇ? ਕੀ ਦੇਵਰਾਜ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਕੀ ਰੁਦਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤੇ?
3.168.5
यथा दृष्टश्च ते शक्रो भगवान्वा पिनाकधृत् ।
यथैवास्त्राण्यवाप्तानि यथैवाराधिताश्च ते ॥ ३.१६८.५ ॥
ਤੂੰ ਸ਼ਕ੍ਰ (ਇੰਦਰ) ਜਾਂ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ (ਸ਼ਿਵ) ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਿਆ, ਕਿਵੇਂ ਅਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ?
3.168.6
यथोक्तवांस्त्वां भगवाञ्शतक्रतुररिंदम ।
कृतप्रियस्त्वयाऽस्मीति तस्य ते किं प्रियं कृतम् ॥ ३.१६८.६ ॥
ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਦਮਨ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਕਿ 'ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ' — ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਪਿਆਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ?
3.168.7
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महाद्युते ।
यथा तुष्टो महादेवो देवराजस्तथाऽनघ ॥ ३.१६८.७ ॥
ਹੇ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ, ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ, ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।
3.168.8
यच्चापि वज्रपाणेस्तु प्रियं कृतमरिंदम ।
एतदाख्याहि मे सर्वमखिलेन धनंजय ॥ ३.१६८.८ ॥
ਹੇ ਅਰਿੰਦਮ, ਵਜ੍ਰਪਾਣੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਜੋ ਉਪਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਧਨੰਜਯ।
3.168.9
शृणु हन्त महाराज विधिना येन दृष्टवान् ।
शतक्रतुमहं देवं भगवन्तं च शंकरम् ॥ ३.१६८.९ ॥
ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜਿਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
3.168.10
विद्यामधीत्य तां राजंस्त्वयोक्तामरिमर्दन ।
भवता च समादिष्टस्तपसे प्रस्थितो वनम् ॥ ३.१६८.१० ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਦੱਸੀ ਹੋਈ ਉਹ ਵਿੱਦਿਆ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਹੇ ਅਰਿਮਰਦਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤਪ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ।
3.168.11
भृगुतुन्दमथो गत्वा काम्यकादास्थितस्तपः ।
एकरात्रोषितः कंचिदपश्यं ब्राह्मणं पथि ॥ ३.१६८.११ ॥
ਫਿਰ ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਗ ਜਾ ਕੇ, ਕਾਮਯਕ ਤੋਂ ਤਪ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
3.168.12
स मामपृच्छत्कौन्तेय क्वासि गन्ता ब्रवीहि मे ।
तस्मा अवितथं सर्वमब्रवं कुरुनन्दन ॥ ३.१६८.१२ ॥
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਦੱਸ। ਤਦ ਹੇ ਕੁਰੂਨੰਦਨ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
3.168.13
स तथ्यं मम तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणो राजसत्तम ।
अपूजयत मां राजन्प्रीतिमांश्चाभवन्मयि ॥ ३.१६८.१३ ॥
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
3.168.14
ततो मामब्रवीत्प्रीतस्तप आतिष्ठ भारत ।
तपस्वी नचिरेण त्वं द्रक्ष्यसे विबुधाधिषम् ॥ ३.१६८.१४ ॥
ਫਿਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਭਾਰਤ, ਤਪ ਕਰ; ਤਪਸਵੀ ਬਣ ਕੇ ਤੂੰ ਛੇਤੀ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ।'
3.168.15
ततोऽहं वचनात्तस्य गिरिमारुह्य शैशिरम् ।
तपोऽतप्यं महाराज मासं मूलफलाशनः ॥ ३.१६८.१५ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਂ ਉਸ ਬਰਫ਼ੀਲੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਤਪ ਕੀਤਾ।
3.168.16
द्वितीयश्चापि मे मासो जलं भक्षयतो गतः ।
निराहारस्तृतीयेऽथ मासे पाण्डवनन्दन ॥ ३.१६८.१६ ॥
ਦੂਜਾ ਮਹੀਨਾ ਵੀ ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਬਿਤਾਇਆ; ਫਿਰ ਤੀਜੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਾਂਡੂਨੰਦਨ, ਮੈਂ ਨਿਰਾਹਾਰ ਰਿਹਾ।
3.168.17
ऊर्ध्वबाहुश्चतुर्थं तु मासमस्मि स्थितस्तदा ।
न च मे हीयते प्राणस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१६८.१७ ॥
ਚੌਥੇ ਮਹੀਨੇ ਮੈਂ ਬਾਹਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਕਰਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ; ਫਿਰ ਵੀ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਾਣ ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਅਦਭੁਤ ਹੋ ਗਿਆ।
3.168.18
पञ्चमे त्वथ संप्राप्ते प्रथमे दिवसे गते ।
वराहसंस्थितं भूतं मत्समीपं समागमत् ॥ ३.१६८.१८ ॥
ਪੰਜਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਆਉਣ ਤੇ, ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਬੀਤਣ ਤੇ, ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
3.168.19
निघ्नन्प्रोथेन पृथिवीं विलिखंश्चरणैरपि ।
संमार्जञ्जठरेणोर्वीं विवर्तंश्च मुहुर्मुहुः ॥ ३.१६८.१९ ॥
ਥੁੱਥਣੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਠੋਕਦਾ, ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਖਰੋਚਦਾ, ਢਿੱਡ ਨਾਲ ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਝਾੜਦਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲੋਟਦਾ।
3.168.20
अनु तस्यापरं भूतं महत्कैरातसंस्थितम् ।
धनुर्बाणासिमत्प्राप्तं स्त्रीगणानुगतं तदा ॥ ३.१६८.२० ॥
ਫਿਰ ਕਿਰਾਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਜੀਵ ਆਇਆ; ਧਨੁਸ਼, ਬਾਣ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ।
3.168.21
ततोऽहं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
अताडयं शरेणाथ तद्भूतं रोमहर्षणम् ॥ ३.१६८.२१ ॥
ਫਿਰ ਮੈਂ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਅਖੁੱਟ ਦੋ ਵੱਡੇ ਤਰਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਬਾਣ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
3.168.22
युपत्तं किरातस्तु विकृष्य बलवद्धनुः ।
अभ्याजघ्ने दृढतरं कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ ३.१६८.२२ ॥
ਪਰ ਕਿਰਾਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਲਵਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੰਬਾਉਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਬੜੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
3.168.23
सतु मामब्रवीद्राजन्मम पूर्वपरिग्रहः ।
मृगयाधर्ममुत्सृज्य किमर्थं ताडितस्त्वया ॥ ३.१६८.२३ ॥
ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ। ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਮਾਰਿਆ?"
