Mahābhārata · Adhyāya 3.169
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.169.1
ततस्तामवसं प्रीतो रजनीं तत्र भारत ।
प्रसादाद्देवदेवस्यत्र्यम्बकस्य महात्मनः ॥ ३.१६९.१ ॥
Arjuna disse: Ó Bhārata, então, satisfeito, passei ali aquela noite, pela graça do deus dos deuses, o magnânimo Tryambaka (Śiva).
3.169.2
व्युषितो रजनीं चाहंकृत्वापौर्वाह्णिकीः क्रियाः ।
अपश्यं तं द्विजश्रेष्ठं दृष्टवानस्मि यं पुरा ॥ ३.१६९.२ ॥
Tendo passado a noite e realizado os ritos da manhã, vi aquele melhor dos brâmanes que eu havia visto antes.
3.169.3
तस्मै चाहं यथावृत्तं सर्वमेव न्यवेदयम् ।
भगवन्तं महादेवं समेतोस्मीति भारत ॥ ३.१६९.३ ॥
E relatei a ele tudo exatamente como havia acontecido: que, ó Bhārata, eu havia encontrado o bem-aventurado Mahādeva.
3.169.4
स मामुवाच राजेन्द्र प्रीयमाणो द्विजोत्तमः ।
दृष्टस्त्वया महादेवो यथा नान्येन केनचित् ॥ ३.१६९.४ ॥
Ele, satisfeito, falou-me: Ó senhor dos reis, tu viste Mahādeva como ninguém mais o viu.
3.169.5
समेतं लोकपालैस्तु सर्वैर्वैवस्वतादिभिः ।
द्रष्टास्यनघ देवेन्द्रं स च तेऽस्त्राणि दास्यति ॥ ३.१६९.५ ॥
Ó sem mácula, verás o senhor dos deuses, Indra, reunido com todos os guardiões do mundo, a começar por Vaivasvata; e ele te dará armas.
3.169.6
एवमुक्त्वा स मां राजन्नाश्लिष्य च पुनः पुनः ।
अगच्छत्स यथाकामं ब्राह्मणः सूर्यसन्निभः ॥ ३.१६९.६ ॥
Tendo falado assim, ó rei, aquele brâmane, resplandecente como o sol, abraçou-me repetidas vezes e partiu como quis.
3.169.7
अथापराह्णे तस्याह्नः प्रावात्पुण्यः समीरणः ।
पुनर्नवमिमं लोकं कुर्वन्निव सपत्नहन् ॥ ३.१६९.७ ॥
Então, à tarde daquele dia, soprou um vento puro, como se renovasse este mundo, ó matador de inimigos.
3.169.8
दिव्यानि चैव माल्यानि सुगन्धीनि नवानि च ।
शैशिरस्य गिरे पादे प्रादुरासन्समीपतः ॥ ३.१६९.८ ॥
Guirlandas divinas, perfumadas e novas também apareceram por perto, ao pé da montanha Śaiśira.
3.169.9
वादित्राणिच दिव्यानि सुघोषाणि समन्ततः ।
स्तुतयश्चेन्द्रसंयुक्ता अश्रूयन्त मनोहराः ॥ ३.१६९.९ ॥
Instrumentos divinos de sons doces ressoaram por todos os lados, e se ouviram hinos encantadores ligados a Indra.
3.169.10
गणाश्चाप्सरसां तत्रगन्धर्वाणां तथैव च ।
पुरस्ताद्देवदेवस्य जगुर्गीतानि सर्वशः ॥ ३.१६९.१० ॥
Ali também os bandos de apsarases e igualmente de gandharvas cantaram canções inteiramente diante do deus dos deuses.
3.169.11
मरुतां च गणास्तत्र देवयानैरुपागमन् ।
महेन्द्रानुचरा ये च देवसद्मनिवासिनः ॥ ३.१६९.११ ॥
Ali também chegaram os bandos dos Maruts em veículos divinos, os servos de Mahendra e os que habitam a morada dos deuses.
