మహాభారతం · అధ్యాయం 3.169
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.169.1
ततस्तामवसं प्रीतो रजनीं तत्र भारत ।
प्रसादाद्देवदेवस्यत्र्यम्बकस्य महात्मनः ॥ ३.१६९.१ ॥
అర్జునుడు పలికెను: ఓ భారతా, అప్పుడు సంతోషముతో నేను అక్కడ ఆ రాత్రి గడిపితిని, దేవదేవుడు, మహాత్ముడైన త్ర్యంబకుని (శివుని) అనుగ్రహముచేత.
3.169.2
व्युषितो रजनीं चाहंकृत्वापौर्वाह्णिकीः क्रियाः ।
अपश्यं तं द्विजश्रेष्ठं दृष्टवानस्मि यं पुरा ॥ ३.१६९.२ ॥
రాత్రి గడిపి, పూర్వాహ్న కర్మలను చేసి, ఇంతకు ముందు నేను చూసిన ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడిని చూశాను.
3.169.3
तस्मै चाहं यथावृत्तं सर्वमेव न्यवेदयम् ।
भगवन्तं महादेवं समेतोस्मीति भारत ॥ ३.१६९.३ ॥
జరిగినదంతా ఉన్నది ఉన్నట్టు నేను ఆయనకు నివేదించాను — భారతా, భగవానుడైన మహాదేవుని నేను కలిశానని.
3.169.4
स मामुवाच राजेन्द्र प्रीयमाणो द्विजोत्तमः ।
दृष्टस्त्वया महादेवो यथा नान्येन केनचित् ॥ ३.१६९.४ ॥
ఆయన సంతోషించి నాతో ఇలా అన్నాడు — రాజేంద్రా, మహాదేవుడిని ఇతరులెవరూ చూడని విధంగా నీవు చూశావు.
3.169.5
समेतं लोकपालैस्तु सर्वैर्वैवस्वतादिभिः ।
द्रष्टास्यनघ देवेन्द्रं स च तेऽस्त्राणि दास्यति ॥ ३.१६९.५ ॥
ఓ పాపరహితుడా, వైవస్వతుడు మొదలైన సర్వ లోకపాలకులతో కూడిన దేవేంద్రుడిని నీవు చూస్తావు; ఆయన నీకు అస్త్రాలను ఇస్తాడు.
3.169.6
एवमुक्त्वा स मां राजन्नाश्लिष्य च पुनः पुनः ।
अगच्छत्स यथाकामं ब्राह्मणः सूर्यसन्निभः ॥ ३.१६९.६ ॥
ఓ రాజా, ఇలా చెప్పి, సూర్యునితో సమానమైన ఆ బ్రాహ్మణుడు నన్ను మళ్ళీ మళ్ళీ కౌగిలించుకొని, తన ఇష్టానుసారం వెళ్ళిపోయాడు.
3.169.7
अथापराह्णे तस्याह्नः प्रावात्पुण्यः समीरणः ।
पुनर्नवमिमं लोकं कुर्वन्निव सपत्नहन् ॥ ३.१६९.७ ॥
ఆ రోజు అపరాహ్ణంలో ఒక పవిత్రమైన గాలి వీచింది; అది ఈ లోకాన్ని మళ్ళీ కొత్తగా చేస్తున్నట్లు, ఓ శత్రుసంహారీ.
3.169.8
दिव्यानि चैव माल्यानि सुगन्धीनि नवानि च ।
शैशिरस्य गिरे पादे प्रादुरासन्समीपतः ॥ ३.१६९.८ ॥
శైశిర పర్వతపు పాదం దగ్గర దివ్యమైన, సుగంధభరితమైన, కొత్త పూలమాలలు కూడా ప్రత్యక్షమయ్యాయి.
3.169.9
वादित्राणिच दिव्यानि सुघोषाणि समन्ततः ।
स्तुतयश्चेन्द्रसंयुक्ता अश्रूयन्त मनोहराः ॥ ३.१६९.९ ॥
అన్ని వైపులా దివ్యమైన, మధురంగా మోగే వాద్యాలు వినిపించాయి; ఇంద్రునికి సంబంధించిన మనోహరమైన స్తుతులు కూడా వినిపించాయి.
