มหาภารตะ · อัธยายะ 3.169
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.169.1
ततस्तामवसं प्रीतो रजनीं तत्र भारत ।
प्रसादाद्देवदेवस्यत्र्यम्बकस्य महात्मनः ॥ ३.१६९.१ ॥
อรชุนกล่าวว่า ข้าแต่พระภารตะ ครั้นนั้นข้าพเจ้าพอใจ จึงพำนักอยู่ที่นั่นตลอดราตรี ด้วยพระกรุณาของพระเจ้าแห่งเทพทั้งหลาย พระตรยัมพกะ (พระศิวะ) ผู้มีพระมหาจิต
3.169.2
व्युषितो रजनीं चाहंकृत्वापौर्वाह्णिकीः क्रियाः ।
अपश्यं तं द्विजश्रेष्ठं दृष्टवानस्मि यं पुरा ॥ ३.१६९.२ ॥
ข้าพเจ้าพักค้างคืนนั้น และประกอบพิธีกรรมยามเช้าแล้ว ข้าพเจ้าได้เห็นพราหมณ์ผู้ประเสริฐที่สุดท่านนั้น ที่ข้าพเจ้าเคยพบมาก่อน
3.169.3
तस्मै चाहं यथावृत्तं सर्वमेव न्यवेदयम् ।
भगवन्तं महादेवं समेतोस्मीति भारत ॥ ३.१६९.३ ॥
ข้าพเจ้าได้เล่าให้ท่านฟังทุกสิ่งตามที่เป็นมา ข้าแต่พระภารตะ ว่าข้าพเจ้าได้พบกับพระมหาเทพผู้เป็นที่เคารพ
3.169.4
स मामुवाच राजेन्द्र प्रीयमाणो द्विजोत्तमः ।
दृष्टस्त्वया महादेवो यथा नान्येन केनचित् ॥ ३.१६९.४ ॥
ท่านพราหมณ์ผู้ประเสริฐนั้นพอพระทัย จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า ข้าแต่จอมกษัตริย์ ท่านได้เห็นพระมหาเทพ ดังที่ไม่มีใครอื่นเคยเห็นมาก่อน
3.169.5
समेतं लोकपालैस्तु सर्वैर्वैवस्वतादिभिः ।
द्रष्टास्यनघ देवेन्द्रं स च तेऽस्त्राणि दास्यति ॥ ३.१६९.५ ॥
ข้าแต่ผู้ไร้บาป ท่านจะได้เห็นพระอินทร์ เจ้าแห่งเทพ ผู้ประชุมพร้อมด้วยโลกบาลทั้งปวง มีท้าววิวัสวัต เป็นต้น และพระองค์จะประทานอาวุธให้แก่ท่าน
3.169.6
एवमुक्त्वा स मां राजन्नाश्लिष्य च पुनः पुनः ।
अगच्छत्स यथाकामं ब्राह्मणः सूर्यसन्निभः ॥ ३.१६९.६ ॥
ข้าแข่พระราชา เมื่อตรัสดังนี้แล้ว พราหมณ์ผู้รุ่งเรืองดุจดวงอาทิตย์นั้นได้โอบกอดข้าพเจ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วจึงเสด็จไปตามพระประสงค์
3.169.7
अथापराह्णे तस्याह्नः प्रावात्पुण्यः समीरणः ।
पुनर्नवमिमं लोकं कुर्वन्निव सपत्नहन् ॥ ३.१६९.७ ॥
ต่อมา ในบ่ายของวันนั้น ลมอันบริสุทธิ์ได้พัดมา ราวกับทำให้โลกนี้กลับใหม่อีกครั้ง ข้าแต่ผู้สังหารศัตรู
3.169.8
दिव्यानि चैव माल्यानि सुगन्धीनि नवानि च ।