3.169.12
ततो मरुत्वानहरिभिर्युक्तैर्वाहैः स्वलंकृतैः ।
शचीसहायस्तत्रायात्सह सर्वैस्तदाऽमरैः ॥ ३.१६९.१२ ॥
Então Indra, senhor dos Maruts, chegou ali em seus veículos bem adornados, atrelados a corcéis fulvos, acompanhado de Śacī, junto com todos os imortais.
3.169.13
एतस्मिन्नैव काले तु कुबेरो नरवाहनः ।
दर्शयामास मां राजँल्लक्ष्म्या परमया युतः ॥ ३.१६९.१३ ॥
Naquele mesmo momento Kubera, cujo veículo é um homem, apareceu-me, dotado de suprema majestade, ó rei.
3.169.14
दक्षिणस्यां दिशि यमं प्रत्यपश्यं व्यस्थितम् ।
वरुणं देवराजं च यथास्थानमवस्थितम् ॥ ३.१६९.१४ ॥
Na direção sul vi Yama de pé, e vi também Varuṇa e o rei dos deuses, Indra, cada um em seu lugar.
3.169.15
ते मामूचुर्महाराज सान्त्वयित्वा सुरर्षभाः ।
सव्यसाचिन्निरीक्षास्माँल्लोकपालानवस्थितान् ॥ ३.१६९.१५ ॥
Aqueles touros entre os deuses, consolando-me, disseram: "Grande rei, Savyasācin, contempla-nos, os guardiões dos mundos, aqui postados."
3.169.16
सुरकार्यार्थसिद्ध्यर्थं दृष्टवानसि शंकरम् ।
अस्मत्तोऽपि गृहाण त्वमस्त्राणीति समन्ततः ॥ ३.१६९.१६ ॥
Para o cumprimento da tarefa dos deuses viste Śaṃkara; agora recebe também armas de nós, de todos os lados.
3.169.17
ततोऽहं प्रयतो भूत्वा प्रणिपत्य सुरर्षभान् ।
प्रत्यगृह्णां तदाऽस्त्राणि महान्ति विविधानि च ॥ ३.१६९.१७ ॥
Então, dominado e respeitoso, prostrei-me diante daqueles touros entre os deuses e recebi as armas grandes e variadas.
3.169.18
गृहीतास्त्रस्ततो देवैरनुज्ञातोस्मि भारत ।
अथ देवा ययुः सर्वेयथागतमरिंदम ॥ ३.१६९.१८ ॥
Tendo recebido as armas, fui despedido pelos deuses, ó Bhārata; então todos os deuses partiram pelo caminho por onde tinham vindo, ó vencedor dos inimigos.
3.169.19
मघवानपि मां देवो रथमारोप्य सुप्रभम् ।
उवाच भगवान्वाक्यं स्मयन्निव महायशाः ॥ ३.१६९.१९ ॥
Também Indra, o deus generoso, me fez subir em seu carro resplandecente e, sorrindo, o venerável de grande glória proferiu estas palavras.
3.169.20
पुरैवागमनादस्माद्वेदाहं त्वां धनंजय ।
अतः परं त्वहं वै त्वां दर्शये भरत्रषभ ॥ ३.१६९.२० ॥
Dhanaṃjaya, mesmo antes da tua vinda aqui eu já te conhecia; mas, daqui em diante, ó touro dos Bharatas, eu te mostrarei (as armas divinas).
3.169.21
त्वया हि तीर्थेषु पुरा समाप्लावः कृतोऽसकृत् ।
तपश्चेदं महत्त्प्तं स्वर्गं गन्तासि पाण्डव ॥ ३.१६९.२१ ॥
De fato, ó Pāṇḍava, outrora te banhaste repetidas vezes nos vaus sagrados e praticaste esta grande austeridade; irás ao céu.