3.169.10
गणाश्चाप्सरसां तत्रगन्धर्वाणां तथैव च ।
पुरस्ताद्देवदेवस्य जगुर्गीतानि सर्वशः ॥ ३.१६९.१० ॥
అక్కడ అప్సరసల గణాలు, గంధర్వుల గణాలు కూడా దేవదేవుని ముందు పూర్తిగా గీతాలు పాడాయి.
3.169.11
मरुतां च गणास्तत्र देवयानैरुपागमन् ।
महेन्द्रानुचरा ये च देवसद्मनिवासिनः ॥ ३.१६९.११ ॥
అక్కడ మరుత్తుల గణాలు కూడా దేవయానాలపై వచ్చాయి; మహేంద్రుని అనుచరులు, దేవలోకంలో నివసించేవారు కూడా వచ్చారు.
3.169.12
ततो मरुत्वानहरिभिर्युक्तैर्वाहैः स्वलंकृतैः ।
शचीसहायस्तत्रायात्सह सर्वैस्तदाऽमरैः ॥ ३.१६९.१२ ॥
అప్పుడు మరుత్వానుడు (ఇంద్రుడు) బాగా అలంకరించిన హరి అశ్వాలు పూన్చిన రథాలపై శచీదేవితో అక్కడికి వచ్చాడు; అప్పుడు అమరులందరితో కలిసి.
3.169.13
एतस्मिन्नैव काले तु कुबेरो नरवाहनः ।
दर्शयामास मां राजँल्लक्ष्म्या परमया युतः ॥ ३.१६९.१३ ॥
అదే సమయంలో నరవాహనుడైన కుబేరుడు పరమ శోభతో కూడి నాకు కనిపించాడు, ఓ రాజా.
3.169.14
दक्षिणस्यां दिशि यमं प्रत्यपश्यं व्यस्थितम् ।
वरुणं देवराजं च यथास्थानमवस्थितम् ॥ ३.१६९.१४ ॥
దక్షిణ దిక్కున నిలిచి ఉన్న యముడిని, వరుణుడిని, దేవరాజు ఇంద్రుడిని వారివారి స్థానాల్లో ఉన్నట్లు నేను చూశాను.
3.169.15
ते मामूचुर्महाराज सान्त्वयित्वा सुरर्षभाः ।
सव्यसाचिन्निरीक्षास्माँल्लोकपालानवस्थितान् ॥ ३.१६९.१५ ॥
ఆ దేవశ్రేష్ఠులు నన్ను ఓదార్చి ఇలా అన్నారు: "మహారాజా, సవ్యసాచీ, లోకపాలురైన మమ్మల్ని చూడు."
3.169.16
सुरकार्यार्थसिद्ध्यर्थं दृष्टवानसि शंकरम् ।
अस्मत्तोऽपि गृहाण त्वमस्त्राणीति समन्ततः ॥ ३.१६९.१६ ॥
దేవకార్య సిద్ధి కోసం నువ్వు శంకరుడిని చూశావు; మా నుండి కూడా అన్ని వైపులనుండి అస్త్రాలను స్వీకరించు.
3.169.17
ततोऽहं प्रयतो भूत्वा प्रणिपत्य सुरर्षभान् ।
प्रत्यगृह्णां तदाऽस्त्राणि महान्ति विविधानि च ॥ ३.१६९.१७ ॥
అప్పుడు నేను నియమంతో ఉండి, ఆ దేవశ్రేష్ఠులకు నమస్కరించి, అప్పుడు వివిధమైన మహా అస్త్రాలను స్వీకరించాను.
3.169.18
गृहीतास्त्रस्ततो देवैरनुज्ञातोस्मि भारत ।
अथ देवा ययुः सर्वेयथागतमरिंदम ॥ ३.१६९.१८ ॥
అస్త్రాలను స్వీకరించిన తరువాత దేవతలు నాకు అనుమతి ఇచ్చారు, ఓ భారతా; అప్పుడు దేవతలంతా, ఓ అరిందమా, వచ్చిన మార్గంలోనే వెళ్ళిపోయారు.
