ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.177.1
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
उत्थायावश्यकार्याणि कृतवान्भ्रातृभिः सह ॥ ३.१७७.१ ॥
ସେହି ରାତ୍ରି ପାହିଲା ପରେ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଉଠି ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଆବଶ୍ୟକ କର୍ମସବୁ କଲେ।
3.177.2
ततः संचोदयामास सोऽर्जुनं मातृनन्दनम् ।
दर्शयास्त्राणि कौन्तेय यैर्जिता दानवास्त्वया ॥ ३.१७७.२ ॥
ଏହା ପରେ ସେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ: ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ରରେ ତୁମେ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲ ସେସବୁ ଦେଖାଅ।
3.177.3
ततो धनंजयो राजन्देवैर्दत्तानि पाण्डवः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शयामास भारत ॥ ३.१७७.३ ॥
ଏହା ପରେ ହେ ରାଜନ୍, ପାଣ୍ଡବ ଧନଞ୍ଜୟ ଦେବତାମାନେ ଦେଇଥିବା ସେହି ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରସବୁ ଦେଖାଇଲେ, ହେ ଭାରତ।
3.177.4
यथान्यायं महातेजाः शौचं परममास्थितः ।
नमस्कृत्य त्रिनेत्राय वासवाय च पाण्डवः ॥ ३.१७७.४ ॥
ଯଥାବିଧି, ମହାତେଜସ୍ୱୀ ପାଣ୍ଡବ ପରମ ଶୌଚ ପାଳନ କରି ତ୍ରିନେତ୍ର (ଶିବ) ଏବଂ ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
3.177.5
गिरिकूबरपादाक्षं शुभवेणु त्रिवेणुमत् ।
पार्थिवं रथमास्थाय शोभमानो धनंजयः ॥ ३.१७७.५ ॥
ପର୍ବତଗୁମ୍ଫା ପରି ଅକ୍ଷ ଓ ଚକ୍ରବିଶିଷ୍ଟ, ସୁନ୍ଦର ବାଉଁଶ ଦଣ୍ଡ ଓ ତିନିଟି ବାଉଁଶ ଥିବା ରାଜକୀୟ ରଥରେ ଆରୋହଣ କରି ଧନଞ୍ଜୟ ଶୋଭିତ ହେଲେ।
3.177.6
दिव्येन संवृतस्तेन कवचेन सुवर्चसा ।
धनुरादाय गाण्डीवं देवदत्तं स वारिजम् ॥ ३.१७७.६ ॥
ସେହି ଦିବ୍ୟ, ତେଜସ୍ୱୀ କବଚରେ ଆବୃତ ହୋଇ ସେ ଦେବଦତ୍ତ ଶଙ୍ଖ ଓ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁ ଧରିଲେ।
3.177.7
शोशुभ्यमानः कौन्तेय आनुपूर्व्यान्महाभुजः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शनायोपचक्रमे ॥ ३.१७७.७ ॥
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ମହାବାହୁ ଅର୍ଜୁନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ କ୍ରମାନୁସାରେ ସେହି ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରସମୂହ ଦେଖାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
3.177.8
अथ प्रयोक्ष्यमाणेषु दिव्येष्वस्त्रेषु तेषु वै ।
समाक्रान्ता मही पद्भ्यां समकम्पत सद्रुमा ॥ ३.१७७.८ ॥
ସେହି ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରସମୂହ ପ୍ରୟୋଗ ହେବାକୁ ଥିବାବେଳେ, ପାଦ ଚାପରେ ପୃଥିବୀ ବୃକ୍ଷସହିତ କମ୍ପିଗଲା।
3.177.9
क्षुभिताः सरितश्चैव तथैव च महोदधिः ।
शैलाश्चापि व्यदीर्यन्त न ववौ च समीरणः ॥ ३.१७७.९ ॥
ନଦୀସମୂହ ଓ ମହାସାଗର ମଧ୍ୟ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲେ; ପର୍ବତସବୁ ମଧ୍ୟ ଫାଟିଗଲା; ପବନ ମଧ୍ୟ ବହିଲା ନାହିଁ।
3.177.10
न बभासे सहस्रांशुर्न जज्वाल च पावकः ।
न वेदाः प्रतिभान्ति स्म द्विजातीनां कथंचन ॥ ३.१७७.१० ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଲେ ନାହିଁ, ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ଜଳିଲା ନାହିଁ; ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବେଦସବୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରରେ ପ୍ରତିଭାତ ହେଲା ନାହିଁ।
3.177.11
अन्तर्भूमिगता ये च प्राणिनो जनमेजय ।
पीड्यमानाः समुत्थाय पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ३.१७७.११ ॥
ହେ ଜନମେଜୟ! ଭୂମିର ଭିତରେ ଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଉଠି ପାଣ୍ଡବ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ଘେରିଲେ।
3.177.12
वेपमानाः प्राञ्जलयस्ते सर्वे विकृताननाः ।
दह्यमानास्तदाऽस्त्रैस्ते याचन्ति स्म धनंजयम् ॥ ३.१७७.१२ ॥
କମ୍ପିତ, ଯୋଡ଼ହାତ, ବିକୃତ ମୁଖ ଧରି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସେତେବେଳେ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଯାଚନା କଲେ।
3.177.13
ततो ब्रह्मर्षयश्चैव सिद्धा ये च महर्षयः ।
जङ्गमानि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१३ ॥
