ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.177.1
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
उत्थायावश्यकार्याणि कृतवान्भ्रातृभिः सह ॥ ३.१७७.१ ॥
ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ನಂತರ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಎದ್ದು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
3.177.2
ततः संचोदयामास सोऽर्जुनं मातृनन्दनम् ।
दर्शयास्त्राणि कौन्तेय यैर्जिता दानवास्त्वया ॥ ३.१७७.२ ॥
ಆಗ ಅವರು ಕುಂತಿಯ ಮಗನಾದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರು: ಕೌಂತೇಯ, ದಾನವರನ್ನು ನೀನು ಯಾವ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಗೆದ್ದೆಯೋ ಅವುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸು.
3.177.3
ततो धनंजयो राजन्देवैर्दत्तानि पाण्डवः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शयामास भारत ॥ ३.१७७.३ ॥
ಆಗ ಓ ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವನಾದ ಧನಂಜಯನು ದೇವತೆಗಳು ನೀಡಿದ ಆ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು, ಓ ಭಾರತ.
3.177.4
यथान्यायं महातेजाः शौचं परममास्थितः ।
नमस्कृत्य त्रिनेत्राय वासवाय च पाण्डवः ॥ ३.१७७.४ ॥
ವಿಧಿಯಂತೆ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಪಾಂಡವನು ಪರಮ ಶೌಚವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ತ್ರಿನೇತ್ರನಿಗೆ (ಶಿವನಿಗೆ) ಮತ್ತು ವಾಸವನಿಗೆ (ಇಂದ್ರನಿಗೆ) ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
3.177.5
गिरिकूबरपादाक्षं शुभवेणु त्रिवेणुमत् ।
पार्थिवं रथमास्थाय शोभमानो धनंजयः ॥ ३.१७७.५ ॥
ಪರ್ವತ ಗುಹೆಯಂತಹ ಅಚ್ಚು ಮತ್ತು ಚಕ್ರಗಳುಳ್ಳ, ಸುಂದರ ಬಿದಿರಿನ ಕಂಬಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಬಿದಿರುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ರಾಜ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಧನಂಜಯನು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.
3.177.6
दिव्येन संवृतस्तेन कवचेन सुवर्चसा ।
धनुरादाय गाण्डीवं देवदत्तं स वारिजम् ॥ ३.१७७.६ ॥
ಆ ದಿವ್ಯ, ತೇಜಸ್ವಿ ಕವಚದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ಅವನು ದೇವದತ್ತ ಶಂಖ ಮತ್ತು ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡನು.
3.177.7
शोशुभ्यमानः कौन्तेय आनुपूर्व्यान्महाभुजः ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि दर्शनायोपचक्रमे ॥ ३.१७७.७ ॥
ಕುಂತಿಯ ಮಗನಾದ ಮಹಾಬಾಹು ಅರ್ಜುನನು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
3.177.8
अथ प्रयोक्ष्यमाणेषु दिव्येष्वस्त्रेषु तेषु वै ।
समाक्रान्ता मही पद्भ्यां समकम्पत सद्रुमा ॥ ३.१७७.८ ॥
ಆ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಲು ಮುಂದಾದಾಗ, ಪಾದಗಳಿಂದ ಒತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಭೂಮಿ ಮರಗಳೊಂದಿಗೆ ನಡುಗಿತು.
3.177.9
क्षुभिताः सरितश्चैव तथैव च महोदधिः ।
शैलाश्चापि व्यदीर्यन्त न ववौ च समीरणः ॥ ३.१७७.९ ॥
ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾಸಾಗರವೂ ಕ್ಷೋಭೆಗೊಂಡವು; ಪರ್ವತಗಳೂ ಸೀಳಿದವು; ಗಾಳಿಯೂ ಬೀಸಲಿಲ್ಲ.
3.177.10
न बभासे सहस्रांशुर्न जज्वाल च पावकः ।
न वेदाः प्रतिभान्ति स्म द्विजातीनां कथंचन ॥ ३.१७७.१० ॥
ಸೂರ್ಯನು ಬೆಳಗಲಿಲ್ಲ, ಬೆಂಕಿಯೂ ಉರಿಯಲಿಲ್ಲ; ದ್ವಿಜರಿಗೆ ವೇದಗಳು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ.
3.177.11
अन्तर्भूमिगता ये च प्राणिनो जनमेजय ।
पीड्यमानाः समुत्थाय पाण्डवं पर्यवारयन् ॥ ३.१७७.११ ॥
ಓ ಜನಮೇಜಯ! ಭೂಮಿಯ ಒಳಗಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಎದ್ದು ಪಾಂಡವನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಸುತ್ತುವರಿದರು.
3.177.12
वेपमानाः प्राञ्जलयस्ते सर्वे विकृताननाः ।
दह्यमानास्तदाऽस्त्रैस्ते याचन्ति स्म धनंजयम् ॥ ३.१७७.१२ ॥
ನಡುಗುತ್ತಾ, ಕೈಮುಗಿದು, ವಿಕೃತ ಮುಖಗಳುಳ್ಳವರಾಗಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸುಡಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು.
