மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.177.1
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
उत्थायावश्यकार्याणि कृतवान्भ्रातृभिः सह ॥ ३.१७७.१ ॥
அந்த இரவு கழிந்ததும், தர்மராஜா யுதிஷ்டிரர் எழுந்து தம் சகோதரர்களுடன் அவசியமான கடமைகளைச் செய்தார்.
3.177.2
ततः संचोदयामास सोऽर्जुनं मातृनन्दनम् ।
दर्शयास्त्राणि कौन्तेय यैर्जिता दानवास्त्वया ॥ ३.१७७.२ ॥
பின்னர் அவர் குந்தியின் மகனான அர்ஜுனனை ஊக்குவித்தார்: குந்தியின் மகனே, எந்த அஸ்திரங்களால் நீ தானவர்களை வென்றாயோ, அவற்றைக் காட்டு.
3.177.3
ततो धनंजयो राजन्देवैर्दत्तानि पाण्डवः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शयामास भारत ॥ ३.१७७.३ ॥
பின்னர், அரசே, பாண்டவனான தனஞ்சயன் தேவர்கள் அளித்த அந்த தெய்வீக அஸ்திரங்களைக் காட்டினான், பரதனின் வழித்தோன்றலே.
3.177.4
यथान्यायं महातेजाः शौचं परममास्थितः ।
नमस्कृत्य त्रिनेत्राय वासवाय च पाण्डवः ॥ ३.१७७.४ ॥
முறைப்படி, மிகுந்த ஒளியுடைய பாண்டவன் உயர்ந்த தூய்மையைக் கடைப்பிடித்து, முக்கண்ணனுக்கும் வாசவனுக்கும் (இந்திரனுக்கும்) வணக்கம் செலுத்தினான்.
3.177.5
गिरिकूबरपादाक्षं शुभवेणु त्रिवेणुमत् ।
पार्थिवं रथमास्थाय शोभमानो धनंजयः ॥ ३.१७७.५ ॥
மலைக்குகை போன்ற அச்சும் சக்கரங்களும் கொண்ட, அழகிய மூங்கில் கம்புகளும் மூன்று மூங்கில்களும் கொண்ட அரசத் தேரில் ஏறி தனஞ்சயன் ஒளிர்ந்தான்.
3.177.6
दिव्येन संवृतस्तेन कवचेन सुवर्चसा ।
धनुरादाय गाण्डीवं देवदत्तं स वारिजम् ॥ ३.१७७.६ ॥
அந்த தெய்வீக, ஒளிமிக்க கவசத்தால் மூடப்பட்டு, அவன் தேவதத்தம் என்னும் சங்கையும் காண்டீவ வில்லையும் எடுத்தான்.
3.177.7
शोशुभ्यमानः कौन्तेय आनुपूर्व्यान्महाभुजः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शनायोपचक्रमे ॥ ३.१७७.७ ॥
குந்தியின் மகனும் மகாபுஜனுமான அர்ஜுனன் ஒளிர்ந்தவாறு வரிசைக்கிரமமாக அந்த தெய்வீக அஸ்திரங்களைக் காட்டத் தொடங்கினான்.
3.177.8
अथ प्रयोक्ष्यमाणेषु दिव्येष्वस्त्रेषु तेषु वै ।
समाक्रान्ता मही पद्भ्यां समकम्पत सद्रुमा ॥ ३.१७७.८ ॥
அந்த தெய்வீக அஸ்திரங்கள் ஏவப்படத் தொடங்கியபோது, கால்களால் அழுத்தப்பட்ட பூமி மரங்களுடன் சேர்ந்து நடுங்கியது.
3.177.9
क्षुभिताः सरितश्चैव तथैव च महोदधिः ।
शैलाश्चापि व्यदीर्यन्त न ववौ च समीरणः ॥ ३.१७७.९ ॥
ஆறுகளும் அவ்வாறே கலங்கின; பெரும் கடலும் கொந்தளித்தது; மலைகளும் பிளந்தன; காற்றும் வீசவில்லை.
3.177.10
न बभासे सहस्रांशुर्न जज्वाल च पावकः ।
न वेदाः प्रतिभान्ति स्म द्विजातीनां कथंचन ॥ ३.१७७.१० ॥
சூரியன் ஒளிரவில்லை; நெருப்பும் எரியவில்லை; இருபிறப்பாளர்களுக்கு வேதங்கள் எவ்வகையிலும் தோன்றவில்லை.
3.177.11
अन्तर्भूमिगता ये च प्राणिनो जनमेजय ।
पीड्यमानाः समुत्थाय पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ३.१७७.११ ॥
ஜனமேஜயா! பூமிக்குள் இருந்த உயிரினங்கள் வேதனையுற்று எழுந்து பாண்டவனை (அர்ஜுனனை) சூழ்ந்துகொண்டன.
3.177.12
वेपमानाः प्राञ्जलयस्ते सर्वे विकृताननाः ।
दह्यमानास्तदाऽस्त्रैस्ते याचन्ति स्म धनंजयम् ॥ ३.१७७.१२ ॥
நடுங்கியவர்களாக, கைகூப்பியவர்களாக, விகாரமான முகங்களுடன் அவர்கள் அனைவரும் அப்போது அஸ்திரங்களால் எரியுண்டு தனஞ்சயனிடம் வேண்டினர்.
3.177.13
ततो ब्रह्मर्षयश्चैव सिद्धा ये च महर्षयः ।
जङ्गमानि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१३ ॥
அப்பொழுது பிரம்மரிஷிகளும், சித்தர்களும், மகரிஷிகளும், அசையும் அனைத்து உயிர்களும் அங்கே கூடி நின்றன.
3.177.14
देवर्षयश्च प्रवरास्तथैव च दिवौकसः ।
यक्षराक्षसगन्धर्वास्तथैव च पतत्रिणः।
खेचराणि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१४ ॥
தேவரிஷிகளும், சிறந்த தேவர்களும், யக்ஷர், ராக்ஷஸர், கந்தர்வர்களும், பறவைகளும், ஆகாயத்தில் திரியும் அனைத்து உயிர்களும் அங்கே நின்றன.
3.177.15
ततः पितामहश्चैव लोकपालाश्च सर्वशः ।
भगवांश्च महादेवः सगणोऽभ्याययौ तदा ॥ ३.१७७.१५ ॥
அப்பொழுது பிதாமகரும், எல்லா லோகபாலர்களும் வந்தனர்; பகவான் மகாதேவர் தம் கணங்களுடன் அப்பொழுது வந்தார்.
3.177.16
ततो वायुर्महाराज दिव्यैर्माल्यैः समन्वितः ।
अभितः पाण्डवंचित्रैरवचक्रे समन्ततः ॥ ३.१७७.१६ ॥
அப்பொழுது, மகாராஜாவே, தெய்வீக மாலைகள் அணிந்த வாயுதேவன் பாண்டவனைச் சுற்றி அற்புதப் பொருட்களுடன் எல்லாப் பக்கமும் சூழ்ந்து நின்றான்.
3.177.17
जगुश्च गाथा विविधा गन्धर्वाः सुरचोदिताः ।
ननृतुः सङ्घशश्चैव राजन्नप्सरसां गणाः ॥ ३.१७७.१७ ॥
தேவர்களால் தூண்டப்பட்ட கந்தர்வர்கள் பலவகைப் பாடல்களைப் பாடினர்; அரசே, அப்சரஸ் கூட்டங்கள் குழுக்களாக நடனமாடின.
3.177.18
तस्मिंश्च तादृशे काले नारदश्चोदितः सुरैः ।
आगम्याह वचः पार्थं श्रवणीयमिदं नृप ॥ ३.१७७.१८ ॥
அந்த நேரத்தில், தேவர்களால் தூண்டப்பட்ட நாரதர் வந்து பார்த்தனிடம் கேட்கத்தக்க இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார், அரசே.
3.177.19
अर्जुनार्जुन मा युङ्क्ष दिव्यान्यस्त्राणि भारत ।
नैतानि निरधिष्ठाने प्रयुज्यन्ते कथंचन ॥ ३.१७७.१९ ॥
அர்ஜுனா, அர்ஜுனா, பாரதா, தெய்வீகமான அஸ்திரங்களை பயன்படுத்தாதே. இவை எந்த வகையிலும் ஆதாரமின்றிப் பிரயோகிக்கப்படுவதில்லை.
3.177.20
अधिष्ठाने न वाऽनार्तः प्रयुञ्जीत कदाचन ।
प्रयोगेषु महान्दोषो ह्यस्त्राणां कुरुनन्दन ॥ ३.१७७.२० ॥
துன்பத்தில் இல்லாதவன் சரியான ஆதாரமின்றி ஒருபோதும் இவற்றைப் பயன்படுத்தக்கூடாது. குருநந்தனா, அஸ்திரப் பிரயோகங்களில் பெரும் குற்றம் உண்டு.
3.177.21
एतानि रक्ष्यमाणानि धनंजय यथागमम् ।
बलवन्ति सुखार्हाणि भविष्यन्ति न संशयः ॥ ३.१७७.२१ ॥
தனஞ்சயா, இந்த அஸ்திரங்கள் வந்தபடியே பாதுகாக்கப்பட்டால், அவை வலிமையுடையனவாகவும் நலம் தருவனவாகவும் ஆகும்; இதில் ஐயமில்லை.
3.177.22
अरक्ष्यमाणान्येतानि त्रैलोक्यस्यापि पाण्डव ।
भवन्ति स्म विनाशाय मैवं भूयः कृथाः क्वचित् ॥ ३.१७७.२२ ॥
பாண்டவா, இவை பாதுகாக்கப்படாவிட்டால் மூன்று உலகங்களுக்கும் அழிவாகி விடும். ஆகவே இனி எப்போதும் இப்படிச் செய்யாதே.
3.177.23
अजातशत्रो त्वं चैव द्रक्ष्यसे तानि संयुगे ।
योज्यमानानि पार्थे नद्विषतामवमर्दने ॥ ३.१७७.२३ ॥
அஜாதசத்ரு, போரில் பார்த்தன் பகைவர்களை நசுக்கும்போது அவற்றைப் பிரயோகிப்பதை நீயும் காண்பாய்.
3.177.24
निवार्याथ ततः पार्थं सर्वे देवा यथागतम् ।
जग्मुरन्ये च ये तत्र रसमाजग्मुर्नरर्षभ ॥ ३.१७७.२४ ॥
பின்னர் பார்த்தனைத் தடுத்து அனைத்து தேவர்களும் வந்த வழியே திரும்பினர்; அங்கு மகிழ்ச்சியுடன் வந்திருந்த மற்றவர்களும் சென்றனர், நரர்களில் சிறந்தவனே.
3.177.25
तेषु सर्वेषु कौरव्य प्रतियातेषु पाण्डवाः ।
तस्मिननेव वने हृष्टास्त ऊषुः सह कृष्णया ॥ ३.१७७.२५ ॥
குரு குலத்தவனே, அவர்கள் அனைவரும் திரும்பிச் சென்ற பிறகு, பாண்டவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் அதே காட்டிலேயே திரௌபதியுடன் தங்கினர்.