शैशिरस्य गिरे पादे प्रादुरासन्समीपतः ॥ ३.१६९.८ ॥
ทั้งพวงมาลัยทิพย์อันหอมกรุ่นและสดใหม่ก็ปรากฏขึ้นใกล้ ที่ตีนเขาไศศิระ
3.169.9
वादित्राणिच दिव्यानि सुघोषाणि समन्ततः ।
स्तुतयश्चेन्द्रसंयुक्ता अश्रूयन्त मनोहराः ॥ ३.१६९.९ ॥
เครื่องดนตรีทิพย์ที่มีเสียงไพเราะก็ดังก้องไปทุกทิศ และได้ยินบทสรรเสริญอันน่ารื่นรมย์ที่เกี่ยวกับพระอินทร์
3.169.10
गणाश्चाप्सरसां तत्रगन्धर्वाणां तथैव च ।
पुरस्ताद्देवदेवस्य जगुर्गीतानि सर्वशः ॥ ३.१६९.१० ॥
ที่นั่น หมู่อัปสรและคนธรรพ์ก็ขับร้องบทเพลงทั้งหมดต่อหน้าเทพเจ้าแห่งเทพทั้งหลาย
3.169.11
मरुतां च गणास्तत्र देवयानैरुपागमन् ।
महेन्द्रानुचरा ये च देवसद्मनिवासिनः ॥ ३.१६९.११ ॥
ที่นั่น หมู่มรุตก็มาพร้อมด้วยยานทิพย์ ทั้งบริวารของพระมเหนทร์และผู้ที่สถิตอยู่ในวิมานของเทพ
3.169.12
ततो मरुत्वानहरिभिर्युक्तैर्वाहैः स्वलंकृतैः ।
शचीसहायस्तत्रायात्सह सर्वैस्तदाऽमरैः ॥ ३.१६९.१२ ॥
ต่อมา พระอินทร์ เจ้าแห่งมรุต ได้เสด็จมาที่นั่น ด้วยรถที่ประดับอย่างงดงามเทียมด้วยม้าสีทอง มีพระศจีเป็นเพื่อนร่วมทาง พร้อมด้วยเทวดาทั้งปวง
3.169.13
एतस्मिन्नैव काले तु कुबेरो नरवाहनः ।
दर्शयामास मां राजँल्लक्ष्म्या परमया युतः ॥ ३.१६९.१३ ॥
ในขณะนั้นเอง ท้าวกุเวร ผู้มีบุรุษเป็นพาหนะ ได้ปรากฏต่อข้าพเจ้า ข้าแต่พระราชา พร้อมด้วยความรุ่งเรืองอันสูงสุด
3.169.14
दक्षिणस्यां दिशि यमं प्रत्यपश्यं व्यस्थितम् ।
वरुणं देवराजं च यथास्थानमवस्थितम् ॥ ३.१६९.१४ ॥
ในทิศใต้ ข้าพเจ้าได้เห็นพระยมยืนอยู่ และได้เห็นพระวรุณและพระอินทร์ เจ้าแห่งเทพ ต่างยืนอยู่ในที่ของตน
3.169.15
ते मामूचुर्महाराज सान्त्वयित्वा सुरर्षभाः ।
सव्यसाचिन्निरीक्षास्माँल्लोकपालानवस्थितान् ॥ ३.१६९.१५ ॥
เทพผู้ประเสริฐเหล่านั้นได้ปลอบโยนข้าพเจ้าแล้วกล่าวว่า ข้าแต่มหาราช ท่านสัพยสาจิน จงดูพวกเราโลกบาลผู้ยืนอยู่ที่นี่เถิด
3.169.16
सुरकार्यार्थसिद्ध्यर्थं दृष्टवानसि शंकरम् ।
अस्मत्तोऽपि गृहाण त्वमस्त्राणीति समन्ततः ॥ ३.१६९.१६ ॥
เพื่อให้กิจของเทพสำเร็จ ท่านได้เห็นพระศังกร บัดนี้จงรับอาวุธจากพวกเราด้วย จากทุกทิศทาง