3.169.22
भूयश्चैव च तप्तव्यं तपश्चरणमुत्तमम् ।
दुश्चरं घोरमस्त्राणां तपोबलकरं तव ॥ ३.१६९.२२ ॥
Mais uma vez deves praticar a austeridade suprema — difícil e terrível, que aumentará o poder de tuas armas e de tua austeridade.
3.169.23
स्वर्गस्त्ववश्यं गन्तव्यस्त्वया शत्रुनिषूदन ।
मातलिर्मन्नियोगात्त्वां त्रिदिवं प्रापयिष्यति ॥ ३.१६९.२३ ॥
Ao céu certamente deves ir, ó destruidor dos inimigos; por meu mando, Mātali te levará aos três céus.
3.169.24
विदितस्त्वंहि देवानां मुनीनां च महात्मनाम् ।
इहस्थः पाण्डवश्रेष्ठ तपः कुर्वन्सुदुष्करम् ॥ ३.१६९.२४ ॥
De fato, és conhecido pelos deuses e pelos sábios de grande alma, ó melhor dos Pāṇḍavas, tu que aqui permaneces praticando uma austeridade muito difícil.
3.169.25
ततोऽहमब्रुवं शक्रं प्रसीद भगवन्मम ।
आचार्यं वरयेऽहं त्वामस्त्रार्थं त्रिदशेश्वर ॥ ३.१६९.२५ ॥
Então disse a Śakra: "Sê propício a mim, ó venerável. Ó senhor dos trinta deuses, escolho-te como meu mestre na ciência das armas."
3.169.26
क्रूरकर्माऽस्त्रवित्तात भविष्यसि परंतप ।
यदर्थमस्त्राणीप्सुस्त्वं तं कामं पाण्डवाप्नुहि ॥ ३.१६९.२६ ॥
Ó queimador de inimigos, querido filho, serás um executor de feitos ferozes e conhecedor das armas. Alcança, ó Pāṇḍava, o desejo pelo qual buscas as armas.
3.169.27
ततोऽहमब्रुवं नाहं दिव्यान्यस्त्राणि शत्रुहन् ।
मानुषेषु प्रयोक्ष्यामि विनाऽस्त्रप्रतिघातनात् ॥ ३.१६९.२७ ॥
Então disse: "Não empregarei as armas divinas contra os homens, ó matador de inimigos, exceto para contra-atacar uma arma com outra."
3.169.28
तानि दिव्यानि मेऽस्त्राणि प्रयच्छ विबुधाधिप ।
लेकांश्चास्त्रजितान्पश्चाल्लभेयं सुरपुङ्गव ॥ ३.१६९.२८ ॥
Ó senhor dos deuses, concede-me essas armas divinas. Ó melhor dos deuses, depois que eu também obtenha os mundos conquistados pelas armas.
3.169.29
परीक्षार्थं मयैतत्ते वाक्यमुक्तं धनंजय ।
ममात्मजस्य वचनं सूपपन्नमिदं तव ॥ ३.१६९.२९ ॥
Ó Dhanañjaya, disse estas palavras apenas como teste. Tuas palavras, dignas de um filho como o meu, são inteiramente apropriadas.
3.169.30
शिक्ष मे भवनं गत्वासर्वाण्यस्त्राणि भारत ।
वायोरग्नेर्वसुभ्योऽपि वरुणात्समरुद्गणात् ॥ ३.१६९.३० ॥
Ó descendente de Bharata, vai à minha morada e aprende todas as armas, com Vāyu, com Agni, também com os Vasus, com Varuṇa e com a multidão dos Marutas.
3.169.31
साध्यं पैतामहं चैव गन्धर्वोरगरक्षसाम् ।
वैष्णवानि च सर्वाणि नैर्ऋतानि तथैव च ॥ ३.१६९.३१ ॥
As armas dos Sādhyas, do avô Brahmā, dos Gandharvas, das serpentes e dos rākṣasas, todas as de Viṣṇu, e igualmente as de Nirṛti.
