മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.177.1
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
उत्थायावश्यकार्याणि कृतवान्भ्रातृभिः सह ॥ ३.१७७.१ ॥
ആ രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ധർമ്മരാജനായ യുധിഷ്ഠിരൻ എഴുന്നേറ്റ് സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ആവശ്യമായ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു.
3.177.2
ततः संचोदयामास सोऽर्जुनं मातृनन्दनम् ।
दर्शयास्त्राणि कौन्तेय यैर्जिता दानवास्त्वया ॥ ३.१७७.२ ॥
അപ്പോൾ അദ്ദേഹം കുന്തീപുത്രനായ അർജുനനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു: കൗന്തേയ, ദാനവരെ നീ ഏതൊരു അസ്ത്രങ്ങളാൽ ജയിച്ചുവോ അവ കാണിക്കുക.
3.177.3
ततो धनंजयो राजन्देवैर्दत्तानि पाण्डवः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शयामास भारत ॥ ३.१७७.३ ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ, പാണ്ഡവനായ ധനഞ്ജയൻ ദേവന്മാർ നൽകിയ ആ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിച്ചു, ഭാരതാ.
3.177.4
यथान्यायं महातेजाः शौचं परममास्थितः ।
नमस्कृत्य त्रिनेत्राय वासवाय च पाण्डवः ॥ ३.१७७.४ ॥
ചട്ടപ്രകാരം മഹാതേജസ്വിയായ പാണ്ഡവൻ പരമശൗചം അനുഷ്ഠിച്ച് ത്രിനേത്രനെയും (ശിവനെയും) വാസവനെയും (ഇന്ദ്രനെയും) നമസ്കരിച്ചു.
3.177.5
गिरिकूबरपादाक्षं शुभवेणु त्रिवेणुमत् ।
पार्थिवं रथमास्थाय शोभमानो धनंजयः ॥ ३.१७७.५ ॥
പർവതഗുഹപോലെ അച്ചും ചക്രങ്ങളുമുള്ള, നല്ല മുളങ്കമ്പുകളും മൂന്നു മുളകളുമുള്ള രാജകീയ രഥത്തിൽ കയറി ധനഞ്ജയൻ ശോഭിച്ചു.
3.177.6
दिव्येन संवृतस्तेन कवचेन सुवर्चसा ।
धनुरादाय गाण्डीवं देवदत्तं स वारिजम् ॥ ३.१७७.६ ॥
ആ ദിവ്യവും തേജസ്സുറ്റതുമായ കവചം ധരിച്ച്, ദേവദത്തമെന്ന ശംഖും ഗാണ്ഡീവ വില്ലും അവൻ എടുത്തു.
3.177.7
शोशुभ्यमानः कौन्तेय आनुपूर्व्यान्महाभुजः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शनायोपचक्रमे ॥ ३.१७७.७ ॥
കുന്തിയുടെ പുത്രനും മഹാബാഹുവുമായ അർജുനൻ തിളങ്ങിക്കൊണ്ട് ക്രമമായി ആ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ കാണിക്കാൻ തുടങ്ങി.
3.177.8
अथ प्रयोक्ष्यमाणेषु दिव्येष्वस्त्रेषु तेषु वै ।
समाक्रान्ता मही पद्भ्यां समकम्पत सद्रुमा ॥ ३.१७७.८ ॥
ആ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കാനിരിക്കെ, കാൽച്ചുവടുകളാൽ അമർത്തപ്പെട്ട ഭൂമി മരങ്ങളോടൊപ്പം വിറച്ചു.
3.177.9
क्षुभिताः सरितश्चैव तथैव च महोदधिः ।
शैलाश्चापि व्यदीर्यन्त न ववौ च समीरणः ॥ ३.१७७.९ ॥
നദികളും മഹാസമുദ്രവും ക്ഷോഭിച്ചു; പർവതങ്ങളും പിളർന്നു; കാറ്റും വീശിയില്ല.
3.177.10
न बभासे सहस्रांशुर्न जज्वाल च पावकः ।
न वेदाः प्रतिभान्ति स्म द्विजातीनां कथंचन ॥ ३.१७७.१० ॥
സൂര്യൻ പ്രകാശിച്ചില്ല, അഗ്നി ജ്വലിച്ചില്ല; ദ്വിജന്മാർക്ക് വേദങ്ങൾ ഒരു വിധത്തിലും തെളിഞ്ഞില്ല.
3.177.11
अन्तर्भूमिगता ये च प्राणिनो जनमेजय ।
पीड्यमानाः समुत्थाय पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ३.१७७.११ ॥
ഹേ ജനമേജയാ! ഭൂമിക്കുള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന ജീവികൾ പീഡിതരായി എഴുന്നേറ്റ് പാണ്ഡവനെ (അർജുനനെ) ചുറ്റിവളഞ്ഞു.
3.177.12
वेपमानाः प्राञ्जलयस्ते सर्वे विकृताननाः ।
दह्यमानास्तदाऽस्त्रैस्ते याचन्ति स्म धनंजयम् ॥ ३.१७७.१२ ॥
വിറച്ചും കൈകൂപ്പിയും വികൃതമുഖങ്ങളോടെയും അവരെല്ലാം അസ്ത്രങ്ങളാൽ ദഹിച്ചുകൊണ്ട് ധനഞ്ജയനോട് യാചിച്ചു.
3.177.13
ततो ब्रह्मर्षयश्चैव सिद्धा ये च महर्षयः ।
जङ्गमानि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१३ ॥
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മർഷിമാരും സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും ചലിക്കുന്ന സകല ജീവികളും അവിടെ ഒത്തുകൂടി നിന്നു.
