Mahābhārata · Adhyāya 3.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.17.1
एवमुक्त्वा रौक्मिणेयो यादवान्यादवर्षभ ।
दंशितैर्हरिभिर्युक्तं रथमास्थाय काञ्चनम् ॥ ३.१७.१ ॥
Assim falando, o filho de Rukmiṇī, touro dos Yādavas, subiu ao carro dourado atrelado a cavalos hari blindados.
3.17.2
उच्छ्रित्य मकरं केतुं व्यात्ताननमलङ्कृतम् ।
उत्पतद्भिरिवाकाशं तैर्हयैरन्वयात्परान् ॥ ३.१७.२ ॥
Erguendo o estandarte com o makara de fauces abertas, perseguiu os inimigos com aqueles cavalos, como se saltassem para o céu.
3.17.3
विक्षिपन्नादयंश्चापि धनुः श्रेष्ठं महाबलैः ।
तूणखङ्गधरः शूरो बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ॥ ३.१७.३ ॥
Puxando e fazendo ressoar o melhor arco, o herói que portava aljava e espada, com os dedos protegidos por couro.
3.17.4
सविद्युच्छुरितं चापं विहरन्वै तलात्तलम् ।
मोहयामास दैतेयान्सर्वान्सौभनिवासिनः ॥ ३.१७.४ ॥
Empunhando o arco que faiscava como relâmpago, movendo-se de um plano a outro, confundiu todos os daityas que habitavam Saubha.
3.17.5
तस्य विक्षिपतश्चापं संदधानस्य चासकृत् ।
नान्तरं ददृशे कश्चिन्नघ्नितः शात्रवान्रणे ॥ ३.१७.५ ॥
Enquanto puxava o arco e encaixava flechas repetidamente, não se via brecha alguma em seu combate; os inimigos eram abatidos.
3.17.6
मुखस्य वर्णो न विकल्पतेऽस्य ।
चेलुश्च गात्राणि न चापि तस्य।
सिंहोन्नतं चाप्यभिगर्जतोऽस्य ।
शुश्राव लोकोऽद्भुतवीर्यमग्र्यम् ॥ ३.१७.६ ॥
A cor de seu rosto não mudou, nem seus membros tremeram; rugindo alto como um leão, o mundo ouviu falar de seu valor maravilhoso e supremo.
3.17.7
जलेचरः काञ्चनयष्टिसंस्थो ।
व्यात्ताननः शत्रुबलप्रमाथी।
वित्रासयन्राजति वाहमुख्ये ।
साल्वस्य सेनाप्रमुखे ध्वजाग्र्यः ॥ ३.१७.७ ॥
O que habita as águas, erguido sobre um mastro dourado, com a boca escancarada, esmagando a força do inimigo, espalhando o terror, brilha à frente dos veículos, o melhor estandarte na vanguarda do exército de Sālva.
3.17.8
ततस्तूर्णं विनिष्पत्य प्रद्युम्नः शत्रुकर्शनः ।
साल्वमेवाभिदुद्राव विधित्सुः कलहं नृप ॥ ३.१७.८ ॥
Então, saltando rapidamente, Pradyumna, o atormentador dos inimigos, lançou-se diretamente contra Sālva, ó rei, desejando o combate.
3.17.9
अभियानं तु वीरेण प्रद्युम्नेन महारणे ।
नामर्षयत संक्रुद्वः साल्वः कुरुकुलोद्वह ॥ ३.१७.९ ॥
Mas na grande batalha Sālva não suportou o assalto do herói Pradyumna; ó portador da linhagem dos Kuru, ele se enfureceu intensamente.
3.17.10
सरोषमहमत्तो वै कामगादवरुह्य च ।
प्रद्युम्नं योधयामास साल्वः परपुरंजयः ॥ ३.१७.१० ॥
Tomado pela ira, descendo de sua nave que se movia à vontade, Sālva, conquistador de cidades inimigas, lutou com Pradyumna.
3.17.11
तयोः सुतुमुलं युद्धं साल्ववृष्णिप्रवीरयोः ।
समेता ददृशुर्लोका बलिवासवयोरिव ॥ ३.१७.११ ॥
Os povos reunidos contemplaram aquela tremenda batalha entre os dois, Sālva e o herói Vṛṣṇi, como se fosse a batalha de Bali e Vāsava (Indra).
3.17.12
तस्य मायामयो वीर रथो हेमपरिष्कृतः ।
सपताकः सध्वजश्च सानुकर्षः स तूणवान् ॥ ३.१७.१२ ॥
Ó herói, seu carro, feito de ilusão, era adornado de ouro, com seu estandarte e pendão, com sua haste de jugo, e provido de aljavas.
3.17.13
स तं रथवरं श्रीमान्समारुह्य किल प्रभो ।
मुमोच बाणान्कौख्य प्रद्युम्नाय महाबलः ॥ ३.१७.१३ ॥
Subindo naquele carro excelente, o glorioso e poderoso, ó senhor, ó descendente de Kuru, lançou flechas contra Pradyumna.
3.17.14
ततो बाणमयं वर्षं व्यसृजत्तरसा रणे ।
प्रद्युम्नो भुजवेगेन साल्वं संमोहयन्निव ॥ ३.१७.१४ ॥
Então Pradyumna, rapidamente na batalha, derramou uma chuva de flechas, com a velocidade de seus braços, como que confundindo Sālva.
3.17.15
स तैरभिहतः सङ्ख्ये नामर्यत सौभराट् ।
शरान्दीप्ताग्निसंकाशान्मुमोच तनये मम ॥ ३.१७.१५ ॥
Atingido por elas, o rei de Saubha não morreu na batalha; lançou flechas semelhantes a fogo ardente contra meu filho.
3.17.16
तमापतन्तं बाणौधं स चिच्छेद महाबलः ।
ततश्चान्याञ्शरान्दीप्तान्प्रचिक्षेप सुते मम ॥ ३.१७.१६ ॥
Aquele poderoso cortou a torrente de flechas que caía sobre ele; depois lançou outras flechas ardentes contra meu filho.
3.17.17
स साल्वबाणै राजेन्द्र विद्धो रुक्मिणिनन्दनः ।
मुमोच बाणं त्वरितो मर्मभेदिनमाहवे ॥ ३.१७.१७ ॥
Ó rei dos reis, ferido pelas flechas de Sālva, o filho de Rukmiṇī lançou rapidamente na batalha uma flecha que perfura os pontos vitais.
3.17.18
तस्य वर्म विभिद्याशु स बाणो मत्सुतेरितः ।
विवेश हृदयं पत्री स पपात भृशहतः ॥ ३.१७.१८ ॥
Perfurando de imediato sua armadura, a flecha emplumada enviada por meu filho entrou em seu coração, e ele caiu, gravemente atingido.
3.17.19
तस्मिन्निपतिते वीरे साल्वराजे विचेतसि ।
संप्रद्रबन्दानवेन्द्रा दारयन्तो वसुंधराम् ॥ ३.१७.१९ ॥
Quando aquele herói, o rei Sālva, caiu inconsciente, os senhores dos Dānavas avançaram, rasgando a terra.
3.17.20
हाहाकृतमभूत्सैन्यं साल्वस्य पृथिवीपते ।
नष्टसंज्ञे निपतिते तदा सौभपतौ नृपे ॥ ३.१७.२० ॥
Ó senhor da terra, o exército de Sālva encheu-se de lamentos quando o rei, senhor de Sauma, caiu sem sentidos.
3.17.21
तत उत्थाय राजेन्द्र प्रतिलभ्य च चेतनाम् ।
मुमोच बाणान्सहसा प्रद्युम्नाय महाबलः ॥ ३.१७.२१ ॥
Então, ó senhor dos reis, levantando-se e recuperando a consciência, o poderoso lançou de repente flechas contra Pradyumna.
3.17.22
तेन बाणेन महता प्रद्युम्नः समरे स्थितः ।
जत्रुदेशे भृशं विद्धो व्यथितो ददृशे तदा ॥ ३.१७.२२ ॥
Profundamente atingido por aquela grande flecha perto da clavícula, Pradyumna, que estava em combate, mostrou-se atormentado pela dor.
3.17.23
तं स विद्ध्वा महाराज साल्वो रुक्मिणिनन्दनम् ।
ननाद सिंहनादं वै नादेनापूरयन्महीम् ॥ ३.१७.२३ ॥
Ó grande rei, tendo atravessado o filho de Rukmiṇī, Sālva rugiu como um leão e encheu a terra com seu som.
3.17.24
ततो मोहं समापन्ने तनये मम भारत ।
मुमोच बाणांस्त्वरितः पुनरन्यान्दुरात्मवान् ॥ ३.१७.२४ ॥
Então, ó descendente de Bharata, quando meu filho caiu em estupor, o perverso lançou rapidamente outras flechas.
3.17.25
स तैरभिहतो बाणैर्बहुभिस्तेन मोहितः ।
निश्चेष्टः कौरवश्रेष्ठ प्रद्युम्नोऽभूद्रणाजिरे ॥ ३.१७.२५ ॥
Atingido por aquelas muitas flechas e atordoado por ele, Pradyumna, o melhor dos Kaurava, ficou imóvel no campo de batalha.