3.169.17
ततोऽहं प्रयतो भूत्वा प्रणिपत्य सुरर्षभान् ।
प्रत्यगृह्णां तदाऽस्त्राणि महान्ति विविधानि च ॥ ३.१६९.१७ ॥
ครั้นนั้น ข้าพเจ้าสำรวมตนแล้ว ก้มกราบเทพผู้ประเสริฐเหล่านั้น และรับอาวุธอันยิ่งใหญ่และหลากหลายในขณะนั้น
3.169.18
गृहीतास्त्रस्ततो देवैरनुज्ञातोस्मि भारत ।
अथ देवा ययुः सर्वेयथागतमरिंदम ॥ ३.१६९.१८ ॥
เมื่อรับอาวุธแล้ว ข้าแต่พระภารตะ ข้าพเจ้าก็ได้รับอนุญาตจากเทพทั้งหลายให้กลับไป แล้วเทพทั้งปวงก็เสด็จกลับไปตามทางที่มา ข้าแต่ผู้ปราบศัตรู
3.169.19
मघवानपि मां देवो रथमारोप्य सुप्रभम् ।
उवाच भगवान्वाक्यं स्मयन्निव महायशाः ॥ ३.१६९.१९ ॥
พระอินทร์ผู้ทรงพระคุณ ทรงยกข้าพเจ้าขึ้นประทับบนรถอันรุ่งโรจน์ แล้วพระองค์ผู้มีพระเกียรติยศยิ่งใหญ่ทรงยิ้มและตรัสถ้อยคำเหล่านี้
3.169.20
पुरैवागमनादस्माद्वेदाहं त्वां धनंजय ।
अतः परं त्वहं वै त्वां दर्शये भरत्रषभ ॥ ३.१६९.२० ॥
ข้าแต่ธนัญชัย ก่อนที่ท่านจะมาถึงที่นี่ เราก็รู้จักท่านแล้ว แต่จากนี้ไป ข้าแต่วีรบุรุษแห่งภรตะ เราจะแสดง (อาวุธทิพย์) ให้ท่านได้เห็น
3.169.21
त्वया हि तीर्थेषु पुरा समाप्लावः कृतोऽसकृत् ।
तपश्चेदं महत्त्प्तं स्वर्गं गन्तासि पाण्डव ॥ ३.१६९.२१ ॥
ท่านได้อาบน้ำที่ท่าศักดิ์สิทธิ์ซ้ำแล้วซ้ำเล่ามาแต่ก่อน และบำเพ็ญตบะอันยิ่งใหญ่นี้ โอ ปาณฑพ ท่านจะไปสู่สวรรค์
3.169.22
भूयश्चैव च तप्तव्यं तपश्चरणमुत्तमम् ।
दुश्चरं घोरमस्त्राणां तपोबलकरं तव ॥ ३.१६९.२२ ॥
ท่านต้องบำเพ็ญตบะอันสูงสุดอีกครั้ง ตบะที่ยากยิ่งและน่าสะพรึงกลัว ซึ่งจะเพิ่มพลังแห่งอาวุธและพลังแห่งตบะของท่าน
3.169.23
स्वर्गस्त्ववश्यं गन्तव्यस्त्वया शत्रुनिषूदन ।
मातलिर्मन्नियोगात्त्वां त्रिदिवं प्रापयिष्यति ॥ ३.१६९.२३ ॥
โอ ผู้สังหารศัตรู ท่านจะต้องไปสู่สวรรค์เป็นแน่ ตามคำสั่งของข้า มาตลิจะนำท่านไปสู่ไตรทิพย์
3.169.24
विदितस्त्वंहि देवानां मुनीनां च महात्मनाम् ।
इहस्थः पाण्डवश्रेष्ठ तपः कुर्वन्सुदुष्करम् ॥ ३.१६९.२४ ॥
ท่านเป็นที่รู้จักแก่เทวดาและแก่มุนีผู้ยิ่งใหญ่ โอ ผู้ประเสริฐแห่งปาณฑพ ขณะที่ท่านพำนักอยู่ที่นี่และบำเพ็ญตบะอันยากยิ่ง
3.169.25
