มหาภารตะ · อัธยายะ 3.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.17.1
एवमुक्त्वा रौक्मिणेयो यादवान्यादवर्षभ ।
दंशितैर्हरिभिर्युक्तं रथमास्थाय काञ्चनम् ॥ ३.१७.१ ॥
ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว บุตรของรุกมิณี ผู้เป็นวีรบุรุษแห่งยาทพ ขึ้นประทับบนรถทองที่เทียมด้วยม้าสีเหลืองทองซึ่งสวมเกราะ
3.17.2
उच्छ्रित्य मकरं केतुं व्यात्ताननमलङ्कृतम् ।
उत्पतद्भिरिवाकाशं तैर्हयैरन्वयात्परान् ॥ ३.१७.२ ॥
เขายกธงที่มีรูปมกรอ้าปากกว้างชูขึ้นสูง แล้วไล่ตามศัตรูไปด้วยม้าเหล่านั้น ราวกับม้าพุ่งทะยานขึ้นไปในท้องฟ้า
3.17.3
विक्षिपन्नादयंश्चापि धनुः श्रेष्ठं महाबलैः ।
तूणखङ्गधरः शूरो बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ॥ ३.१७.३ ॥
วีรบุรุษผู้ถือแล่งธนูและดาบ ดึงคันธนูอันวิเศษสุดให้ตึงและทำให้เกิดเสียงดัง นิ้วของเขาสวมปลอกหนังป้องกันไว้
3.17.4
सविद्युच्छुरितं चापं विहरन्वै तलात्तलम् ।
मोहयामास दैतेयान्सर्वान्सौभनिवासिनः ॥ ३.१७.४ ॥
เขาถือคันธนูที่แวววาวดุจสายฟ้า เคลื่อนไหวจากระนาบหนึ่งไปยังอีกระนาบหนึ่ง ทำให้ไดตยะทั้งปวงที่อาศัยอยู่ในเมืองเซาภะต้องงุนงง
3.17.5
तस्य विक्षिपतश्चापं संदधानस्य चासकृत् ।
नान्तरं ददृशे कश्चिन्नघ्नितः शात्रवान्रणे ॥ ३.१७.५ ॥
ขณะที่เขาดึงคันธนูและง้างลูกศรซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็ไม่เห็นช่องว่างในการรบของเขาเลย ศัตรูทั้งหลายถูกโค่นลงในการสู้รบ
3.17.6
मुखस्य वर्णो न विकल्पतेऽस्य ।
चेलुश्च गात्राणि न चापि तस्य।
सिंहोन्नतं चाप्यभिगर्जतोऽस्य ।
शुश्राव लोकोऽद्भुतवीर्यमग्र्यम् ॥ ३.१७.६ ॥
สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนแปลง และร่างกายก็ไม่สั่นสะท้าน เขาคำรามดังดุจราชสีห์ ทั้งโลกได้ยินถึงความกล้าหาญอันน่าอัศจรรย์และสูงสุดของเขา
3.17.7
जलेचरः काञ्चनयष्टिसंस्थो ।
व्यात्ताननः शत्रुबलप्रमाथी।
वित्रासयन्राजति वाहमुख्ये ।
साल्वस्य सेनाप्रमुखे ध्वजाग्र्यः ॥ ३.१७.७ ॥
ธงที่สูงที่สุดนั้นมีรูปสัตว์น้ำ ตั้งอยู่บนเสาทอง อ้าปากกว้าง บดขยี้กำลังของศัตรูและทำให้ผู้คนหวาดกลัว ส่องแสงอยู่บนยอดยานพาหนะ ณ แนวหน้าของกองทัพซาลวะ
3.17.8
ततस्तूर्णं विनिष्पत्य प्रद्युम्नः शत्रुकर्शनः ।
