మహాభారతం · అధ్యాయం 3.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.177.1
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
उत्थायावश्यकार्याणि कृतवान्भ्रातृभिः सह ॥ ३.१७७.१ ॥
ఆ రాత్రి గడిచిన తర్వాత ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు లేచి తన సోదరులతో కలిసి అవసరమైన కార్యాలను నిర్వహించాడు.
3.177.2
ततः संचोदयामास सोऽर्जुनं मातृनन्दनम् ।
दर्शयास्त्राणि कौन्तेय यैर्जिता दानवास्त्वया ॥ ३.१७७.२ ॥
అప్పుడు ఆయన కుంతీ కుమారుడైన అర్జునుడిని ప్రోత్సహించాడు: కౌంతేయా, నీవు దానవులను జయించిన అస్త్రాలను చూపించు.
3.177.3
ततो धनंजयो राजन्देवैर्दत्तानि पाण्डवः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शयामास भारत ॥ ३.१७७.३ ॥
అప్పుడు, ఓ రాజా, పాండవుడైన ధనంజయుడు దేవతలు ఇచ్చిన ఆ దివ్యాస్త్రాలను ప్రదర్శించాడు, ఓ భారతా.
3.177.4
यथान्यायं महातेजाः शौचं परममास्थितः ।
नमस्कृत्य त्रिनेत्राय वासवाय च पाण्डवः ॥ ३.१७७.४ ॥
విధి ప్రకారం, మహాతేజస్వి అయిన పాండవుడు పరమ శౌచాన్ని పాటించి, త్రినేత్రుడికి (శివునికి) మరియు వాసవుడికి (ఇంద్రునికి) నమస్కరించాడు.
3.177.5
गिरिकूबरपादाक्षं शुभवेणु त्रिवेणुमत् ।
पार्थिवं रथमास्थाय शोभमानो धनंजयः ॥ ३.१७७.५ ॥
పర్వత గుహ వంటి ఇరుసు, చక్రాలు కలిగి, అందమైన వెదురు స్తంభాలు, మూడు వెదురు కర్రలతో ఉన్న రాజసమైన రథమెక్కి ధనంజయుడు ప్రకాశించాడు.
3.177.6
दिव्येन संवृतस्तेन कवचेन सुवर्चसा ।
धनुरादाय गाण्डीवं देवदत्तं स वारिजम् ॥ ३.१७७.६ ॥
ఆ దివ్యమైన, తేజోమయమైన కవచంతో ఆవృతుడై, ఆయన దేవదత్తమనే శంఖాన్ని మరియు గాండీవ ధనుస్సును ధరించాడు.
3.177.7
शोशुभ्यमानः कौन्तेय आनुपूर्व्यान्महाभुजः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शनायोपचक्रमे ॥ ३.१७७.७ ॥
కుంతీ కుమారుడు, మహాబాహువు అయిన అర్జునుడు ప్రకాశిస్తూ, క్రమంగా ఆ దివ్య అస్త్రాలను ప్రదర్శించడం ప్రారంభించాడు.
3.177.8
अथ प्रयोक्ष्यमाणेषु दिव्येष्वस्त्रेषु तेषु वै ।
समाक्रान्ता मही पद्भ्यां समकम्पत सद्रुमा ॥ ३.१७७.८ ॥
ఆ దివ్య అస్త్రాలను ప్రయోగించబోతుండగా, పాదాలతో అణచబడిన భూమి వృక్షాలతో సహా వణికింది.
3.177.9
क्षुभिताः सरितश्चैव तथैव च महोदधिः ।
शैलाश्चापि व्यदीर्यन्त न ववौ च समीरणः ॥ ३.१७७.९ ॥
నదులు, మహాసముద్రం కూడా కలత చెందాయి; పర్వతాలు కూడా బద్దలయ్యాయి; గాలి కూడా వీయలేదు.
3.177.10
न बभासे सहस्रांशुर्न जज्वाल च पावकः ।
न वेदाः प्रतिभान्ति स्म द्विजातीनां कथंचन ॥ ३.१७७.१० ॥
సూర్యుడు ప్రకాశించలేదు, అగ్ని మండలేదు; ద్విజులకు వేదాలు ఏ విధంగానూ స్ఫురించలేదు.
3.177.11
अन्तर्भूमिगता ये च प्राणिनो जनमेजय ।
पीड्यमानाः समुत्थाय पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ३.१७७.११ ॥
ఓ జనమేజయా! భూమి అంతర్భాగంలో ఉన్న ప్రాణులు పీడితులై లేచి పాండవుడిని (అర్జునుడిని) చుట్టుముట్టారు.
3.177.12
वेपमानाः प्राञ्जलयस्ते सर्वे विकृताननाः ।
दह्यमानास्तदाऽस्त्रैस्ते याचन्ति स्म धनंजयम् ॥ ३.१७७.१२ ॥
వణుకుతూ, చేతులు జోడించి, వికృత ముఖాలతో ఉన్న వారందరూ అప్పుడు అస్త్రాలతో దహించబడుతూ ధనంజయుణ్ణి వేడుకున్నారు.
3.177.13
ततो ब्रह्मर्षयश्चैव सिद्धा ये च महर्षयः ।
जङ्गमानि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१३ ॥
అప్పుడు బ్రహ్మర్షులు, సిద్ధులు, మహర్షులు, చలించే సమస్త ప్రాణులు అక్కడ చేరి నిలిచారు.