ततोऽहमब्रुवं शक्रं प्रसीद भगवन्मम ।
आचार्यं वरयेऽहं त्वामस्त्रार्थं त्रिदशेश्वर ॥ ३.१६९.२५ ॥
ข้าจึงกล่าวกับศักระว่า ขอพระองค์โปรดเมตตาข้าเถิด ข้าแต่ผู้ทรงเป็นที่เคารพ ข้าแต่เจ้าแห่งเทวดาสามสิบองค์ ข้าขอเลือกพระองค์เป็นอาจารย์ในศาสตร์แห่งอาวุธ
3.169.26
क्रूरकर्माऽस्त्रवित्तात भविष्यसि परंतप ।
यदर्थमस्त्राणीप्सुस्त्वं तं कामं पाण्डवाप्नुहि ॥ ३.१६९.२६ ॥
โอ ผู้เผาผลาญศัตรู ลูกรัก ท่านจะกลายเป็นผู้กระทำการอันดุร้ายและเป็นผู้รู้อาวุธ ความปรารถนาที่ท่านแสวงหาอาวุธเพื่อสิ่งนั้น โอ ปาณฑพ ขอให้ท่านได้สมปรารถนาเถิด
3.169.27
ततोऽहमब्रुवं नाहं दिव्यान्यस्त्राणि शत्रुहन् ।
मानुषेषु प्रयोक्ष्यामि विनाऽस्त्रप्रतिघातनात् ॥ ३.१६९.२७ ॥
ข้าจึงกล่าวว่า โอ ผู้สังหารศัตรู ข้าจะไม่ใช้อาวุธทิพย์ต่อมนุษย์ นอกจากในการโต้ตอบอาวุธเท่านั้น
3.169.28
तानि दिव्यानि मेऽस्त्राणि प्रयच्छ विबुधाधिप ।
लेकांश्चास्त्रजितान्पश्चाल्लभेयं सुरपुङ्गव ॥ ३.१६९.२८ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งเทวดา โปรดประทานอาวุธทิพย์เหล่านั้นแก่ข้าด้วยเถิด โอ ผู้ประเสริฐแห่งเทวดา ภายหลังขอให้ข้าได้โลกที่พิชิตด้วยอาวุธด้วยเถิด
3.169.29
परीक्षार्थं मयैतत्ते वाक्यमुक्तं धनंजय ।
ममात्मजस्य वचनं सूपपन्नमिदं तव ॥ ३.१६९.२९ ॥
โอ ธนัญชัย ข้าได้กล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่ท่านเพียงเพื่อทดสอบ คำพูดของท่านสมควรกับบุตรของข้าอย่างยิ่ง
3.169.30
शिक्ष मे भवनं गत्वासर्वाण्यस्त्राणि भारत ।
वायोरग्नेर्वसुभ्योऽपि वरुणात्समरुद्गणात् ॥ ३.१६९.३० ॥
โอ ผู้สืบเชื้อสายภรตะ จงไปยังที่พำนักของข้าและเรียนรู้อาวุธทั้งปวง ทั้งจากพระวายุ พระอัคนี แม้จากวสุทั้งหลาย จากพระวรุณ และจากหมู่มรุตัส
3.169.31
साध्यं पैतामहं चैव गन्धर्वोरगरक्षसाम् ।
वैष्णवानि च सर्वाणि नैर्ऋतानि तथैव च ॥ ३.१६९.३१ ॥
อาวุธของสาธยะ ของพระปิตามหะ คือพระพรหม ของคันธรรพ์ นาค และรากษส อาวุธทั้งปวงของพระวิษณุ และอาวุธของนิรฤติด้วยเช่นกัน
3.169.32
मद्गतानि च जानीहि सर्वास्त्राणि कुरूद्वह ।
एवमुक्त्वा तु मां शक्रस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१६९.३२ ॥