3.177.13
ततो ब्रह्मर्षयश्चैव सिद्धा ये च महर्षयः ।
जङ्गमानि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१३ ॥
ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಚಲಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ನಿಂತವು.
3.177.14
देवर्षयश्च प्रवरास्तथैव च दिवौकसः ।
यक्षराक्षसगन्धर्वास्तथैव च पतत्रिणः।
खेचराणि च भूतानि सर्वाण्येवावतस्थिरे ॥ ३.१७७.१४ ॥
ದೇವರ್ಷಿಗಳು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಿವೌಕಸರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತವು.
3.177.15
ततः पितामहश्चैव लोकपालाश्च सर्वशः ।
भगवांश्च महादेवः सगणोऽभ्याययौ तदा ॥ ३.१७७.१५ ॥
ಆಗ ಪಿತಾಮಹರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಪಾಲಕರು ಬಂದರು; ಭಗವಾನ್ ಮಹಾದೇವನು ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಗ ಬಂದನು.
3.177.16
ततो वायुर्महाराज दिव्यैर्माल्यैः समन्वितः ।
अभितः पाण्डवंचित्रैरवचक्रे समन्ततः ॥ ३.१७७.१६ ॥
ಆಗ, ಮಹಾರಾಜ, ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ವಾಯುದೇವನು ಪಾಂಡವನನ್ನು ವಿಚಿತ್ರ ವಸ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದನು.
3.177.17
जगुश्च गाथा विविधा गन्धर्वाः सुरचोदिताः ।
ननृतुः सङ्घशश्चैव राजन्नप्सरसां गणाः ॥ ३.१७७.१७ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದ ಗಂಧರ್ವರು ವಿವಿಧ ಗಾಥೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು; ರಾಜನೇ, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು ತಂಡಗಳಾಗಿ ನರ್ತಿಸಿದವು.
3.177.18
तस्मिंश्च तादृशे काले नारदश्चोदितः सुरैः ।
आगम्याह वचः पार्थं श्रवणीयमिदं नृप ॥ ३.१७७.१८ ॥
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದ ನಾರದರು ಬಂದು ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಕೇಳಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು, ರಾಜನೇ.
3.177.19
अर्जुनार्जुन मा युङ्क्ष दिव्यान्यस्त्राणि भारत ।
नैतानि निरधिष्ठाने प्रयुज्यन्ते कथंचन ॥ ३.१७७.१९ ॥
ಅರ್ಜುನ, ಅರ್ಜುನ, ಭಾರತ, ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಡ. ಇವುಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಬಾರದು.
3.177.20
अधिष्ठाने न वाऽनार्तः प्रयुञ्जीत कदाचन ।
प्रयोगेषु महान्दोषो ह्यस्त्राणां कुरुनन्दन ॥ ३.१७७.२० ॥
ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದವನು ಸರಿಯಾದ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಎಂದಿಗೂ ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಬಾರದು. ಕುರುನಂದನ, ಅಸ್ತ್ರಪ್ರಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೋಷವಿದೆ.
3.177.21
एतानि रक्ष्यमाणानि धनंजय यथागमम् ।
बलवन्ति सुखार्हाणि भविष्यन्ति न संशयः ॥ ३.१७७.२१ ॥
ಧನಂಜಯ, ಇವುಗಳನ್ನು ಬಂದಂತೆಯೇ ಕಾಪಾಡಿದರೆ ಅವು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿ ಸುಖ ನೀಡುವವಾಗುತ್ತವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
3.177.22
अरक्ष्यमाणान्येतानि त्रैलोक्यस्यापि पाण्डव ।
भवन्ति स्म विनाशाय मैवं भूयः कृथाः क्वचित् ॥ ३.१७७.२२ ॥
ಪಾಂಡವ, ಇವುಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡದಿದ್ದರೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ವಿನಾಶಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇನ್ನೆಂದೂ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಡ.
3.177.23
अजातशत्रो त्वं चैव द्रक्ष्यसे तानि संयुगे ।
योज्यमानानि पार्थे नद्विषतामवमर्दने ॥ ३.१७७.२३ ॥
ಅಜಾತಶತ್ರು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮರ್ದಿಸಲು ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುವುದನ್ನು ನೀನೂ ನೋಡುವೆ.
3.177.24
निवार्याथ ततः पार्थं सर्वे देवा यथागतम् ।
जग्मुरन्ये च ये तत्र रसमाजग्मुर्नरर्षभ ॥ ३.१७७.२४ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ತಡೆದು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಬಂದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೇ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು; ಅಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಇತರರೂ ಹೊರಟುಹೋದರು, ನರಶ್ರೇಷ್ಠ.
3.177.25
तेषु सर्वेषु कौरव्य प्रतियातेषु पाण्डवाः ।
तस्मिननेव वने हृष्टास्त ऊषुः सह कृष्णया ॥ ३.१७७.२५ ॥
ಕೌರವ್ಯನೇ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ನಂತರ, ಪಾಂಡವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲೇ ಕೃಷ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಿದರು.