مهابهاراتا · أدهيايا 3.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.177.1
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
उत्थायावश्यकार्याणि कृतवान्भ्रातृभिः सह ॥ ३.१७७.१ ॥
ولما انقضت تلك الليلة، نهض الملك يودhishthira ملك الدارما، وأدى مع إخوته الواجبات اللازمة.
3.177.2
ततः संचोदयामास सोऽर्जुनं मातृनन्दनम् ।
दर्शयास्त्राणि कौन्तेय यैर्जिता दानवास्त्वया ॥ ३.१७७.२ ॥
ثم حثّ أرجونا، ابن الأم، قائلاً: «أظهر يا ابن كونتي الأسلحة التي قهرت بها الدانافا.»
3.177.3
ततो धनंजयो राजन्देवैर्दत्तानि पाण्डवः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शयामास भारत ॥ ३.१७७.३ ॥
ثم أظهر، أيها الملك، دهنجايا البانداوي تلك الأسلحة الإلهية التي منحها له الآلهة، يا بهاراتا.
3.177.4
यथान्यायं महातेजाः शौचं परममास्थितः ।
नमस्कृत्य त्रिनेत्राय वासवाय च पाण्डवः ॥ ३.१७७.४ ॥
وفق القاعدة، أدى البانداوي عظيم البهاء أعلى درجات الطهارة، فسجد للثلاثي العيون وللواساڤا (إندرا).
3.177.5
गिरिकूबरपादाक्षं शुभवेणु त्रिवेणुमत् ।
पार्थिवं रथमास्थाय शोभमानो धनंजयः ॥ ३.१७७.५ ॥
صعد الدنجايا على العربة الملكية، ذات المحور والعجلات كتجويف الجبل، والعصي الخيزرانية الجميلة وثلاث عصي من الخيزران، فأشرق.
3.177.6
दिव्येन संवृतस्तेन कवचेन सुवर्चसा ।
धनुरादाय गाण्डीवं देवदत्तं स वारिजम् ॥ ३.१७७.६ ॥
متدرعاً بذلك الدرع الإلهي الساطع، أخذ القوس غاندِيفا والمحارة ديفادَتّا التي وهبتها الآلهة.
3.177.7
शोशुभ्यमानः कौन्तेय आनुपूर्व्यान्महाभुजः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शनायोपचक्रमे ॥ ३.१७७.७ ॥
بدأ أرجونا، ابن كونتي، ذو الذراعين القويتين والمتوهّج، يعرض بالترتيب تلك الأسلحة الإلهية.
3.177.8
अथ प्रयोक्ष्यमाणेषु दिव्येष्वस्त्रेषु तेषु वै ।
समाक्रान्ता मही पद्भ्यां समकम्पत सद्रुमा ॥ ३.१७७.८ ॥
ثم، حين كانت تلك الأسلحة الإلهية على وشك أن تُستعمل، ارتعدت الأرض المضغوطة تحت قدميه مع أشجارها.
3.177.9
क्षुभिताः सरितश्चैव तथैव च महोदधिः ।
शैलाश्चापि व्यदीर्यन्त न ववौ च समीरणः ॥ ३.१७७.९ ॥
اضطربت الأنهار وكذلك المحيط العظيم، وانشقت الجبال، وكفّت الريح عن الهبوب.
3.177.10
न बभासे सहस्रांशुर्न जज्वाल च पावकः ।
न वेदाः प्रतिभान्ति स्म द्विजातीनां कथंचन ॥ ३.१७७.१० ॥
لم تُشرق الشمس، ولم تتّقد النار، ولم تتجلَّ الفيدا للمولودين مرتين بأي وجه.
3.177.11
अन्तर्भूमिगता ये च प्राणिनो जनमेजय ।
पीड्यमानाः समुत्थाय पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ३.१७७.११ ॥
يا جانامejaya، إن الكائنات الحية التي كانت في باطن الأرض، وقد أُوذيت، نهضت وأحاطت بالباندافا.
3.177.12
वेपमानाः प्राञ्जलयस्ते सर्वे विकृताननाः ।
दह्यमानास्तदाऽस्त्रैस्ते याचन्ति स्म धनंजयम् ॥ ३.१७७.१२ ॥
كانوا جميعًا يرتعدون، أيديهم مضمومة، ووجوههم متشوهة، وقد احترقوا بالأسلحة، فراحوا يتوسلون إلى دهنجايا.
3.177.13
ततो ब्रह्मर्षयश्चैव सिद्धा ये च महर्षयः ।
जङ्गमानि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१३ ॥
ثم وقف هناك مجتمعين البراهمرشيون والسِّدهات والمهارشيون، وجميع الكائنات المتحركة.
3.177.14
देवर्षयश्च प्रवरास्तथैव च दिवौकसः ।
यक्षराक्षसगन्धर्वास्तथैव च पतत्रिणः।
खेचराणि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१४ ॥
ووقف هناك دِيفَرْشِيُّون وأفاضل سكان السماء، واليَكْشَا والراكشاسا والغاندهاروا، وكذلك الطيور وجميع الكائنات السائرة في الجو.
3.177.15
ततः पितामहश्चैव लोकपालाश्च सर्वशः ।
भगवांश्च महादेवः सगणोऽभ्याययौ तदा ॥ ३.१७७.१५ ॥
ثم جاء الجد وجميع حُماة العوالم، وجاء حينئذ المبارك مهاديفا مع حاشيته.
3.177.16
ततो वायुर्महाराज दिव्यैर्माल्यैः समन्वितः ।
अभितः पाण्डवंचित्रैरवचक्रे समन्ततः ॥ ३.१७७.१६ ॥
ثم أحاط بالبانداوا من كل جانب، أيها الملك العظيم، فايو المزيّن بأكاليل إلهية، بأشياء عجيبة.
3.177.17
जगुश्च गाथा विविधा गन्धर्वाः सुरचोदिताः ।
ननृतुः सङ्घशश्चैव राजन्नप्सरसां गणाः ॥ ३.१७७.१७ ॥
وغنّى الغاندهاروا، بتحريض من الآلهة، أشعارًا شتّى، وأيها الملك، رقصت جماعات الأبساراس زُمَرًا.
3.177.18
तस्मिंश्च तादृशे काले नारदश्चोदितः सुरैः ।
आगम्याह वचः पार्थं श्रवणीयमिदं नृप ॥ ३.१७७.१८ ॥
وفي ذلك الوقت، جاء ناراداً مدفوعًا من الآلهة، وقال لبارثا هذه الكلمات الجديرة بالسماع، أيها الملك.
3.177.19
अर्जुनार्जुन मा युङ्क्ष दिव्यान्यस्त्राणि भारत ।
नैतानि निरधिष्ठाने प्रयुज्यन्ते कथंचन ॥ ३.१७७.१९ ॥
يا أرجونا، يا أرجونا، يا سليل بهاراتا، لا تستعمل الأسلحة الإلهية. فهذه لا تُستعمل بأي حال دون أساس راسخ.
3.177.20
अधिष्ठाने न वाऽनार्तः प्रयुञ्जीत कदाचन ।
प्रयोगेषु महान्दोषो ह्यस्त्राणां कुरुनन्दन ॥ ३.१७७.२० ॥
من لم يكن في ضيق فلا يستعملها أبدًا دون أساس صحيح. يا فرح الكورو، في استعمال الأسلحة خطأ عظيم.
3.177.21
एतानि रक्ष्यमाणानि धनंजय यथागमम् ।
बलवन्ति सुखार्हाणि भविष्यन्ति न संशयः ॥ ३.१७७.२१ ॥
يا دانانجايا، إن حُفظت هذه كما جاءت صارت قوية وجديرة بالسعادة، ولا شك في ذلك.
3.177.22
अरक्ष्यमाणान्येतानि त्रैलोक्यस्यापि पाण्डव ।
भवन्ति स्म विनाशाय मैवं भूयः कृथाः क्वचित् ॥ ३.१७७.२२ ॥
يا ابن باندو، إن لم تُحفظ هذه صارت سببًا للفناء حتى للعوالم الثلاثة. فلا تفعل هذا أبدًا مرة أخرى.
3.177.23
अजातशत्रो त्वं चैव द्रक्ष्यसे तानि संयुगे ।
योज्यमानानि पार्थे नद्विषतामवमर्दने ॥ ३.१७७.२३ ॥
يا أجاتاشاترو، سترى أنت أيضًا هذه تُستعمل في القتال حين يسحق بارثا أعداءه.
3.177.24
निवार्याथ ततः पार्थं सर्वे देवा यथागतम् ।
जग्मुरन्ये च ये तत्र रसमाजग्मुर्नरर्षभ ॥ ३.१७७.२४ ॥
ثم بعد أن ثنوا بارثا، عاد جميع الآلهة من حيث أتوا، وانصرف الآخرون الذين جاءوا هناك بفرح، يا ثور الرجال.
3.177.25
तेषु सर्वेषु कौरव्य प्रतियातेषु पाण्डवाः ।
तस्मिननेव वने हृष्टास्त ऊषुः सह कृष्णया ॥ ३.१७७.२५ ॥
وبعد أن انصرف الجميع، يا سليل كورو، أقام البانداڤا فرحين في ذلك الغابة نفسها مع كريشنا.