साल्वमेवाभिदुद्राव विधित्सुः कलहं नृप ॥ ३.१७.८ ॥
จากนั้น ปรทยุมนะ ผู้ทำให้ศัตรูเดือดร้อน กระโจนออกมาอย่างรวดเร็ว และพุ่งตรงเข้าหาซาลวะ โอ้พระราชา ด้วยความปรารถนาจะให้เกิดการต่อสู้
3.17.9
अभियानं तु वीरेण प्रद्युम्नेन महारणे ।
नामर्षयत संक्रुद्वः साल्वः कुरुकुलोद्वह ॥ ३.१७.९ ॥
แต่ในการรบอันยิ่งใหญ่ ซาลวะไม่อาจทนต่อการโจมตีของวีรบุรุษปรทยุมนะได้ โอ้ผู้สืบเชื้อสายกุรุ เขาโกรธจัดยิ่งนัก
3.17.10
सरोषमहमत्तो वै कामगादवरुह्य च ।
प्रद्युम्नं योधयामास साल्वः परपुरंजयः ॥ ३.१७.१० ॥
ซาลวะผู้พิชิตเมืองของศัตรูถูกความโกรธครอบงำ จึงลงจากยานที่เคลื่อนที่ได้ด้วยตนเอง แล้วเข้าต่อสู้กับปรทยุมนะ
3.17.11
तयोः सुतुमुलं युद्धं साल्ववृष्णिप्रवीरयोः ।
समेता ददृशुर्लोका बलिवासवयोरिव ॥ ३.१७.११ ॥
การต่อสู้อันดุเดือดระหว่างซาลวะกับวีรบุรุษแห่งวฤษณิทั้งสองนั้น ผู้คนที่มาชุมนุมกันได้เห็น ราวกับเป็นการต่อสู้ระหว่างพลีกับวาสวะ (พระอินทร์)
3.17.12
तस्य मायामयो वीर रथो हेमपरिष्कृतः ।
सपताकः सध्वजश्च सानुकर्षः स तूणवान् ॥ ३.१७.१२ ॥
โอ้วีรบุรุษ รถศึกของเขาสร้างขึ้นด้วยมายา ประดับด้วยทอง มีธงและธงประจำกองทัพ มีแอกรถ และมีแล่งธนูติดอยู่
3.17.13
स तं रथवरं श्रीमान्समारुह्य किल प्रभो ।
मुमोच बाणान्कौख्य प्रद्युम्नाय महाबलः ॥ ३.१७.१३ ॥
โอ้เจ้าผู้เป็นใหญ่ โอ้ผู้สืบเชื้อสายกุรุ ผู้รุ่งโรจน์และมีกำลังมหาศาลนั้น ขึ้นประทับบนรถอันประเสริฐนั้น แล้วปล่อยลูกศรใส่ปรทยุมนะ
3.17.14
ततो बाणमयं वर्षं व्यसृजत्तरसा रणे ।
प्रद्युम्नो भुजवेगेन साल्वं संमोहयन्निव ॥ ३.१७.१४ ॥
จากนั้น ปรทยุมนะก็ระดมห่าฝนลูกศรในการรบอย่างรวดเร็ว ด้วยความเร็วของแขนทั้งสองของตน ราวกับจะทำให้ซาลวะงุนงง
3.17.15
स तैरभिहतः सङ्ख्ये नामर्यत सौभराट् ।
शरान्दीप्ताग्निसंकाशान्मुमोच तनये मम ॥ ३.१७.१५ ॥
ซาลวะถูกลูกศรเหล่านั้นยิงต้องจึงมิได้ตายในการรบ พระราชาแห่งเมืองเซาภะปล่อยลูกศรดุจไฟลุกโชนใส่บุตรของข้า
3.17.16
तमापतन्तं बाणौधं स चिच्छेद महाबलः ।
ततश्चान्याञ्शरान्दीप्तान्प्रचिक्षेप सुते मम ॥ ३.१७.१६ ॥
ผู้ทรงพลังนั้นตัดห่าลูกศรที่พุ่งเข้าใส่ตนขาดไป แล้วจึงขว้างลูกศรลุกโชนอีกดอกหนึ่งใส่บุตรของข้า
3.17.17
