Mahābhārata · Adhyāya 3.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.177.1
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
उत्थायावश्यकार्याणि कृतवान्भ्रातृभिः सह ॥ ३.१७७.१ ॥
Cuando aquella noche hubo pasado, el rey Yudhiṣṭhira, señor del dharma, se levantó y realizó con sus hermanos los deberes necesarios.
3.177.2
ततः संचोदयामास सोऽर्जुनं मातृनन्दनम् ।
दर्शयास्त्राणि कौन्तेय यैर्जिता दानवास्त्वया ॥ ३.१७७.२ ॥
Entonces exhortó a Arjuna, el hijo de la madre: «Muestra, hijo de Kuntī, las armas con las que venciste a los Dānavas».
3.177.3
ततो धनंजयो राजन्देवैर्दत्तानि पाण्डवः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शयामास भारत ॥ ३.१७७.३ ॥
Entonces, oh rey, Dhanaṃjaya el Pāṇḍava mostró aquellas armas divinas que le habían dado los dioses, oh Bhārata.
3.177.4
यथान्यायं महातेजाः शौचं परममास्थितः ।
नमस्कृत्य त्रिनेत्राय वासवाय च पाण्डवः ॥ ३.१७७.४ ॥
Según la regla, el Pāṇḍava de gran esplendor, observando la suprema pureza, se inclinó ante el de tres ojos y ante Vāsava.
3.177.5
गिरिकूबरपादाक्षं शुभवेणु त्रिवेणुमत् ।
पार्थिवं रथमास्थाय शोभमानो धनंजयः ॥ ३.१७७.५ ॥
Subiendo al carro real, con eje y ruedas semejantes a una cueva de montaña, con hermosos varales de bambú y tres varas de bambú, Dhanaṃjaya resplandecía.
3.177.6
दिव्येन संवृतस्तेन कवचेन सुवर्चसा ।
धनुरादाय गाण्डीवं देवदत्तं स वारिजम् ॥ ३.१७७.६ ॥
Cubierto con aquella armadura divina y resplandeciente, tomó el arco Gāṇḍīva y el caracol Devadatta dado por los dioses.
3.177.7
शोशुभ्यमानः कौन्तेय आनुपूर्व्यान्महाभुजः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शनायोपचक्रमे ॥ ३.१७७.७ ॥
Arjuna, hijo de Kuntī, de brazos poderosos y resplandeciente, comenzó en orden a mostrar aquellas armas divinas.
3.177.8
अथ प्रयोक्ष्यमाणेषु दिव्येष्वस्त्रेषु तेषु वै ।
समाक्रान्ता मही पद्भ्यां समकम्पत सद्रुमा ॥ ३.१७७.८ ॥
Entonces, cuando aquellas armas divinas iban a ser empleadas, la tierra, oprimida por sus pies, tembló junto con sus árboles.
3.177.9
क्षुभिताः सरितश्चैव तथैव च महोदधिः ।
शैलाश्चापि व्यदीर्यन्त न ववौ च समीरणः ॥ ३.१७७.९ ॥
Los ríos se agitaron, y también el gran océano; las montañas se partieron y el viento dejó de soplar.
3.177.10
न बभासे सहस्रांशुर्न जज्वाल च पावकः ।
न वेदाः प्रतिभान्ति स्म द्विजातीनां कथंचन ॥ ३.१७७.१० ॥
El sol no brilló, ni ardió el fuego; y los Vedas no se manifestaron de ninguna manera a los dvijas.
3.177.11
अन्तर्भूमिगता ये च प्राणिनो जनमेजय ।
पीड्यमानाः समुत्थाय पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ३.१७७.११ ॥
Oh Janamejaya, los seres vivientes que estaban dentro de la tierra, atormentados, se levantaron y rodearon al Pāṇḍava.
3.177.12
वेपमानाः प्राञ्जलयस्ते सर्वे विकृताननाः ।
दह्यमानास्तदाऽस्त्रैस्ते याचन्ति स्म धनंजयम् ॥ ३.१७७.१२ ॥
Temblando, con las manos juntas en reverencia y los rostros desfigurados, todos ellos, abrasados por las armas, suplicaron entonces a Dhanañjaya.
3.177.13
ततो ब्रह्मर्षयश्चैव सिद्धा ये च महर्षयः ।
जङ्गमानि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१३ ॥
Entonces los brahmarṣis, los siddhas y los grandes sabios, y todos los seres animados, se reunieron y permanecieron de pie.
3.177.14
देवर्षयश्च प्रवरास्तथैव च दिवौकसः ।
यक्षराक्षसगन्धर्वास्तथैव च पतत्रिणः।
खेचराणि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१४ ॥
Los devarṣis y los excelsos habitantes del cielo, los yakṣas, rākṣasas y gandharvas, igualmente las aves y todos los seres que se mueven por el aire, permanecieron allí de pie.
3.177.15
ततः पितामहश्चैव लोकपालाश्च सर्वशः ।
भगवांश्च महादेवः सगणोऽभ्याययौ तदा ॥ ३.१७७.१५ ॥
Entonces llegaron el abuelo y todos los guardianes de los mundos, y el bienaventurado Mahādeva llegó entonces con su séquito.
3.177.16
ततो वायुर्महाराज दिव्यैर्माल्यैः समन्वितः ।
अभितः पाण्डवंचित्रैरवचक्रे समन्ततः ॥ ३.१७७.१६ ॥
Entonces, gran rey, Vāyu, adornado con guirnaldas divinas, rodeó al Pāṇḍava por todos lados con maravillosos objetos.
3.177.17
जगुश्च गाथा विविधा गन्धर्वाः सुरचोदिताः ।
ननृतुः सङ्घशश्चैव राजन्नप्सरसां गणाः ॥ ३.१७७.१७ ॥
Los gandharvas, impulsados por los dioses, cantaron diversas canciones, y, oh rey, las tropas de apsarases bailaron en grupos.
3.177.18
तस्मिंश्च तादृशे काले नारदश्चोदितः सुरैः ।
आगम्याह वचः पार्थं श्रवणीयमिदं नृप ॥ ३.१७७.१८ ॥
En aquel momento, Nārada, impulsado por los dioses, llegó y dirigió a Pārtha estas palabras dignas de escucharse, oh rey.
3.177.19
अर्जुनार्जुन मा युङ्क्ष दिव्यान्यस्त्राणि भारत ।
नैतानि निरधिष्ठाने प्रयुज्यन्ते कथंचन ॥ ३.१७७.१९ ॥
Arjuna, Arjuna, descendiente de Bharata, no empleces las armas divinas. Estas nunca se emplean de ningún modo sin una base adecuada.
3.177.20
अधिष्ठाने न वाऽनार्तः प्रयुञ्जीत कदाचन ।
प्रयोगेषु महान्दोषो ह्यस्त्राणां कुरुनन्दन ॥ ३.१७७.२० ॥
Quien no esté en apuro nunca debe emplearlas sin una base adecuada. Oh alegría de los Kurus, en el empleo de las armas hay una gran falta.
3.177.21
एतानि रक्ष्यमाणानि धनंजय यथागमम् ।
बलवन्ति सुखार्हाणि भविष्यन्ति न संशयः ॥ ३.१७७.२१ ॥
Oh Dhanaṃjaya, si estas armas son custodiadas tal como llegaron, serán poderosas y dignas de felicidad; no hay duda.
3.177.22
अरक्ष्यमाणान्येतानि त्रैलोक्यस्यापि पाण्डव ।
भवन्ति स्म विनाशाय मैवं भूयः कृथाः क्वचित् ॥ ३.१७७.२२ ॥
Oh hijo de Pāṇḍu, si estas no son custodiadas, se convierten en causa de destrucción incluso para los tres mundos. Por tanto, nunca vuelvas a hacer esto.
3.177.23
अजातशत्रो त्वं चैव द्रक्ष्यसे तानि संयुगे ।
योज्यमानानि पार्थे नद्विषतामवमर्दने ॥ ३.१७७.२३ ॥
Oh Ajātaśatru, también tú los verás empleados en batalla cuando Pārtha aplaste a sus enemigos.
3.177.24
निवार्याथ ततः पार्थं सर्वे देवा यथागतम् ।
जग्मुरन्ये च ये तत्र रसमाजग्मुर्नरर्षभ ॥ ३.१७७.२४ ॥
Entonces, habiendo disuadido a Pārtha, todos los dioses regresaron por donde habían venido; y los demás que habían llegado allí con alegría también se marcharon, oh toro entre los hombres.
3.177.25
तेषु सर्वेषु कौरव्य प्रतियातेषु पाण्डवाः ।
तस्मिननेव वने हृष्टास्त ऊषुः सह कृष्णया ॥ ३.१७७.२५ ॥
Cuando todos ellos se hubieron marchado, oh descendiente de Kuru, los Pāṇḍavas, llenos de alegría, habitaron en aquel mismo bosque junto con Kṛṣṇā.