Mahābhārata · Adhyāya 3.178
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.178.1
तस्मिन्कृतास्त्रे रथिनां प्रवीरे ।
प्रत्यागते भवनाद्वृत्रहन्तुः।
अतः परं किमकुर्वन्त पार्थाः ।
समेत्य शूरेण धनंजयेन ॥ ३.१७८.१ ॥
Was taten die Söhne der Pṛthā, nachdem jener Held, kundig in den Waffen und der Erste unter den Wagenkämpfern, aus der Wohnstatt des Vṛtra-Töters zurückgekehrt war und sich mit dem tapferen Dhanaṃjaya vereinigt hatte?
3.178.2
वनेषु तेष्वेव तु ते नरेन्द्राः ।
सहार्जुनेनेन्द्रसमेन वीराः।
तस्मिंश्च शैलप्रवरे सुरम्ये ।
धनेश्वराक्रीडगता विजह्रुः ॥ ३.१७८.२ ॥
In eben jenen Wäldern zogen jene Helden, die Herren der Menschen, zusammen mit Arjuna, dem Indra gleich, auf jenen herrlichen, vornehmsten Berg zum Lustgarten des Herrn der Schätze und ergingen sich dort.
3.178.3
वेश्मानि तान्यप्रतिमानि पश्यन् ।
क्रीडाश्च नानाद्रुमसन्निबद्धाः।
चचार धन्वी बहुधा नरेन्द्रः ।
सोऽस्त्रेषु यत्तः सततं किरीटी ॥ ३.१७८.३ ॥
Diese unvergleichlichen Wohnstätten und die von vielerlei Bäumen umgebenen Lustplätze betrachtend, durchstreifte der Bogenschütze, jener Herr der Menschen, der Kronenträger Arjuna, stets eifrig in den Waffen, auf vielfältige Weise die Gegend.
3.178.4
अवाप्य वासं नरदेवपुत्राः ।
प्रसादजं वैश्रवणस्य राज्ञः।
न प्राणिनां ते स्पृहयन्ति राज-
ञ्शिवश् कालः स बभूव तेषाम् ॥ ३.१७८.४ ॥
Nachdem die Söhne der göttlichen Männer jene Wohnstatt erlangt hatten, die aus der Gnade des Königs Vaiśravaṇa (Kubera) hervorgegangen war, begehrten sie, o König, keines der Lebewesen; jene Zeit wurde ihnen glückverheißend.
3.178.5
समेत्य पार्थेन यथैकरात्र-
मूषुः समास्तत्रतथा चतस्रः।
पूर्वाश्च षट् ता दश पाण्डवानां ।
शिवा बभूवुर्वसतां वनेषु ॥ ३.१७८.५ ॥
Mit Pārtha vereint, verweilten sie dort, als wäre es eine einzige Nacht; ebenso wurden jene vier und die sechs vorigen, zusammen zehn Jahre, den Pāṇḍavas während ihres Waldlebens glückverheißend.
3.178.6
ततोऽब्रवीद्वायुसुतस्तरस्वी ।
जिष्णुश्च राजानमुपोपविश्य।
यमौ च वीरौ सुरराजकल्पा-
वेकान्तमास्थाय हितं प्रियं च ॥ ३.१७८.६ ॥
Da sprach Bhīma, der schnelle Sohn des Windes. Arjuna, der Sieger, der neben dem König saß, und die beiden Heldenzwillinge, dem Götterkönig gleich, zogen sich ins Abseits zurück und sprachen heilsame und angenehme Worte.
3.178.7
तव प्रतिज्ञां कुरुराज सत्यां ।
चिकीर्षमाणास्त्वदनुप्रियं च।
ततो न गच्छाम वनान्यपास्य ।
सुयोधनं सानुचरं निहन्तुम् ॥ ३.१७८.७ ॥
König der Kurus, im Wunsch, dein wahres Gelübde zu erfüllen und zu tun, was dir lieb ist, werden wir die Wälder nicht verlassen, ohne Duryodhana samt seinem Gefolge erschlagen zu haben.
3.178.8
एकादशं वर्षमिदं वसामः ।
सुयोधनेनात्तसुखाः सुखार्हाः।
तं वञ्चयित्वाऽधमबुद्धिशील-
मज्ञातवासं सुखमाप्नुयाम ॥ ३.१७८.८ ॥
Dies ist das elfte Jahr, das wir verweilen, des Glücks beraubt durch Duryodhana, obwohl wir des Glücks würdig sind. Nachdem wir jenen Mann niederen Sinnes und Charakters getäuscht haben, mögen wir im unbekannten Aufenthalt Glück erlangen.
3.178.9
तवाज्ञया पार्थिव निर्विशङ्का ।
विहाय मानं विचरामो वनानि।
समीपवासेन विलोभितास्ते ।
ज्ञास्यन्ति नास्मानपकृष्टदेशान् ॥ ३.१७८.९ ॥
König, auf deinen Befehl wollen wir furchtlos durch die Wälder ziehen und den Stolz ablegen. Angelockt durch unser Verweilen in der Nähe, werden sie nicht wissen, dass wir aus fernen Ländern stammen.
3.178.10
संवत्सरं तत्र विहृत्य गूढं ।
नराधमं तं सुखमुद्धरेम।
निर्यात्य वैरं सफलं सपुष्पं ।
तस्मै नरेन्द्राधमपूरुषाय ॥ ३.१७८.१० ॥
Wenn wir dort ein Jahr heimlich verweilen, wollen wir jenen niedrigsten der Menschen mühelos mit der Wurzel ausreißen. Lasst uns die Feindschaft, fruchtbar und blühend, jenem niedrigsten unter den Königsmännern vergelten.
3.178.11
सुयोधनायानुचरैर्वृताय ।
ततो महीं प्राप्नुहि धर्मराज।
स्वर्गोपमं देशमिमं चरद्भिः ।
शक्यो विहन्तुं नरदेव शोकः ॥ ३.१७८.११ ॥
Umgeben von Suyodhanas Gefolgsleuten, so erlange denn die Erde, o König des Dharma; in diesem himmelgleichen Land umherziehend, o Herr der Menschen, kann der Kummer überwunden werden.
3.178.12
कीर्तिस्तु ते भारत पुण्यगन्धा ।
नश्येद्धि लोकेषु चराचरेषु।
तत्प्राप्य राज्यंकुरुपुङ्गवानां ।
शक्यं महत्प्राप्तुमथ क्रियाश्च ॥ ३.१७८.१२ ॥
O Nachkomme Bharatas, dein Ruhm, duftend nach Verdienst, würde in den Welten, den beweglichen und unbeweglichen, niemals vergehen; hat man jenes Reich der besten der Kurus erlangt, so können auch große Taten vollbracht werden.
3.178.13
इदं तु शक्यं सततं नरेन्द्र ।
प्राप्तुं त्वया यल्लभसे कुबेरात्।
कुरुष्व बुद्धिं द्विषतां वधाय ।
कृतागसां भारत निग्रहे च ॥ ३.१७८.१३ ॥
O Herr der Menschen, auch dies kann beständig erlangt werden, wie du es von Kubera erhältst. O Nachkomme Bharatas, fasse den Entschluss, deine Feinde zu erschlagen und die Übeltäter zu bestrafen.
3.178.14
तेजस्तवोग्रं न सहेत राजन् ।
समेत्य साक्षादपि वज्रपाणिः।
न हि व्यथां जातु करिष्यतस्तौ ।
समेत्य देवैरपि धर्मराज ॥ ३.१७८.१४ ॥
O König, deine gewaltige Strahlkraft würde nicht einmal Indra, der Donnerkeulenträger, ertragen, träfe er sie leibhaftig; o König des Dharma, jene beiden würden dir niemals Kummer bereiten, selbst wenn sie sich mit den Göttern verbündeten.