3.177.14
देवर्षयश्च प्रवरास्तथैव च दिवौकसः ।
यक्षराक्षसगन्धर्वास्तथैव च पतत्रिणः।
खेचराणि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१४ ॥
దేవర్షులు, శ్రేష్ఠులైన దివౌకసులు, యక్షులు, రాక్షసులు, గంధర్వులు, పక్షులు, ఆకాశంలో సంచరించే సమస్త ప్రాణులు అక్కడ నిలిచాయి.
3.177.15
ततः पितामहश्चैव लोकपालाश्च सर्वशः ।
भगवांश्च महादेवः सगणोऽभ्याययौ तदा ॥ ३.१७७.१५ ॥
అప్పుడు పితామహుడు, అన్ని లోకపాలకులు వచ్చారు; భగవంతుడు మహాదేవుడు తన గణాలతో అప్పుడు వచ్చాడు.
3.177.16
ततो वायुर्महाराज दिव्यैर्माल्यैः समन्वितः ।
अभितः पाण्डवंचित्रैरवचक्रे समन्ततः ॥ ३.१७७.१६ ॥
అప్పుడు, మహారాజా, దివ్య మాలలు ధరించిన వాయుదేవుడు పాండవుని చుట్టూ విచిత్ర వస్తువులతో అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టాడు.
3.177.17
जगुश्च गाथा विविधा गन्धर्वाः सुरचोदिताः ।
ननृतुः सङ्घशश्चैव राजन्नप्सरसां गणाः ॥ ३.१७७.१७ ॥
దేవతలచే ప్రేరితులైన గంధర్వులు వివిధ గాథలు పాడారు; రాజా, అప్సరసల గుంపులు సమూహాలుగా నృత్యం చేశాయి.
3.177.18
तस्मिंश्च तादृशे काले नारदश्चोदितः सुरैः ।
आगम्याह वचः पार्थं श्रवणीयमिदं नृप ॥ ३.१७७.१८ ॥
ఆ సమయంలో, దేవతలచే ప్రేరితుడైన నారదుడు వచ్చి పార్థునితో వినదగిన ఈ మాటలు పలికాడు, రాజా.
3.177.19
अर्जुनार्जुन मा युङ्क्ष दिव्यान्यस्त्राणि भारत ।
नैतानि निरधिष्ठाने प्रयुज्यन्ते कथंचन ॥ ३.१७७.१९ ॥
అర్జునా, అర్జునా, భారతా, దివ్యాస్త్రాలను ప్రయోగించకు. ఇవి ఏ విధంగానూ ఆధారం లేకుండా ప్రయోగించబడవు.
3.177.20
अधिष्ठाने न वाऽनार्तः प्रयुञ्जीत कदाचन ।
प्रयोगेषु महान्दोषो ह्यस्त्राणां कुरुनन्दन ॥ ३.१७७.२० ॥
బాధలో లేనివాడు సరైన ఆధారం లేకుండా వీటిని ఎప్పుడూ ప్రయోగించకూడదు. కురునందనా, అస్త్రప్రయోగాలలో గొప్ప దోషం ఉంది.
3.177.21
एतानि रक्ष्यमाणानि धनंजय यथागमम् ।
बलवन्ति सुखार्हाणि भविष्यन्ति न संशयः ॥ ३.१७७.२१ ॥
ధనంజయా, ఇవి వచ్చిన విధంగా కాపాడబడితే, అవి బలవంతమవుతాయి, సుఖాన్నిచ్చేవి అవుతాయి; ఇందులో సందేహం లేదు.
3.177.22
अरक्ष्यमाणान्येतानि त्रैलोक्यस्यापि पाण्डव ।
भवन्ति स्म विनाशाय मैवं भूयः कृथाः क्वचित् ॥ ३.१७७.२२ ॥
పాండవా, ఇవి కాపాడబడకపోతే మూడు లోకాలకూ వినాశనం కలిగిస్తాయి. కాబట్టి మళ్లీ ఎప్పుడూ ఇలా చేయకు.
3.177.23
अजातशत्रो त्वं चैव द्रक्ष्यसे तानि संयुगे ।
योज्यमानानि पार्थे नद्विषतामवमर्दने ॥ ३.१७७.२३ ॥
అజాతశత్రూ, యుద్ధంలో పార్థుడు శత్రువులను అణచడానికి వాటిని ప్రయోగించడం నీవు కూడా చూస్తావు.
3.177.24
निवार्याथ ततः पार्थं सर्वे देवा यथागतम् ।
जग्मुरन्ये च ये तत्र रसमाजग्मुर्नरर्षभ ॥ ३.१७७.२४ ॥
అప్పుడు పార్థుని నివారించి, దేవతలందరూ వచ్చిన దారిలోనే తిరిగి వెళ్లారు; అక్కడ ఆనందంతో వచ్చిన ఇతరులు కూడా వెళ్లిపోయారు, నరశ్రేష్ఠా.
3.177.25
तेषु सर्वेषु कौरव्य प्रतियातेषु पाण्डवाः ।
तस्मिननेव वने हृष्टास्त ऊषुः सह कृष्णया ॥ ३.१७७.२५ ॥
కౌరవ్యా, వారంతా తిరిగి వెళ్ళిన తర్వాత, పాండవులు సంతోషంగా ఆ అరణ్యంలోనే కృష్ణతో కలిసి నివసించారు.