จงรู้ว่าอาวุธทั้งปวงสถิตอยู่ในข้า โอ ผู้ประเสริฐแห่งกุรุ เมื่อศักระกล่าวดังนี้แล้ว ท่านก็อันตรธานหายไปตรงนั้นเอง
3.169.33
अथापश्यं हरियुजं रथमैन्द्रमुपस्थितम् ।
दिव्यं मायामयं पुण्यं यत्तं मातलिना नृप ॥ ३.१६९.३३ ॥
โอ พระราชา ต่อมาข้าได้เห็นรถศึกของพระอินทร์ มีม้าสีทองเทียมอยู่ เป็นของทิพย์ สร้างด้วยมายา ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมาตลิได้เทียมไว้แล้ว และปรากฏอยู่ใกล้ ๆ
3.169.34
लोकपालेषु यातेषु मामुवाचाथ मातलिः ।
द्रष्टुमिच्छति शक्रस्त्वां देवराजो महाद्युते ॥ ३.१६९.३४ ॥
เมื่อโลกบาลทั้งหลายจากไปแล้ว มาตลิจึงกล่าวกับข้าว่า โอ ผู้ทรงรัศมีอันยิ่งใหญ่ ศักระ เจ้าแห่งเทวดา ทรงประสงค์จะพบท่าน
3.169.35
संसिद्धस्त्वं महाबाहो कुरु कार्यमनुत्तमम् ।
पश्य पुण्यकृतां लोकान्सशरीरो दिवं व्रज ॥ ३.१६९.३५ ॥
ท่านสำเร็จแล้ว โอ ผู้มีแขนอันแข็งแรง จงทำกิจอันสูงสุด จงดูโลกของผู้ที่ได้กระทำบุญ แล้วไปสู่สวรรค์ด้วยร่างกายของท่านเอง
3.169.36
देवराजः सहस्राक्षस्त्वां दिदृक्षति भारत ।
इत्युक्तोऽहं मातलिना गिरिमामन्त्र्य शैशिरम् ॥ ३.१६९.३६ ॥
โอ ผู้สืบเชื้อสายภรตะ พระอินทร์ เจ้าแห่งเทวดา ผู้มีพันตา ทรงปรารถนาจะพบท่าน เมื่อได้รับคำกล่าวจากมาตลิดังนี้ ข้าจึงลาภูเขาหิมะ
3.169.37
प्रदक्षिणमुपावृत्य समारोहं रथोत्तमम् ।
चोदयामास स हयान्मनोमारुतरंहसः ॥ ३.१६९.३७ ॥
เขาหันเวียนไปทางขวา ขึ้นสู่รถศึกอันประเสริฐ แล้วกระตุ้นม้าที่วิ่งเร็วดุจใจและลม
3.169.38
मातलिर्हयतत्त्वज्ञो यथावद्भूरिदक्षिणः ।
अवैक्षत च मे वक्रृंस्तितस्याथ ससारथिः।
तथा भ्रान्ते रथे राजन्विस्मितश्चेदमब्रवीत् ॥ ३.१६९.३८ ॥
มาตลิผู้รู้ธรรมชาติของม้า ได้สังเกตทางคดเคี้ยวของม้าอย่างชำนาญ ทั้งข้าและนายสารถี แต่เมื่อรถโยกเยก โอ พระราชา มาตลิจึงประหลาดใจและกล่าวดังนี้
3.169.39
अत्यद्भुतमिदं त्वद्यविचित्रं प्रतिभाति मे ।
यदास्थितो रथं दिव्यं पदान्न चलितः पदम् ॥ ३.१६९.३९ ॥
วันนี้ข้าเห็นสิ่งนี้อัศจรรย์และแปลกยิ่งนัก แม้ท่านจะขึ้นสู่รถศึกทิพย์แล้ว ท่านก็ยังไม่ขยับจากที่ยืนแม้เพียงก้าวเดียว
3.169.40
देवराजोऽपिहि मया नित्यमत्रोपलक्षितः ।
विचलन्प्रथमोत्पाते हयानां भरतर्षभ ॥ ३.१६९.४० ॥
แท้จริง โอ ผู้ประเสริฐแห่งภรตะ พระอินทร์เจ้าแห่งเทวดาเอง ข้าก็เคยเห็นที่นี่เสมอ ทรงโอนเอนเมื่อเกิดลางแรกแห่งม้า
3.169.41
त्वं पुनः स्थित एवात्ररथे भ्रान्ते कुरूद्वह ।
अतिशक्रमिदं सर्वं तवेति प्रतिभाति मे ॥ ३.१६९.४१ ॥
กุรุศรษฐ์ ท่านยังคงยืนมั่นอยู่บนรถนั้นได้ แม้รถจะโคลงเคลงไปมา ข้าพเจ้าเห็นว่าทั้งหมดนี้เป็นอำนาจของท่าน ซึ่งยิ่งกว่าแม้แต่พระอินทร์
3.169.42
इत्युक्त्वाऽऽकाशमाविश्य मातलिर्विबुधालयान् ।
दर्शयामास मे राजन्विमानानि च भारत ॥ ३.१६९.४२ ॥
ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว มาตลิก็เข้าสู่ท้องฟ้า แล้วแสดงให้ข้าพเจ้าเห็น ข้าแต่พระราชา ข้าแต่ภารตะ ทั้งที่อยู่ของเทวดาและวิมานทั้งหลายของพวกเขา
3.169.43
स रथो हरिभिर्युक्तो ह्यूर्ध्वमाचक्रमे ततः ।
ऋषयो देवताश्चैव पूजयन्ति नरोत्तम ॥ ३.१६९.४३ ॥
รถนั้นซึ่งเทียมด้วยม้าหริ ก็พุ่งขึ้นสู่เบื้องบนจากตรงนั้น ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ เหล่าฤๅษีและเทวดาต่างก็บูชารถนั้น
3.169.44
ततः कामगमाँल्लोकानपश्यं वै सुरर्षिणाम् ।
गन्धर्वाप्सरसां चैव प्रभावममितौजसाम् ॥ ३.१६९.४४ ॥
จากนั้นข้าพเจ้าได้เห็นโลกทั้งหลายที่ไปได้ตามใจปรารถนา และอำนาจของเหล่าสุรฤๅษี คนธรรพ์และอัปสรที่มีรัศมีอันหาประมาณมิได้
3.169.45
नन्दनादीनि देवानां वनान्युपवनानि च ।
दर्शयामास मे शीघ्रं मातलिः शक्रसारथिः ॥ ३.१६९.४५ ॥
มาตลิ สารถีของพระศักระ ได้แสดงให้ข้าพเจ้าเห็นอย่างรวดเร็วซึ่งสวนของเหล่าเทวดา เริ่มตั้งแต่นันทนะ และสวนดอกไม้ทั้งหลายของพวกเขา
3.169.46
ततः शक्रस्य भवनमपश्यभमरावतीम् ।
दिव्यैः कामफलैर्वृक्षै रत्नैश्च समलंकृताम् ॥ ३.१६९.४६ ॥
จากนั้นข้าพเจ้าได้เห็นภพของพระศักระ คืออมราวดี ที่งดงามด้วยต้นไม้ทิพย์ซึ่งให้ผลตามความปรารถนา และด้วยอัญมณีทั้งหลาย
3.169.47
न तां भासयते सूर्यो न शीतोष्णे न च क्लमः ।
न बाधते तत्ररजस्तत्रास्ति न जरा नृप ॥ ३.१६९.४७ ॥