3.178.15
तवार्थसिद्ध्यर्थमपि प्रवृत्तौ ।
सुपर्णकेतुश्च शिनेश्च नप्ता।
यथैव कृष्णोऽप्रतिमो बलेन ।
तथैव राजन्स शिनिप्रवीरः ॥ ३.१७८.१५ ॥
Der Garuḍa-Bannerträger und Enkel Śinis, auch er ist bereit, deine Ziele zu verwirklichen; wie Kṛṣṇa an Kraft unvergleichlich ist, so ist er, o König, der vorzüglichste Held der Śini.
3.178.16
तवार्थसिद्ध्यर्थमभिप्रपन्नो ।
यथैव कृष्णः सह यादवैस्तैः।
तथैव चेमौ नरदेववर्य ।
यमौ च वीरौ कृतिनौ प्रयोगे ॥ ३.१७८.१६ ॥
Wie Kṛṣṇa mit den Yādavas kam, um dein Ziel zu erfüllen, so sind auch diese beiden, Bester der Könige, die heldenhaften Zwillinge, geschickt im Unternehmen, gekommen.
3.178.17
त्वदर्थयोगप्रभवप्रधानाः ।
शमं करिष्याम परान्समेत्य ॥ ३.१७८.१७ ॥
Wir, die Ersten, geboren aus der Verbindung mit deinem Ziel, werden den Feinden begegnen und Frieden schließen.
3.178.18
ततस्तदाज्ञाय मतं महात्मा ।
तेषां च धर्मस्य सुतो वरिष्ठः।
प्रदक्षिणं स्थानमुपेत्य राजा ।
पर्याक्रमद्वैश्रवणस्य राज्ञः ॥ ३.१७८.१८ ॥
Da erkannte der großherzige König, der beste Sohn des Dharma, ihre Absicht, näherte sich dem Ort zur Rechten und umschritt König Vaiśravaṇa (Kubera).
3.178.19
संप्रार्थयामास नगेन्द्रवर्यम् ॥ ३.१७८.१९ ॥
Er bat den Besten unter den Bergkönigen.
3.178.20
समाप्तकर्मा सहितः सुहृद्भि-
र्जित्वा सपत्नान्प्रतिलभ्य राज्यम्।
शैलेन्द्र भूयस्तपसे जितात्मा ।
द्रष्टा तवास्मीति मतिं चकार ॥ ३.१७८.२० ॥
Nachdem er sein Werk vollendet hatte, mit seinen Freunden, nachdem er die Gegner besiegt und das Reich zurückgewonnen hatte, faßte der Selbstbeherrschte erneut den Entschluß zur Askese: »Ich werde dich sehen«.
3.178.21
वृतश्च सर्वैरनुजैर्द्विजैश्च ।
तेनैव मार्गेण पुनर्निवृत्तः।
उवाह चैनान्गणशस्तथैव ।
घटोत्कचः पर्वतनिर्झरेषु ॥ ३.१७८.२१ ॥
Umgeben von allen seinen jüngeren Brüdern und den Brahmanen kehrte er auf demselben Weg zurück; und Ghaṭotkaca trug sie gruppenweise durch die Bergbäche.
3.178.22
तान्प्रस्थितान्प्रीतमना महर्षिः ।
पितेव पुत्राननुशिष्य सर्वान्।
स लोमशो दिवमेवोर्जितश्री-
र्जगाम तेषां विजयं तदोक्त्वा ॥ ३.१७८.२२ ॥
Der große Seher, mit erfreutem Sinn, unterwies sie alle wie ein Vater seine Söhne und verkündete ihren Sieg; dann ging Lomaśa, von Glanz erfüllt, zum Himmel.
3.178.23
तेनार्ष्टिषेणेन तथानुशिष्टा-
स्तीर्तानि रम्याणि तपोवनानि।
महान्ति चान्यानि सरांसि पार्थाः ।
कसंपश्यमानाः प्रययुर्नराग्र्याः ॥ ३.१७८.२३ ॥
So von Ārṣṭiṣeṇa unterwiesen, zogen die Söhne der Pṛthā, die Besten unter den Männern, weiter und betrachteten die schönen heiligen Furten, die Asketenhaine und andere große Seen.