3.168.24
एष ते निशितैर्बाणैर्दर्पं हन्मि स्थिरो भव ।
संघर्षवान्महाकायस्ततो मामभ्यधावत ॥ ३.१६८.२४ ॥
"ਲੈ, ਤਿੱਖੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੰਕਾਰ ਤੋੜਦਾ ਹਾਂ; ਅਡੋਲ ਰਹੁ।" ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਝਪਟਿਆ।
3.168.25
ततो गिरिमिवात्यर्थमावृणोन्मां महाशरैः ।
तं चाहं शरवर्षेण महता समवाकिरम् ॥ ३.१६८.२५ ॥
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਪਰਬਤ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢਕ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਹਾਨ ਬਾਣਵਰਖਾ ਨਾਲ ਢਕ ਦਿੱਤਾ।
3.168.26
ततः शरैर्दीप्तमुखैर्यन्त्रितैरनु यन्त्रितैः ।
प्रत्यविध्यमहं तं तु वज्रैरिव शिलोच्चयम् ॥ ३.१६८.२६ ॥
ਫਿਰ ਮੈਂ ਚਮਕਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਕਾਬੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ; ਜਿਵੇਂ ਵਜ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ।
3.168.27
तस्य तच्छतधा रूपमभवच्च सहस्रधा ।
तानि चास्य शरीराणि शरैरहमताडयम् ॥ ३.१६८.२७ ॥
ਉਸਦਾ ਉਹ ਰੂਪ ਸੌ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
3.168.28
पुनस्तानि शरीराणि एकीभूतानि भारत ।
अदृश्यन्त महाराज तान्यहं व्यधमं पुनः ॥ ३.१६८.२८ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਫਿਰ ਉਹ ਸਰੀਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਦਿਸਣ ਲੱਗੇ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
3.168.29
अणुर्बृहच्छिरा भूत्वा बृहच्चाणुशिराः पुनः ।
एकीभूतस्तदा राजन्सोऽभ्यवर्तत मां युधि ॥ ३.१६८.२९ ॥
ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੱਡੇ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਛੋਟੇ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਫਿਰ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਆਇਆ।
3.168.30
यदाऽभिभवितुं बाणैर्न च शक्नोमि तं रणे ।
ततो महास्त्रमातिष्ठं वायव्यं भरतर्षभ ॥ ३.१६८.३० ॥
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਹਰਾ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਤਦ ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਵਾਯਵਯ ਨਾਮਕ ਮਹਾਅਸਤਰ ਚੁੱਕਿਆ।
3.168.31
न चैनमशकं हन्तुं तदद्भुतमिवाभवत् ।
तस्मिन्प्रतिहते चास्त्रे विस्मयो मे महानभूत् ॥ ३.१६८.३१ ॥
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ; ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਅਸਤ੍ਰ ਦੇ ਰੋਕੇ ਜਾਣ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ।
3.168.32
तत्रापि च महाराज सविशेषमहं ततः ।
अस्त्रपूगेन महता रणे भूतमवाकिरम् ॥ ३.१६८.३२ ॥
ਉੱਥੇ ਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਰਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ।
3.168.33
स्थूणाकर्णमथो जालं शरवर्षं शरोल्वणम् ।
शलभास्त्रमश्मवर्षं समास्थायाहमभ्ययाम् ॥ ३.१६८.३३ ॥
ਸਥੂਣਾਕਰਣ, ਫਿਰ ਜਾਲ, ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ, ਸ਼ਲਭਾਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
3.168.34
जग्रास प्रसभं तानि सर्वाण्यस्त्राणि मे नृप ।
तेषु सर्वेषु जग्धेषु ब्रह्मास्त्रं महदादिशम् ॥ ३.१६८.३४ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਸਤ੍ਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਿਗਲ ਲਏ। ਉਹ ਸਭ ਨਿਗਲੇ ਜਾਣ ਤੇ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸਤ੍ਰ ਚਲਾਇਆ।
3.168.35
ततः प्रज्वलितैर्बाणैः सर्वतश्चोपचीयत ।
उपचीयमानश्च तदा महास्त्रेण व्यवर्धत ॥ ३.१६८.३५ ॥
ਫਿਰ ਬਲਦੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਉਹ ਭਰ ਗਿਆ; ਭਰਦਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਮਹਾ ਅਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਵਧਿਆ।
3.168.36
ततः संतापिता लोका मत्प्रसूतेन तेजसा ।
क्षणएन हि दिशः स्वं च सर्वतो हि विदीपितं ॥ ३.१६८.३६ ॥
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਲੋਕ ਤਪਾਏ ਗਏ; ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੀ ਸਭ ਪਾਸਿਓਂ ਬਲ ਉੱਠੇ।
3.168.37
तदप्यस्त्रं महातेजाः क्षणेनैव व्यशामयत् ।
ब्र्हमास्त्रे तु हते राजन्भयं मां महदाविशत् ॥ ३.१६८.३७ ॥
ਉਸ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਨੇ ਉਸ ਅਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਪਲ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਹਮਾਸਤ੍ਰ ਦੇ ਹਤ ਹੋਣ ਤੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡਾ ਭੈ ਸਮਾ ਗਿਆ।
3.168.38
ततोऽहं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
सहसाऽभ्यहनं भूतं तान्यप्यस्त्राण्यभक्षयत् ॥ ३.१६८.३८ ॥
ਫਿਰ ਮੈਂ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋ ਅਕਸ਼ੈ ਵੱਡੇ ਤਰਕਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਭੂਤ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਅਸਤ੍ਰ ਵੀ ਨਿਗਲ ਲਏ।
3.168.39
एतेष्वस्त्रेषु भूतेन भक्षितेष्वायुधेषु च ।
मम तस् च भूतस्य बाहुयुद्धमवर्तत ॥ ३.१६८.३९ ॥
ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਭੂਤ ਨੇ ਨਿਗਲ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਉਸ ਭੂਤ ਵਿਚਕਾਰ ਬਾਹੂਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
3.168.40
व्यायामं मुष्टिभिः कृत्वा तलैरभिसमाहतौ ।
अपायच्च तद्भूतमहं चापातयं महीम् ॥ ३.१६८.४० ॥
ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ, ਤਲੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਭੂਤ ਨੂੰ ਡੇਗ ਦਿੱਤਾ; ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
3.168.41
ततः प्रहस्य तद्भूतं तत्रैवान्तरधीयत ।
सह स्त्रीभिर्महाराज पश्यतो मेऽद्भुतोपमम् ॥ ३.१६८.४१ ॥
ਫਿਰ ਉਹ ਭੂਤ ਹੱਸ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਹੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਹਾਰਾਜ, ਮੇਰੇ ਵੇਖਦਿਆਂ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਵਰਗਾ ਸੀ।
3.168.42
मुख्यं कृत्वा स भगवांस्ततोऽन्यद्रूपमात्मनः ।
दिव्यमेव महाराज वरानोऽद्भुतमम्बरम् ॥ ३.१६८.४२ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਹੋਰ ਦਿਵ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ; ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਵਸਤਰ ਵੀ ਪਹਿਨਿਆ।
3.168.43
हित्वा किरातरूपं च भगवांस्त्रिदशेश्वरः ।
स्वरूपं दिव्यमास्थाय तस्यौ महेश्वरः ॥ ३.१६८.४३ ॥
ਭਗਵਾਨ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰ ਨੇ ਕਿਰਾਤ ਰੂਪ ਤਿਆਗ ਕੇ ਆਪਣਾ ਦਿਵਿਆ ਸਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ।
3.168.44
सोऽदृश्यत ततः साक्षाद्भगवान्गोवृषध्वजः ।
धनुर्गृह्यतदा पाणौ बहुरूपः पिनाकधृत् ॥ ३.१६८.४४ ॥
ਫਿਰ ਗੋਵ੍ਰਿਸ਼ਧ੍ਵਜ ਭਗਵਾਨ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਦਿਸੇ। ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੀ ਉਹ ਬਹੁਰੂਪ ਅਤੇ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਸਨ।
3.168.45
स मामभ्येत्य समरे तथैवाभिमुखं स्थितम् ।
शूलपाणिरथोवाच तुष्टोस्मीति परंतप ॥ ३.१६८.४५ ॥
ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਪਰੰਤਪ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।'
3.168.46
ततस्तद्धनुरादाय तूणौ चाक्षय्यसायकौ ।
प्रादान्ममैव भगवान्वरयस्वेति चाब्रवीत् ॥ ३.१६८.४६ ॥
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ਯ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੋ ਤਰਕਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਵਰ ਮੰਗ।'
3.168.47
तुष्टोस्मि तव कौन्तेय ब्रूहि किं करवाणि ते ।
मनोगतं वीर यत्ते तद्ब्रूहि वितराम्यहम्।
अमरत्वमपाहाय ब्रूहि यत्ते मनोगतम् ॥ ३.१६८.४७ ॥
'ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਦੱਸ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਹੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ ਉਹ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਉਹ ਦਿਆਂਗਾ। ਅਮਰਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ ਉਹ ਦੱਸ।'
3.168.48
ततः प्राञ्डलिरेवाहमस्त्रेषु कृतमानसः ।
प्रणम्य शिरसा शर्वं ततो वचनमाददे ॥ ३.१६८.४८ ॥
ਫਿਰ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾਈ ਬੈਠਾ ਮੈਂ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਬੋਲਣ ਲੱਗਾ।
3.168.49
भगवानमे प्रसन्नश्चेदीप्सितोऽयं वरो मम ।
अस्त्राणीच्छाम्यहं ज्ञातुं यानि देवेषु कानिचित् ॥ ३.१६८.४९ ॥
ਜੇ ਭਗਵਾਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਇੱਛਤ ਵਰ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜੋ ਵੀ ਅਸਤ੍ਰ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
3.168.50
ददानीत्येव भगवानब्रवीत्र्यम्बकश्च माम् ।
रौद्रमस्त्रं मदीयं त्वामुपस्थास्यति पाण्डव ॥ ३.१६८.५० ॥
'ਦਿਆਂਗਾ' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਮੇਰਾ ਰੌਦ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ।
3.168.51
प्रददौ च मम प्रीतः सोऽस्त्रं पाशुपतं प्रभुः ।
उवाच च महादेवो दत्त्वा मेऽस्त्रं सनातनम् ॥ ३.१६८.५१ ॥
ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਾਸ਼ੂਪਤ ਅਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਨਾਤਨ ਅਸਤ੍ਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ।
3.168.52
न प्रयोज्यंभवेदेतन्मानुषेषु कथंचन ।
जगद्विनिर्दहेदेवमल्पतेजसि पातितम् ॥ ३.१६८.५२ ॥
ਇਹ ਅਸਤ੍ਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਅਲਪ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਚਲਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਜਗਤ ਨੂੰ ਹੀ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।
3.168.53
पीड्यमानन बलवत्प्रयोज्यंस्याद्धनंजय ।
अस्त्राणां प्रतिघाते च सर्वथैव प्रयोजयेः ॥ ३.१६८.५३ ॥
ਹੇ ਧਨੰਜਯ, ਬਲਵਾਨ ਦੁਆਰਾ ਪੀੜਤ ਹੋਣ ਤੇ ਹੀ ਇਹ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਘਾਤ ਸਮੇਂ ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਹੀ ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨਾ।
3.168.54
ततोऽप्रतिहतं दिव्यं सर्वास्त्रप्रतिषेधनम् ।
मूर्तिमन्मे स्थितं पार्श्वे प्रसन्ने गोवृषध्वजे ॥ ३.१६८.५४ ॥
ਤਦ ਗੋਵ੍ਰਿਸ਼ਧ੍ਵਜ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਤੇ, ਅਪ੍ਰਤਿਹਤ, ਦਿਵ੍ਯ, ਸਾਰੇ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਅਸਤ੍ਰ ਮੂਰਤੀਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ।
3.168.55
उत्सादनममित्राणां परसेनानिकर्तनम् ।
दुरासदं दुष्प्रसहं सुरदानवराक्षसैः ॥ ३.१६८.५५ ॥
ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀ ਫ਼ੌਜ ਨੂੰ ਵੱਢਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਰਾਸਦ ਅਤੇ ਅਸਹਿ।
3.168.56
अनुज्ञातस्त्वहं तेन तत्रैव समुपाविशम् ।
प्रेक्षतश्चैवमे देवस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१६८.५६ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖਦਿਆਂ ਵੇਖਦਿਆਂ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਉੱਥੇ ਹੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ।