Mahābhārata · Adhyāya 3.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.17.1
एवमुक्त्वा रौक्मिणेयो यादवान्यादवर्षभ ।
दंशितैर्हरिभिर्युक्तं रथमास्थाय काञ्चनम् ॥ ३.१७.१ ॥
Tras decir esto, el hijo de Rukmiṇī, toro de los Yādavas, subió al carro dorado uncido con caballos hari blindados.
3.17.2
उच्छ्रित्य मकरं केतुं व्यात्ताननमलङ्कृतम् ।
उत्पतद्भिरिवाकाशं तैर्हयैरन्वयात्परान् ॥ ३.१७.२ ॥
Alzando el estandarte del makara de fauces abiertas, persiguió a los enemigos con aquellos caballos, como si saltaran al cielo.
3.17.3
विक्षिपन्नादयंश्चापि धनुः श्रेष्ठं महाबलैः ।
तूणखङ्गधरः शूरो बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ॥ ३.१७.३ ॥
Tensando y haciendo resonar el mejor arco, el héroe que portaba carcaj y espada, con los dedos protegidos por guardas de cuero.
3.17.4
सविद्युच्छुरितं चापं विहरन्वै तलात्तलम् ।
मोहयामास दैतेयान्सर्वान्सौभनिवासिनः ॥ ३.१७.४ ॥
Blandiendo su arco que relampagueaba, moviéndose de un plano a otro, desconcertó a todos los daitya que habitaban en Saubha.
3.17.5
तस्य विक्षिपतश्चापं संदधानस्य चासकृत् ।
नान्तरं ददृशे कश्चिन्नघ्नितः शात्रवान्रणे ॥ ३.१७.५ ॥
Mientras tensaba su arco y colocaba flechas una y otra vez, no se veía en él ningún resquicio en el combate; los enemigos caían abatidos.
3.17.6
मुखस्य वर्णो न विकल्पतेऽस्य ।
चेलुश्च गात्राणि न चापि तस्य।
सिंहोन्नतं चाप्यभिगर्जतोऽस्य ।
शुश्राव लोकोऽद्भुतवीर्यमग्र्यम् ॥ ३.१७.६ ॥
El color de su rostro no cambió, ni sus miembros temblaron; rugiendo en alto como un león, el mundo oyó de su valor maravilloso y supremo.
3.17.7
जलेचरः काञ्चनयष्टिसंस्थो ।
व्यात्ताननः शत्रुबलप्रमाथी।
वित्रासयन्राजति वाहमुख्ये ।
साल्वस्य सेनाप्रमुखे ध्वजाग्र्यः ॥ ३.१७.७ ॥
El que se mueve en el agua, erguido sobre un asta dorada, con la boca abierta, aplastando la fuerza del enemigo, sembrando terror, brilla al frente de los vehículos, el mejor estandarte en la vanguardia del ejército de Sālva.
3.17.8
ततस्तूर्णं विनिष्पत्य प्रद्युम्नः शत्रुकर्शनः ।
साल्वमेवाभिदुद्राव विधित्सुः कलहं नृप ॥ ३.१७.८ ॥
Entonces, saltando con rapidez, Pradyumna, el atormentador de enemigos, se lanzó directamente contra Sālva, oh rey, deseando el combate.
3.17.9
अभियानं तु वीरेण प्रद्युम्नेन महारणे ।
नामर्षयत संक्रुद्वः साल्वः कुरुकुलोद्वह ॥ ३.१७.९ ॥
Pero en la gran batalla Sālva no soportó el asalto del héroe Pradyumna; oh portador del linaje de los Kuru, se enfureció en extremo.
3.17.10
सरोषमहमत्तो वै कामगादवरुह्य च ।
प्रद्युम्नं योधयामास साल्वः परपुरंजयः ॥ ३.१७.१० ॥
Lleno de ira, descendiendo de su nave que se movía a voluntad, Sālva, conquistador de ciudades enemigas, combatió con Pradyumna.
3.17.11
तयोः सुतुमुलं युद्धं साल्ववृष्णिप्रवीरयोः ।
समेता ददृशुर्लोका बलिवासवयोरिव ॥ ३.१७.११ ॥
Los pueblos reunidos contemplaron aquella tremenda batalla entre ambos, Sālva y el héroe Vṛṣṇi, como si fuera la batalla de Bali y Vāsava (Indra).
3.17.12
तस्य मायामयो वीर रथो हेमपरिष्कृतः ।
सपताकः सध्वजश्च सानुकर्षः स तूणवान् ॥ ३.१७.१२ ॥
Oh héroe, su carro, hecho de ilusión, estaba adornado de oro, con su estandarte y pendón, con su timón, y provisto de carcajes.
3.17.13
स तं रथवरं श्रीमान्समारुह्य किल प्रभो ।
मुमोच बाणान्कौख्य प्रद्युम्नाय महाबलः ॥ ३.१७.१३ ॥
Subiendo a aquel excelente carro, el glorioso y poderoso, oh señor, oh descendiente de Kuru, lanzó flechas contra Pradyumna.
3.17.14
ततो बाणमयं वर्षं व्यसृजत्तरसा रणे ।
प्रद्युम्नो भुजवेगेन साल्वं संमोहयन्निव ॥ ३.१७.१४ ॥
Entonces Pradyumna, con rapidez en la batalla, desató una lluvia de flechas, con la fuerza de sus brazos, como si confundiera a Sālva.
3.17.15
स तैरभिहतः सङ्ख्ये नामर्यत सौभराट् ।
शरान्दीप्ताग्निसंकाशान्मुमोच तनये मम ॥ ३.१७.१५ ॥
Herido por ellas, el rey de Saubha no murió en la batalla; lanzó flechas semejantes al fuego ardiente contra mi hijo.
3.17.16
तमापतन्तं बाणौधं स चिच्छेद महाबलः ।
ततश्चान्याञ्शरान्दीप्तान्प्रचिक्षेप सुते मम ॥ ३.१७.१६ ॥
Aquel poderoso cortó la inundación de flechas que caía sobre él; luego lanzó otras flechas ardientes contra mi hijo.
3.17.17
स साल्वबाणै राजेन्द्र विद्धो रुक्मिणिनन्दनः ।
मुमोच बाणं त्वरितो मर्मभेदिनमाहवे ॥ ३.१७.१७ ॥
Oh rey de reyes, herido por las flechas de Sālva, el hijo de Rukmiṇī lanzó rápidamente en la batalla una flecha que atraviesa los puntos vitales.
3.17.18
तस्य वर्म विभिद्याशु स बाणो मत्सुतेरितः ।
विवेश हृदयं पत्री स पपात भृशहतः ॥ ३.१७.१८ ॥
Atravesando de inmediato su armadura, la flecha emplumada enviada por mi hijo entró en su corazón, y él cayó gravemente herido.
3.17.19
तस्मिन्निपतिते वीरे साल्वराजे विचेतसि ।
संप्रद्रबन्दानवेन्द्रा दारयन्तो वसुंधराम् ॥ ३.१७.१९ ॥
Cuando aquel héroe, el rey Sālva, cayó sin sentido, los señores de los Dānavas se precipitaron, desgarrando la tierra.
3.17.20
हाहाकृतमभूत्सैन्यं साल्वस्य पृथिवीपते ।
नष्टसंज्ञे निपतिते तदा सौभपतौ नृपे ॥ ३.१७.२० ॥
Oh señor de la tierra, el ejército de Sālva se llenó de lamentos cuando el rey, señor de Sauma, cayó sin sentido.
3.17.21
तत उत्थाय राजेन्द्र प्रतिलभ्य च चेतनाम् ।
मुमोच बाणान्सहसा प्रद्युम्नाय महाबलः ॥ ३.१७.२१ ॥
Entonces, oh señor de reyes, recuperando el sentido y levantándose, el poderoso lanzó de repente flechas contra Pradyumna.
3.17.22
तेन बाणेन महता प्रद्युम्नः समरे स्थितः ।
जत्रुदेशे भृशं विद्धो व्यथितो ददृशे तदा ॥ ३.१७.२२ ॥
Atravesado profundamente por aquella gran flecha cerca de la clavícula, Pradyumna, que estaba en el combate, se mostró dolorido.
3.17.23
तं स विद्ध्वा महाराज साल्वो रुक्मिणिनन्दनम् ।
ननाद सिंहनादं वै नादेनापूरयन्महीम् ॥ ३.१७.२३ ॥
Oh gran rey, habiendo atravesado al hijo de Rukmiṇī, Sālva lanzó un rugido de león y llenó la tierra con su sonido.
3.17.24
ततो मोहं समापन्ने तनये मम भारत ।
मुमोच बाणांस्त्वरितः पुनरन्यान्दुरात्मवान् ॥ ३.१७.२४ ॥
Entonces, oh descendiente de Bharata, cuando mi hijo cayó en el aturdimiento, el malvado lanzó rápidamente otras flechas.
3.17.25
स तैरभिहतो बाणैर्बहुभिस्तेन मोहितः ।
निश्चेष्टः कौरवश्रेष्ठ प्रद्युम्नोऽभूद्रणाजिरे ॥ ३.१७.२५ ॥
Herido por aquellas numerosas flechas y aturdido por él, Pradyumna, el mejor de los Kauravas, quedó inmóvil en el campo de batalla.