3.169.19
मघवानपि मां देवो रथमारोप्य सुप्रभम् ।
उवाच भगवान्वाक्यं स्मयन्निव महायशाः ॥ ३.१६९.१९ ॥
దేవేంద్రుడు కూడా నన్ను తన ప్రకాశవంతమైన రథంపై ఎక్కించుకొని, చిరునవ్వుతో మహాయశస్వి అయిన భగవానుడు ఈ మాటలు పలికాడు.
3.169.20
पुरैवागमनादस्माद्वेदाहं त्वां धनंजय ।
अतः परं त्वहं वै त्वां दर्शये भरत्रषभ ॥ ३.१६९.२० ॥
ధనంజయా, ఇక్కడికి రాకముందే నేను నిన్ను ఎరుగుదును. కానీ ఇక నుండి, భరతశ్రేష్ఠా, నేను నీకు చూపిస్తాను.
3.169.21
त्वया हि तीर्थेषु पुरा समाप्लावः कृतोऽसकृत् ।
तपश्चेदं महत्त्प्तं स्वर्गं गन्तासि पाण्डव ॥ ३.१६९.२१ ॥
పాండవుడా, పూర్వం నీవు పుణ్యతీర్థాలలో పలుమార్లు స్నానం చేశావు, ఈ గొప్ప తపస్సును కూడా ఆచరించావు; నీవు స్వర్గానికి వెళ్తావు.
3.169.22
भूयश्चैव च तप्तव्यं तपश्चरणमुत्तमम् ।
दुश्चरं घोरमस्त्राणां तपोबलकरं तव ॥ ३.१६९.२२ ॥
నీవు మళ్ళీ ఉత్తమమైన తపస్సును ఆచరించాలి—అది కఠినమైనది, భయంకరమైనది; అది అస్త్రాలను, నీ తపోబలాన్ని పెంచుతుంది.
3.169.23
स्वर्गस्त्ववश्यं गन्तव्यस्त्वया शत्रुनिषूदन ।
मातलिर्मन्नियोगात्त्वां त्रिदिवं प्रापयिष्यति ॥ ३.१६९.२३ ॥
శత్రునిషూదనా, నీవు తప్పక స్వర్గానికి వెళ్ళాలి; నా ఆజ్ఞతో మాతలి నిన్ను త్రిదివానికి చేరుస్తాడు.
3.169.24
विदितस्त्वंहि देवानां मुनीनां च महात्मनाम् ।
इहस्थः पाण्डवश्रेष्ठ तपः कुर्वन्सुदुष्करम् ॥ ३.१६९.२४ ॥
పాండవశ్రేష్ఠా, దేవతలకూ మహాత్ములైన మునులకూ నీవు తెలిసినవాడవు; ఇక్కడ ఉండి అతి కఠినమైన తపస్సు చేస్తున్నావు.
3.169.25
ततोऽहमब्रुवं शक्रं प्रसीद भगवन्मम ।
आचार्यं वरयेऽहं त्वामस्त्रार्थं त्रिदशेश्वर ॥ ३.१६९.२५ ॥
అప్పుడు నేను ఇంద్రునితో ఇలా అన్నాను: ఓ భగవానుడా, నాపై ప్రసన్నుడవు కమ్ము. త్రిదశాధిపతీ, అస్త్రవిద్య కోసం నేను నిన్నే గురువుగా వరిస్తున్నాను.
3.169.26
क्रूरकर्माऽस्त्रवित्तात भविष्यसि परंतप ।
यदर्थमस्त्राणीप्सुस्त्वं तं कामं पाण्डवाप्नुहि ॥ ३.१६९.२६ ॥
ఓ శత్రుసంహారీ, ప్రియ కుమారా, నీవు భయంకర కర్మలు చేసేవాడవై అస్త్రవేత్తవు అవుతావు. ఏ ప్రయోజనం కోసం అస్త్రాలు కోరుకుంటున్నావో, ఓ పాండవా, ఆ కోరికను నెరవేర్చుకో.
3.169.27
ततोऽहमब्रुवं नाहं दिव्यान्यस्त्राणि शत्रुहन् ।
मानुषेषु प्रयोक्ष्यामि विनाऽस्त्रप्रतिघातनात् ॥ ३.१६९.२७ ॥
అప్పుడు నేను చెప్పాను: ఓ శత్రుసంహారీ, అస్త్రప్రతిఘాతం లేకుండా మానవులపై దివ్యాస్త్రాలను నేను ప్రయోగించను.
3.169.28
तानि दिव्यानि मेऽस्त्राणि प्रयच्छ विबुधाधिप ।
लेकांश्चास्त्रजितान्पश्चाल्लभेयं सुरपुङ्गव ॥ ३.१६९.२८ ॥
ఓ దేవాధిపతీ, ఆ దివ్యాస్త్రాలను నాకు ప్రసాదించు. ఓ దేవశ్రేష్ఠా, తరువాత అస్త్రాలతో జయించబడిన లోకాలను కూడా నేను పొందగలను.
3.169.29
परीक्षार्थं मयैतत्ते वाक्यमुक्तं धनंजय ।
ममात्मजस्य वचनं सूपपन्नमिदं तव ॥ ३.१६९.२९ ॥
ఓ ధనంజయా, పరీక్ష కోసమే నేను నీకు ఈ మాట చెప్పాను. నా కుమారునిలా నీ ఈ మాటలు చాలా సముచితమైనవి.
3.169.30
शिक्ष मे भवनं गत्वासर्वाण्यस्त्राणि भारत ।
वायोरग्नेर्वसुभ्योऽपि वरुणात्समरुद्गणात् ॥ ३.१६९.३० ॥
ఓ భారతా, నా భవనానికి వెళ్లి అన్ని అస్త్రాలను నేర్చుకో—వాయువు, అగ్ని, వసువులు, వరుణుడు, మరుద్గణాల నుండి కూడా.
3.169.31
साध्यं पैतामहं चैव गन्धर्वोरगरक्षसाम् ।
वैष्णवानि च सर्वाणि नैर्ऋतानि तथैव च ॥ ३.१६९.३१ ॥
సాధ్యుల, పితామహుడైన బ్రహ్మ, గంధర్వ-ఉరగ-రాక్షసుల, విష్ణువుకు చెందిన సమస్తమూ, నిరృతికి చెందినవీ కూడా.
3.169.32
मद्गतानि च जानीहि सर्वास्त्राणि कुरूद्वह ।
एवमुक्त्वा तु मां शक्रस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१६९.३२ ॥
కురువంశోత్తముడా, సమస్త అస్త్రాలు నాలో ఉన్నవని తెలుసుకో. ఇలా పలికి శక్రుడు అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.
3.169.33
अथापश्यं हरियुजं रथमैन्द्रमुपस्थितम् ।
दिव्यं मायामयं पुण्यं यत्तं मातलिना नृप ॥ ३.१६९.३३ ॥
అప్పుడు, ఓ రాజా, హరి అశ్వాలు పూన్చబడిన, ఇంద్రునిదైన, దివ్యమైన, మాయామయమైన, పుణ్యమైన రథం సమీపంలో నిలిచి ఉండటం చూశాను; మాతలి దానిని పూన్చాడు.
3.169.34
लोकपालेषु यातेषु मामुवाचाथ मातलिः ।
द्रष्टुमिच्छति शक्रस्त्वां देवराजो महाद्युते ॥ ३.१६९.३४ ॥
లోకపాలురు వెళ్లిపోయాక, మాతలి నాతో ఇలా అన్నాడు: ఓ మహాతేజస్వీ, దేవరాజైన శక్రుడు నిన్ను చూడాలనుకుంటున్నాడు.
3.169.35
संसिद्धस्त्वं महाबाहो कुरु कार्यमनुत्तमम् ।
पश्य पुण्यकृतां लोकान्सशरीरो दिवं व्रज ॥ ३.१६९.३५ ॥
ఓ మహాబాహూ, నీవు సిద్ధుడవయ్యావు; అత్యుత్తమ కార్యాన్ని నెరవేర్చు. పుణ్యం చేసినవారి లోకాలను చూడు; శరీరంతోనే స్వర్గానికి వెళ్లు.