3.169.32
मद्गतानि च जानीहि सर्वास्त्राणि कुरूद्वह ।
एवमुक्त्वा तु मां शक्रस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१६९.३२ ॥
Sabe, ó melhor dos Kurus, que todas as armas residem em mim. Tendo dito isso, Śakra desapareceu ali mesmo.
3.169.33
अथापश्यं हरियुजं रथमैन्द्रमुपस्थितम् ।
दिव्यं मायामयं पुण्यं यत्तं मातलिना नृप ॥ ३.१६९.३३ ॥
Então, ó rei, vi próximo o carro de Indra, divino, feito de māyā e sagrado, atrelado a cavalos castanhos, que Mātali havia arreado.
3.169.34
लोकपालेषु यातेषु मामुवाचाथ मातलिः ।
द्रष्टुमिच्छति शक्रस्त्वां देवराजो महाद्युते ॥ ३.१६९.३४ ॥
Quando os guardiães do mundo partiram, Mātali me disse: ó de grande esplendor, Śakra, rei dos deuses, deseja ver-te.
3.169.35
संसिद्धस्त्वं महाबाहो कुरु कार्यमनुत्तमम् ।
पश्य पुण्यकृतां लोकान्सशरीरो दिवं व्रज ॥ ३.१६९.३५ ॥
Estás realizado, ó de braços poderosos; cumpre a tarefa suprema. Contempla os mundos dos que fizeram mérito, e vai ao céu com o teu próprio corpo.
3.169.36
देवराजः सहस्राक्षस्त्वां दिदृक्षति भारत ।
इत्युक्तोऽहं मातलिना गिरिमामन्त्र्य शैशिरम् ॥ ३.१६९.३६ ॥
Ó descendente de Bharata, o rei dos deuses, Indra de mil olhos, deseja ver-te. Assim interpelado por Mātali, despedi-me da montanha nevada.
3.169.37
प्रदक्षिणमुपावृत्य समारोहं रथोत्तमम् ।
चोदयामास स हयान्मनोमारुतरंहसः ॥ ३.१६९.३७ ॥
Virando-se para a direita, subiu no excelente carro e incitou os cavalos, rápidos como a mente e o vento.
3.169.38
मातलिर्हयतत्त्वज्ञो यथावद्भूरिदक्षिणः ।
अवैक्षत च मे वक्रृंस्तितस्याथ ससारथिः।
तथा भ्रान्ते रथे राजन्विस्मितश्चेदमब्रवीत् ॥ ३.१६९.३८ ॥
Mātali, que conhecia a natureza dos cavalos, observou habilmente o curso tortuoso deles, comigo e com o cocheiro; e, quando o carro cambaleou, ó rei, ficou admirado e disse isto.
3.169.39
अत्यद्भुतमिदं त्वद्यविचित्रं प्रतिभाति मे ।
यदास्थितो रथं दिव्यं पदान्न चलितः पदम् ॥ ३.१६९.३९ ॥
Hoje isto me parece extremamente maravilhoso e estranho: embora tenhas subido ao carro divino, não te moveste nem um passo do teu lugar.
3.169.40
देवराजोऽपिहि मया नित्यमत्रोपलक्षितः ।
विचलन्प्रथमोत्पाते हयानां भरतर्षभ ॥ ३.१६९.४० ॥
De fato, ó touro dos bharatas, eu mesmo sempre observei aqui o rei dos deuses, vacilando ao primeiro presságio dos cavalos.
3.169.41
त्वं पुनः स्थित एवात्ररथे भ्रान्ते कुरूद्वह ।
अतिशक्रमिदं सर्वं तवेति प्रतिभाति मे ॥ ३.१६९.४१ ॥
Ó chefe dos kurus, embora o carro cambaleasse, tu permaneceste firme aqui de novo; tudo isto me parece ser o teu poder, que supera até Indra.
3.169.42
इत्युक्त्वाऽऽकाशमाविश्य मातलिर्विबुधालयान् ।
दर्शयामास मे राजन्विमानानि च भारत ॥ ३.१६९.४२ ॥
Tendo dito isto, Mātali entrou no céu e mostrou-me, ó rei, ó Bhārata, as moradas dos deuses e as suas mansões celestiais.
3.169.43
स रथो हरिभिर्युक्तो ह्यूर्ध्वमाचक्रमे ततः ।
ऋषयो देवताश्चैव पूजयन्ति नरोत्तम ॥ ३.१६९.४३ ॥
Aquele carro, atrelado aos seus corcéis, então ascendeu; ó melhor dos homens, sábios e deuses o honravam.
3.169.44
ततः कामगमाँल्लोकानपश्यं वै सुरर्षिणाम् ।
गन्धर्वाप्सरसां चैव प्रभावममितौजसाम् ॥ ३.१६९.४४ ॥
Então contemplei os mundos que vão à vontade, e o poder dos sábios divinos, dos gandharvas e das apsaras, de esplendor sem limite.
3.169.45
नन्दनादीनि देवानां वनान्युपवनानि च ।
दर्शयामास मे शीघ्रं मातलिः शक्रसारथिः ॥ ३.१६९.४५ ॥
Mātali, o auriga de Śakra, mostrou-me rapidamente os bosques dos deuses, a começar por Nandana, e os seus jardins de recreio.
3.169.46
ततः शक्रस्य भवनमपश्यभमरावतीम् ।
दिव्यैः कामफलैर्वृक्षै रत्नैश्च समलंकृताम् ॥ ३.१६९.४६ ॥
Depois vi a morada de Śakra, Amarāvatī, adornada com árvores divinas que realizam desejos e com joias.
3.169.47
न तां भासयते सूर्यो न शीतोष्णे न च क्लमः ।
न बाधते तत्ररजस्तत्रास्ति न जरा नृप ॥ ३.१६९.४७ ॥
O sol não o ilumina; não há frio nem calor, nem fadiga; ali a poeira não incomoda, e não há velhice, ó rei.
3.169.48
न तत्रशोको दैन्यं वा वैवर्ण्यं चोपलक्ष्यते ।
दिवौकसां महाराज न ग्लानिररिमर्दन।
न क्रोधलोभौ तत्रास्तामशुबं वा विशांपते ॥ ३.१६९.४८ ॥
Ali, entre os habitantes do céu, não se percebe tristeza, aflição nem palidez; ó grande rei, ó destruidor dos inimigos, ali não há abatimento; ira e cobiça ali não existiam, nem nada de inauspicioso, ó senhor dos homens.
3.169.49
नित्यं तुष्टाश् ते राजन्प्राणिनः सुरवेश्मनि ।
नित्यपुष्पफलास्तत्र पादपा हरितच्छदाः ॥ ३.१६९.४९ ॥
Ó rei, na morada dos deuses os seres vivos estão sempre contentes; ali as árvores têm sempre flores e frutos e folhas verdes.
3.169.50
पुष्करिण्यश्च विविधाः पद्मसौगन्धिकायुताः ।
शीतस्तत्रववौ वायुः सुगन्धो वीजते शुभः ॥ ३.१६९.५० ॥
Ali há diversos tanques cheios de lótus e flores saugandhika; ali sopra uma brisa fresca, perfumada e agradável, como se abanasse.
3.169.51
सर्वरत्नविचित्रा च भूमिः पुष्पविभूषिता ।
मृगद्विजाश्च बहवो रुचिरा मधुरस्वराः।
विमानगामिनश्चात्रदृश्यन्ते बहवोऽमराः ॥ ३.१६९.५१ ॥
O solo ali é adornado com todo tipo de joias e decorado com flores; há muitos cervos e pássaros de voz doce e bela, e vêem-se muitos imortais que se deslocam em carros aéreos.
3.169.52
ततोऽपश्यं वसून्रुद्रान्साध्यांश्च समरुद्गणान् ।
आदित्यानश्विनौ चैव तान्सर्वान्प्रत्यपूजयम् ॥ ३.१६९.५२ ॥
Então vi os Vasus, os Rudras, os Sādhyas, os Ādityas junto com a hoste dos Maruts, e os dois Aśvins; e a todos eles honrei em retribuição.
3.169.53
ते मां वीर्येण यशसा तेजसा च बलेन च ।
अस्त्रैश्चाप्यन्वजानन्त संग्रामे विजयेन च ॥ ३.१६९.५३ ॥
Eles me reconheceram pelo meu valor, minha fama, meu esplendor, minha força, minhas armas e minha vitória na batalha.
3.169.54
प्रविश्य तां पुरीं दिव्यां देवगन्धर्वपूजिताम् ।
देवराजं सहस्राक्षमुपातिष्ठं कृताञ्जलिः ॥ ३.१६९.५४ ॥
Tendo entrado naquela cidade divina, honrada por deuses e gandharvas, aproximei-me do rei dos deuses, o de mil olhos, de mãos postas.
3.169.55
ददावर्धासनं प्रीतः शक्रो मे ददतांवरः ।
बहुमानाच्च गात्राणि पस्पर्श मम वासवः ॥ ३.१६९.५५ ॥
Satisfeito, Śakra, o melhor dos doadores, deu-me metade do seu assento; e, com grande respeito, Vāsava tocou os meus membros.
3.169.56
तत्राहं देवगन्धर्वैः सहितो भूरिदक्षिणैः ।
अस्त्रार्तमवसं स्वर्गे शिक्षाणोऽस्त्राणि भारत ॥ ३.१६९.५६ ॥
Ali vivi no céu, junto a deuses e gandharvas de generosas dádivas, buscando armas e aprendendo os astras, ó Bhārata.
3.169.57
विश्वावसोश्च वै पुत्रश्चित्रसेनोऽभवत्सखा ।
स च गान्धर्वमखिलं ग्राहयामास मां नृप ॥ ३.१६९.५७ ॥
Citrasena, filho de Viśvāvasu, tornou-se meu amigo, e ele, ó rei, fez-me aprender toda a arte dos gandharvas.
3.169.58
तत्राहमवसं राजन्गृहीतास्त्रः सुपूजितः ।
सुखं शक्रस् भवने सर्वकामसमन्वितः ॥ ३.१६९.५८ ॥
Ali, ó rei, tendo recebido as armas e sendo muito honrado, vivi feliz na morada de Śakra, repleto de todos os meus desejos.
3.169.59
शृण्वन्वै गीतशब्दं च तूर्यशब्दं च पुष्कलम् ।
पश्यंश्चाप्सरसः श्रेष्ठा नृत्यन्तीर्भरतर्षभ ॥ ३.१६९.५९ ॥
Ouvindo o som do canto e o abundante som dos instrumentos, e contemplando as melhores apsarases dançando, ó touro dos Bharatas, eu vivia ali.
3.169.60
तत्सर्वमनवज्ञाय तथ्यं विज्ञाय भारत ।
अत्यर्थं प्रतिगृह्याहमस्त्रेष्वेव व्यवस्थितः ॥ ३.१६९.६० ॥
Sem desdenhar de tudo aquilo, compreendendo a verdade, ó Bhārata, tendo-o recebido com grande apreço, permaneci fixo somente nas armas.
3.169.61
ततोऽतुष्यत्सहस्राक्षस्तेन कामेन मे विभुः ।
एवं मे वसतो राजन्नेष कालोऽत्यगाद्दिवि ॥ ३.१६९.६१ ॥
Então Indra, o de mil olhos, o poderoso, ficou satisfeito comigo por causa daquele desejo. Ó rei, enquanto eu assim habitava no céu, este tempo passou.