Mahābhārata · Adhyāya 3.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.177.1
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
उत्थायावश्यकार्याणि कृतवान्भ्रातृभिः सह ॥ ३.१७७.१ ॥
Als jene Nacht vergangen war, erhob sich König Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, und verrichtete mit seinen Brüdern die notwendigen Pflichten.
3.177.2
ततः संचोदयामास सोऽर्जुनं मातृनन्दनम् ।
दर्शयास्त्राणि कौन्तेय यैर्जिता दानवास्त्वया ॥ ३.१७७.२ ॥
Dann forderte er Arjuna, den Sohn der Mutter, auf: »Zeige, Sohn Kuntīs, die Waffen, mit denen du die Dānavas besiegt hast!«
3.177.3
ततो धनंजयो राजन्देवैर्दत्तानि पाण्डवः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शयामास भारत ॥ ३.१७७.३ ॥
Dann zeigte, o König, Dhanaṃjaya, der Pāṇḍava, jene göttlichen Waffen, die ihm die Götter gegeben hatten, o Bhārata.
3.177.4
यथान्यायं महातेजाः शौचं परममास्थितः ।
नमस्कृत्य त्रिनेत्राय वासवाय च पाण्डवः ॥ ३.१७७.४ ॥
Nach der Vorschrift verneigte sich der Pāṇḍava von großer Strahlkraft, der höchste Reinheit beachtete, vor dem Dreiäugigen und vor Vāsava.
3.177.5
गिरिकूबरपादाक्षं शुभवेणु त्रिवेणुमत् ।
पार्थिवं रथमास्थाय शोभमानो धनंजयः ॥ ३.१७७.५ ॥
Auf den königlichen Wagen gestiegen, dessen Achse und Räder einer Bergeshöhle gleichen, mit schönen Bambusstangen und drei Bambusstäben, erstrahlte Dhanaṃjaya.
3.177.6
दिव्येन संवृतस्तेन कवचेन सुवर्चसा ।
धनुरादाय गाण्डीवं देवदत्तं स वारिजम् ॥ ३.१७७.६ ॥
In jene göttliche, strahlende Rüstung gehüllt, ergriff er den Bogen Gāṇḍīva und die von den Göttern gegebene Muschel Devadatta.
3.177.7
शोशुभ्यमानः कौन्तेय आनुपूर्व्यान्महाभुजः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शनायोपचक्रमे ॥ ३.१७७.७ ॥
Arjuna, der Sohn der Kuntī, der Starkarmige, begann strahlend der Reihe nach jene göttlichen Waffen vorzuführen.
3.177.8
अथ प्रयोक्ष्यमाणेषु दिव्येष्वस्त्रेषु तेषु वै ।
समाक्रान्ता मही पद्भ्यां समकम्पत सद्रुमा ॥ ३.१७७.८ ॥
Als jene göttlichen Waffen eingesetzt werden sollten, zitterte die Erde, von seinen Füßen gedrückt, samt ihren Bäumen.
3.177.9
क्षुभिताः सरितश्चैव तथैव च महोदधिः ।
शैलाश्चापि व्यदीर्यन्त न ववौ च समीरणः ॥ ३.१७७.९ ॥
Die Flüsse gerieten in Aufruhr, ebenso der große Ozean; die Berge zerbarsten, und der Wind wehte nicht mehr.
3.177.10
न बभासे सहस्रांशुर्न जज्वाल च पावकः ।
न वेदाः प्रतिभान्ति स्म द्विजातीनां कथंचन ॥ ३.१७७.१० ॥
Die Sonne schien nicht, und das Feuer loderte nicht; und die Veden erschienen den Zweimalgeborenen keineswegs.
3.177.11
अन्तर्भूमिगता ये च प्राणिनो जनमेजय ।
पीड्यमानाः समुत्थाय पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ३.१७७.११ ॥
O Janamejaya, die Lebewesen, die im Innern der Erde waren, erhoben sich, gepeinigt, und umringten den Pāṇḍava.
3.177.12
वेपमानाः प्राञ्जलयस्ते सर्वे विकृताननाः ।
दह्यमानास्तदाऽस्त्रैस्ते याचन्ति स्म धनंजयम् ॥ ३.१७७.१२ ॥
Zitternd, die Hände ehrfürchtig gefaltet, mit verzerrten Gesichtern, flehten sie alle, von den Waffen verbrannt, da Dhanañjaya an.
3.177.13
ततो ब्रह्मर्षयश्चैव सिद्धा ये च महर्षयः ।
जङ्गमानि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१३ ॥
Da standen die Brahmarṣis, die Siddhas und die großen Weisen sowie alle beweglichen Wesen versammelt da.