3.169.36
देवराजः सहस्राक्षस्त्वां दिदृक्षति भारत ।
इत्युक्तोऽहं मातलिना गिरिमामन्त्र्य शैशिरम् ॥ ३.१६९.३६ ॥
ఓ భరతా, దేవరాజు సహస్రాక్షుడు నిన్ను చూడాలనుకుంటున్నాడు. మాతలి ఇలా చెప్పగా, నేను మంచుపర్వతానికి వీడ్కోలు చెప్పాను.
3.169.37
प्रदक्षिणमुपावृत्य समारोहं रथोत्तमम् ।
चोदयामास स हयान्मनोमारुतरंहसः ॥ ३.१६९.३७ ॥
కుడివైపుగా తిరిగి ఆయన ఉత్తమ రథం ఎక్కి, మనసు మరియు గాలి వేగంతో ఉన్న గుర్రాలను నడిపించాడు.
3.169.38
मातलिर्हयतत्त्वज्ञो यथावद्भूरिदक्षिणः ।
अवैक्षत च मे वक्रृंस्तितस्याथ ससारथिः।
तथा भ्रान्ते रथे राजन्विस्मितश्चेदमब्रवीत् ॥ ३.१६९.३८ ॥
గుర్రాల రహస్యం తెలిసిన మాతలి, అత్యంత నైపుణ్యంతో, నా మరియు సారథితో కూడిన వారి వంకర గమనాన్ని సరిగ్గా గమనించాడు; ఓ రాజా, రథం తూలినప్పుడు ఆశ్చర్యపడి ఇలా అన్నాడు.
3.169.39
अत्यद्भुतमिदं त्वद्यविचित्रं प्रतिभाति मे ।
यदास्थितो रथं दिव्यं पदान्न चलितः पदम् ॥ ३.१६९.३९ ॥
ఈ రోజు ఇది అత్యంత అద్భుతంగా, విచిత్రంగా నాకు కనిపిస్తోంది; దివ్య రథం ఎక్కి కూడా నీవు నీ స్థానం నుండి కదలలేదు.
3.169.40
देवराजोऽपिहि मया नित्यमत्रोपलक्षितः ।
विचलन्प्रथमोत्पाते हयानां भरतर्षभ ॥ ३.१६९.४० ॥
ఓ భరతశ్రేష్ఠా, దేవరాజు కూడా నాచేత ఇక్కడ ఎప్పుడూ గమనించబడ్డాడు; గుర్రాల మొదటి అపశకునంలోనే అతడు కంపిస్తాడు.
3.169.41
त्वं पुनः स्थित एवात्ररथे भ्रान्ते कुरूद्वह ।
अतिशक्रमिदं सर्वं तवेति प्रतिभाति मे ॥ ३.१६९.४१ ॥
ఓ కురువంశశ్రేష్ఠా, రథం తూలినా నీవు ఇక్కడ మళ్లీ స్థిరంగా నిలిచావు; ఇదంతా ఇంద్రుడిని మించిన నీ శక్తి అని నాకు తోస్తోంది.
3.169.42
इत्युक्त्वाऽऽकाशमाविश्य मातलिर्विबुधालयान् ।
दर्शयामास मे राजन्विमानानि च भारत ॥ ३.१६९.४२ ॥
ఇలా చెప్పి మాతలి ఆకాశంలోకి ప్రవేశించి, ఓ రాజా, ఓ భారతా, నాకు దేవతల నివాసాలను, విమానాలను చూపించాడు.
3.169.43
स रथो हरिभिर्युक्तो ह्यूर्ध्वमाचक्रमे ततः ।
ऋषयो देवताश्चैव पूजयन्ति नरोत्तम ॥ ३.१६९.४३ ॥
ఆ రథం గుర్రాలతో కట్టబడి పైకి లేచింది. ఓ నరోత్తమా, ఋషులు, దేవతలు దానిని పూజిస్తున్నారు.
3.169.44
ततः कामगमाँल्लोकानपश्यं वै सुरर्षिणाम् ।
गन्धर्वाप्सरसां चैव प्रभावममितौजसाम् ॥ ३.१६९.४४ ॥
తరువాత నేను కామగమనులైన లోకాలను చూశాను; దేవర్షులు, గంధర్వులు, అప్సరసల ప్రభావాన్ని, అపరిమిత తేజస్వులైన వారి ప్రభావాన్ని చూశాను.
3.169.45
नन्दनादीनि देवानां वनान्युपवनानि च ।
दर्शयामास मे शीघ्रं मातलिः शक्रसारथिः ॥ ३.१६९.४५ ॥
దేవతల నందనం మొదలైన వనాలను, ఉపవనాలను శక్రసారథి మాతలి త్వరగా నాకు చూపించాడు.
3.169.46
ततः शक्रस्य भवनमपश्यभमरावतीम् ।
दिव्यैः कामफलैर्वृक्षै रत्नैश्च समलंकृताम् ॥ ३.१६९.४६ ॥
తరువాత నేను శక్రుని భవనమైన అమరావతిని చూశాను; అది దివ్యమైన కామఫలవృక్షాలతో, రత్నాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
3.169.47
न तां भासयते सूर्यो न शीतोष्णे न च क्लमः ।
न बाधते तत्ररजस्तत्रास्ति न जरा नृप ॥ ३.१६९.४७ ॥
సూర్యుడు దానిని ప్రకాశింపజేయడు; శీతోష్ణాలు లేవు, అలసటా లేదు; అక్కడ ధూళి బాధించదు, ఓ రాజా, అక్కడ ముసలితనం లేదు.
3.169.48
न तत्रशोको दैन्यं वा वैवर्ण्यं चोपलक्ष्यते ।
दिवौकसां महाराज न ग्लानिररिमर्दन।
न क्रोधलोभौ तत्रास्तामशुबं वा विशांपते ॥ ३.१६९.४८ ॥
అక్కడ దివౌకసులలో శోకం, దీనత్వం, వైవర్ణ్యం కనిపించవు; ఓ మహారాజా, ఓ శత్రుమర్దనా, అక్కడ గ్లాని లేదు; క్రోధం, లోభం అక్కడ లేవు, అశుభం కూడా లేదు, ఓ విశాంపతీ.
3.169.49
नित्यं तुष्टाश् ते राजन्प्राणिनः सुरवेश्मनि ।
नित्यपुष्पफलास्तत्र पादपा हरितच्छदाः ॥ ३.१६९.४९ ॥
ఓ రాజా, దేవతల నివాసంలో ప్రాణులు ఎల్లప్పుడూ సంతృప్తితో ఉంటాయి; అక్కడి చెట్లు ఎల్లప్పుడూ పూలు, ఫలాలతో, పచ్చని ఆకులతో ఉంటాయి.
3.169.50
पुष्करिण्यश्च विविधाः पद्मसौगन्धिकायुताः ।
शीतस्तत्रववौ वायुः सुगन्धो वीजते शुभः ॥ ३.१६९.५० ॥
అక్కడ పద్మాలు, సౌగంధిక పుష్పాలతో నిండిన వివిధ రకాల సరస్సులు ఉన్నాయి; అక్కడ చల్లని, సుగంధభరితమైన, శుభకరమైన గాలి వీస్తుంది.
3.169.51
सर्वरत्नविचित्रा च भूमिः पुष्पविभूषिता ।
मृगद्विजाश्च बहवो रुचिरा मधुरस्वराः।
विमानगामिनश्चात्रदृश्यन्ते बहवोऽमराः ॥ ३.१६९.५१ ॥
అక్కడి నేల సర్వ రత్నాలతో అందంగా, పుష్పాలతో అలంకరించబడి ఉంది; మధుర స్వరాల మృగాలు, పక్షులు అనేకం ఉన్నాయి; విమానాలలో సంచరించే అనేక అమరులు కనిపిస్తారు.
3.169.52
ततोऽपश्यं वसून्रुद्रान्साध्यांश्च समरुद्गणान् ।
आदित्यानश्विनौ चैव तान्सर्वान्प्रत्यपूजयम् ॥ ३.१६९.५२ ॥
అప్పుడు నేను వసువులను, రుద్రులను, సాధ్యులను, మరుద్గణాలతో సహా ఆదిత్యులను, ఇద్దరు అశ్వినులను చూశాను; వారందరినీ ప్రతిగా సత్కరించాను.
