Mahābhārata · Adhyāya 3.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.177.1
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
उत्थायावश्यकार्याणि कृतवान्भ्रातृभिः सह ॥ ३.१७७.१ ॥
Passada aquela noite, o rei Yudhiṣṭhira, rei do dharma, levantou-se e realizou com seus irmãos os deveres necessários.
3.177.2
ततः संचोदयामास सोऽर्जुनं मातृनन्दनम् ।
दर्शयास्त्राणि कौन्तेय यैर्जिता दानवास्त्वया ॥ ३.१७७.२ ॥
Então exortou Arjuna, o filho da mãe: "Mostra, filho de Kuntī, as armas com que venceste os Dānavas."
3.177.3
ततो धनंजयो राजन्देवैर्दत्तानि पाण्डवः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शयामास भारत ॥ ३.१७७.३ ॥
Então, ó rei, Dhanaṃjaya, o Pāṇḍava, exibiu aquelas armas divinas dadas pelos deuses, ó Bhārata.
3.177.4
यथान्यायं महातेजाः शौचं परममास्थितः ।
नमस्कृत्य त्रिनेत्राय वासवाय च पाण्डवः ॥ ३.१७७.४ ॥
Segundo a regra, o Pāṇḍava de grande esplendor, observando a suprema pureza, saudou o de três olhos e Vāsava.
3.177.5
गिरिकूबरपादाक्षं शुभवेणु त्रिवेणुमत् ।
पार्थिवं रथमास्थाय शोभमानो धनंजयः ॥ ३.१७७.५ ॥
Subindo ao carro real, de eixo e rodas semelhantes a uma caverna de montanha, com belas hastes de bambu e três varas de bambu, Dhanaṃjaya resplandecia.
3.177.6
दिव्येन संवृतस्तेन कवचेन सुवर्चसा ।
धनुरादाय गाण्डीवं देवदत्तं स वारिजम् ॥ ३.१७७.६ ॥
Coberto com aquela armadura divina e resplandecente, tomou o arco Gāṇḍīva e a concha Devadatta dada pelos deuses.
3.177.7
शोशुभ्यमानः कौन्तेय आनुपूर्व्यान्महाभुजः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शनायोपचक्रमे ॥ ३.१७७.७ ॥
Arjuna, filho de Kuntī, de braços poderosos e resplandecente, começou, em ordem, a mostrar aquelas armas divinas.
3.177.8
अथ प्रयोक्ष्यमाणेषु दिव्येष्वस्त्रेषु तेषु वै ।
समाक्रान्ता मही पद्भ्यां समकम्पत सद्रुमा ॥ ३.१७७.८ ॥
Então, quando aquelas armas divinas estavam prestes a ser empregadas, a terra, pressionada por seus pés, tremeu junto com suas árvores.
3.177.9
क्षुभिताः सरितश्चैव तथैव च महोदधिः ।
शैलाश्चापि व्यदीर्यन्त न ववौ च समीरणः ॥ ३.१७७.९ ॥
Os rios se agitaram, e também o grande oceano; as montanhas se fenderam, e o vento deixou de soprar.
3.177.10
न बभासे सहस्रांशुर्न जज्वाल च पावकः ।
न वेदाः प्रतिभान्ति स्म द्विजातीनां कथंचन ॥ ३.१७७.१० ॥
O sol não brilhou, nem o fogo ardeu; e os Vedas não se manifestaram de maneira alguma aos dvijas.
3.177.11
अन्तर्भूमिगता ये च प्राणिनो जनमेजय ।
पीड्यमानाः समुत्थाय पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ३.१७७.११ ॥
Ó Janamejaya, os seres vivos que estavam no interior da terra, atormentados, levantaram-se e cercaram o Pāṇḍava.
3.177.12
वेपमानाः प्राञ्जलयस्ते सर्वे विकृताननाः ।
दह्यमानास्तदाऽस्त्रैस्ते याचन्ति स्म धनंजयम् ॥ ३.१७७.१२ ॥
Trêmulos, com as mãos postas em reverência, os rostos contorcidos, todos eles, queimados pelas armas, suplicaram então a Dhanañjaya.
3.177.13
ततो ब्रह्मर्षयश्चैव सिद्धा ये च महर्षयः ।
जङ्गमानि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१३ ॥
Então os brahmarṣis, os siddhas e os grandes sábios, e todos os seres móveis, reuniram-se e permaneceram de pé.
3.177.14
देवर्षयश्च प्रवरास्तथैव च दिवौकसः ।
यक्षराक्षसगन्धर्वास्तथैव च पतत्रिणः।
खेचराणि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१४ ॥
Os devarṣis e os mais excelsos habitantes do céu, os yakṣas, rākṣasas e gandharvas, igualmente as aves e todos os seres que se movem pelo ar, permaneceram ali de pé.
3.177.15
ततः पितामहश्चैव लोकपालाश्च सर्वशः ।
भगवांश्च महादेवः सगणोऽभ्याययौ तदा ॥ ३.१७७.१५ ॥
Então vieram o avô e todos os guardiões dos mundos, e o bem-aventurado Mahādeva chegou então com o seu séquito.
3.177.16
ततो वायुर्महाराज दिव्यैर्माल्यैः समन्वितः ।
अभितः पाण्डवंचित्रैरवचक्रे समन्ततः ॥ ३.१७७.१६ ॥
Então, grande rei, Vāyu, adornado com guirlandas divinas, cercou o Pāṇḍava de todos os lados com coisas maravilhosas.
3.177.17
जगुश्च गाथा विविधा गन्धर्वाः सुरचोदिताः ।
ननृतुः सङ्घशश्चैव राजन्नप्सरसां गणाः ॥ ३.१७७.१७ ॥
Os gandharvas, impelidos pelos deuses, cantaram diversas gāthās, e, ó rei, bandos de apsarases dançaram em grupos.
3.177.18
तस्मिंश्च तादृशे काले नारदश्चोदितः सुरैः ।
आगम्याह वचः पार्थं श्रवणीयमिदं नृप ॥ ३.१७७.१८ ॥
Naquele momento, Nārada, impulsionado pelos deuses, chegou e dirigiu a Pārtha estas palavras dignas de serem ouvidas, ó rei.
3.177.19
अर्जुनार्जुन मा युङ्क्ष दिव्यान्यस्त्राणि भारत ।
नैतानि निरधिष्ठाने प्रयुज्यन्ते कथंचन ॥ ३.१७७.१९ ॥
Arjuna, Arjuna, descendente de Bharata, não empregues as armas divinas. Estas nunca são empregadas de qualquer modo sem uma base adequada.
3.177.20
अधिष्ठाने न वाऽनार्तः प्रयुञ्जीत कदाचन ।
प्रयोगेषु महान्दोषो ह्यस्त्राणां कुरुनन्दन ॥ ३.१७७.२० ॥
Quem não estiver em aflição nunca deve empregá-las sem uma base adequada. Ó alegria dos Kurus, no emprego das armas há uma grande falta.
3.177.21
एतानि रक्ष्यमाणानि धनंजय यथागमम् ।
बलवन्ति सुखार्हाणि भविष्यन्ति न संशयः ॥ ३.१७७.२१ ॥
Ó Dhanaṃjaya, se estas forem guardadas como vieram, tornar-se-ão poderosas e dignas de felicidade; não há dúvida.
3.177.22
अरक्ष्यमाणान्येतानि त्रैलोक्यस्यापि पाण्डव ।
भवन्ति स्म विनाशाय मैवं भूयः कृथाः क्वचित् ॥ ३.१७७.२२ ॥
Ó filho de Pāṇḍu, se estas não forem guardadas, tornam-se causa de destruição até para os três mundos. Portanto, nunca mais faças isto.
3.177.23
अजातशत्रो त्वं चैव द्रक्ष्यसे तानि संयुगे ।
योज्यमानानि पार्थे नद्विषतामवमर्दने ॥ ३.१७७.२३ ॥
Ó Ajātaśatru, também tu os verás empregados na batalha quando Pārtha esmagar os seus inimigos.
3.177.24
निवार्याथ ततः पार्थं सर्वे देवा यथागतम् ।
जग्मुरन्ये च ये तत्र रसमाजग्मुर्नरर्षभ ॥ ३.१७७.२४ ॥
Então, tendo dissuadido Pārtha, todos os deuses regressaram pelo caminho por onde tinham vindo; e os outros que ali tinham chegado com alegria também partiram, ó touro entre os homens.
3.177.25
तेषु सर्वेषु कौरव्य प्रतियातेषु पाण्डवाः ।
तस्मिननेव वने हृष्टास्त ऊषुः सह कृष्णया ॥ ३.१७७.२५ ॥
Quando todos se haviam retirado, ó descendente de Kuru, os Pāṇḍavas, alegres, permaneceram naquela mesma floresta com Kṛṣṇā.