ดวงอาทิตย์ไม่ส่องแสงให้แก่ที่นั้น ไม่มีความหนาวหรือความร้อน ไม่มีความอ่อนเพลีย ฝุ่นละอองไม่รบกวนที่นั้น และไม่มีความแก่ชรา ข้าแต่พระราชา
3.169.48
न तत्रशोको दैन्यं वा वैवर्ण्यं चोपलक्ष्यते ।
दिवौकसां महाराज न ग्लानिररिमर्दन।
न क्रोधलोभौ तत्रास्तामशुबं वा विशांपते ॥ ३.१६९.४८ ॥
ที่นั่นไม่มีความโศก ความทุกข์ใจ หรือความซีดเผือดให้เห็น ข้าแต่มหาราช ข้าแต่ผู้ปราบศัตรู ในหมู่ชาวสวรรค์ไม่มีความเหน็ดเหนื่อย ที่นั่นไม่มีความโกรธและความโลภ และไม่มีสิ่งอัปมงคล ข้าแต่เจ้าแห่งมนุษย์
3.169.49
नित्यं तुष्टाश् ते राजन्प्राणिनः सुरवेश्मनि ।
नित्यपुष्पफलास्तत्र पादपा हरितच्छदाः ॥ ३.१६९.४९ ॥
ข้าแต่พระราชา ในภพของเหล่าเทวดา สรรพสัตว์ทั้งหลายย่อมพอใจอยู่เสมอ ที่นั่นต้นไม้ทั้งหลายมีดอกและผลอยู่ตลอดกาล และมีใบเขียวสด
3.169.50
पुष्करिण्यश्च विविधाः पद्मसौगन्धिकायुताः ।
शीतस्तत्रववौ वायुः सुगन्धो वीजते शुभः ॥ ३.१६९.५० ॥
มีสระบัวหลากหลายที่เต็มไปด้วยดอกปัทมะและดอกเสาคันธิกะ ที่นั่นมีลมเย็น หอม และอ่อนโยน พัดมาราวกับโบก
3.169.51
सर्वरत्नविचित्रा च भूमिः पुष्पविभूषिता ।
मृगद्विजाश्च बहवो रुचिरा मधुरस्वराः।
विमानगामिनश्चात्रदृश्यन्ते बहवोऽमराः ॥ ३.१६९.५१ ॥
พื้นดินที่นั่นประดับด้วยอัญมณีทุกชนิดและตกแต่งด้วยดอกไม้ มีกวางและนกมากมายที่มีเสียงไพเราะหวานหู และเห็นเทวดาอมตะจำนวนมากเคลื่อนไปในวิมานบนอากาศ
3.169.52
ततोऽपश्यं वसून्रुद्रान्साध्यांश्च समरुद्गणान् ।
आदित्यानश्विनौ चैव तान्सर्वान्प्रत्यपूजयम् ॥ ३.१६९.५२ ॥
จากนั้นข้าพเจ้าได้เห็นวสุ รุทร สาธยะ และหมู่มรุตพร้อมกับอาทิตย์ทั้งหลาย และอัศวินทั้งสอง ข้าพเจ้าได้บูชาเทพเหล่านั้นทั้งหมดตอบแทน
3.169.53
ते मां वीर्येण यशसा तेजसा च बलेन च ।
अस्त्रैश्चाप्यन्वजानन्त संग्रामे विजयेन च ॥ ३.१६९.५३ ॥
เหล่าเทพนั้นได้ยอมรับข้าพเจ้าด้วยความกล้าหาญ ด้วยเกียรติยศ ด้วยรัศมี ด้วยกำลัง ด้วยอาวุธ และด้วยชัยชนะในการสงคราม
3.169.54
प्रविश्य तां पुरीं दिव्यां देवगन्धर्वपूजिताम् ।
देवराजं सहस्राक्षमुपातिष्ठं कृताञ्जलिः ॥ ३.१६९.५४ ॥
ข้าพเจ้าเข้าสู่นครทิพย์นั้น ซึ่งเหล่าเทวดาและคนธรรพ์บูชา แล้วเข้าไปหาพระราชาแห่งเทวดา คือพระอินทร์ผู้มีพันเนตร ด้วยการประนมมือ