3.169.53
ते मां वीर्येण यशसा तेजसा च बलेन च ।
अस्त्रैश्चाप्यन्वजानन्त संग्रामे विजयेन च ॥ ३.१६९.५३ ॥
వారు నన్ను పరాక్రమంతో, కీర్తితో, తేజస్సుతో, బలంతో, అస్త్రాలతో, యుద్ధంలో నా విజయంతో కూడా అంగీకరించారు.
3.169.54
प्रविश्य तां पुरीं दिव्यां देवगन्धर्वपूजिताम् ।
देवराजं सहस्राक्षमुपातिष्ठं कृताञ्जलिः ॥ ३.१६९.५४ ॥
దేవతలు, గంధర్వులు పూజించే ఆ దివ్యనగరిలో ప్రవేశించి, చేతులు జోడించి సహస్రాక్షుడైన దేవరాజు సమీపానికి వెళ్లాను.
3.169.55
ददावर्धासनं प्रीतः शक्रो मे ददतांवरः ।
बहुमानाच्च गात्राणि पस्पर्श मम वासवः ॥ ३.१६९.५५ ॥
దాతలలో శ్రేష్ఠుడైన శక్రుడు సంతోషించి నాకు తన అర్ధాసనాన్ని ఇచ్చాడు; గౌరవంతో వాసవుడు నా అవయవాలను స్పృశించాడు.
3.169.56
तत्राहं देवगन्धर्वैः सहितो भूरिदक्षिणैः ।
अस्त्रार्तमवसं स्वर्गे शिक्षाणोऽस्त्राणि भारत ॥ ३.१६९.५६ ॥
అక్కడ నేను అస్త్రాలను కోరుతూ, గొప్ప దక్షిణలిచ్చే దేవగంధర్వులతో కలిసి స్వర్గంలో నివసించాను; భారతా, అస్త్రాలను నేర్చుకుంటూ.
3.169.57
विश्वावसोश्च वै पुत्रश्चित्रसेनोऽभवत्सखा ।
स च गान्धर्वमखिलं ग्राहयामास मां नृप ॥ ३.१६९.५७ ॥
విశ్వావసు కుమారుడు చిత్రసేనుడు నాకు స్నేహితుడయ్యాడు; ఆయన, రాజా, గాంధర్వ విద్య మొత్తం నాకు నేర్పాడు.
3.169.58
तत्राहमवसं राजन्गृहीतास्त्रः सुपूजितः ।
सुखं शक्रस् भवने सर्वकामसमन्वितः ॥ ३.१६९.५८ ॥
అక్కడ నేను, రాజా, అస్త్రాలను పొంది బాగా గౌరవింపబడి, శక్రుని భవనంలో అన్ని కోరికలూ తీరినవాడినై సుఖంగా నివసించాను.
3.169.59
शृण्वन्वै गीतशब्दं च तूर्यशब्दं च पुष्कलम् ।
पश्यंश्चाप्सरसः श्रेष्ठा नृत्यन्तीर्भरतर्षभ ॥ ३.१६९.५९ ॥
భరత వృషభా, నేను గీతధ్వనిని, వాద్యాల సమృద్ధిగా ఉన్న ధ్వనిని వింటూ, నృత్యం చేస్తున్న శ్రేష్ఠ అప్సరసలను చూస్తూ ఉన్నాను.
3.169.60
तत्सर्वमनवज्ञाय तथ्यं विज्ञाय भारत ।
अत्यर्थं प्रतिगृह्याहमस्त्रेष्वेव व्यवस्थितः ॥ ३.१६९.६० ॥
భారతా, వీటన్నింటినీ తృణీకరించకుండా, సత్యాన్ని గ్రహించి, అత్యంత శ్రద్ధతో స్వీకరించి, నేను అస్త్రాల్లోనే నిలిచి ఉన్నాను.
3.169.61
ततोऽतुष्यत्सहस्राक्षस्तेन कामेन मे विभुः ।
एवं मे वसतो राजन्नेष कालोऽत्यगाद्दिवि ॥ ३.१६९.६१ ॥
అప్పుడు వేయి కన్నులు గల విభుడైన ఇంద్రుడు ఆ కోరికచేత నాపై సంతోషించాడు. ఓ రాజా, ఈ విధంగా నేను స్వర్గంలో నివసిస్తుండగా ఈ కాలం గడిచిపోయింది.