ଏବେ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ସିଦ୍ଧ ଓ ମହର୍ଷିମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଚଳନ୍ତି ପ୍ରାଣୀ ସେଠାରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଠିଆ ହେଲେ।
3.177.14
देवर्षयश्च प्रवरास्तथैव च दिवौकसः ।
यक्षराक्षसगन्धर्वास्तथैव च पतत्रिणः।
खेचराणि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१४ ॥
ଦେବର୍ଷି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବୌକସମାନେ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପକ୍ଷୀ ଓ ଆକାଶରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସେଠାରେ ଠିଆ ହେଲେ।
3.177.15
ततः पितामहश्चैव लोकपालाश्च सर्वशः ।
भगवांश्च महादेवः सगणोऽभ्याययौ तदा ॥ ३.१७७.१५ ॥
ଏବେ ପିତାମହ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ ଆସିଲେ; ଭଗବାନ ମହାଦେବ ନିଜ ଗଣମାନଙ୍କ ସହ ସେତେବେଳେ ଆସିଲେ।
3.177.16
ततो वायुर्महाराज दिव्यैर्माल्यैः समन्वितः ।
अभितः पाण्डवंचित्रैरवचक्रे समन्ततः ॥ ३.१७७.१६ ॥
ଏବେ ହେ ମହାରାଜ, ଦିବ୍ୟ ମାଳାରେ ସଜ୍ଜିତ ବାୟୁଦେବ ଅଦ୍ଭୁତ ବସ୍ତୁସମୂହ ସହ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ସବୁ ପାଖରୁ ଘେରି ଠିଆ ହେଲେ।
3.177.17
जगुश्च गाथा विविधा गन्धर्वाः सुरचोदिताः ।
ननृतुः सङ्घशश्चैव राजन्नप्सरसां गणाः ॥ ३.१७७.१७ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ବିବିଧ ଗାଥା ଗାଇଲେ; ହେ ରାଜନ, ଅପ୍ସରାଗଣ ଦଳବଦ୍ଧ ହୋଇ ନାଚିଲେ।
3.177.18
तस्मिंश्च तादृशे काले नारदश्चोदितः सुरैः ।
आगम्याह वचः पार्थं श्रवणीयमिदं नृप ॥ ३.१७७.१८ ॥
ସେହି ସମୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ନାରଦ ଆସି ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଏହି ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ବାକ୍ୟ କହିଲେ, ହେ ନୃପ।
3.177.19
अर्जुनार्जुन मा युङ्क्ष दिव्यान्यस्त्राणि भारत ।
नैतानि निरधिष्ठाने प्रयुज्यन्ते कथंचन ॥ ३.१७७.१९ ॥
ହେ ଅର୍ଜୁନ, ହେ ଅର୍ଜୁନ, ହେ ଭାରତ, ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରର ପ୍ରୟୋଗ କର ନାହିଁ। ଆଧାର ବିନା ଏଗୁଡ଼ିକ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ ନାହିଁ।
3.177.20
अधिष्ठाने न वाऽनार्तः प्रयुञ्जीत कदाचन ।
प्रयोगेषु महान्दोषो ह्यस्त्राणां कुरुनन्दन ॥ ३.१७७.२० ॥
ଯେ ସଙ୍କଟରେ ନାହିଁ, ସେ ଠିକ୍ ଆଧାର ବିନା କଦାପି ଏଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରୟୋଗ କରିବ ନାହିଁ। ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗରେ ବଡ଼ ଦୋଷ ଅଛି।
3.177.21
एतानि रक्ष्यमाणानि धनंजय यथागमम् ।
बलवन्ति सुखार्हाणि भविष्यन्ति न संशयः ॥ ३.१७७.२१ ॥
ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ଏଗୁଡ଼ିକ ଯେପରି ଆସିଛି ସେପରି ରକ୍ଷିତ ହେଲେ ଏଗୁଡ଼ିକ ବଳବାନ ଓ ସୁଖଦାୟୀ ହେବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
3.177.22
अरक्ष्यमाणान्येतानि त्रैलोक्यस्यापि पाण्डव ।
भवन्ति स्म विनाशाय मैवं भूयः कृथाः क्वचित् ॥ ३.१७७.२२ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଏଗୁଡ଼ିକ ରକ୍ଷିତ ନ ହେଲେ ତିନି ଲୋକର ବିନାଶର କାରଣ ହୁଏ। ଅତଏବ ପୁଣି କେବେ ଏପରି କର ନାହିଁ।
3.177.23
अजातशत्रो त्वं चैव द्रक्ष्यसे तानि संयुगे ।
योज्यमानानि पार्थे नद्विषतामवमर्दने ॥ ३.१७७.२३ ॥
ହେ ଅଜାତଶତ୍ରୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥ ଶତ୍ରୁ ମର୍ଦନ ପାଇଁ ଏଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବ।
3.177.24
निवार्याथ ततः पार्थं सर्वे देवा यथागतम् ।
जग्मुरन्ये च ये तत्र रसमाजग्मुर्नरर्षभ ॥ ३.१७७.२४ ॥
ତା'ପରେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ନିବାରଣ କରି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଯେପରି ଆସିଥିଲେ ସେପରି ଫେରିଗଲେ; ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦରେ ଆସିଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଗଲେ, ହେ ନରଋଷଭ।
3.177.25
तेषु सर्वेषु कौरव्य प्रतियातेषु पाण्डवाः ।
तस्मिननेव वने हृष्टास्त ऊषुः सह कृष्णया ॥ ३.१७७.२५ ॥
ହେ କୌରବ୍ୟ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଫେରିଯିବା ପରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ସେହି ବନରେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ସହ ବାସ କଲେ।