3.177.14
देवर्षयश्च प्रवरास्तथैव च दिवौकसः ।
यक्षराक्षसगन्धर्वास्तथैव च पतत्रिणः।
खेचराणि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१४ ॥
ദേവർഷിമാരും ശ്രേഷ്ഠരായ ദിവൗകസുകളും യക്ഷരും രാക്ഷസരും ഗന്ധർവന്മാരും പക്ഷികളും ആകാശത്തു സഞ്ചരിക്കുന്ന സകല ജീവികളും അവിടെ നിന്നു.
3.177.15
ततः पितामहश्चैव लोकपालाश्च सर्वशः ।
भगवांश्च महादेवः सगणोऽभ्याययौ तदा ॥ ३.१७७.१५ ॥
അപ്പോൾ പിതാമഹനും സകല ലോകപാലകരും വന്നു; ഭഗവാൻ മഹാദേവൻ തന്റെ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം അപ്പോൾ എത്തി.
3.177.16
ततो वायुर्महाराज दिव्यैर्माल्यैः समन्वितः ।
अभितः पाण्डवंचित्रैरवचक्रे समन्ततः ॥ ३.१७७.१६ ॥
അപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, ദിവ്യമാലകളണിഞ്ഞ വായുദേവൻ പാണ്ഡവനെ വിചിത്രവസ്തുക്കളോടെ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും വലയം ചെയ്തു.
3.177.17
जगुश्च गाथा विविधा गन्धर्वाः सुरचोदिताः ।
ननृतुः सङ्घशश्चैव राजन्नप्सरसां गणाः ॥ ३.१७७.१७ ॥
ദേവന്മാരാൽ പ്രേരിതരായ ഗന്ധർവന്മാർ വിവിധ ഗാഥകൾ പാടി; രാജാവേ, അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘങ്ങൾ കൂട്ടമായി നൃത്തം ചെയ്തു.
3.177.18
तस्मिंश्च तादृशे काले नारदश्चोदितः सुरैः ।
आगम्याह वचः पार्थं श्रवणीयमिदं नृप ॥ ३.१७७.१८ ॥
ആ സമയത്ത്, ദേവന്മാരാൽ പ്രേരിതനായ നാരദൻ വന്ന് പാർത്ഥനോട് കേൾക്കേണ്ടുന്ന ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, രാജാവേ.
3.177.19
अर्जुनार्जुन मा युङ्क्ष दिव्यान्यस्त्राणि भारत ।
नैतानि निरधिष्ठाने प्रयुज्यन्ते कथंचन ॥ ३.१७७.१९ ॥
അർജുനാ, അർജുനാ, ഭാരതാ, ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കരുത്. ഇവ ഒരു അടിസ്ഥാനവുമില്ലാതെ ഒരു വിധത്തിലും പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
3.177.20
अधिष्ठाने न वाऽनार्तः प्रयुञ्जीत कदाचन ।
प्रयोगेषु महान्दोषो ह्यस्त्राणां कुरुनन्दन ॥ ३.१७७.२० ॥
ദുരിതത്തിലല്ലാത്തവൻ ശരിയായ അടിസ്ഥാനമില്ലാതെ ഒരിക്കലും ഇവ പ്രയോഗിക്കരുത്. കുരുനന്ദനാ, അസ്ത്രപ്രയോഗങ്ങളിൽ വലിയ ദോഷമുണ്ട്.
3.177.21
एतानि रक्ष्यमाणानि धनंजय यथागमम् ।
बलवन्ति सुखार्हाणि भविष्यन्ति न संशयः ॥ ३.१७७.२१ ॥
ധനഞ്ജയാ, ഇവ വന്നതുപോലെ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടാൽ അവ ശക്തമായും സുഖം നൽകുന്നവയായും ഭവിക്കും; സംശയമില്ല.
3.177.22
अरक्ष्यमाणान्येतानि त्रैलोक्यस्यापि पाण्डव ।
भवन्ति स्म विनाशाय मैवं भूयः कृथाः क्वचित् ॥ ३.१७७.२२ ॥
പാണ്ഡവാ, ഇവ സംരക്ഷിക്കപ്പെടാതിരുന്നാൽ മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും നാശമായിത്തീരും. അതിനാൽ ഇനിയൊരിക്കലും ഇങ്ങനെ ചെയ്യരുത്.
3.177.23
अजातशत्रो त्वं चैव द्रक्ष्यसे तानि संयुगे ।
योज्यमानानि पार्थे नद्विषतामवमर्दने ॥ ३.१७७.२३ ॥
അജാതശത്രോ, യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥൻ ശത്രുക്കളെ മർദ്ദിക്കാൻ അവ പ്രയോഗിക്കുന്നത് നീയും കാണും.
3.177.24
निवार्याथ ततः पार्थं सर्वे देवा यथागतम् ।
जग्मुरन्ये च ये तत्र रसमाजग्मुर्नरर्षभ ॥ ३.१७७.२४ ॥
അനന്തരം പാർത്ഥനെ വിലക്കി എല്ലാ ദേവന്മാരും വന്ന വഴിയേ മടങ്ങി; അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ എത്തിയ മറ്റുള്ളവരും പോയി, നരർഷഭാ.
3.177.25
तेषु सर्वेषु कौरव्य प्रतियातेषु पाण्डवाः ।
तस्मिननेव वने हृष्टास्त ऊषुः सह कृष्णया ॥ ३.१७७.२५ ॥
കൗരവ്യാ, അവരെല്ലാവരും മടങ്ങിപ്പോയ ശേഷം, പാണ്ഡവർ സന്തോഷത്തോടെ ആ വനത്തിൽത്തന്നെ കൃഷ്ണയോടൊപ്പം വസിച്ചു.