स साल्वबाणै राजेन्द्र विद्धो रुक्मिणिनन्दनः ।
मुमोच बाणं त्वरितो मर्मभेदिनमाहवे ॥ ३.१७.१७ ॥
โอ้จอมกษัตริย์ บุตรของรุกมิณีถูกลูกศรของซาลวะยิงต้อง จึงรีบปล่อยลูกศรที่สามารถทะลวงจุดสำคัญในการรบ
3.17.18
तस्य वर्म विभिद्याशु स बाणो मत्सुतेरितः ।
विवेश हृदयं पत्री स पपात भृशहतः ॥ ३.१७.१८ ॥
ลูกศรที่บุตรของข้าส่งไปนั้นทะลุเกราะของซาลวะในทันที แล้วแทงเข้าหัวใจ เขาล้มลงด้วยการถูกโจมตีอย่างหนัก
3.17.19
तस्मिन्निपतिते वीरे साल्वराजे विचेतसि ।
संप्रद्रबन्दानवेन्द्रा दारयन्तो वसुंधराम् ॥ ३.१७.१९ ॥
เมื่อวีรบุรุษ คือพระราชาซาลวะ ล้มลงและหมดสติ พวกหัวหน้าของดานพะก็รุดเข้ามา ย่ำผ่าแผ่นดิน
3.17.20
हाहाकृतमभूत्सैन्यं साल्वस्य पृथिवीपते ।
नष्टसंज्ञे निपतिते तदा सौभपतौ नृपे ॥ ३.१७.२० ॥
โอ้เจ้าแห่งแผ่นดิน กองทัพของซาลวะเต็มไปด้วยเสียงร้องคร่ำครวญว่า "วิบัติแล้ว" เมื่อพระราชาผู้เป็นใหญ่แห่งเซาภะล้มลงโดยไร้สติ
3.17.21
तत उत्थाय राजेन्द्र प्रतिलभ्य च चेतनाम् ।
मुमोच बाणान्सहसा प्रद्युम्नाय महाबलः ॥ ३.१७.२१ ॥
จากนั้น ข้าแต่จอมกษัตริย์ ผู้มีกำลังมหาศาลลุกขึ้นอีกครั้ง ได้สติคืนมา แล้วก็ยิงลูกศรใส่ปรัทยุมนะอย่างฉับพลัน
3.17.22
तेन बाणेन महता प्रद्युम्नः समरे स्थितः ।
जत्रुदेशे भृशं विद्धो व्यथितो ददृशे तदा ॥ ३.१७.२२ ॥
ปรัทยุมนะผู้ยืนอยู่ในสนามรบ ถูกลูกศรใหญ่นั้นเจาะเข้าที่บริเวณกระดูกไหปลาร้าอย่างหนัก และปรากฏว่าเจ็บปวดทรมานในขณะนั้น
3.17.23
तं स विद्ध्वा महाराज साल्वो रुक्मिणिनन्दनम् ।
ननाद सिंहनादं वै नादेनापूरयन्महीम् ॥ ३.१७.२३ ॥
ข้าแต่มหาราช ศาลวะได้เจาะบุตรของรุกมิณีจนบาดเจ็บแล้ว ก็คำรามอย่างราชสีห์คำราม ทำให้แผ่นดินกึกก้องด้วยเสียงของตน
3.17.24
ततो मोहं समापन्ने तनये मम भारत ।
मुमोच बाणांस्त्वरितः पुनरन्यान्दुरात्मवान् ॥ ३.१७.२४ ॥
ข้าแต่ทายาทแห่งภรตะ เมื่อบุตรของข้าตกอยู่ในความมึนงง ผู้ชั่วร้ายคนนั้นก็รีบยิงลูกศรอื่นอีกโดยเร็ว
3.17.25
स तैरभिहतो बाणैर्बहुभिस्तेन मोहितः ।
निश्चेष्टः कौरवश्रेष्ठ प्रद्युम्नोऽभूद्रणाजिरे ॥ ३.१७.२५ ॥
ปรัทยุมนะผู้เป็นเลิศแห่งเการพ ถูกลูกศรจำนวนมากนั้นยิงเข้า และถูกเขาทำให้มึนงง จึงนอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนลานรบ