મહાભારત · અધ્યાય 3.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.177.1
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
उत्थायावश्यकार्याणि कृतवान्भ्रातृभिः सह ॥ ३.१७७.१ ॥
તે રાત્રિ વીતી ગયા પછી ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિરે ઊઠીને ભાઈઓ સાથે આવશ્યક કાર્યો કર્યાં.
3.177.2
ततः संचोदयामास सोऽर्जुनं मातृनन्दनम् ।
दर्शयास्त्राणि कौन्तेय यैर्जिता दानवास्त्वया ॥ ३.१७७.२ ॥
ત્યારે તેમણે માતાના પુત્ર અર્જુનને પ્રેરણા આપી: હે કૌન્તેય, જે અસ્ત્રો વડે તેં દાનવોને જીત્યા હતા તે બતાવ.
3.177.3
ततो धनंजयो राजन्देवैर्दत्तानि पाण्डवः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शयामास भारत ॥ ३.१७७.३ ॥
ત્યારે હે રાજન, પાંડુપુત્ર ધનંજયે દેવોએ આપેલાં તે દિવ્ય અસ્ત્રો દર્શાવ્યાં, હે ભારત.
3.177.4
यथान्यायं महातेजाः शौचं परममास्थितः ।
नमस्कृत्य त्रिनेत्राय वासवाय च पाण्डवः ॥ ३.१७७.४ ॥
વિધિ પ્રમાણે, મહાતેજસ્વી પાંડવે પરમ શૌચનું પાલન કરીને ત્રિનેત્ર (શિવ) અને વાસવ (ઇન્દ્ર)ને નમસ્કાર કર્યા.
3.177.5
गिरिकूबरपादाक्षं शुभवेणु त्रिवेणुमत् ।
पार्थिवं रथमास्थाय शोभमानो धनंजयः ॥ ३.१७७.५ ॥
પર્વતગુફા જેવા ધરી-ચક્રવાળા, સુંદર વાંસના દંડ અને ત્રણ વાંસવાળા રાજકીય રથ પર ચઢીને ધનંજય શોભી ઊઠ્યા.
3.177.6
दिव्येन संवृतस्तेन कवचेन सुवर्चसा ।
धनुरादाय गाण्डीवं देवदत्तं स वारिजम् ॥ ३.१७७.६ ॥
તે દિવ્ય, તેજસ્વી કવચથી આચ્છાદિત થઈને તેણે દેવદત્ત શંખ અને ગાંડીવ ધનુષ્ય ઉપાડ્યું.
3.177.7
शोशुभ्यमानः कौन्तेय आनुपूर्व्यान्महाभुजः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शनायोपचक्रमे ॥ ३.१७७.७ ॥
કુંતીપુત્ર મહાબાહુ અર્જુન ઝળહળતા થઈ ક્રમશઃ તે દિવ્ય અસ્ત્રો બતાવવા લાગ્યા.
3.177.8
अथ प्रयोक्ष्यमाणेषु दिव्येष्वस्त्रेषु तेषु वै ।
समाक्रान्ता मही पद्भ्यां समकम्पत सद्रुमा ॥ ३.१७७.८ ॥
તે દિવ્ય અસ્ત્રો પ્રયોજાવાના હતા ત્યારે પગના દબાણથી ધરતી વૃક્ષો સહિત ધ્રુજી ઊઠી.
3.177.9
क्षुभिताः सरितश्चैव तथैव च महोदधिः ।
शैलाश्चापि व्यदीर्यन्त न ववौ च समीरणः ॥ ३.१७७.९ ॥
નદીઓ અને મહાસાગર પણ ક્ષુબ્ધ થયા; પર્વતો પણ ફાટી ગયા; પવન વાયો નહીં.
3.177.10
न बभासे सहस्रांशुर्न जज्वाल च पावकः ।
न वेदाः प्रतिभान्ति स्म द्विजातीनां कथंचन ॥ ३.१७७.१० ॥
સૂર્ય પ્રકાશ્યો નહીં, અગ્નિ પ્રજ્વલ્યો નહીં; દ્વિજોને વેદ કોઈ પણ રીતે સ્ફુર્યા નહીં.
3.177.11
अन्तर्भूमिगता ये च प्राणिनो जनमेजय ।
पीड्यमानाः समुत्थाय पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ३.१७७.११ ॥
હે જનમેજય! ભૂમિની અંદર રહેલા જે પ્રાણીઓ પીડાઈને ઊઠ્યા અને પાંડવ (અર્જુન)ને ચોતરફ ઘેરી વળ્યા.
3.177.12
वेपमानाः प्राञ्जलयस्ते सर्वे विकृताननाः ।
दह्यमानास्तदाऽस्त्रैस्ते याचन्ति स्म धनंजयम् ॥ ३.१७७.१२ ॥
કાંપતા, હાથ જોડીને, વિકૃત મુખવાળા તે સૌ ત્યારે અસ્ત્રોથી બળતા ધનંજયને યાચના કરવા લાગ્યા.
3.177.13
ततो ब्रह्मर्षयश्चैव सिद्धा ये च महर्षयः ।
जङ्गमानि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१३ ॥
ત્યારે બ્રહ્મર્ષિઓ, સિદ્ધો અને મહર્ષિઓ, તથા સર્વ ચલ પ્રાણીઓ ત્યાં એકઠા થઈને ઊભા રહ્યા.
3.177.14
देवर्षयश्च प्रवरास्तथैव च दिवौकसः ।
यक्षराक्षसगन्धर्वास्तथैव च पतत्रिणः।
खेचराणि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१४ ॥
દેવર્ષિઓ અને શ્રેષ્ઠ દિવૌકસો, યક્ષો, રાક્ષસો, ગંધર્વો, તથા પક્ષીઓ અને આકાશમાં વિચરતા સર્વ પ્રાણીઓ ત્યાં ઊભા રહ્યા.
3.177.15
ततः पितामहश्चैव लोकपालाश्च सर्वशः ।
भगवांश्च महादेवः सगणोऽभ्याययौ तदा ॥ ३.१७७.१५ ॥
ત્યારે પિતામહ અને સર્વ લોકપાલો આવ્યા; ભગવાન મહાદેવ પોતાના ગણો સાથે ત્યારે આવ્યા.
3.177.16
ततो वायुर्महाराज दिव्यैर्माल्यैः समन्वितः ।
अभितः पाण्डवंचित्रैरवचक्रे समन्ततः ॥ ३.१७७.१६ ॥
ત્યારે હે મહારાજ, દિવ્ય માળાઓથી શોભતા વાયુદેવે અદ્ભુત વસ્તુઓ સાથે પાંડવની ચારે તરફ ઘેરી લીધો.
3.177.17
जगुश्च गाथा विविधा गन्धर्वाः सुरचोदिताः ।
ननृतुः सङ्घशश्चैव राजन्नप्सरसां गणाः ॥ ३.१७७.१७ ॥
દેવોથી પ્રેરિત ગંધર્વોએ વિવિધ ગાથાઓ ગાઈ; હે રાજન, અપ્સરાઓના સમૂહ ટોળામાં નાચ્યા.
3.177.18
तस्मिंश्च तादृशे काले नारदश्चोदितः सुरैः ।
आगम्याह वचः पार्थं श्रवणीयमिदं नृप ॥ ३.१७७.१८ ॥
તે સમયે દેવોથી પ્રેરિત નારદે આવીને પાર્થને આ સાંભળવા યોગ્ય વચન કહ્યા, હે નૃપ.
3.177.19
अर्जुनार्जुन मा युङ्क्ष दिव्यान्यस्त्राणि भारत ।
नैतानि निरधिष्ठाने प्रयुज्यन्ते कथंचन ॥ ३.१७७.१९ ॥
હે અર્જુન, હે અર્જુન, હે ભારત, દિવ્ય અસ્ત્રોનો પ્રયોગ ન કરો. આધાર વિના આ કોઈ પણ રીતે પ્રયોજાતા નથી.
3.177.20
अधिष्ठाने न वाऽनार्तः प्रयुञ्जीत कदाचन ।
प्रयोगेषु महान्दोषो ह्यस्त्राणां कुरुनन्दन ॥ ३.१७७.२० ॥
સંકટમાં ન હોય તેણે યોગ્ય આધાર વિના ક્યારેય આનો પ્રયોગ ન કરવો. હે કુરુનંદન, અસ્ત્રપ્રયોગોમાં મોટો દોષ છે.
3.177.21
एतानि रक्ष्यमाणानि धनंजय यथागमम् ।
बलवन्ति सुखार्हाणि भविष्यन्ति न संशयः ॥ ३.१७७.२१ ॥
હે ધનંજય, આ અસ્ત્રો જેમ આવ્યાં તેમ રક્ષિત રાખવામાં આવે તો તે બળવાન અને સુખદાયી થશે, એમાં સંશય નથી.
3.177.22
अरक्ष्यमाणान्येतानि त्रैलोक्यस्यापि पाण्डव ।
भवन्ति स्म विनाशाय मैवं भूयः कृथाः क्वचित् ॥ ३.१७७.२२ ॥
હે પાંડવ, આ અસ્ત્રો રક્ષિત ન રહે તો ત્રણે લોકના વિનાશનું કારણ બને છે. તેથી ફરી ક્યારેય આવું ન કરવું.
3.177.23
अजातशत्रो त्वं चैव द्रक्ष्यसे तानि संयुगे ।
योज्यमानानि पार्थे नद्विषतामवमर्दने ॥ ३.१७७.२३ ॥
હે અજાતશત્રુ, યુદ્ધમાં પાર્થ શત્રુઓનું મર્દન કરવા તેનો પ્રયોગ કરશે તે તું પણ જોઈશ.
3.177.24
निवार्याथ ततः पार्थं सर्वे देवा यथागतम् ।
जग्मुरन्ये च ये तत्र रसमाजग्मुर्नरर्षभ ॥ ३.१७७.२४ ॥
ત્યારે પાર્થને વાર્યા પછી બધા દેવો જેમ આવ્યા હતા તેમ પાછા ગયા; ત્યાં આનંદથી આવેલા બીજા પણ ગયા, હે નરશ્રેષ્ઠ.
3.177.25
तेषु सर्वेषु कौरव्य प्रतियातेषु पाण्डवाः ।
तस्मिननेव वने हृष्टास्त ऊषुः सह कृष्णया ॥ ३.१७७.२५ ॥
હે કૌરવ્ય, તેઓ સૌ પાછા ગયા પછી પાંડવો આનંદથી એ જ વનમાં કૃષ્ણા સાથે રહ્યા.