3.169.55
ददावर्धासनं प्रीतः शक्रो मे ददतांवरः ।
बहुमानाच्च गात्राणि पस्पर्श मम वासवः ॥ ३.१६९.५५ ॥
พระศักระผู้เป็นเจ้าแห่งผู้ให้ทั้งหลาย ทรงพอพระทัย ได้ประทานที่นั่งครึ่งหนึ่งของพระองค์แก่ข้าพเจ้า และด้วยความเคารพยิ่ง พระวาสวะได้ทรงสัมผัสอวัยวะของข้าพเจ้า
3.169.56
तत्राहं देवगन्धर्वैः सहितो भूरिदक्षिणैः ।
अस्त्रार्तमवसं स्वर्गे शिक्षाणोऽस्त्राणि भारत ॥ ३.१६९.५६ ॥
ที่นั่นข้าพเจ้าได้อาศัยอยู่ในสวรรค์ร่วมกับเทวดาและคนธรรพ์ผู้ให้ของทานอันอุดม แสวงหาอาวุธและเรียนรู้อัสตระทั้งหลาย ข้าแต่ภารตะ
3.169.57
विश्वावसोश्च वै पुत्रश्चित्रसेनोऽभवत्सखा ।
स च गान्धर्वमखिलं ग्राहयामास मां नृप ॥ ३.१६९.५७ ॥
จิตรเสนะ บุตรของวิศวาวสุ ได้กลายเป็นมิตรของข้าพเจ้า และท่านได้ให้ข้าพเจ้าเรียนรู้ศาสตร์คนธรรพ์ทั้งหมด ข้าแต่พระราชา
3.169.58
तत्राहमवसं राजन्गृहीतास्त्रः सुपूजितः ।
सुखं शक्रस् भवने सर्वकामसमन्वितः ॥ ३.१६९.५८ ॥
ที่นั่น ข้าแต่พระราชา ข้าพเจ้าได้รับอาวุธและได้รับการบูชาอย่างยิ่ง ข้าพเจ้าได้อยู่อย่างสุขสบายในภพของพระศักระ มีความปรารถนาทั้งปวงสมปรารถนา
3.169.59
शृण्वन्वै गीतशब्दं च तूर्यशब्दं च पुष्कलम् ।
पश्यंश्चाप्सरसः श्रेष्ठा नृत्यन्तीर्भरतर्षभ ॥ ३.१६९.५९ ॥
ข้าแต่ภรตรรษภะ ข้าพเจ้าได้ฟังเสียงขับร้องและเสียงดนตรีอันมากมาย และได้เห็นอัปสรผู้ประเสริฐทั้งหลายรำอยู่ ข้าพเจ้าอาศัยอยู่ที่นั่นเช่นนั้น
3.169.60
तत्सर्वमनवज्ञाय तथ्यं विज्ञाय भारत ।
अत्यर्थं प्रतिगृह्याहमस्त्रेष्वेव व्यवस्थितः ॥ ३.१६९.६० ॥
ข้าแต่ภารตะ ข้าพเจ้ามิได้ดูหมิ่นสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด และเมื่อรู้ความจริงแล้ว ได้รับไว้อย่างยิ่ง แต่ข้าพเจ้าก็ยังคงมั่นอยู่เฉพาะกับอาวุธเท่านั้น
3.169.61
ततोऽतुष्यत्सहस्राक्षस्तेन कामेन मे विभुः ।
एवं मे वसतो राजन्नेष कालोऽत्यगाद्दिवि ॥ ३.१६९.६१ ॥
จากนั้น พระอินทร์ผู้มีพันเนตรผู้ยิ่งใหญ่ทรงพอพระทัยในความปรารถนานั้นของข้า ข้าแต่พระราชา ขณะที่ข้าอาศัยอยู่บนสวรรค์เช่นนี้ กาลเวลาได้ผ่านไปแล้ว