3.177.14
देवर्षयश्च प्रवरास्तथैव च दिवौकसः ।
यक्षराक्षसगन्धर्वास्तथैव च पतत्रिणः।
खेचराणि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१४ ॥
Auch die Devarṣis und die vornehmsten Himmelsbewohner, die Yakṣas, Rākṣasas und Gandharvas, ebenso die Vögel und alle Wesen, die durch die Lüfte ziehen, standen dort.
3.177.15
ततः पितामहश्चैव लोकपालाश्च सर्वशः ।
भगवांश्च महादेवः सगणोऽभ्याययौ तदा ॥ ३.१७७.१५ ॥
Da kamen der Urahn und alle Weltenhüter, und der erhabene Mahādeva erschien damals mit seinem Gefolge.
3.177.16
ततो वायुर्महाराज दिव्यैर्माल्यैः समन्वितः ।
अभितः पाण्डवंचित्रैरवचक्रे समन्ततः ॥ ३.१७७.१६ ॥
Da umringte, großer König, Vāyu, mit göttlichen Girlanden geschmückt, den Pāṇḍava von allen Seiten mit wundersamen Dingen.
3.177.17
जगुश्च गाथा विविधा गन्धर्वाः सुरचोदिताः ।
ननृतुः सङ्घशश्चैव राजन्नप्सरसां गणाः ॥ ३.१७७.१७ ॥
Die von den Göttern angetriebenen Gandharvas sangen verschiedene Gāthās, und, o König, scharenweise tanzten die Scharen der Apsarasen.
3.177.18
तस्मिंश्च तादृशे काले नारदश्चोदितः सुरैः ।
आगम्याह वचः पार्थं श्रवणीयमिदं नृप ॥ ३.१७७.१८ ॥
In jener Zeit kam Nārada, von den Göttern angetrieben, und sprach zu Pārtha diese hörenswerten Worte, o König.
3.177.19
अर्जुनार्जुन मा युङ्क्ष दिव्यान्यस्त्राणि भारत ।
नैतानि निरधिष्ठाने प्रयुज्यन्ते कथंचन ॥ ३.१७७.१९ ॥
Arjuna, Arjuna, Nachkomme Bharatas, wende die göttlichen Waffen nicht an. Diese werden auf keine Weise ohne feste Grundlage eingesetzt.
3.177.20
अधिष्ठाने न वाऽनार्तः प्रयुञ्जीत कदाचन ।
प्रयोगेषु महान्दोषो ह्यस्त्राणां कुरुनन्दन ॥ ३.१७७.२० ॥
Wer nicht in Not ist, soll sie niemals ohne feste Grundlage einsetzen. O Wonne der Kurus, im Einsatz der Waffen liegt eine große Schuld.
3.177.21
एतानि रक्ष्यमाणानि धनंजय यथागमम् ।
बलवन्ति सुखार्हाणि भविष्यन्ति न संशयः ॥ ३.१७७.२१ ॥
O Dhanaṃjaya, wenn diese so bewahrt werden, wie sie gekommen sind, werden sie mächtig und des Glückes würdig sein; daran ist kein Zweifel.
3.177.22
अरक्ष्यमाणान्येतानि त्रैलोक्यस्यापि पाण्डव ।
भवन्ति स्म विनाशाय मैवं भूयः कृथाः क्वचित् ॥ ३.१७७.२२ ॥
O Sohn Pāṇḍus, wenn diese nicht bewahrt werden, werden sie selbst für die drei Welten zur Ursache der Vernichtung. Tue dies daher niemals wieder.
3.177.23
अजातशत्रो त्वं चैव द्रक्ष्यसे तानि संयुगे ।
योज्यमानानि पार्थे नद्विषतामवमर्दने ॥ ३.१७७.२३ ॥
O Ajātaśatru, auch du wirst sie im Kampf einsetzen sehen, wenn Pārtha seine Feinde niederwirft.
3.177.24
निवार्याथ ततः पार्थं सर्वे देवा यथागतम् ।
जग्मुरन्ये च ये तत्र रसमाजग्मुर्नरर्षभ ॥ ३.१७७.२४ ॥
Nachdem sie Pārtha zurückgehalten hatten, kehrten alle Götter den Weg zurück, den sie gekommen waren; und auch die anderen, die voll Freude dorthin gekommen waren, gingen fort, o Stier unter den Menschen.
3.177.25
तेषु सर्वेषु कौरव्य प्रतियातेषु पाण्डवाः ।
तस्मिननेव वने हृष्टास्त ऊषुः सह कृष्णया ॥ ३.१७७.२५ ॥
Als sie alle fortgegangen waren, o Nachkomme der Kurus, blieben die Pāṇḍavas erfreut in eben diesem Wald zusammen mit Kṛṣṇā.